Sarga 76

Verse 1

प्रवृत्तेसङ्कुलेतस्मिन् घोरेवीरजनक्ष्ये ।अङ्गदःकम्पनंवीरमाससादरणोत्सुकः ।।।।

அந்தக் கடுமையான, குழப்பமிக்க போரில் பல வீரர்கள் அழிந்துகொண்டிருக்க, போருக்கு ஆவலான அங்கதன் வீரன் கம்பனனை அணுகி மோதினான்॥

Verse 2

आहूयसोङ्गदंकोपात्ताडयामासवेगितः ।गदयाकम्पनःपूर्वं स चचालभृशाहतः ।।।।

அங்கதனைச் சவால் செய்து கோபத்தில் கம்பனன் வேகமாக முதலில் கதையால் அடித்தான்; அந்தக் கடும் அடியால் அங்கதன் தள்ளாடினான்.

Verse 3

स संज्ञांप्राप्यतेजस्वीचिक्षेपशिखरंगिरेः ।अर्दितस्तत्प्रहारेणकम्पनःपतितोभुवि ।।।।

ஒளிமிகு அங்கதன் உணர்வு திரும்பியதும் மலைச்சிகரத்தை எறிந்தான். அந்த அடியால் நொறுங்கிய கம்பனன் நடுங்கி நிலத்தில் விழுந்தான்॥

Verse 4

ततस्तुकम्पनंदृष्टवाशोणिताक्षोहतंरणे ।रथेनाभ्यपतत् क्षिप्रंतत्राङ्गदमभीतवत् ।।।।

அப்போது போரில் கம்பனன் கொல்லப்பட்டதைப் பார்த்து, அஞ்சாத சோணிதாக்ஷன் தேரில் விரைந்து, அங்கதன் நின்ற இடத்திற்கே பாய்ந்து சென்றான்॥

Verse 5

सोङ्गदंनिशितैर्बाणैस्तदाविव्याधवेगितः ।शरीरदारणैस्तीक्ष्णैःकालाग्निसमविग्रहैः ।।।।क्षुरक्षुरप्रैर्नाराचैर्वत्सदन्तैश्शिलीमुखैः ।कर्णिशल्यविपाठैश्चबहुभिश्चशितैश्शरैः ।।।।

அப்போது வேகமிகு வீரன் அங்கதனை கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்—உடலைப் பிளக்கும், பிரளயத் தீயைப் போன்ற கொடுமை உடையவை. க்ஷுர, க்ஷுரப்ர, நாராச, வத்ஸதந்த, ஶிலீமுக, கர்ணி, ஶல்ய, விபாட முதலிய பலவகை கூர்மையான சரங்களால் அவனைப் புண்படுத்தினான்॥

Verse 6

सोङ्गदंनिशितैर्बाणैस्तदाविव्याधवेगितः ।शरीरदारणैस्तीक्ष्णैःकालाग्निसमविग्रहैः ।।6.76.5।।क्षुरक्षुरप्रैर्नाराचैर्वत्सदन्तैश्शिलीमुखैः ।कर्णिशल्यविपाठैश्चबहुभिश्चशितैश्शरैः ।।6.76.6।।

அப்போது அவன் வேகமாகச் சென்று, அங்கதனை கூர்மையான, உடலைப் பிளக்கும், பிரளய அக்கினியை ஒத்த தீவிரமான அம்புகளால் குத்தி வீழ்த்த முயன்றான். க்ஷுர, க்ஷுரப்ர, நாராச, வத்ஸதந்த, சிலீமுக, கர்ணி, சல்ய, விபாட முதலிய பலவகை கூரிய சரங்களை அவன் அவன்மேல் மழையெனப் பொழிந்தான்।

Verse 7

अङ्गदःप्रतिविद्धाङ्गोवालिपुत्रःप्रतापवान् ।धनुरग्य्रंरथंबाणान्ममर्दतरसाबली ।।।।

வலிமைமிக்க வாலியின் புதல்வன் அங்கதன்—உடல் காயமுற்றிருந்தும்—வேகத்துடன் பாய்ந்து கொடிய வில், தேரு, அம்புகள் அனைத்தையும் நொறுக்கினான்।

Verse 8

शोणिताक्षस्ततःक्षिप्रमसिचर्मसमाददे ।उत्पपातदिवंक्रुद्धोवेगवानविचारयन् ।।।।

அப்போது சோணிதாக்ஷன் விரைவாக வாளும் கேடயமும் எடுத்தான்; கோபம் கொண்டு, பேர்வேகத்துடன், யோசனை இன்றியே வானில் பாய்ந்து எழுந்தான்.

Verse 9

तंक्षिप्रतरमाफ्लुत्यपरामृश्याङ्गदोबली ।करेणतस्यतंखङ्गंसमाच्छिद्यननाद च ।।।।

அப்போது இன்னும் விரைவாகத் தாவி வலிமைமிக்க அங்கதன் அவனைப் பற்றிக் கொண்டான். தனது கையால் அவனுடைய அந்த வாளை வெட்டி வீழ்த்தி, பின்னர் பெரும் கர்ஜனையுடன் முழங்கினான்.

Verse 10

तस्यांसफलकेखडगंनिजघानततोऽङ्गदः ।यज्ञोपवीतवच्चैनंचिच्छेदकपिकुञ्जरः ।।।।

அப்போது அங்கதன் எதிரியின் அகன்ற தோள்பலகையில் வாளால் தாக்கினான். பின்னர் குரங்குகளில் யானைபோன்ற அங்கதன், யஜ்ஞோபவீதத்தின் கோடு போல அவனைப் பிளந்தான்॥

Verse 11

तंप्रगृह्यमहाखडगंविनद्य च पुनःपुनः ।वालिपुत्रोऽभिदुद्रावरणशीर्षेपरानरीन् ।।।।

அந்தப் பெருவாளை ஏந்தி மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜித்து, வாலியின் மகன் அங்கதன் போரின் முன்னணியில் பகை வீரர்கள்மேல் பாய்ந்தான்॥

