Sarga 79

Verse 1

निर्गतंमकराक्षंतेदृष्टवावानरपुङ्गवाः ।आप्लुत्यसहसासर्वेयोद्धुकामाव्यवस्थिताः ।।।।

மகராக்ஷன் வெளிப்பட்டதைப் பார்த்த வானர வீரச் சிறந்தோர் அனைவரும் உடனே தாவி எழுந்து, போர்க்காமத்துடன் தத்தம் இடங்களில் நிலைபெற்றனர்।

Verse 2

ततःप्रवृत्तंसुमहत्तद्युद्धंरोमहर्षणम् ।निशाचरैःप्लवङ्गानांदेवानांदानवैरिव ।।।।

அதன்பின் இராக்கசர்களும் வானரர்களும் இடையே மிகப் பெரிதும் ரோமாஞ்சமூட்டும் போர் எழுந்தது—தேவர்கள் தானவர்களுடன் மோதிய பழம்பெரும் போர்போல்.

Verse 3

वृक्षशूलनिपातैश्चशिलापरिघपातनैः ।अन्योन्यंमर्दयन्तिस्मतदाकपिनिशाचराः ।।।।

அப்போது கபிகளும் நிசாசரர்களும் ஒருவரையொருவர் மிதித்தனர்—மரங்களையும் சூலங்களையும் வீழ்த்தி, பாறைகளையும் பரிகங்களையும் மோதவிட்டனர்।

Verse 4

शक्तिखडगगदाकुन्तैस्तोमरैश्चनिशाचराः ।पट्टसैर्भिण्ढिपालैश्चबाणपातैःसमन्ततः ।।।।पाशमुद्गरदण्डैश्चनिखातैश्चापरेस्तथा ।कदनंकपिसिंहानांचक्रुस्तेरजनीचराः ।।।।

சக்தி, வாள், கதா, குந்தம், தோமரம், பட்டசம், பிண்டிபாலம், மேலும் எல்லாத் திசைகளிலும் அம்புமழை; அதோடு பாசம், முத்கரம், தண்டு மற்றும் பிற எறியாயுதங்களால் அந்த இரவுலாவிகள் சிங்கம் போன்ற வானரர்களிடையே கொடிய அழிவை ஏற்படுத்தினர்.

Verse 5

शक्तिखडगगदाकुन्तैस्तोमरैश्चनिशाचराः ।पट्टसैर्भिण्ढिपालैश्चबाणपातैःसमन्ततः ।।6.79.4।।पाशमुद्गरदण्डैश्चनिखातैश्चापरेस्तथा ।कदनंकपिसिंहानांचक्रुस्तेरजनीचराः ।।6.79.5।।

சக்தி, வாள், கதா, குந்தம், தோமரம், பட்டசம், பிண்டிபாலம், சுற்றிலும் அம்புமழை; மேலும் பாசம், முத்கரம், தண்டு மற்றும் பிற எறியாயுதங்களால் அந்த இரவுலாவிகள் சிங்கம் போன்ற வானரர்களை எல்லாப் பக்கங்களிலும் கடுமையாக அழித்தனர்.

Verse 6

बाणौघैरर्दिताश्चापिखरपुत्रेणवानराः ।सम्भ्रान्तमनसस्सर्वेदुद्रुवुर्भयपीडिताः ।।।।

கரனின் மகன் விட்ட அம்புகளின் பெருமழையால் தாக்கப்பட்ட எல்லா வானரரும் மனம் கலங்கி, பயத்தால் துன்புற்று ஓடிப் பறந்தனர்।

Verse 7

तान्दृष्टवाराक्षसास्सर्वेद्रवमाणान्वलीमुखान् ।नेदुस्तेसिम्हवद्दृष्टाराक्षसाजितकाशिनः ।।।।

ஓடிச் செல்லும் வானரர்களைக் கண்ட எல்லா இராட்சசரும் சிங்கம்போல் கர்ஜித்தனர்; இராட்சசர்களுக்கே வெற்றி கிடைத்ததுபோல் அவர்கள் தோன்றினர்।

