Sarga 75

Verse 1

ततोऽब्रवीन्महातेजास्सुग्रीवोवानराधिपः ।अर्थ्यंविज्ञापयंश्चापिहनूमन्तमिदंवचः ।।।।

அப்போது மகாதேஜஸ்வியான வானராதிபதி சுக்ரீவன், முக்கியமான செய்தியை அறிவிக்க விரும்பி ஹனுமந்தனை விழிப்புற அழைத்து, இவ்வசனங்களை உரைத்தான்.

Verse 2

यतोहतःकुम्भकर्णःकुमाराश्चनिषूदिताः ।नेदानीमुपनिर्हारंरावणोदातुमर्हति ।।।।

கும்பகர்ணன் கொல்லப்பட்டு, அவன் மகன்களும் அழிந்ததால், இப்போது ராவணன் பயனுள்ள எதிர்தடுப்புப் பாதுகாப்பை அமைக்க இயலாது.

Verse 3

येयेमहाबलास्सन्तिलघवश्चप्लवङ्गमाः ।लङ्कामभ्युतन्त्याशुगृह्योल्काःप्लवगर्षभाः ।।।।हरयोहरिसङ्काशाःप्रदग्धुंरावणालयम् ।

மிகுந்த வலமும் வேகமும் உடைய வானர-வீரர்கள், கையில் தீப்பந்தங்களை எடுத்துக் கொண்டு உடனே லங்காவை நோக்கிப் பாய்ந்து, ராவணனின் அரண்மனையை எரியச் செய்யுங்கள்—சிங்கத்துக்கு ஒப்பான வீரத் திகழ்வுடைய ஹரிகள்.

Verse 4

तोस्तंगतआदित्येरौद्रेतस्मिन्निशामुखे ।।।।लङ्कामभिमुखास्सोल्काजग्मुस्तेप्लवगर्षभाः ।

சூரியன் அஸ்தமித்து அச்சமூட்டும் இரவின் தொடக்கம் வந்தபோது, தீப்பந்தங்களை ஏந்திய அந்த வானரத் தலைவர்கள் லங்கையை நோக்கி முன்னேறினர்।

Verse 5

उल्काहस्सैर्हरिगणैस्सर्वतस्समभिद्रुताः ।।।।आरक्षस्थाविरूपाक्षास्सहसाविप्रदद्रुवुः ।

கைகளில் தீப்பந்தங்களுடன் வானரப் படைகள் எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பாய்ந்து வந்தன; வாயில்காவலில் இருந்த விகாரக் கண்களுடைய ராக்ஷசர்கள் உடனே அச்சத்தில் ஓடிப்போனார்கள்.

Verse 6

गोपुराट्टप्रतोलीषुचर्यासुविविधासु च ।।।।प्रासादेषु च सम्हृष्टास्ससृजुस्तेहुताशनम् ।

மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் உயர்ந்த கோபுரங்கள், மாடங்கள், வாயில்வழிகள், பலவகைத் தெருக்கள் மற்றும் மாளிகைகளிலும் தீயை விட்டனர்.

Verse 7

तेषांगृहसहस्राणिददाहहुतभुक्तदा ।।।।प्रासादाःपर्वताकाराःपतन्तिधरणीतले ।

அப்போது தீ அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கான வீடுகளைச் சுட்டெரித்தது; மலைபோன்ற மாளிகைகள் நிலத்திலே இடிந்து விழுந்தன।

Verse 8

अगुरुर्दह्यतेतत्रवरं च हरिचन्दनम् ।।।।मौक्तिकामणयस्स्निग्धावज्रंचापिप्रवालकम् ।

அங்கே அகில் (அகுரு) மற்றும் சிறந்த சந்தனம் எரிந்தன; ஒளிவிடும் முத்துகளும் மணிகளும், வைரமும் பவளமும் கூட தீயில் சாம்பலாயின।

Verse 9

क्षौमं च दह्यतेतत्रकौशेयंचापिशोभनं ।।।।आविकंविविधंचौर्णंकाञ्चनंभाण्डमायुधम् ।

அங்கே க்ஷௌம ஆடைகளும் அழகிய கௌசேயப் பட்டும் எரிந்தன. பலவகை ஊன் ஆடைகள், கம்பளங்கள், பொன் களஞ்சியங்கள், பெட்டிகள் மற்றும் ஆயுதங்களும் அனைத்தும் சாம்பலாயின॥

Verse 10

नानाविकृतसंस्थानंवाजिभाण्डपरिच्छदौ ।।।।गजग्रैवेयकक्ष्याश्चरथभाण्डाश्चसम्स्कृताः ।

அங்கே பலவித விசித்திர வடிவ அலங்காரங்களும் உபகரணங்களும் இருந்தன—குதிரைகளின் அலங்காரச் சாமான்கள், யானைகளின் கழுத்தணிகளும் கச்சைகளும், மேலும் ரதங்களுக்கான நன்கு தயாரிக்கப்பட்ட பொருத்தங்களும்.

Verse 11

नुत्राणि च योधानांहस्त्यश्वानां व चर्म च ।।।।खडगाधनूंषिज्वाबाणास्तोमराङ्कुशशक्तयः ।

போர்வீரர்களின் கவசங்களும், யானை-குதிரைகளுக்கான தோல் பாதுகாப்புகளும்; வாள்கள், வில்லுகள், நாண்கள், அம்புகள், மேலும் தோமரங்கள், அங்குசங்கள், சக்திகளும் இருந்தன.