Verse 12

आयसींतुगदांप्रगृह्य स वीरःकनकाङ्गदः ।शोणिताक्षस्समाविध्यतमेवानुपपात ह ।।।।

ஆனால் பொன் வளையங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வீரன் சோணிதாக்ஷன் இரும்புக் கதையைப் பிடித்து குறி வைத்து, அவனைத் தாக்க அவன் பின்னே பாய்ந்தான்॥

Verse 13

प्रजङ्घसहितोवीरोयूपाक्षस्तुततोबली ।रथेनाभिययौक्रुद्दोवालिपुत्रंमहाबलम् ।।।।

அப்போது பிரஜங்கனுடன் கூடிய வீரனும் வலிமைமிக்கவனுமான யூபாக்ஷன் கோபத்துடன் ரதத்தில் பாய்ந்து, மகாபலமுடைய வாலிபுத்திரனைத் தாக்க முனைந்தான்।

Verse 14

तयोर्मध्येकपिश्रेष्ठश्शोणिताक्षप्रजङ्घयोः ।विशाखयोर्मध्यगतःपूर्णचन्द्रइवाभवत् ।।।।

சோணிதாக்ஷன் மற்றும் பிரஜங்கன்—இவ்விருவரின் நடுவில் கபிகளில் சிறந்தவன், விசாகா நட்சத்திரங்களின் இடையில் நிற்கும் பூர்ணசந்திரனைப் போல ஒளிர்ந்தான்।

Verse 15

अङ्गदंपरिरक्षन्तौमैन्दोद्विविदएव च ।तस्यतस्थतुरभ्याशेपरस्परदिदृक्ष्या ।।।।

அங்கதனைப் பாதுகாத்துக் கொண்டே மைந்தனும் த்விவிதனும் அவனருகே நின்றனர்; நெருக்கத்தில் எதிரியை எதிர்கொண்டு, ஒருவரையொருவர் கவனித்துக் கொண்டிருந்தனர்।

Verse 16

भिपेतुर्महाकायाःप्रतियत्तामहाबलाः ।राक्षसावानरान् रोषादसिचर्मगदाधराः ।।।।

மிகப் பெருந்தோள்களும் மகாபலமுமுடைய ராக்ஷசர்கள் விழிப்புடன் கோபம் கொண்டு, வாள், கேடயம், கதையைத் தாங்கி வானரர்கள்மேல் பாய்ந்தனர்।

Verse 17

त्रयाणांवानरेन्द्राणांत्रिभीराक्षसपुङ्गवैः ।संसक्तानांमहद्युद्धमभवद्रोमहर्षणम् ।।।।

மூன்று வானரத் தலைவர்களும் மூன்று ராக்ஷசச் சிறந்தவர்களும் மோதிக் கலந்தபோது, பார்ப்போரின் உடலில் ரோமாஞ்சம் எழச் செய்யும் ஒரு மாபெரும் போர் எழுந்தது।

Verse 18

तेतुवृक्षान् समादायसम्प्रचिपुराहवे ।खडगेनप्रतिचिच्छेदतान् प्रजङ्घोमहाबलः ।।।।

அப்போது போர்க்களத்தில் அவர்கள் மரங்களைப் பிடுங்கி எறிந்தனர்; ஆனால் மகாபலன் பிரஜங்கன் தன் வாளால் அவற்றை வெட்டி வீழ்த்தினான்.

Verse 19

रथानश्वान् द्रुमैश्शैलैस्तेप्रचिक्षिपुराहवे ।शरौघैःप्रतिचिच्छेदतान्यूपाक्षोनिशाचरः ।।।।

அப்போரில் அவர்கள் தேர்களிலும் குதிரைகளிலும் மரங்களையும் பாறைகளையும் எறிந்தனர்; நிசாசரன் யூபாக்ஷன் அம்புகளின் பெருவீச்சால் அவற்றைத் துண்டித்தான்.

Verse 20

सृष्टाव्निविदमैन्दाभ्यांद्रुमानुत्पाट्यवीर्यवान् ।बभञ्जगदयामध्येशोणिताक्षःप्रतापवान् ।।।।

த்விவிதன், மைந்தன் எறிந்த மரங்களை வீரமும் பிரதாபமும் உடைய சோணிதாக்ஷன் பிடுங்கி, கதையால் நடுவிலேயே நொறுக்கினான்.

Verse 21

उद्यम्यविपुलंखडगंपरमर्मनिकृन्तनम् ।प्रजङ्घोवालिपुत्रायअभिदुद्राववेगितः ।।।।

மிகுந்த மर्मங்களைப் பிளக்கும் பெருவாளை உயர்த்தி, பிரஜங்கன் வாலியின் புதல்வன் அங்கதனை நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தான்.

Verse 22

तमभ्याशगतंदृष्टवावानरेन्द्रोमहाबलः ।आजघानाश्वकर्णेनद्रुमेणातिबलस्तदा ।।।।

அவன் அருகே பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட மகாபலமிக்க வானரேந்திரன், அப்பொழுதே அளவற்ற வலத்துடன் அச்வகர்ண மரத்தை எடுத்துத் தாக்கினான்।

Verse 23

बाहुंचास्यसनिस्त्रिंशमाजघान स मुष्टिना ।वालिपुत्रस्यघातेन स पपातक्षितावसिः ।।।।

வாளைப் பிடித்திருந்த அவன் கரத்தில் அவன் குத்துக்கையால் தாக்கினான்; வாலிபுத்திரன் அங்கதனின் அடியால் அந்த வாள் தரையில் விழுந்தது।

Verse 24

तंदृष्टवापतितंभूमौखङ्गमुलसन्निभम् ।मुष्टिंसम्वर्तयामासवज्रकल्पंमहाबलः ।।।।

தரையில் விழுந்த உலக்கை போன்ற வாளைக் கண்ட மகாபலவன், வஜ்ரம் போல் கடினமான குத்துக்கையை இறுக்கி அடுத்த தாக்குதலுக்குத் தயாரானான்।

Verse 25

स ललाटेमहावीर्यमङ्गदंवानरर्षभम् ।आजघानमहातेजास्समुहूर्तंचचाल ह ।।।।

அந்த மகாதேஜஸ்வி வீரன், வானரர்களில் வृषபன் போன்ற மகாவீரிய அங்கதனின் நெற்றியில் தாக்கினான்; அங்கதன் சிறிது நேரம் தள்ளாடினான்।

