Sarga 63

Verse 1

तस्यराक्षसराजस्यनिशम्यपरिदेवितम् ।कुम्भकर्णोबभाषेदंवचनंप्रजहास च ।।6.63.1।।

ராக்ஷசராஜனின் புலம்பலைக் கேட்ட கும்பகர்ணன் சிரித்தும், பின்னர் இவ்வாறு உரைத்தான்.

Verse 2

दृष्टोदोषोहियोऽस्माभिःपुरामन्त्रन्वििर्णये ।हितेष्वनभियुक्तेनसोऽयमासादितस्त्वया ।।6.63.2।।

ஆலோசனை-முடிவின் போது நான் முன்பே கண்ட குறை—நீ உன் நல்வாழ்த்துவோரின் துணையை முறையாக நாடாததால்—அதே பேரிடராக இப்போது உன்னை வந்தடைந்தது.

Verse 3

शीघ्रंखल्वभ्युपेतंत्वांफलंपापस्यकर्मणः ।निरयेष्वेवपतनंयथादुष्कृतकर्मणः ।।6.63.3।।

உன் பாபச் செயலின் பலன் நிச்சயமாக விரைவில் உன்மேல் வந்து சேர்ந்தது. தீய கருமம் செய்தோர் நரக உலகங்களிலே வீழ்வதுபோல், நீயும் அவ்வாறே வீழ்வாய்.

Verse 4

प्रथमंवैमहाराजकृत्यमेतदचिन्तितम् ।केवलंवीर्यदर्पेणनानुबन्धोविचिन्तितः ।।6.63.4।।

மகாராஜா, தொடக்கத்தில் இச்செயல் சிந்தனை இன்றியே மேற்கொள்ளப்பட்டது; வெறும் வீர்யத் திமிரால் அதன் தொடர்விளைவு எண்ணப்படவில்லை.

Verse 5

यःपश्चातूर्वकार्याणिकुर्यादैश्वर्यमास्थितः ।पूर्वंचोत्तरकार्याणि न स वेदनयानया ।।6.63.5।।

செல்வமும் வலிமையும் துணையாகக் கொண்டு, முதலில் செய்ய வேண்டிய கடமைகளைப் பின்னே தள்ளி, பின்னர் செய்ய வேண்டியவற்றை முன்னே செய்வவன்—நீதி-அநீதி, சரி-தவறு வழியை அறியான்.

Verse 6

देशकालविहीनानिकर्माणिविपरीतवत् ।क्रियमाणानिदुष्यन्तिहवींष्यप्रयतेष्विव ।।6.63.6।।

தேசமும் காலமும் கருதாமல், மாறுபட்ட முறையில் செய்யப்படும் செயல்கள் கெடுபடியாகி அழிவைத் தரும்; அவை பயனற்றவையாகும்—முறையான தீட்சை இன்றி அளிக்கப்படும் ஹவிஸ்ஸைப் போல.

Verse 7

त्रयाणांपञ्चधायोगंकर्मणांयःप्रपश्यति ।सचिवैस्समयंकृत्वा स सभ्येवर्ततेपथि ।।6.63.7।।

நீதிக் காரியங்களின் மும்முறை உபாயங்களையும் ஐந்துவகை பரிசீலனைகளின் சேர்க்கையையும் முன்கூட்டியே உணர்ந்து, அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து உரிய காலத்தை நிர்ணயித்து நடப்பவன்—அரசவையில் நல்வழியில் நடக்கிறான்.

Verse 8

यथागमं च योराजासमयंविचिकीर्षति ।बुध्यतेसचिवान्बध्यासुहृदश्चानुपश्यति ।।6.63.8।।

ஆகமப் பரம்பரைக்கேற்ப உரிய தருணத்தில் செயலைச் செய்ய விரும்பும் அரசன், அறிவால் அமைச்சர்களை உணர்ந்து, நல்வாழ்த்துநர்களையும் கண்முன் வைத்திருப்பவன்—அவனே செய்ய வேண்டியதை உண்மையாக அறிகிறான்.