Verse 12

रोमजंवालजंचर्मव्याघ्रजंचण्डजंबहु ।।।।मुक्तामणिविचित्रांश्चप्रासादांश्चसमन्ततः ।विविधानस्त्रसंयोगानग्निर्दहतितत्रवै ।।।।

சுற்றிலும் பல பொருட்கள் இருந்தன—மயிரால் செய்யப்பட்ட தோல்/விரிப்புகள், வால்-மயிர் தோல், புலித் தோல்கள், சண்டம் (கஸ்தூரி) முதலியன; மேலும் முத்து-மணிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மாளிகைகளும்.

Verse 13

रोमजंवालजंचर्मव्याघ्रजंचण्डजंबहु ।।6.75.12।।मुक्तामणिविचित्रांश्चप्रासादांश्चसमन्ततः ।विविधानस्त्रसंयोगानग्निर्दहतितत्रवै ।।6.75.13।।

அங்கே உண்மையாகவே தீ, பலவகையான ஆயுதக் குவியல்களையும் தொகுதிகளையும் எரித்துக் கொண்டிருந்தது.

Verse 14

नानाविधान्गृहच्छन्दान्धदाहहुतभुक्तदा ।आवासान्राक्षसानां च सर्वेषांगृहगर्थिनाम् ।।।।हेमचित्रतनुत्राणस्रग्दामाम्भरधारिणाम् ।शीधुपानचलाक्षाणांमद्विह्वलगामिनाम् ।।।।कान्तालम्बितवस्त्राणांशत्रुसञ्जातमन्युनाम् ।गदाशूलासिहस्तानांखादतांपिबतामपि ।।।।शयनेषुमहार्हेषुप्रसुप्तानांप्रियैस्सह ।त्रस्तानांगच्छतांतूर्णंपुत्रानादायसर्वतः ।।।।तेषांशतसहस्राणितदालङ्कानिवासिनाम् ।अदहत्पावकस्तत्रजज्वाल च पुनःपुनः ।।।।

அப்போது ஹுதபுக் எனும் தீ, பலவகை அமைப்புடைய வீடுகளை எரித்தது; ராக்ஷஸர்களின் வாசஸ்தலங்களையும், மாபெரும் இல்லப் பெருமை கொண்ட அனைவரின் இல்லங்களையும் சாம்பலாக்கியது।

Verse 15

नानाविधान्गृहच्छन्दान्धदाहहुतभुक्तदा ।आवासान्राक्षसानां च सर्वेषांगृहगर्थिनाम् ।।6.75.14।।हेमचित्रतनुत्राणस्रग्दामाम्भरधारिणाम् ।शीधुपानचलाक्षाणांमद्विह्वलगामिनाम् ।।6.75.15।।कान्तालम्बितवस्त्राणांशत्रुसञ्जातमन्युनाम् ।गदाशूलासिहस्तानांखादतांपिबतामपि ।।6.75.16।।शयनेषुमहार्हेषुप्रसुप्तानांप्रियैस्सह ।त्रस्तानांगच्छतांतूर्णंपुत्रानादायसर्वतः ।।6.75.17।।तेषांशतसहस्राणितदालङ्कानिवासिनाम् ।अदहत्पावकस्तत्रजज्वाल च पुनःपुनः ।।6.75.18।।

பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கவசம், மாலைகள்-ஹாரங்கள், சிறந்த ஆடைகள் அணிந்தவர்களிடமும் அது பரவியது; மதுபானத்தால் கண்கள் அலைந்தவர்களும், மயக்கத்தில் தளர்ந்து நடந்தவர்களும் அதில் சிக்கினர்।

Verse 16

नानाविधान्गृहच्छन्दान्धदाहहुतभुक्तदा ।आवासान्राक्षसानां च सर्वेषांगृहगर्थिनाम् ।।6.75.14।।हेमचित्रतनुत्राणस्रग्दामाम्भरधारिणाम् ।शीधुपानचलाक्षाणांमद्विह्वलगामिनाम् ।।6.75.15।।कान्तालम्बितवस्त्राणांशत्रुसञ्जातमन्युनाम् ।गदाशूलासिहस्तानांखादतांपिबतामपि ।।6.75.16।।शयनेषुमहार्हेषुप्रसुप्तानांप्रियैस्सह ।त्रस्तानांगच्छतांतूर्णंपुत्रानादायसर्वतः ।।6.75.17।।तेषांशतसहस्राणितदालङ्कानिवासिनाम् ।अदहत्पावकस्तत्रजज्वाल च पुनःपुनः ।।6.75.18।।

காதலியரின் ஆடைகளைப் பற்றிக் கொண்டிருந்தவர்களும், பகைவர்மீது எழுந்த கோபத்தில் கொதித்தவர்களும், கதை-சூலம்-வாள் கையில் கொண்டவர்களும்—அப்போது கூட உண்டு குடித்துக் கொண்டிருந்தவர்களையும் தீ விழுங்கியது।

Verse 17

नानाविधान्गृहच्छन्दान्धदाहहुतभुक्तदा ।आवासान्राक्षसानां च सर्वेषांगृहगर्थिनाम् ।।6.75.14।।हेमचित्रतनुत्राणस्रग्दामाम्भरधारिणाम् ।शीधुपानचलाक्षाणांमद्विह्वलगामिनाम् ।।6.75.15।।कान्तालम्बितवस्त्राणांशत्रुसञ्जातमन्युनाम् ।गदाशूलासिहस्तानांखादतांपिबतामपि ।।6.75.16।।शयनेषुमहार्हेषुप्रसुप्तानांप्रियैस्सह ।त्रस्तानांगच्छतांतूर्णंपुत्रानादायसर्वतः ।।6.75.17।।तेषांशतसहस्राणितदालङ्कानिवासिनाम् ।अदहत्पावकस्तत्रजज्वाल च पुनःपुनः ।।6.75.18।।