Verse 26

स संज्ञांप्राप्यतेजस्वीवालिपुत्रःप्रतापवान् ।प्रजङ्घस्यशिरःकायातखङ्गेनपातयत्क्षितौ ।।।।

உணர்வு மீண்டதும், தேஜஸ்வியும் பிரதாபவானுமான வாலிபுத்திரன், வாளால் பிரஜங்கனின் தலையை உடலிலிருந்து வெட்டி பிரித்து பூமியில் வீழ்த்தினான்।

Verse 27

स यूपाक्षोऽश्रुपूर्णाक्षःपितृव्येनिहतेरणे ।अवरुह्यरथात्क्षिप्रंक्षीणेषुखङ्गमाददे ।।।।

போரில் பித்ருவியர் வீழ்ந்ததைக் கண்டு யூபாக்ஷன் கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பின. அவன் விரைந்து தேரிலிருந்து இறங்கி, அம்புகள் தீர்ந்தபோது வாளை எடுத்துக் கொண்டான்॥

Verse 28

तमापतन्तंसम्प्रेक्ष्ययूपाक्षंद्विविदस्त्वरन् ।आजघानोरसिक्रुद्धोजग्राह च बलाद्बली ।।।।

யூபாக்ஷன் பாய்ந்து வருவதைப் பார்த்த த்விவிதன் விரைந்து எதிர்கொண்டான். கோபத்துடன் அவன் மார்பில் அடித்து, பேராற்றலால் அவனைப் பிடித்துக் கொண்டான்॥

Verse 29

गृहीतंभ्रातरंदृष्टवाशोणिताक्षोमहाबलः ।आजघानगदाग्रेणवक्षसिद्विविदंततः ।।।।

தன் சகோதரன் பிடிபட்டதைப் பார்த்த மகாபலன் சோணிதாக்ஷன் கோபமுற்றான். பின்னர் அவன் கதையின் முனையால் த்விவிதனின் மார்பில் அடித்தான்॥

Verse 30

स गदाभिहतस्तेनसञ्चचालमहाबलः ।उद्यता च पुनस्तस्यजहारद्विविदोगदाम् ।।।।

அந்த கதையடி பட்டதால் மகாபலன் த்விவிதன் தள்ளாடினான். ஆயினும் மீண்டு, எதிரியின் உயர்த்திய கதையை மீண்டும் வலுக்கட்டாயமாகப் பறித்தான்॥

Verse 31

तस्मिन्नन्तरेमैन्दोवीरोवानरयूथपः ।यूपाक्षंताडयामासतलेनोरसिवीर्यवान् ।।।।

அந்நேரத்தில் வீரமிகு வானர யூதபதி மைந்தன், யூபாக்ஷனின் மார்பில் தன் உள்ளங்கையால் வலிமையுடன் அடித்தான்.

Verse 32

तौशोणिताक्ष्यूपाक्षौप्लवङ्गाभ्यांतरस्विनौ ।चक्रतुस्समरेतीव्रमाकर्षोत्पाटनंभृशम् ।।।।

பின்னர் உக்கிரமும் வேகமும் கொண்ட சோணிதாக்ஷனும் யூபாக்ஷனும், அந்த இரு வானர வீரர்களுடன் போர்க்களத்தில் கடுமையான இழுத்தல்-பிடித்தல், பிய்த்தெறிதல் நிறைந்த மல்லயுத்தத்தை நிகழ்த்தினர்.

Verse 33

द्विविदश्शोणिताक्षंतुविददारनखैर्मुखै ।निष्पिपेष च वेगेनक्षितावाविध्यवीर्यवान् ।।।।

வீரமிகு த்விவிதன், சோணிதாக்ஷனின் முகத்தை நகங்களாலும் பற்களாலும் கிழித்தான்; பின்னர் வேகத்துடன் அவனை நிலத்தில் வீசி எறிந்து நசுக்கினான்.

Verse 34

पाक्षमभिसङ्कृद्धो मैन्दो वानरयूथपः ।पीडयामासबाहुभ्यांसपपातहतःक्षितौ ।।।।

பாக்ஷன் மீது கடும் கோபம் கொண்ட வானர யூதபதி மைந்தன், தன் புயங்களால் அவனை அழுத்தி நசுக்கினான்; அவன் கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் விழுந்தான்.

Verse 35

हतप्रवीराव्यथिताराक्षसेन्द्रचमूस्तदा ।जगामाभिमुखीसातुकुम्भकर्णसुतोयतः ।।।।

அப்போது தலைசிறந்த வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதால் துயருற்றும் கலங்கியுமிருந்த ராக்ஷசேந்திரனின் சேனை, கும்பகர்ணனின் மகன் போரிடும் இடத்தை நோக்கி முன்னே நகர்ந்தது.

Verse 36

आपततनीं च वेगेनकुम्भस्तांसान्त्वयच्चमूम् ।अथोत्कष्टंमहावीर्यैर्लब्धलक्ष्यैःप्लवङ्गमैः ।।।।निपातितमहावीरांदृष्टवारक्षश्चमूंततः ।कुम्भःप्रचक्रेतेजस्वीरणेकर्मसुदुष्करम् ।।।।

கும்பன் வேகமாகச் சென்று தடுமாறிய இராக்ஷச சேனையைத் தேற்றினான். பின்னர் குறி தவறாத வலிமைமிக்க வானர வீரர்கள் அவர்களுடைய மகாவீரர்களை வீழ்த்தியதைப் பார்த்து, ஒளிமிகு கும்பன் போர்க்களத்தில் மிகக் கடினமான செயலைத் தொடங்கினான்॥

Verse 37

आपततनीं च वेगेनकुम्भस्तांसान्त्वयच्चमूम् ।अथोत्कष्टंमहावीर्यैर्लब्धलक्ष्यैःप्लवङ्गमैः ।।6.76.36।।निपातितमहावीरांदृष्टवारक्षश्चमूंततः ।कुम्भःप्रचक्रेतेजस्वीरणेकर्मसुदुष्करम् ।।6.76.37।।