Verse 9

धर्ममर्थं च कामं च सर्वान्वारक्षसांपते ।भजतेपुरुषःकालेत्रीणिद्वन्द्वानिवापुनः ।।6.63.9।।

ஏ ராக்ஷசாதிபதியே! மனிதன் தக்க காலத்தில் தர்மம், அர்த்தம், காமம்—இம்மூன்றையும் நாட வேண்டும்; அல்லது குறைந்தது சமநிலையுடன் இரட்டையாய், உரிய நேரத்தில், அவற்றைச் செயல்படுத்த வேண்டும்।

Verse 10

त्रिषुचैतेषुयच्छ्रेष्ठंश्रुत्वातन्नावबुध्यते ।राजावाराजमात्रोवाव्यर्थंतस्यबहुश्रुतम् ।।6.63.10।।

இந்த மூன்றிலும் எது சிறந்ததோ அதை கேட்டும் உணராதவன்—அவன் அரசனாக இருந்தாலும் அரசன் எனப்படத் தகுதியுடையவனாக இருந்தாலும்—அவனுடைய பலகல்வியும் வீணே.

Verse 11

उपप्रदानंसान्त्वं च भेदंकाले च विक्रमम् ।योगं च रक्षसांश्रेष्ठतावुभौ च नयानयौ ।।6.63.11।।कालेधर्मार्थकामान्यस्सम्मन्त्ऱ्यसचिवैःसह ।निषेवेतात्मवान्लोके न स व्यसनमाप्नुयात् ।।6.63.12।।

ஓ ராக்ஷஸர்களில் சிறந்தவனே! உபப்ரதானம் (சலுகை), சாந்த்வம், பேதம், காலத்திற்கேற்ற விக்ரமம்—மேலும் இவற்றின் யதோசித இணைப்பு—இவையே நயமும் அபநயமும்; பயன்படுத்தும் முறைக்கேற்ப பலன் தரும்.

Verse 12

उपप्रदानंसान्त्वं च भेदंकाले च विक्रमम् ।योगं च रक्षसांश्रेष्ठतावुभौ च नयानयौ ।।6.63.11।।कालेधर्मार्थकामान्यस्सम्मन्त्ऱ्यसचिवैःसह ।निषेवेतात्मवान्लोके न स व्यसनमाप्नुयात् ।।6.63.12।।

தன்னடக்கம் உடையவன் அமைச்சர்களுடன் ஆலோசித்து, காலத்திற்கேற்றவாறு தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றைச் செயல்வழியில் கடைப்பிடித்தால், இவ்வுலகில் அவன் துன்பவிபத்தில் அகப்படான்.

Verse 13

हितानुबन्धमालोच्यकार्यात्कार्यमिहात्मनः ।राजासहार्थतत्त्वज्ञैस्सचिवैर्बुस्सहिजीवति ।।6.63.13।।

நன்மையின் நீண்டகால விளைவுகளை ஆராய்ந்து, தன் செயல்களை ஒவ்வொன்றாக யதோசிதமாக நிறைவேற்றும் அரசன், பொருள்நெறி உணர்ந்த அமைச்சர்களுடன் அவர்களின் அறிவுத் துணையால் நிலைத்து வாழ்வான்.

Verse 14

अनभिज्ञायशास्त्रार्थान् पुरुषाःपशुबुद्धयः ।प्रागल्भ्याद्वक्तुमिच्छन्तिमन्त्रेष्वभ्यन्तरीकृताः ।।6.63.14।।

சாஸ்திரார்த்தம் அறியாத, மிருகபுத்தியுடைய மனிதர்கள், ஆலோசனைச் சபையில் சேர்க்கப்பட்டதும், வெறும் அகந்தைத் துணிவால் பேச விரும்புவர்.

Verse 15

अशास्त्रविदुषांतेषां न कार्यमभिहितंवचः ।अर्थशास्त्रानभिज्ञानांविपुलांश्रियमिच्छताम् ।।6.63.15।।

சாஸ்திரம் அறியாதவர்களின் சொல் செயலாக்கத் தகாது—குறிப்பாக அர்த்தசாஸ்திரம் அறியாமலேயே பெரும் செல்வத்தை நாடுபவர்களின் ஆலோசனை.

Verse 16

अहितं च हिताकारंधार्ष्ट्याज्जल्पन्तियेनराः ।अवेक्ष्यमन्त्रबाह्यास्तेकर्तव्याःकृत्यदूषणा:।। 6.63.16।।

தீமையானதை நன்மை என வேடமிட்டு திமிருடன் பிதற்றுவோரை நன்கு ஆராய்ந்து மந்திரசபைக்கு வெளியே வைக்க வேண்டும்; அவர்கள் முயற்சியை மாசுபடுத்துவார்கள்.

Verse 17

विनाशयन्तोभर्तारंसहिताश्शत्रुभिर्बुधैः ।विपरीतानिकृत्यानिकारयन्तीहमन्त्रिणः ।।6.63.17।।

இங்கே சில அமைச்சர்கள் தம் அரசனை அழிக்க எண்ணி, அறிவுள்ள பகைவர்களுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து, அவனை முற்றிலும் மாறான—அறமல்லாத—செயல்களில் ஈடுபடச் செய்கிறார்கள்.