சிலர் அன்பினருடன் விலையுயர்ந்த படுக்கைகளில் ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்தனர்; சிலர் அச்சத்தால் நடுங்கி எங்கெங்கும் இருந்து விரைந்து ஓடினர், ஓடிக்கொண்டே பிள்ளைகளைத் தூக்கிச் சென்றனர்।

Verse 18

नानाविधान्गृहच्छन्दान्धदाहहुतभुक्तदा ।आवासान्राक्षसानां च सर्वेषांगृहगर्थिनाम् ।।6.75.14।।हेमचित्रतनुत्राणस्रग्दामाम्भरधारिणाम् ।शीधुपानचलाक्षाणांमद्विह्वलगामिनाम् ।।6.75.15।।कान्तालम्बितवस्त्राणांशत्रुसञ्जातमन्युनाम् ।गदाशूलासिहस्तानांखादतांपिबतामपि ।।6.75.16।।शयनेषुमहार्हेषुप्रसुप्तानांप्रियैस्सह ।त्रस्तानांगच्छतांतूर्णंपुत्रानादायसर्वतः ।।6.75.17।।तेषांशतसहस्राणितदालङ्कानिवासिनाम् ।अदहत्पावकस्तत्रजज्वाल च पुनःपुनः ।।6.75.18।।

அப்போது லங்கைவாசிகளின் நூறாயிரக் கணக்கான இல்லங்களை அங்கே தீ எரித்தது; அந்த மகாதேஜஸ்வி பாவகன் மீண்டும் மீண்டும் கொழுந்தெழுந்தான்।

Verse 19

सारवन्तिमहार्हाणिगम्भीरगुणवन्ति च ।हेमचन्द्रार्धचन्द्राणिचन्द्रशालोनतानि च ।।।।तत्रचित्रगवाक्षाणिसाधिष्ठानानिसर्वशः ।मणिविद्रुमचित्राणिस्पृशन्तीवदिवाकरम् ।।।।क्रौञ्चबर्हिबवीणानांभूषणानां च निस्स्वनैः ।नादितान्यचलाभानिवेश्मान्यग्निर्ददाह स ।।।।

அக்கினி உறுதியும் அருமையும் கொண்ட, ஆழ்ந்த குணங்களால் நிறைந்த மாளிகைகளைச் சுட்டெரித்தது; அவை பொன்-சந்திரம், அரைச்சந்திரச் சின்னங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உயர்ந்த சந்திரசாலைகளால் விளங்கின.

Verse 20

सारवन्तिमहार्हाणिगम्भीरगुणवन्ति च ।हेमचन्द्रार्धचन्द्राणिचन्द्रशालोनतानि च ।।6.75.19।।तत्रचित्रगवाक्षाणिसाधिष्ठानानिसर्वशः ।मणिविद्रुमचित्राणिस्पृशन्तीवदिवाकरम् ।।6.75.20।।क्रौञ्चबर्हिबवीणानांभूषणानां च निस्स्वनैः ।नादितान्यचलाभानिवेश्मान्यग्निर्ददाह स ।।6.75.21।।

அங்கே எங்கும் ஓவியமிடப்பட்ட ஜன்னல்-வாயில்கள் இருந்தன; உயர்ந்த அடித்தளங்களுடன் மேல்மாடிகள் கொண்ட மாளிகைகள் இருந்தன; மணிகளும் பவளங்களும் அலங்கரித்த அவை சூரியனைத் தொடுவதைப் போல உயர்ந்து நின்றன.

Verse 21

सारवन्तिमहार्हाणिगम्भीरगुणवन्ति च ।हेमचन्द्रार्धचन्द्राणिचन्द्रशालोनतानि च ।।6.75.19।।तत्रचित्रगवाक्षाणिसाधिष्ठानानिसर्वशः ।मणिविद्रुमचित्राणिस्पृशन्तीवदिवाकरम् ।।6.75.20।।क्रौञ्चबर्हिबवीणानांभूषणानां च निस्स्वनैः ।नादितान्यचलाभानिवेश्मान्यग्निर्ददाह स ।।6.75.21।।

குருவி-கொக்கு, மயில் குரல்கள், வீணை இசை, அணிகலன்களின் சலசலப்பால் முழங்கிய—மலைபோல் அசையாததெனத் தோன்றிய அந்த மாளிகைகளை அக்கினி எரித்தது.

Verse 22

ज्वलनेनपरीतानितोरणानिचकाशिरे ।विद्युद्भिरिवनद्धानिमेघजालानिघर्मगे ।।।।

தீயால் சூழப்பட்ட தோரணங்கள் ஒளிர்ந்தன—கோடைக்காலத்தில் மின்னலால் கட்டப்பட்ட மேகக்கூட்டங்கள் பிரகாசிப்பதுபோல்.

Verse 23

ज्वलनेनपरीतानिनिपेतुर्भवनान्वथ ।वज्रिवज्रहतानीवशिखराणिमहागिरेः ।।।।

பின்னர் தீயால் சூழப்பட்ட மாளிகைகள் இடிந்து விழுந்தன—இந்திரனின் வஜ்ரத்தால் சிதைந்த மாபெரும் மலையின் சிகரங்கள் வீழ்வதுபோல்.