கும்பன் வேகமாகத் தடுமாறிய இராக்ஷச சேனையை உறுதிப்படுத்தினான்; மேலும் குறி தவறாத வலிமைமிக்க வானரர்கள் அவர்களுடைய மகாவீரர்களை வீழ்த்தியதைப் பார்த்து, ஒளிமிகு கும்பன் போரில் மிகக் கடினமான முயற்சியைத் தொடங்கினான்॥

Verse 38

स धनुर्धन्विनांश्रेष्ठःप्रगृह्यसुसमाहितः ।मुमोचाशीविषप्रख्यान्शरान्देहविदारणान् ।।।।

அவன் வில்லாளர்களில் தலைசிறந்தவன்; முழு அமைதியுடன் வில்லை ஏந்தி, விஷப்பாம்புகளைப் போன்ற கொடிய—உடலைப் பிளக்கும்—அம்புகளை எய்தான்॥

Verse 39

तस्यतच्छुशुभेभूयस्सशरंधनुरुत्तमम् ।विद्युदैरावतार्चिष्मद्िद्वतीयेन्द्रधनुर्यथा ।।।।

அப்போது அவனுடைய அம்புகளுடன் கூடிய அந்தச் சிறந்த வில் மேலும் ஒளிவீசியது—மின்னல் ஒளியால் திகழும் ஐராவத மேகம்போல்—இந்திரவில்லுக்கு ஒப்பாக, இரண்டாம் இந்திரவில்லெனத் தோன்றியது॥

Verse 40

आकर्णाकृष्टमुक्तेनजघानद्विविदंतदा ।तेनहाटकपुङ्खेनपत्रतिणापत्त्रवाससा ।।।।

அப்போது அவன் காதுவரை இழுத்து விட்ட அம்பால் த்விவிதனைத் தாக்கினான். பொன்னிறப் பின்புற இறகுகளும் இலைபோன்ற சிறகுகளும் கொண்ட அந்த அம்பு உயிர்கொல்லியாகப் பாய்ந்தது॥

Verse 41

सहसाभिहतस्तेनविप्रमुक्तपदस्स्फुरन् ।निपपाताद्रिकूटाभोविह्वलन् प्लवगोत्तमः ।।।।

அவனுடைய திடீர் தாக்குதலால் த்விவிதனின் கால்கள் தளர்ந்தன; நடுங்கி மயங்கி, மலைச்சிகரம் போல் கீழே விழுந்தான்—வானர வீரர்களில் அவன் தலைசிறந்தவன்॥

Verse 42

मन्दस्तुभ्रातरंभग्नंदृष्टवातत्रमहाहवे ।लभिदुद्राववेगेनप्रगृह्यमहतींशिलाम् ।।।।

அந்தப் பெரும் போரில் தன் சகோதரன் வீழ்ந்ததைக் கண்டு மைந்தன் வேகமாக முன்னே பாய்ந்து ஒரு மாபெரும் பாறையைப் பற்றிக் கொண்டான்॥

Verse 43

तांशिलांतुप्रचिक्षेपराक्षसायमहाबलः ।बिभेदतांशिलांकुम्भःप्रसन्नैःपञ्चभिश्शरैः ।।।।

மகாபலன் மைந்தன் அந்தப் பாறையை ராக்ஷசன் மீது எறிந்தான்; ஆனால் கும்பன் கூர்மையான ஐந்து அம்புகளால் அந்தப் பாறையைப் பிளந்தான்॥

Verse 44

सन्धायचान्यंसुमुखंशरमाशीविषोपमम् ।आजघानमहातेजावक्षसिद्विविदाग्रजम् ।।।।

பின்னர் மகாதேஜஸ்வி கும்பன் நன்றாக வடிவான, விஷப்பாம்பைப் போன்ற கொடிய மற்றொரு அம்பை ஏவி, த்விவிதனின் மூத்த சகோதரனின் மார்பில் தாக்கினான்॥

Verse 45

स तुतेनप्रहारेणमैन्दोवानरयूथपः ।मर्मण्यभिहतस्तेनपपा त भुविमूर्छितः ।।।।

அந்த அடியால் மర్మத்தில் காயமுற்ற வானர யூதபதி மைந்தன் மயங்கி நிலத்தில் விழுந்தான்.

Verse 46

अङ्गदोमातुलौदृष्टवापथितौतुमहाबलौ ।अभिदुद्राववेगेनकुम्भमुद्यतकार्मुकम् ।।।।

தன் இரு மகாபல மாமன்கள் வீழ்ந்ததைப் பார்த்த அங்கதன், வில்லெடுத்துக் கொண்டிருந்த கும்பனை நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தான்.

Verse 47

तमापतन्तंविव्याधकुम्भःपञ्चभिरायसैः ।त्रिभिश्चान्यैश्शितैर्बाणैर्मातङ्गमिवतोमरैः ।।।।

அங்கதன் பாய்ந்து வர, கும்பன் ஐந்து இரும்பு அம்புகளாலும் மேலும் மூன்று கூரிய அம்புகளாலும் அவனைத் துளைத்தான்—வேல்களால் யானையைத் தாக்குவது போல.

Verse 48

सोऽङ्गदंविविधैभिर्बाणैःकुम्भोविव्याथवीर्यवान् ।अकुण्ठधारैर्निशितैस्तीक्ष्णैःकनकभूषणैः ।।।।

வீரமிக்க கும்பன் அங்கதனைப் பலவகை அம்புகளால் குத்தினான்—அவை கூர்மையானவை, மங்காத धारையுடையவை, பொன் அலங்காரமுடையவை.

Verse 49

अङ्गदःप्रतिविद्धाङ्गोवालिपुत्रो न कम्पते ।शिलापादपवर्षाणितस्यमूर्ध्निववर्ष ह ।।।।

உடல் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டும் வாலியின் மகன் அங்கதன் அசையவில்லை; கும்பனின் தலையின்மேல் பாறைகளையும் வேரோடு பிடுங்கிய மரங்களையும் மழையெனப் பொழிந்தான்.