Verse 8

विद्रवत्सुतदातेषुवानरेषुसमन्ततः ।रामस्तान्वारमायासशरवर्षेणराक्षसान् ।।।।

அப்போது வானரர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறி ஓட, ராமன் அம்புமழை பொழிந்து அந்த இராட்சசர்களைத் தடுத்து நிறுத்தினான்।

Verse 9

रितान्राक्षसान्दृष्टवामकराक्षोनिशाचरः ।क्रोधानलसमाविष्टोवचनंचेदमब्रवीत् ।।।।

தடுக்கப்பட்ட ராட்சசர்களைக் கண்ட நிசாசரன் மகராக்ஷன், கோபமெனும் தீயால் ஆட்கொள்ளப்பட்டு, இவ்வசனத்தை உரைத்தான்.

Verse 10

तिष्ठराम मयासार्धंद्वन्द्वयुद्धंददामिते ।त्याजयिष्यामितेप्राणान् धनुर्मुक्सैशशितैश्शरैः ।।।।

“நில், ராமா! என்னோடு இரட்டைப் போர் செய்; உனக்கு நான் சவால் விடுகிறேன். வில்லில் இருந்து விடும் கூரிய அம்புகளால் உன் உயிரை பறிப்பேன்.”

Verse 11

यत्तदादण्डकारण्येपितरंहतवान्मम ।तदग्रतःस्वकर्मस्थंदृष्टवारोषोऽभिवर्धते ।।।।

“அன்று தண்டகாரண்யத்தில் நீ என் தந்தையை வதைத்தாய்; இன்று அதே செயலைச் செய்தவனாய் உன்னை முன்னே காணும் போது என் கோபம் மேலும் பெருகுகிறது.”

Verse 12

दह्यन्तेधृशमङ्गानिदुरात्मन्ममराघव ।यन्मयासि न दृष्टस्त्वंतस्मिन् कालेमहावने ।।।।

“ஹே ராகவா, தீய மனத்தவனே! என் அங்கங்கள் கடுமையாக எரிகின்றன; ஏனெனில் அக்காலத்தில் அந்தப் பெருங்காட்டில் நான் உன்னை காணவில்லை.”

Verse 13

दिष्ट्यासिदर्शनंराम ममत्वंप्राप्तवानिह ।काङ्क्षितोऽसिक्षुधार्तस्यसिंहस्येवेतरोमृगः ।।।।

“ராமா, நல்விதியால் நீ இங்கே என் பார்வைக்கு வந்தாய். பசியால் வாடும் சிங்கம் வேறொரு மிருகத்தை எவ்வாறு எதிர்பார்க்கிறதோ, அவ்வாறே நீ எனக்குப் பலகாலமாகக் காத்திருந்தவன்.”

Verse 14

अद्यमद्बाणवेगेनप्रेतराडिवषयंगतः ।येत्वयानिहताःशूराःसहतैश्चसमेष्यसि ।।।।

இன்று என் அம்புகளின் வேகத்தால் தள்ளப்பட்டு நீ பிரேதராஜன் யமனின் உலகத்திற்குச் செல்வாய்; நீ கொன்ற வீரர்களோடு அங்கேயே சேர்ந்து விடுவாய்.

Verse 15

बहुनात्रकिमुक्तेनशृणुराम वचोमम ।पश्यन्तुसकलालोकास्त्वा, मांचैवरणाजिरे ।।।।

இங்கே அதிகம் சொல்லி என்ன பயன்? ராமா, என் சொல்லைக் கேள்—போர்க்களத்தில் எல்லா உலகங்களும் உன்னையும் என்னையும் இருவரையும் காணட்டும்.

Verse 16

अस्त्रैर्वागदयावापिबाहुभ्यांवामहाहवे ।अभ्यस्तंयेनवाराम तेनैवयुधिवर्तताम् ।।।।

ஆயுதங்களாலோ, கதையாலோ, அல்லது வெறும் புஜபலத்தாலோ—ராமா—இந்த மகாபோரில் நீ எதில் அதிகம் பயிற்சி பெற்றிருக்கிறாயோ, அதே முறையிலே போரிடு.