Verse 24

विमानेषुप्रसुस्ताश्चदह्यमानावराङ्गनाः ।त्यक्ताभरणसर्वाङ्गाहाहेत्युच्चैर्विचुक्रुशुः ।।।।

மேல்மாடங்களில் உறங்கிய அழகிய மகளிர் தீச்சுடரால் சுட்டெரிந்தனர்; தம் அணிகலன்களை எல்லாம் கழற்றி எறிந்து, “அய்யோ! அய்யோ!” என்று உரக்கக் கதறினர்.

Verse 25

तत्रचाग्निपरीतानिनिपेतुर्भवनान्यपि ।वज्रिवज्रहतानीवशिखराणिमहागिरेः ।।।।

அங்கே தீயால் சூழப்பட்ட மாளிகைகளும் இடிந்து விழுந்தன—இந்திரனின் வஜ்ரத்தால் சிதைந்த மாபெரும் மலையின் சிகரங்கள் விழுவது போல.

Verse 26

तानिनिर्दह्यमानानिदूरतःप्रचकाशिरे ।हिमवच्छिखराणीवदीप्तौषदिवनानिच ।।।।

எரிந்து கொண்டிருந்த அந்தக் கட்டிடங்கள் தொலைவில் இருந்து ஒளிர்ந்தன—ஹிமவத் மலையின் பனிச் சிகரங்கள் போலவும், தாமே ஒளி தரும் மூலிகை வனங்கள் போலவும்.

Verse 27

हर्म्याग्रैर्दह्यमानैश्चज्वालाप्रज्वलितैरपि ।रात्रौसादृश्यतेलङ्कापुष्पितैरिवकिंशुकैः ।।।।

அரண்மனைகளின் மேல்மாடங்கள் எரிந்து ஜ்வாலைகள் பளபளத்ததால், இரவில் லங்கா மலர்ந்த கிஞ்சுக மரங்களால் மூடப்பட்டதுபோல் தோன்றியது.

Verse 28

हस्त्यध्यक्षैर्गजैर्मुक्तेर्मुक्सैश्चैवतुरङ्गमैः ।बभूवलङ्कालोकान्तेभ्रान्तग्राहइवार्णवः ।।।।

யானை மேற்பார்வையாளர்கள் விடுவித்த யானைகளும், அதுபோல விடுதலையான குதிரைகளும் ஓடித் திரிந்ததால், லங்கா உலகத்தின் எல்லையிலுள்ள கடல்போல் ஆனது—திசைதெரியாது கலங்கும் ‘கிராஹ’ உயிர்கள் உலுக்கிய அலைகடல்போல்.

Verse 29

अश्वंमुक्तंगजोदृष्टवाक्वचिद्भीतोऽपसर्पति ।भीतोभीतंगजंदृष्टवाक्वचिदश्वोनिवर्तते ।।।।

எங்கோ விடுதலையான குதிரை யானையைப் பார்த்து அஞ்சி விலகியது; வேறெங்கோ ஏற்கெனவே அச்சமுற்ற யானை குதிரையைப் பார்த்து திரும்பிப் போனது.

Verse 30

लङ्कायांदह्यमानायांशुशुभे स महार्णवः ।छायासंसक्तसलिलोलोहितोदइवार्णवः ।।।।

லங்கா எரிந்துகொண்டிருக்கையில் அந்தப் பெருங்கடல் ஒளிர்ந்தது; நகரத்தின் பிரதிபலிப்பு நீரில் படிந்ததால், அது சிவந்த நீர்க் கடல்போல் தோன்றியது.

Verse 31

साबभूवमुहूर्तेनहरिभिर्दीपितापुरी ।लोकस्यास्यक्ष्येघोरेप्रदीप्तेववसुन्दरा ।।।।

வானரர்கள் தீ மூட்டிய அந்த நகரம் ஒரு கணத்தில் அப்படியே ஆனது; உலகத்தின் கொடிய பிரளய-அழிவில் பூமியே தீப்பற்றி எரிவதுபோல்.

Verse 32

नारीजनस्यधूमेनव्याप्तस्योच्चैर्विनेदुषः ।स्वनोज्वलनतप्तस्यशुश्रुवेशतयोजनम् ।।।।

புகையால் மூடப்பட்டு, தீயால் சுட்டெரிக்கப்பட்ட பெண்களின் உயர்ந்த கருணை அலறல்கள் நூறு யோஜனை தூரம் வரை கேட்டன.

Verse 33

प्रदग्धकायानपरान् राक्षसान्निर्गतान् बहिः ।सहसाभ्युत्पतन्तिस्महरयोऽथयुयुत्सवः ।।।।

அப்போது போருக்கு ஆவலான வானரர்கள், வெளியில் வந்த ராக்ஷசர்கள்மேல்—அவர்களில் சிலரின் உடல்கள் எரிந்திருந்தாலும்—திடீரென பாய்ந்து தாக்கினர்.

Verse 34

उद्घुष्टंवानराणां च राक्षसानां च निस्स्वनः ।दिशोदशसमुद्रं च पृथिवींचान्वनादयत् ।।।।

வானரர்களின் கர்ஜனையும் ராக்ஷசர்களின் கூச்சலும் ஒன்றாக எழுந்து, பத்து திசைகளையும் கடலையும் பூமியையும் முழங்கச் செய்தன.