Verse 50

स प्रचिच्छेदतान् सर्वान् बिभेद च पुनश्शिलाः ।कुम्भकर्णात्मजश्रशीमान् वालिपुत्त्रसमीरितान् ।।।।

பெருமைமிக்க கும்பகர்ணனின் புதல்வன், வாலியின் புதல்வன் எறிந்த அவையனைத்தையும் வெட்டித் தள்ளி, மீண்டும் அந்தப் பாறைகளையும் உடைத்துச் சிதறடித்தான்॥

Verse 51

आपतन्तं च ससम्प्रेक्ष्यकुम्भोवानरयूथपम् ।भ्रुवोर्विव्याथबाणाभ्यामुल्काभ्यामिवकुञ्जरम् ।।।।

பாய்ந்து வரும் வானர யூதபதியைப் பார்த்த கும்பன், இரண்டு அம்புகளால் அவன் புருவங்களைத் துளைத்தான்—இரண்டு எரியும் தீக்குச்சிகளால் யானையை அடித்ததுபோல்॥

Verse 52

तस्यसुस्रावरुधिरंपिहितेचास्यलोचने ।अङ्गदःपाणिनानेत्रेपिधायरुधिरोक्षिते ।।।।सालमासन्नमेकेनपरिजग्राहपाणिवा ।

அவனிடமிருந்து இரத்தம் பெருகி வழிந்தது; அவன் கண்களும் மறைந்தன. இரத்தம் நனைந்த கண்களை அங்கதன் ஒரு கையால் மூடி, மற்றொரு கையால் அருகிலிருந்த சால மரத்தைப் பற்றிக் கொண்டான்॥

Verse 53

सम्पीड्यरसिचास्कन्धम् करेणाभिनिवेश्य च ।।।।किञ्चिदभ्यवनम्यैनमुन्ममाथयथागजः ।

அவன் அந்த சால மரத்தின் தண்டை மார்பில் அழுத்தி, கையால் உறுதியாகத் தாங்கி, சிறிது வளைத்து, யானை போல அதை வேரோடு பிடுங்கி எடுத்தான்॥

Verse 54

तमिन्द्रकेतुप्रतिमंवृक्षंमन्दरसन्निभम् ।।।।समुत्सृजन्तंवेगेनपश्यतांसर्वरक्षसाम् ।

அனைத்து இராட்சசரும் கண்முன்னே பார்க்க, இந்திரக் கொடியைப் போன்றதும் மந்தரமலையைப் போன்ற பெருமையுடையதுமான அந்த மரத்தை அவன் பேர்வேகத்துடன் எறியத் தயாரானான்।

Verse 55

सबिभेदशितैर्बाणैस्सप्तभिःकायभेदनैः ।।।।अङ्गदोविव्यधेऽभीक्षणंससादचमुमोह च ।

உடலைப் பிளக்கும் ஏழு கூரிய அம்புகளால் அவன் அவனைத் துளைத்தான். அங்கதன் மீண்டும் மீண்டும் கடும் வேதனையால் துடித்து, தளர்ந்து விழுந்து, மயங்கி மூர்ச்சித்தான்।

Verse 56

अङ्गदंव्यथितंदृष्टवासीदन्तमिवसागरम् ।।।।दुरासदंहरिश्रेष्ठंरामायन्येन्यवेदयन् ।

வேதனையால் கடலில் மூழ்குவது போலத் தளர்ந்து போகும், அணுக இயலாத வானரச் சிறந்த அங்கதனைப் பார்த்து, தலைமை வானரர்கள் அந்தச் செய்தியை ஸ்ரீராமருக்கு அறிவித்தனர்।

Verse 57

रामस्तुव्यथितंश्रुत्वावालिपुत्त्रंरणाजरे ।।।।व्यादिदेशहरिश्रेष्ठान्जाम्बवत्प्रमुखांस्ततः ।

போர்க்களத்தில் வாலியின் புதல்வன் காயமடைந்தான் என்று கேட்ட ஸ்ரீராமர், அப்போது ஜாம்பவானை முன்னிலைப்படுத்தி வானரச் சிறந்தோருக்கு ஆணையிட்டார்।

Verse 58

तेतुवानरशार्दूलाश्श्रुत्वारामस्यशासनम् ।।।।अभिपेतुस्सुसङ्कृद्धाःकुम्भमुद्यतकार्मुकम् ।

ஸ்ரீராமரின் ஆணையை கேட்ட அந்தப் புலி போன்ற வானரர்கள் பேர்கோபத்துடன், வில்லைக் கையில் உயர்த்தி நின்ற கும்பனைத் தாக்க விரைந்து பாய்ந்தனர்।

Verse 59

ततोद्रुमशिलाहस्ताःकोपसंरक्तलोचनाः ।।।।रिरक्षिषन्तोऽभ्यपतन्नङ्गदंवानरर्षभाः ।

அப்போது மரங்களும் பாறைகளும் கைகளில் ஏந்தி, கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் வானரச் சிறந்தோர் அங்கதனைப் பாதுகாக்கத் திடீரெனப் பாய்ந்து முன்னே சென்றனர்।

Verse 60

जाम्बवांश्चसुषेणश्चवेगदर्शी च वानरः ।।।।कुम्भकर्णात्मजंवीरंक्रुद्धास्समभिदुद्रुवुः ।

ஜாம்பவான், சுஷேணன், வேகதர்ஶி மற்றும் பிற வானர வீரர்கள் கோபமுற்று கும்பகர்ணனின் வீரமகனை ஒருங்கே தாக்கப் பாய்ந்தனர்।

Verse 61

समीक्ष्यापततस्तांस्तुवानरेन्द्रान् महाबलान् ।।।।आववारशरौघेणनगेनेवजलाशयम् ।

அந்த மாபெரும் வலிமை கொண்ட வானரத் தலைவர்கள் பாய்ந்து வருவதைப் பார்த்த கும்பன், அடர்ந்த அம்புமழையால் அவர்களைத் தடுத்தான்—மலை வெள்ளப்பெருக்கின் ஓட்டத்தைத் தடுக்குமாறுபோல்।