Verse 17

मकराक्ष्वचश्श्रुत्वारामोदशरथात्मजः ।अब्रवीत्प्रहसन्वाक्यमुत्तरोत्तरवादिनम् ।।।।

மகராக்ஷனின் சொற்களை கேட்ட தசரதன் புதல்வன் ராமன் புன்னகைத்து, தொடர்ந்து மேலும் மேலும் வாதம் செய்த அவனுக்குப் பதிலுரைத்தான்.

Verse 18

कत्थसेकिंवृथारक्षो बहून्यसदृशानिते ।न रणेशक्यतेजेतुंविनायुद्धेनवाग्भलात् ।।।।

ஓ ராட்சசா! நீ ஏன் வீணாகப் பெருமை பேசுகிறாய்? உன் சொற்களில் பலவும் இயலாதவை. போர்க்களத்தில் வெறும் வாக்குவலத்தால் வெற்றி கிடையாது; உண்மைப் போர் இன்றி ஜயம் இல்லை॥

Verse 19

चतुर्दशसहस्राणिरक्षसांत्वत्पिता च यः ।त्रिशिरादूषणश्चापिदण्डकेनिहतामया ।।।।

தண்டக வனத்தில் நான் பதினான்கு ஆயிரம் ராட்சசர்களை வதைத்தேன்; உன் தந்தையையும், திரிசிரஸையும், தூஷணனையும் நான் தான் கொன்றேன்॥

Verse 20

स्वाशितास्तवमांसेनगृध्रगोमायुवायसाः ।भविष्यन्त्यद्यवैपाप तीक्ष्णतुण्डनखाङ्कुराः ।।।।

ஓ பாவி! இன்று கழுகுகள், நரிகள், காகங்கள்—கூர்மையான அலகும் நகங்களும் உடையவை—உன் மாம்சத்தால் நிறைவடையும்॥

Verse 21

राघवेणैवमुक्तस्तुमकराक्षोमहाबलः ।बाणौघानमुचत्तस्मैराघवायरणाजिरे ।।।।

போர்க்களத்தில் ராகவன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாபலன் மகராக்ஷன் ராகவன் (ராமன்) மீது அடர்ந்த அம்புவீச்சை விடுத்தான்॥

Verse 22

तान्शरान् शरवर्षेणरामश्चिच्छेदनैकधा ।निपेतुर्भुवितेछिन्नारुक्मपुङ्खास्सहस्रशः ।।।।

ராமன் எதிர் அம்புமழையால் அந்த அம்புகளை பல துண்டுகளாக வெட்டினான்; பொன்னிற இறகுகள் உடைய துண்டான அம்புகள் ஆயிரக்கணக்கில் பூமியில் விழுந்தன॥

Verse 23

तद्युद्धमभवत्तत्रसमेत्यान्योन्यमोजसा ।खरराक्षसपुत्रस्यसूनोर्धशरथस्य च ।।।।

அங்கே நேருக்கு நேர் வந்து சேர்ந்ததும், கரராட்சசன் புதல்வனுக்கும் தசரதநந்தனனுக்கும் இடையில் மிகக் கடும் போர் எழுந்தது।

Verse 24

जीमूतयोरिवाकाशेशब्दोज्यातलयोस्तदा ।धनुर्मुक्तःस्वनोत्कृष्टश्श्रूयते च रणाजिरे ।।।।

அப்போது போர்க்களத்தில் வில்லின் நாணும் கைகளின் ஆட்டமும் எழுப்பிய அந்தத் தீவிரத் தங்கார ஒலி, ஆகாயத்தில் மேக இடிமுழக்கம்போல் கேட்டது।

Verse 25

देवदानवगन्धर्वाःकिन्नराश्चमहोरगाः ।अन्तरिक्षगतास्सर्वेद्रष्टुकामास्तदद्भुतम् ।।।।

தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள், மகா நாகங்கள்—அனைவரும் ஆகாயத்தில் நின்று, அந்த அற்புதத்தைப் பார்க்க ஆவலுடன் அங்கே கூடினர்।

Verse 26

विद्धमन्योन्यगात्रेषुद्विगुणंवर्धतेपरम् ।कृतप्रतिकृतान्योन्यंकुरुतांतौरणाजिरे ।।।।

ஒருவரின் உடலில் ஒருவர் மீண்டும் மீண்டும் குத்தப்பட்டாலும், அவர்களின் வீரவேகம் இரட்டிப்பாக உயர்ந்தது; போர்க்களத்தில் இருவரும் ஒருவரின் அடிக்கு மற்றொருவர் அடியால் பதிலடி கொடுத்தனர்।

Verse 27

राममुक्तांस्तुबाणौघान् राक्षसस्त्वच्छिनद्रणे ।रक्षोमुक्तांस्तुरामोवैनैकथाप्राच्छिनच्छरैः ।।।।

போரில் ராமன் விட்ட அம்புக் கூட்டங்களை அந்த ராட்சசன் வெட்டி வீழ்த்தினான்; அதுபோல ராட்சசன் விட்ட ஆயுதங்களையும் ராமன் தன் அம்புகளால் பல வகைகளில் சிதைத்து நொறுக்கினான்।

Verse 28

बाणौघैर्विततास्सर्वादिशश्चप्रदिशस्तथा ।सञ्छन्नावसुधाचैवसमन्तान्नप्रकाशते ।।।।

அம்புகளின் பெருவெள்ளம் எல்லாத் திசைகளையும் இடைத்திசைகளையும் மூடிற்று; நாலாபுறமும் மறைந்த பூமியும் தெளிவாகக் காணப்படவில்லை।

Verse 29

तःक्रुद्धोमहाबाहुर्धनुच्शिच्छेदरक्षसः ।अष्टाभिरथनाराचैस्सूतंविव्याधराघवः ।।।।

அப்போது கோபம் கொண்ட மகாபாகு ராகவன் அந்த இராட்சசனின் வில்லை அறுத்தான்; மேலும் எட்டு நாராச அம்புகளால் சாரதியையும் துளைத்தான்।

Verse 30

भित्त्वारथंशरैरामोहत्वाआश्वानपातयत् ।विरथोवसुधास्थश्चमकराक्षोनिशाचरः ।।।।

ராமன் அம்புகளால் தேரைத் துளைத்து நொறுக்கி, குதிரைகளை கொன்று வீழ்த்தினான்; நிசாசரன் மகராக்ஷன் தேரிழந்து தரையில் நின்றான்।

Verse 31

तत्तिष्ठद्वसुधांरक्षश्शूलंजग्राहपाणिना ।त्रासनंसर्वभूतानांयुगान्ताग्निसमप्रभम् ।।।।

பூமியில் நின்ற அந்த இராட்சசன் கையில் சூலத்தைப் பற்றினான்—அது எல்லா உயிர்களுக்கும் அச்சமூட்டுவது; யுகாந்தத் தீயைப் போல ஜ்வலிக்கும் ஒளியுடையது।

Verse 32

दुरवापम् महच्छूलंरुद्रदत्तंभयङ्करम् ।जाज्वल्यमानमाकाशेसंहारास्त्रमिवापरम् ।।।।यंदृष्टवादेवताःसर्वाभयार्ताविद्रुतादिशः ।

ருத்ரன் அருளிய, அஞ்சத்தக்கதும் தடுக்க அரிதுமான அந்த மாபெரும் சூலம் ஆகாயத்தில் தீப்பொறிபோல் எரிந்து, இன்னொரு சம்ஹாராஸ்திரம் போலத் தோன்றியது. அதைக் கண்ட எல்லாத் தேவரும் அச்சமுற்று திசைதிசையாக ஓடினர்.