Verse 35

विशल्यौतुमहात्मानौतावुभौरामलक्ष्मणौ ।असम्भ्रान्तौजगृहतुस्तदोभौधनुषीवरे ।।।।

அப்போது அம்புத் துன்பம் நீங்கி, மனம் கலங்காத மகாத்மா ராமனும் லக்ஷ்மணனும் தங்கள் சிறந்த வில்லுகளை எடுத்துக் கொண்டனர்.

Verse 36

ततोविस्फारयानस्यरामस्यधनुरुत्तमम् ।बभूवतुमुलश्शब्दोराक्षसानांभयावहः ।।।।

பின்னர் ராமன் தன் சிறந்த வில்லைக் கயிற்றுடன் இழுத்து முழங்கச் செய்தபோது, ராக்ஷசர்களுக்கு அச்சம் தரும் பேரொலி எழுந்தது.

Verse 37

अशोभततदारामोधनुर्विष्फारयन् महत् ।भगवानिवसङ्कृद्धोभवोवेदमयंधनुः ।।।।

அப்போது ராமன் பெரும் வில்லைத் திணற இழுத்து ஒலிக்கச் செய்து ஒளிர்ந்தான்; வேதமயமான வில்லை ஏந்தி கோபித்த பகவான் பவனாகிய சிவன் போலத் தோன்றினான்।

Verse 38

उद्घुष्टंवानराणां च राक्षसानां च निस्स्वनम् ।ज्याशब्दस्तावुभौशब्दावतिरामस्यशुश्रुवे ।।।।

வானரர்களின் ஆரவாரமும் ராட்சசர்களின் முழக்கமும்—இவ்விரண்டையும் மீறி ராமனின் வில்லின் நாணொலி மிகப் பெரிதாகக் கேட்டது।

Verse 39

वानरोद्घुष्टघोषश्चराक्षसानां च निस्स्वनः ।ज्याशब्दश्चापिरामस्यत्रयंव्याप्यदिशोदश ।।।।

வானரர்களின் ஜயகோஷமும் ராட்சசர்களின் நிச்வனமும் ராமனின் நாணொலியும்—இந்த மூன்று ஒலிகளும் பத்து திசைகளிலும் பரவி நிறைந்தன।

Verse 40

तस्यकार्मुकमुक्सैश्चशरैस्तत्पुरगोपुरम् ।कैलासशृङ्गप्रतिमंविशीर्णमपतद्भुवि ।।।।

அவன் வில்லிலிருந்து விடப்பட்ட அம்புகளால் நகரின் கோபுரவாயில்—கைலாசச் சிகரம் போன்றது—சிதறி உடைந்து தரையில் விழுந்தது।

Verse 41

ततोरामशरान् दृष्टवाविमानेषुगृहेषु च ।सन्नाहोराक्षसेन्द्राणांतुमुलस्समपद्यत ।।।।

அப்போது அவர்களின் விமானங்களிலும் இல்லங்களிலும் ராமனின் அம்புகள் பதிந்திருப்பதைக் கண்டு, ராக்ஷசத் தலைவர்களிடையே கடும் ஆயத்தமும் பெரும் கலக்கமும் எழுந்தது।

Verse 42

तेषांसन्नह्यमानानांसिंहनादं च कुर्वताम् ।शर्वरीराक्षसेन्द्राणांरौद्रीवसमपद्यत ।।।।

அவர்கள் ஆயுதம் அணிந்து சிங்கநாதம் முழங்கியபோது, ராக்ஷசத் தலைவர்கள்மேல் அந்த இரவு ரௌத்ரீ—ருத்ரராத்திரி—போல், அச்சமும் அபசகுனமும் நிறைந்து சூழ்ந்தது।

Verse 43

आदिष्टावानरेन्द्रास्तेसुग्रीवेणमहात्मना ।आसन्नद्वारमासाद्ययुध्यध्वंप्लवगर्षभाः ।।।।यश्चवोवितथंकुर्वात्तत्रतत्रव्यवस्थितः ।स हन्तव्योहिसंफ्लुत्यराजशासनदूषकः ।।।।

மகாத்மா சுக்ரீவன் ஆணையிட்டபடி அந்த வானரத் தலைவர்கள் கூறினர்—“வானரச் சிறந்தவர்களே! அருகிலுள்ள வாயிலை அடைந்து போரிடுங்கள்।”

Verse 44

आदिष्टावानरेन्द्रास्तेसुग्रीवेणमहात्मना ।आसन्नद्वारमासाद्ययुध्यध्वंप्लवगर्षभाः ।।6.75.43।।यश्चवोवितथंकुर्वात्तत्रतत्रव्यवस्थितः ।स हन्तव्योहिसंफ्लुत्यराजशासनदूषकः ।।6.75.44।।

“மேலும் உங்களில் யாரேனும் இங்கே அங்கே நியமிக்கப்பட்டபடியே பொய்யாக நடந்து கடமையைத் தவறினால்—அவன் நிச்சயமாகக் கொல்லப்பட வேண்டும்; ஏனெனில் அவன் அரசாணையை மீறி அரச ஒழுக்கத்தை மாசுபடுத்துகிறான்।”

Verse 45

तेषुवानरमुखेषुदीप्तोल्कोज्ज्वलपाणिषु ।स्थितेषुद्वारमासाद्यरावणंमन्युराविशत् ।।।।

வானரத் தலைவர்கள் எரியும் தீப்பந்தங்களைத் தங்கள் கைகளில் ஏந்தி வாயிலை அடைந்து உறுதியாக நின்றபோது, ராவணனை கோபம் ஆட்கொண்டது।

Verse 46

तस्यजृम्भितविक्षेपाद्व्यामिश्रावैदिशोदश ।रूपवानिवरुद्रस्यमन्युर्गात्रेष्वदृश्यत ।।।।

அவன் கொட்டாவியின் கடும் அதிர்வால் பத்து திசைகளும் கலங்கியதுபோல் ஆனது; அவன் அங்கங்களிலேயே ருத்ரனின் சாகார வடிவம்போல் கோபம் வெளிப்பட்டது.