Verse 62

तस्यबाणपथंप्राप्य न शेकुरतिवर्तितुम् ।।।।वानरेन्द्रामहात्मानोवेलामिवमहादधिः ।

அவனுடைய அம்புகளின் எல்லைக்குள் வந்த அந்த மகாத்ம வானரத் தலைவர்கள் அதைத் தாண்ட இயலவில்லை—மகாசமுத்திரம் கரையோர எல்லையை மீற இயலாததுபோல்।

Verse 63

तांस्तुदृष्टवाहरिगणान् शरवृष्टिभिरर्दितान् ।।।।अङ्गदंपृष्ठतःकृत्वाभ्रातृजंप्लवगेश्वरः ।भिदुद्राववेगेनसुग्रीवःकुम्भमाहवे ।।।।शैलसानुचरंनागंवेगवानिवकेसरी ।

அம்புமழையால் துன்புறும் வானரக் கூட்டத்தைப் பார்த்த ப்லவகேஸ்வரன் சுக்ரீவன், தன் அண்ணன் மகன் அங்கதனைப் பின்னால் வைத்துக் கொண்டு, போரில் கும்பனை நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தான்—மலைச்சரிவுகளில் திரியும் யானையின் மீது வேகமிகு கேசரி சிங்கம் பாய்வதுபோல்।

Verse 64

तांस्तुदृष्टवाहरिगणान् शरवृष्टिभिरर्दितान् ।।6.76.63।।अङ्गदंपृष्ठतःकृत्वाभ्रातृजंप्लवगेश्वरः ।भिदुद्राववेगेनसुग्रीवःकुम्भमाहवे ।।6.76.64।।शैलसानुचरंनागंवेगवानिवकेसरी ।

அம்புமழையால் துன்புறும் வானரக் கூட்டத்தைப் பார்த்த ப்லவகேஸ்வரன் சுக்ரீவன், தன் அண்ணன் மகன் அங்கதனைப் பின்னால் வைத்துக் கொண்டு, போரில் கும்பனை நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்தான்—மலைச்சரிவுகளில் திரியும் யானையின் மீது வேகமிகு கேசரி சிங்கம் பாய்வதுபோல்।

Verse 65

उत्पाट्य च महाशैलनश्वकर्णान्दवान्बहून् ।।।।अन्यांश्चविविधान्ववृक्षाचिक्षेपचिमहाबलः ।

அப்போது மகாபலவன் மகாசைல வனத்தில் உள்ள பல அஸ்வகர்ண மரங்களையும், மேலும் பலவகை மரங்களையும் வேரோடு பிடுங்கி (எதிரிகள்மேல்) எறிந்தான்।

Verse 66

तांछादयन्तीमाकाशंवृक्षवृष्टिंदुरासदाम् ।।।।कुम्भकर्णात्मजश्शीघ्रंचिच्छेदनिशितैश्शरैः ।

வானத்தை மூடித் தடுக்கவும் அணுக இயலாததுமான அந்த மரமழையை கும்பகர்ணனின் மகன் கூரிய அம்புகளால் விரைவில் துண்டு துண்டாக வெட்டினான்।

Verse 67

अभिलक्षेणतीव्रेणकुम्भेननिशितैश्शरैः ।।।।अचितास्तेद्रुमारेजुर्यथाघोराषतघ्नयः ।

கும்பன் தீவிரக் குறியுடன் செலுத்திய கூரிய அம்புகளால் அந்த மரங்கள் அம்புகளால் நிரம்பி மின்னின—பயங்கரமான சதக்னி ஆயுதங்கள் போல।

Verse 68

द्रुमवर्षंतुसञ्छिन्नंदृष्टवाकुम्भोनवीर्यवान् ।।।।वानराधिपति: शीमान्महासत्त्वो न विव्यथे ।

கும்பன் மரங்களின் மழையைச் சிதறடித்ததைப் பார்த்தும், வீரமிக்கவும் திருவுடையவும் மகாசத்துவமுடைய வானராதிபதி சிறிதும் கலங்கவில்லை।

Verse 69

निर्भिद्यमानस्सहसासहमानश्चतान् शरान् ।।।।कुम्भस्यधनुराक्षिप्यबभञ्जेन्द्रधनुष्प्रभम् ।

அம்புகளால் குத்தப்பட்டபோதும் அவற்றைத் தாங்கி, அவன் திடீரென கும்பனின் இந்திரவில்லென ஒளிரும் வில்லைப் பிடித்து முறித்தான்।

Verse 70

अवफ्लुत्यततश्शीघ्रंकृत्वाकर्मसुदुष्करम् ।।।।अब्रवीत्कुपितःकुम्भंभग्नशृङ्गमिवद्विपम् ।

பின்னர் விரைவாகப் பாய்ந்து, மிகக் கடினமான செயலை நிறைவேற்றி, கோபமுற்ற சுக்ரீவன்—முறிந்த தந்தங்களுடைய யானைபோல் நின்ற கும்பனை நோக்கி உரைத்தான்।

Verse 71

निकुम्भाग्रजवीर्यंतेबाणवेगवदद्भुतम् ।।।।सन्नतिश्चप्रभावश्चतववारावणस्यवा ।

நிகும்பனின் மூத்தோனே! உன் வீரியம் அம்பின் வேகம்போல் அதிசயமானது; உன் ஒழுக்கமான பணிவு, உன் பிரபாவம்—அது உன்னதாயினும் ராவணனதாயினும்—வியப்புக்குரியது.

Verse 72

प्रह्लादबलिवृत्रघ्नकुभेरवरुणोपम ।।।।एकस्त्वमनुजातोऽसिपितरंबलवृत्ततः ।

பிரஹ்லாதன், பலி, வ்ருத்ரஹந்த இந்திரன், குபேரன், வருணன் ஆகியோருக்கு ஒப்பான வலிமை உடையவனே! தந்தையின் வலமும் மேன்மையும் போல், அவனுக்குச் சமானமாக நீ ஒருவனே பிறந்தாய்.