Verse 33

विभ्राम्यतुमहच्छूलंप्रज्वलन्तन्निशाचरः ।।।।स क्रोधाप्राहिणोत्तस्मैराघवायमहात्मने ।

அந்த நிசாசரன் எரிகின்ற மாபெரும் சூலத்தைச் சுழற்றி, கோபம் கொண்டு, மகாத்மா ராகவனின் மீது எறிந்தான்.

Verse 34

तमापतन्तंज्वलितंखरपुत्रकराच्च्युतम् ।।।।बाणैत्रिभिराकाशेशूलंचिच्छेदराघवः ।

கரனின் புதல்வன் கையிலிருந்து விடுபட்டு எரிந்து கொண்டு பாய்ந்து வந்த அந்த சூலத்தை, ராகவன் ஆகாயத்திலேயே மூன்று அம்புகளால் வெட்டி வீழ்த்தினான்.

Verse 35

सच्छन्नोनैकथाशूलोदिव्यहाटकमण्डितः ।।।।व्यशीर्यतमहोल्केवरामबाणार्दितोभुवि ।

தெய்வீகப் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த சூலம், ராமனின் அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு பல துண்டுகளாகச் சிதறி, பெரிய எரியும் கட்டை உடைவதுபோல் தரையில் விழுந்தது.

Verse 36

च्छूलंनिहतंदृष्टवारामेणाक्लिष्टकर्मणा ।।।।साधुसावधितिभूतानिव्याहरन्तिनभोगताः ।

அயராத செயல்வீரன் ராமன் சூலத்தை அழித்ததைக் கண்டு, ஆகாயத்தில் இருந்த பூதகணங்கள் ‘சாது! சாது!’ என்று புகழ்ந்து உரைத்தன.

Verse 37

तंदृष्टवानिहतंशूलंमकराक्षोनिशाचरः ।।।।मुष्टिमुद्यम्यकाकुत्स्थंतिष्ठतिष्ठेतिचाब्रवीत् ।

தன் சூலம் அழிந்ததைக் கண்ட நிசாசரன் மகராக்ஷன் குத்துமுத்தியை உயர்த்தி காகுத்ஸ்த ராமனை நோக்கி—“நில், நில்!” என்று கர்ஜித்தான்.

Verse 38

सःतंदृष्टवाऽपतन्तंवैप्रहस्यरघुनन्दनः ।।।।पावकास्त्रंततोरामस्सन्दधेतुशरासने ।

அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட ரகுநந்தனன் ராமன் புன்னகைத்து, பின்னர் வில்லில் பாவகாஸ்திரத்தைச் சேர்த்துச் சந்தித்தான்.

Verse 39

तेनास्त्रणहतंरक्षःकाकुत्थ्सेनतदारणे ।।।।सञ्चिन्नहृदयंतत्रपपात च ममार च ।

அப்போது போரில் காகுத்ஸ்த ராமன் ஏவிய அந்த அஸ்திரத்தால் தாக்கப்பட்ட ராட்சசன் இதயம் பிளந்தபடி அங்கேயே விழுந்து உயிர் நீத்தான்.

Verse 40

दृष्टवातेराक्षसास्सर्वेमकराक्षस्यपातनम् ।।।।लङ्कामेवप्रधावन्तरामबाणभयार्दिताः ।

மகராக்ஷன் வீழ்ந்ததைக் கண்டவுடன், ராமனின் அம்புகளின் பயத்தால் கலங்கிய அந்த எல்லா இராட்சசரும் நேரே லங்கைக்கே ஓடிப் போனார்கள்।

Verse 41

दशरथनृपसूनुबाणवेगैःरजनिचरंनिहतंखरात्मजंतम् ।ददृशुरथदेवताःप्रहृष्टागिरिमववज्रहतंक्षितौकीर्णम् ।।।।

அப்போது மகிழ்ந்த தேவர்கள், தசரத நந்தனனின் அம்புகளின் வேகத்தால் கரனின் மகனான அந்த நிசாசரன் கொல்லப்பட்டு, இடியால் தாக்கப்பட்ட மலை போல பூமியில் சிதறிச் சிதைந்து கிடப்பதைக் கண்டனர்।