Verse 47

स निकुम्भं च कुम्भं च कुम्भकर्णात्मजावुभौ ।प्रेषयामाससङ्कृद्धोराक्षससैर्बहुभिस्सह ।।।।

அவன் பேர்கோபத்தில் கும்பகர்ணனின் இரு புதல்வர்கள் நிகும்பன், கும்பன் ஆகியோரைக் பல ராக்ஷசர்களுடன் அனுப்பினான்.

Verse 48

यूपाक्षश्शोणिताक्षश्चप्रजङ्घःकम्पनस्तथा ।निर्ययुःकौम्भकर्णिभ्यांसहरावणशासनात् ।।।।

ராவணனின் ஆணையால் யூபாக்ஷன், சோணிதாக்ஷன், பிரஜங்கன், கம்பனன் ஆகியோர் கும்பகர்ணனின் இரு புதல்வர்களுடன் சேர்ந்து புறப்பட்டனர்.

Verse 49

शशासचैवतान् सर्वान्राक्षसान् सुमहाबलान् ।राक्षसागच्छताद्यैवसिंहनादं च नादयन् ।।।।

அவன் சிங்கநாதம் செய்து அந்த மிகுந்த வலிமைமிக்க ராக்ஷசர்களையெல்லாம் கட்டளையிட்டான்—“ராக்ஷசர்களே, இப்போதே புறப்படுங்கள்; சிங்ககர்ஜனை எழுப்புங்கள்!”

Verse 50

ततस्तुचोदितास्तेनराक्षसाज्वलितायुधाः ।लङ्कायानिर्ययुर्वीराःप्रणदन्तःपुनःपुनः ।।।।

அப்போது அவனால் ஊக்கமளிக்கப்பட்ட, எரியும் ஆயுதங்களைத் தாங்கிய ராட்சச வீரர்கள் லங்கையிலிருந்து வெளியே புறப்பட்டு, மீண்டும் மீண்டும் முழக்கமிட்டு முன்னே சென்றனர்.

Verse 51

रक्षसांभूषणस्थाभिर्भाभिस्स्वाभिश्चसर्वशः ।चक्रुस्तेसप्रभंव्योमहरयश्चाग्निभिस्सह ।।।।

ராட்சசர்களின் ஆபரணங்களின் ஒளியும் அவர்களது சொந்த பிரகாசமும் எங்கும் பரவி வானத்தை ஒளிரச் செய்தது; வானரர்களும் தங்கள் தீயுடன் சேர்ந்து அதை மேலும் பிரகாசப்படுத்தினர்.

Verse 52

तत्रताराधिपस्याभाताराणां च तथैव च ।तयोराभरणासा च बलयोर्द्यामभासयन् ।।।।

அங்கே நிலவின் ஒளி, நட்சத்திரங்களின் பிரகாசம், மேலும் இரு படைகளின் ஆபரணங்களின் மின்னல்—இவை அனைத்தும் வானத்தை ஒளிரச் செய்தன.

Verse 53

चन्द्राभाभूषणाभा च गृहाणांसागरःपुनः ।हरिराक्षससैन्यानिभ्राजयामाससर्वतः ।।।।

நிலவொளி, ஆபரணங்களின் மின்னல், மேலும் மீண்டும் கடலும் இல்லங்களும் ஒளிர்ந்த பிரகாசம்—இவை அனைத்தும் வானர-ராட்சச படைகளை எங்கும் ஒளிரச் செய்தன.

Verse 54

तत्रचोर्ध्वंप्रदीप्तानांगृहाणांसागरःपुनः ।भाभिस्संसक्तसलिलश्चलोर्मिश्शुशुभेऽधिकम् ।।।।

அங்கே மேலே எரியும் இல்லங்களின் ஒளியுடன் கலந்த நீரைக் கொண்ட கடல், தன் அலைகள் அசைந்து விளங்க, இன்னும் அதிகமாக ஒளிர்ந்தது.

Verse 55

पताकाध्वजसंसक्तमुत्तमासिपरश्वधम् ।भीमाश्वरथमातङ्गंनानापततिसमाकुलम् ।।।।दीप्तशूलगदाखडगप्रासतोमरकार्मुकम् ।तद्राक्षसबलंघोरभीमंविक्रमपौरुषम् ।।।।ददृशेज्वलितप्रासंकिङ्किणीशतनादितम् ।हेमजालाचितभुजंव्यावेष्टितपरश्वथम् ।।।।व्याघूर्णितमहाशस्त्रंबाणसंसक्तकार्मुकम् ।गन्धमाल्यमधूत्सेकसम्मोदितमहानिलम् ।।।।

அப்போது ராட்சசப் படை கண்முன் தோன்றியது—மிகக் கொடுமையானது, பயங்கரமானது, வீரமும் ஆண்மையும் நிறைந்தது. கொடிகளும் துவஜங்களும் அடர்ந்தது; சிறந்த வாள்களும் பரசுகளும் ஏந்தியது; அச்சமூட்டும் ரதங்கள், குதிரைகள், யானைகள் நிறைந்தது; பலவகைப் பாதாள வீரர்களால் களைகட்டியது. தீப்தமான திரிசூல்கள், கதைகள், வாள்கள், ஈட்டிகள், தோமரங்கள், வில்லுகள் ஒளிர்ந்து அது எரியும் போலத் தெரிந்தது; நூற்றுக் கணக்கான கிங்கிணிகளின் ஒலி முழங்கியது. பொன் அலங்காரங்களால் மிளிரும் புஜங்கள், சுழற்றப்படும் பரசுகள், சுழலும் மகா ஆயுதங்கள், அம்புகள் பொருத்திய வில்லுகள்—இவற்றுடன் மாலைகளும் நறுமணத் திரவங்களும் தரும் வாசனையைப் பெருங்காற்று சுமந்து சென்றது.