Verse 73

त्वामेवैकंमहाबाहुंचापहस्तमरिन्दमम् ।।।।त्रिदशानातिवर्तन्तेजितेन्द्रियमिवाधयः ।विक्रमस्वमहाबुद्धे कर्माणिममपश्यतः ।।।।

மகாபாகுவே, வில்லேந்திய அரிந்தமனே! உன்னை ஒருவனையே தேவர்களும் மீற இயலார்—இந்திரியஜயனைக் நோய்கள் வெல்ல இயலாதது போல. ஆகவே, மகாபுத்திமானே, என் முன்னிலையில் உன் வீரத்தையும் செயல்களையும் வெளிப்படுத்து.

Verse 74

त्वामेवैकंमहाबाहुंचापहस्तमरिन्दमम् ।।6.76.73।।त्रिदशानातिवर्तन्तेजितेन्द्रियमिवाधयः ।विक्रमस्वमहाबुद्धे कर्माणिममपश्यतः ।।6.76.74।।

மகாபாகுவே, வில்லேந்திய அரிந்தமனே! உன்னை ஒருவனையே தேவர்கள் கூட மிஞ்ச இயலார்—இந்திரியஜயனைத் துன்பங்கள் வெல்ல இயலாதது போல. எனவே, மகாபுத்திமானே, என் முன்னிலையில் உன் வீரத்தையும் செயல்களையும் காண்பி.

Verse 75

वरदानापतितृव्यस्तेसहतेदेवदानवान् ।कुम्भकर्णस्तुवीर्येणसहते च सुरासुरान् ।।।।

வரங்களின் வலிமையால் உன் பித்ருவன் தேவர்களையும் தானவர்களையும் கூடத் தாங்க வல்லான்; கும்பகர்ணன் தன் வீர்யப் பராக்கிரமத்தால் சுரரும் அசுரரும் இருவரையும் எதிர்க்க வல்லான்.

Verse 76

ततःकुम्भस्तुसुग्रीवंबाहुभ्यांजगृहेतदा ।गजाविवाहितमदौनिश्श्वसन्तौमुहुर्मुहु 76.81।।अन्योन्यगात्रग्रथितौकर्षन्तावितरेतरम् ।सधूमांमुखतोज्वालांविसृजन्तौपरिश्रमात् ।।6.76.82।।

அப்போது கும்பன் சுக்ரீவனை இரு கரங்களாலும் இறுகப் பற்றினான். மதம் கொண்ட இரு யானைகள் போல அவர்கள் மீண்டும் மீண்டும் கனமாக மூச்செறிந்து, உடலோடு உடல் பின்னிப் பிணைந்து ஒருவரை ஒருவர் இழுத்தனர்; களைப்பினால் அவர்களின் வாயிலிருந்து புகையுடன் கூடிய ஜ்வாலை போன்ற மூச்சு வெளிவந்தது போலத் தோன்றியது.

Verse 77

महाविमर्दंसमरेमयासहतवाद्भुतम् ।अद्यभूतानिपश्यन्तुशक्रशम्बरयोरिव ।।।।

இன்று நீயும் நானும் போர்க்களத்தில் மோதும் இந்த அதிசயமான, மாபெரும் மோதலை எல்லா உயிர்களும் காணட்டும்—சக்கிரன் (இந்திரன்) மற்றும் சம்பரன் போரிட்ட புகழ்மிக்க யுத்தம்போல்.

Verse 78

कृतमप्रतिमंकर्मदर्शितंचास्त्रकौशलम् ।पातिताहरिवीराश्चत्वयावैभीमविक्रमाः ।।।।

நீ ஒப்பற்ற செயலைச் செய்தாய்; ஆயுதக் கலைத் திறமையையும் வெளிப்படுத்தினாய்; உண்மையாகவே உன்னால் பயங்கர வீரத்தையுடைய பல வானர வீரர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்.

Verse 79

उपालम्भभयाच्चापिनासिवीरमयाहतः ।कृतकर्मपरिश्रान्तोविश्रान्तःपश्यमेबलम् ।।।।

வீரனே, பின்னர் பழிச்சொல் வரும் என்ற அச்சத்தால் நான் உன்னை கொல்லவில்லை. போர்செயலில் களைத்துத் தங்கி ஓய்வெடுத்துள்ளாய்; இப்போது ஓய்வுக்குப் பின் என் வலிமையைப் பார்.

Verse 80

तेनसुग्रीववाक्येनसावमानेनमानितः ।अग्नेराज्याहुतस्येवतेजस्तस्याभ्यवर्धत ।।।।

சுக்ரீவனின் அந்தச் சொற்கள்—புகழ்வதுபோல இருந்தும் இகழ்ச்சித் தொனியுடன் இருந்ததால்—அவன் குத்துண்டவனாய் மேலும் தூண்டப்பட்டான்; நெய் ஊற்றப் பெற்ற அக்கினி போல அவன் தேஜஸ் பெருகியது.

Verse 81

तेनसुग्रीववाक्येनसावमानेनमानितः ।अग्नेराज्याहुतस्येवतेजस्तस्याभ्यवर्धत ।।6.76.80।।

அவமதிப்பின் நிழல் கலந்த சுக்ரீவனின் சொற்களால்—புகழ்வதுபோல் தோன்றினாலும் இகழ்ச்சிச் சுவை கொண்ட அவைகளால்—அவன் உள்ளம் குத்துண்டு மேலும் தூண்டப்பட்டது; நெய்யால் ஆஹுதி பெற்ற அக்னி எவ்வாறு அதிகம் ஜ்வலிக்கிறதோ, அவ்வாறே அவன் தேஜஸும் பெருகியது।

Verse 82

ततःकुम्भस्तुसुग्रीवंबाहुभ्यांजगृहेतदा ।गजाविवाहितमदौनिश्श्वसन्तौमुहुर्मुहु 76.81।।अन्योन्यगात्रग्रथितौकर्षन्तावितरेतरम् ।सधूमांमुखतोज्वालांविसृजन्तौपरिश्रमात् ।।।।