Verse 18

तान्भर्तामित्रसङ्काशानमित्रान्मन्त्रनिर्णये ।व्यवहारेणजानीयात्सचिवानुपसम्हितान् ।।6.63.18।।

ஆலோசனை-முடிவில் அரசன், நண்பர் போலத் தோன்றி உண்மையில் பகைவராக இருந்து பகைவர் வட்டத்தில் சேர்ந்த அமைச்சர்களை அவர்களின் நடத்தை மூலம் அறிய வேண்டும்.

Verse 19

चपलस्येहकृत्यानिसहसानुप्रधावतः ।छिद्रमन्येप्रपद्यन्तेक्रौञ्चस्य ख मिवद्विजाः ।।6.63.19।।

அரசன் நிலையற்றவனாய் அவசரமாகச் செயல்களில் பாய்ந்தால், அவன் பலவீனங்களில் பிறர் புகுந்துவிடுவர்—கிரௌஞ்ச மலை அருகே வானில் பறவைகள் வழி கண்டுபிடிப்பதுபோல்.

Verse 20

योहिशत्रुमवज्ञायनात्मानमभिरक्षति ।अवाप्नोतिहिसोऽनर्थान् स्थानाच्चव्यवरोप्यते ।।6.63.20।।

பகைவரை இகழ்ந்து தன்னைத் தானே காக்காதவன் நிச்சயமாகத் துன்பங்களையும் பேராபத்துகளையும் அடைந்து, தன் நிலையிலிருந்தும் கீழே தள்ளப்படுவான்।

Verse 21

यदुक्तमिहतेपूर्वंक्रियतामनुजेन च ।तदेवनोहितंवाक्यंयदिच्छसि च तत्कुरु ।।6.63.21।।

இங்கே உன் இளையவன் முன்பு கூறியதைச் செய்; அதுவே நமக்கு நலமான அறிவுரை. ஆயினும், உனக்கு விருப்பமானபடி செய்।

Verse 22

तत्तुश्रुत्वादशग्रीवःकुम्भकर्णस्यभाषितम् ।भ्रुकुटिंचैवसञ्चक्रेक्रुद्धश्चैनमभाषत ।।6.63.22।।

கும்பகர்ணனின் சொற்களைக் கேட்ட தசக்ரீவன் புருவங்களைச் சுருக்கி, கோபமுற்று அவனை நோக்கிப் பேசினான்।

Verse 23

मान्योगुरुवारिचार्यःकिमांत्वमनुशाससि ।किमेवंवाक्छ्रमंकृत्वाकालेयुक्तंविधीयताम् ।।6.63.23।।

நீ எனக்குத் தந்தைபோலும், குருபோலும், ஆசாரியன்போலும் மதிக்கத்தக்கவன்; அப்படியிருக்க என்னை இவ்வாறு ஏன் அறிவுறுத்துகிறாய்? சொல்வித்தை காட்டி வீணாக உழைப்பேன் ஏன்? இக்காலத்திற்குத் தகுந்தது செய்யப்படுக।

Verse 24

विभ्रमाच्चित्तमोहाद्वाबलवीर्याश्रयेणवा ।नाभिपन्नमिदानींयद्व्यर्थातस्यपुनःकथाः ।।6.63.24।।

மயக்கம், மனமோகம், அல்லது என் பலம்-வீரத்தை நம்பியதாலோ—இப்போது நடந்தது இனி திருத்த இயலாது; ஆகவே அதைப் பற்றி மீண்டும் பேசுவது வீண்।

Verse 25

अस्मिन्कालेतुयद्युक्तंतदिदानींविधीयताम् ।गतंतुनानुशोचन्तिगतंतुगतमेवहि ।।6.63.25।।

இக்கணத்தில் ஏற்றது எதுவோ அதையே இப்போதே செய்ய வேண்டும். கடந்ததற்காக வருந்த வேண்டாம்; கடந்தது உண்மையிலேயே கடந்துவிட்டது.

Verse 26

ममापनयजंदोषंविक्रमेणसमीकुरु ।यदिखल्वस्तिमेस्नेहोविक्रमंवाऽवगच्छसि ।।6.63.26।।यदिवकार्यंमेतत्तेहृदिकार्यतमंमतम् ।

எனக்காக எழுந்த குற்றத்தை நீ உன் வீரத்தால் சரிசெய். உண்மையில் என்மேல் உனக்கு பாசம் இருந்தால்—அல்லது உன் பராக்கிரமத்தை நீ உணர்ந்தால்—என் காரியத்திற்காக உன் உள்ளத்தில் மிக அவசியமெனத் தோன்றுவதைச் செய்.