Verse 56

पताकाध्वजसंसक्तमुत्तमासिपरश्वधम् ।भीमाश्वरथमातङ्गंनानापततिसमाकुलम् ।।6.75.55।।दीप्तशूलगदाखडगप्रासतोमरकार्मुकम् ।तद्राक्षसबलंघोरभीमंविक्रमपौरुषम् ।।6.75.56।।ददृशेज्वलितप्रासंकिङ्किणीशतनादितम् ।हेमजालाचितभुजंव्यावेष्टितपरश्वथम् ।।6.75.57।।व्याघूर्णितमहाशस्त्रंबाणसंसक्तकार्मुकम् ।गन्धमाल्यमधूत्सेकसम्मोदितमहानिलम् ।।6.75.58।।

அந்த ராட்சசப் படை மிகக் கொடுமையானது; வீரர்களால் நிரம்பியது; பெரும் மழைமேகத்தின் இடிமுழக்கம் போலக் கர்ஜித்தது. அந்தக் கடுந்தீய ராட்சசப் படை முன்னேறுவதைப் பார்த்த வானரப் படை அசைந்து எழுந்து, உயர்ந்த குரலில் முழங்கியது.

Verse 57

पताकाध्वजसंसक्तमुत्तमासिपरश्वधम् ।भीमाश्वरथमातङ्गंनानापततिसमाकुलम् ।।6.75.55।।दीप्तशूलगदाखडगप्रासतोमरकार्मुकम् ।तद्राक्षसबलंघोरभीमंविक्रमपौरुषम् ।।6.75.56।।ददृशेज्वलितप्रासंकिङ्किणीशतनादितम् ।हेमजालाचितभुजंव्यावेष्टितपरश्वथम् ।।6.75.57।।व्याघूर्णितमहाशस्त्रंबाणसंसक्तकार्मुकम् ।गन्धमाल्यमधूत्सेकसम्मोदितमहानिलम् ।।6.75.58।।

அப்போது ராட்சசர்களின் அந்தப் பெரும் படை வேகமாகத் தாவி, எதிரிப் படையின்மேல் பாய்ந்தது—அக்னிக்குள் பறக்கும் பட்டாம்பூச்சிகள் போல.

Verse 58

पताकाध्वजसंसक्तमुत्तमासिपरश्वधम् ।भीमाश्वरथमातङ्गंनानापततिसमाकुलम् ।।6.75.55।।दीप्तशूलगदाखडगप्रासतोमरकार्मुकम् ।तद्राक्षसबलंघोरभीमंविक्रमपौरुषम् ।।6.75.56।।ददृशेज्वलितप्रासंकिङ्किणीशतनादितम् ।हेमजालाचितभुजंव्यावेष्टितपरश्वथम् ।।6.75.57।।व्याघूर्णितमहाशस्त्रंबाणसंसक्तकार्मुकम् ।गन्धमाल्यमधूत्सेकसम्मोदितमहानिलम् ।।6.75.58।।

மகிழ்ச்சியுடன் அவர்கள் உயர்ந்த கோபுரங்கள், மாடங்கள், வாயில்வழிகள், பலவகைத் தெருக்கள் மற்றும் மாளிகைகளிலும் தீயை விட்டனர்.

Verse 59

घोरंशूरजनाकीर्णंमहाम्बुदरनिस्स्वनम् ।तद्दृष्टवाबलमायातंराक्षसानांसुदारुणं ।।।।सञ्चचालप्लवङ्गानांबलमुच्चैर्ननाद च ।

அந்த ராட்சசப் படை மிகக் கொடுமையானது; வீரர்களால் நிரம்பியது; பெரும் மழைமேகத்தின் இடிமுழக்கம் போலக் கர்ஜித்தது. அந்தக் கடுந்தீய ராட்சசப் படை முன்னேறுவதைப் பார்த்த வானரப் படை அசைந்து எழுந்து, உயர்ந்த குரலில் முழங்கியது.

Verse 60

जवेनाफ्लुत्य च पुनस्तद्बलंरक्षसांमहत् ।।।।अभ्ययात्प्रत्यरिबलंपतङ्गाइवपावकम् ।

அப்போது ராட்சசர்களின் அந்தப் பெரும் படை வேகமாகத் தாவி, எதிரிப் படையின்மேல் பாய்ந்தது—அக்னிக்குள் பறக்கும் பட்டாம்பூச்சிகள் போல.

Verse 61

तेषांभुजपरामर्शव्यामृष्टपरिघाशनि ।।।।राक्षसानांबलंश्रेष्ठंभूयस्तरमशोभत ।

வலிய கரங்களால் தங்கள் கதைகளையும் வஜ்ரத்துக்கு ஒப்பான ஆயுதங்களையும் உரசி வீசி ஆட்டிய ராட்சசர்களின் தலைசிறந்த படை மேலும் மேலும் ஒளிவீசித் தோன்றியது.