அப்போது கும்பன் சுக்ரீவனை இரு புஜங்களாலும் இறுகப் பற்றினான். மதம் கொண்ட இரு யானைகள் போல அவர்கள் இருவரும் மீண்டும் மீண்டும் கனமாக மூச்செடுத்து, உடலுறுப்புகள் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து, ஒருவரை ஒருவர் இழுத்தனர்; மிகுந்த உழைப்பால் அவர்களின் வாயிலிருந்து புகையுடன் கூடிய ஜ்வாலைகள் வெளிப்பட்டன।

Verse 83

तयोःपादाभिघाताच्चनिमग्नाचाभवन्महि ।व्याघूर्णिततरङ्गश्चचुक्षुभेवरुणालयः ।।।।

அவர்களின் பாதப் பாய்ச்சலால் பூமி தாழ்ந்து மூழ்கியதுபோல் ஆனது; வருணனின் ஆலயமான சமுத்திரமும் கலங்கிப் பொங்கியது, அதன் அலைகள் கொந்தளிக்கும் சுழல்களாக உருண்டன।

Verse 84

ततःकुम्भंसमुत्क्षिप्यसुग्रीवोलवणाम्भसि ।पातयामासवेगेनदर्शयन्नुदधेस्तलम् ।।।।

பின்னர் சுக்ரீவன் கும்பனைத் தூக்கி, உப்புநீர் கொண்ட கடலில் பேர்வேகத்துடன் எறிந்தான்; அவனுக்கு சமுத்திரத்தின் அடித்தளத்தையே காட்டுவது போல।

Verse 85

ततःकुम्भनिपातेनजलराशिस्समुत्थितः ।व्निध्यमन्दरसङ्काशोविससर्पसमन्ततः ।।।।

கும்பன் விழுந்ததனால் நீர்த்தொகை பெரிதாய் எழுந்தது; விந்த்யம், மந்தரம் போன்ற மாபெரும் உருவம் கொண்டு அது எல்லாத் திசைகளிலும் பரவி பொங்கி ஓடியது।

Verse 86

ततःकुम्भस्समुत्पत्यसुग्रीवमभिपद्य च ।आजघानोरसिक्रुद्धोवज्रवेगेनमुष्टिना ।।।।

அப்போது கும்பன் மீண்டும் தாவி எழுந்து சுக்ரீவனை நோக்கி பாய்ந்தான். கோபத்தில் வஜ்ரம் போன்ற வேகமுடைய தனது முஷ்டியால் சுக்ரீவனின் மார்பில் தாக்கினான்.

Verse 87

तस्यचचर्मच पुस्फोटबहुसुस्रावशोणितम् ।स च मुष्टिर्महावेगःप्रतिजघ्नेऽस्थिमण्डले ।।।।

அவனுடைய கவசம் பிளந்தது; மிகுந்த இரத்தம் பெருகி வழிந்தது. அந்த மகா வேகமுடைய முஷ்டி-அடி அவனுடைய எலும்புக் கட்டமைப்பில் கடுமையாகப் பதிந்தது.

Verse 88

त्दावेगेनतत्रासीत्तेजःप्रज्वलितंमहत् ।वज्रनिष्पेषसञ्जाताज्वालामेरोर्यथागिरेः ।।।।

அந்த அடியின் வேகத்தால் அங்கேயே பேரொளி தீப்பற்றியது போலத் தோன்றியது. அது வஜ்ரத்தின் நொறுக்குதலால் எழும் ஜ்வாலை போல, மேரு மலையில் எழும் தீச்சுடர் போன்றது.

Verse 89

स तत्राभिहतस्तेनसुग्रीवोवानरर्षभः ।मुष्टिंसम्वर्तयामासवज्रकल्पंमहाबलः ।।।।

அங்கே அவனால் தாக்கப்பட்ட வானரர்களில் சிறந்த சுக்ரீவன்—மகாபலன்—வஜ்ரம் போன்ற கடினமாய் தனது முஷ்டியை இறுக்கிக் கொண்டான்.

Verse 90

अर्चिस्सहस्रविकचरविमण्डलसप्रभम् ।स मुष्टिंपातयामासकुम्भस्योरसिवीर्यवान् ।।।।

அப்போது வீரமிகு சுக்ரீவன், ஆயிரம் கதிர்கள் விரிந்த சூரியமண்டலம்போல் ஒளிவீசும் தன் முஷ்டியை கும்பனின் மார்பின்மேல் ஓங்கிப் பதித்தான்।

Verse 91

स तुतेनप्रहारेणविह्वलोभृशताडितः ।निपपाततदाकुम्भोगतार्चिरिवपावकः ।।।।

அந்த கடும் அடியால் மிகுந்து தாடிக்கப்பட்ட கும்பன் துடிதுடித்து, ஒளி அணைந்த தீப்போல் அப்போது தரையில் விழுந்தான்।

Verse 92

मुष्टिनाभिहतस्तेननिपपाताशुराक्षसः ।लोहिताङ्गइवाकाशाददीप्तरमशिर्यदृच्छया ।।।।

அந்த முஷ்டி அடியால் தாக்கப்பட்ட ராட்சசன் உடனே விழுந்தான்—எதிர்பாராதவிதமாக வானத்திலிருந்து எரியும் செந்நிற உல்கை விழுவது போல।

Verse 93

कुम्भस्यपततोरूपंभग्नस्योरसिमुष्टीना ।बभौरुद्राभिपन्नस्ययथारूपंगवांपतेः ।।।।

விழுந்துகொண்டிருந்த கும்பனின் உருவம்—முஷ்டியால் மார்பு சிதைந்த அவன் தோற்றம்—ருத்ரனால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட ‘கவாம் பதி’ (சூரியன்) தோற்றம்போல் விளங்கியது।

Verse 94

तस्मिन्हतेभीमपराक्रमेणप्लवङ्गमानामृषभेणयुद्धे ।महीसशैलासवनाचचालभयं च रक्षांस्यधिकंविवेश ।।।।

போரில் அஞ்சத்தக்க வலிமையுடைய வானரப் படையின் வृषபன் (முதன்மை வீரன்) அவனை வீழ்த்தியபோது, மலைகளும் காடுகளும் உடன் பூமி நடுங்கியது; ராட்சசர்களுள் இன்னும் அதிகமான அச்சம் புகுந்தது।