Verse 62

तत्रोन्मत्ताइवोत्पेतुर्हरयोऽथयुयुत्सवः ।।।।तरुशैलैरभिघ्नन्तोमुष्टिभिश्चनिशाचरान् ।

அங்கே போருக்கு ஆவலுற்ற வானரர்கள் பித்துற்றவர்களைப் போலத் துள்ளி எழுந்து, மரங்களாலும் பாறைகளாலும் தங்கள் குத்துகளாலும் இரவுலாவும் பகைவர்களைத் தாக்கினர்.

Verse 63

तथैवापततांतेषांकपीनामसिभिशशितैः ।।।।शिरांसिसहसाजह्रूराक्षसाभीमदर्शना ।

அவ்வாறே அந்த வானரர்கள் பாய்ந்து வந்தபோது, பயங்கரத் தோற்றமுடைய ராட்சசர்கள் கூர்மையான வாள்களால் அவர்களின் தலைகளை உடனே வெட்டி வீழ்த்தினர்.

Verse 64

दशनैर्हतकर्णाश्चमुष्टिनिष्कीर्णमस्तकाः ।।।।शिलाप्रहारभग्नाङ्गाविचेरुस्तत्रराक्षसाः ।

அங்கே ராட்சசர்கள் தடுமாறித் திரிந்தனர்—சிலரின் காதுகள் பற்களால் கடித்து கிழிக்கப்பட்டன; சிலரின் தலை முத்திக் குத்துகளால் நொறுங்கியது; இன்னும் சிலரின் அங்கங்கள் கல் அடிகளால் முறிந்து சிதைந்தன।

Verse 65

तथैवाप्यपरेतेषांकपीनामभिलक्षिता ।।।।प्रवीरानभितोजघ्नुर्घोररूपानिशाचराः ।

அதேபோல், கொடிய உருவமுடைய மற்ற நிசாசரரும் வானரர்களில் இலக்கைத் தேர்ந்து, எல்லாத் திசைகளிலும் வீரர்களைத் தாக்கி வீழ்த்தினர்।

Verse 66

घ्नन्तमन्यंजघानान्यःपातयन्तमपातयत् ।।।।गर्हमाणंजगर्हेऽन्योदशन्तमपरोऽदशत् ।

அடித்துக் கொண்டிருந்தவனை மற்றொருவன் அடித்தான்; வீழ்த்திக் கொண்டிருந்தவனை இன்னொருவன் வீழ்த்தினான்; பழித்துக் கொண்டிருந்தவனை மற்றொருவன் பழித்தான்; கடித்துக் கொண்டிருந்தவனை இன்னொருவன் கடித்தான்।

Verse 67

देहीत्यन्योददात्यन्योददामीत्यपरःपुनः ।।।।किंक्लेशयसितिष्ठेतितत्रान्योन्यंबभाषिरे ।

அங்கே அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கூச்சலிட்டனர்—ஒருவன் “அடி!” என்றான்; மற்றொருவன் “அடிக்கிறேன்!” என்றான்; இன்னொருவன் மீண்டும் “நானே அடிப்பேன்!” என்றான்; சிலர் “ஏன் புலம்புகிறாய்? நிலைத்து நில்!” என்று ஏளனம் செய்தனர்।

Verse 68

विप्रलम्भितवस्त्रं च विमुक्तकवचायुधम् ।।।।समुद्यतमहाप्रासंयष्टिशूलासिसङ्कुलम् ।प्रावर्ततमहारौद्रंयुद्धंवानररक्षसाम् ।।।।

அப்போது வானரர்-ராட்சசர் இடையே மிகக் கொடிய போர் வெடித்தெழுந்தது—ஆடைகள் சிதறி, கவசமும் ஆயுதங்களும் வழுக்கி விலக, பெரிய ஈட்டிகள் உயர்த்தப்பட்டன; போர்க்களம் தண்டுகள், திரிசூலங்கள், வாள்களால் நிரம்பியது।

Verse 69

विप्रलम्भितवस्त्रं च विमुक्तकवचायुधम् ।।6.75.68।।समुद्यतमहाप्रासंयष्टिशूलासिसङ्कुलम् ।प्रावर्ततमहारौद्रंयुद्धंवानररक्षसाम् ।।6.75.69।।

அப்போது தீ அவர்கள் ஆயிரக்கணக்கான வீடுகளைச் சுட்டெரித்தது; மலைபோன்ற மாளிகைகள் நிலத்திலே இடிந்து விழுந்தன।

Verse 70

वानरान्दशसप्तेतिराक्षसाजघ्नुराहवे ।राक्षसान्दशसप्तेतिवानराश्चाभ्यपातयन् ।।।।

அப்போரில் ராட்சசர்கள் ‘பத்து மற்றும் ஏழு’ அளவின்படி வானரர்களை வீழ்த்தினர்; வானரர்களும் அதே ‘பத்து மற்றும் ஏழு’ அளவின்படி ராட்சசர்களைத் தரைசாய்த்தனர்।

Verse 71

विस्रस्तकेशवसनंविध्वस्तकवचध्वजम् ।बलंराक्षसमालम्ब्यवानराःपर्यवारयन् ।।।।

சிதறிய கூந்தலும் ஆடையும், நொறுங்கிய கவசமும் கொடியும் உடைய ராட்சசப் படையை வானரர்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் நெருங்கி முற்றுகையிட்டனர்।