Verse 27

स सुहृद्योविपन्नार्थंदीनमभ्यवपद्यते ।।6.63.27।।स बन्धुर्योऽपनीतेषुसाहाय्यायोपकल्पते ।

செல்வம் சிதைந்து துன்பத்தில் தாழ்ந்தவனிடம் துணையாக நிற்பவனே உண்மையான நண்பன். நெறி தவறினபோதும் உதவத் தயாராக இருப்பவனே உண்மையான உறவினர்.

Verse 28

तमथैवंब्रुवाणंतुवचनंधीरदारुणम् ।।6.63.28।।रुष्टोऽयमितिविज्ञायशनैश्श्लक्षणमुवाच ह ।

அவன் இவ்வாறு கனத்தும் கடுமையுமாகப் பேசுவதைக் கண்டு, அவன் கோபமுற்றான் என்பதை உணர்ந்து, கும்பகர்ணன் மெதுவாக இனிய குரலில் பதிலுரைத்தான்.

Verse 29

अतीवहिसमालक्ष्यभ्रातरंक्षुभितेन्द्रियम् ।।6.63.29।।कुम्भकर्णश्शनैर्वाक्यंबभाषेपरिसान्त्वयन् ।

அண்ணனின் உணர்ச்சிகள் மிகுந்த கலக்கத்தில் இருப்பதை அறிந்து, அவனை ஆற்றுப்படுத்த விரும்பிய கும்பகர்ணன் அவசரமின்றி மெதுவாக, மெல்லிய சொற்களால் பேசினான்.

Verse 30

शृणुराजन्नवहितोममवाक्यमरिन्दम ।।6.63.30।।अलंराक्षसराजेन्द्र सन्तापमुपपद्यते ।रोषं च सम्परित्यज्यस्वस्थोभवितुमर्हसि ।।6.63.31।।

அரிந்தமனே, அரசே, என் சொல்லை கவனத்துடன் கேள். ராக்ஷசராஜேந்திரா, இத்துயரம் போதும்; கோபத்தையும் விட்டு, மனநிலையைக் கட்டுப்படுத்தி மீண்டும் அமைதியடைய வேண்டும்.

Verse 31

शृणुराजन्नवहितोममवाक्यमरिन्दम ।।6.63.30।।अलंराक्षसराजेन्द्र सन्तापमुपपद्यते ।रोषं च सम्परित्यज्यस्वस्थोभवितुमर्हसि ।।6.63.31।।

அரசே, நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை இதை மனத்தில் கொள்ள வேண்டாம். யாரின் காரணமாக நீ துயருறுகிறாயோ, அவனை நான் அழித்துவிடுவேன்.

Verse 32

नैतन्मनसिकर्तव्यंमयिजीवतिपार्थिव ।तमहंनाशयिष्यामियत्कृतेपरितप्यते ।।6.63.32।।

அரசே, நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை இதை மனத்தில் கொள்ள வேண்டாம். யாரின் காரணமாக நீ துயருறுகிறாயோ, அவனை நான் அழித்துவிடுவேன்.

Verse 33

अवश्यंतुहितंवाच्यंसर्वावस्थांतवमया ।बन्धुभावादभिहितंभ्रातृस्नेहाच्छपार्थिव ।।6.63.33।।

அரசே, எல்லா நிலையிலும் உன் நலத்தைச் சொல்லுதல் எனக்கு அவசியம். உறவுப் பாசத்தாலும் சகோதர அன்பாலும் இதை நான் கூறினேன்.

Verse 34

सदृशंयत्तुकालेऽस्मिन् कर्तुंस्निग्धेनबन्धुना ।शत्रूणांकदनंपश्यक्रियमाणंमयारणे ।।6.63.34।।

இந்நேரத்தில் அன்புடைய உறவினர் செய்யத் தக்கதையே காண். போர்க்களத்தில் என் கையால் பகைவர்களின் அழிவு நிகழ்வதை நீ காண்பாய்.

Verse 35

अद्यपश्यमहाबाहो मयासमरमूर्धनि ।हतेरामेसहभ्रात्राद्रवन्तींहरिवाहिनीम् ।।6.63.35।।

ஏ மஹாபாஹோ! இன்று பார்—போர்முனையில், என் கையால் ராமன் தன் சகோதரனுடன் சேர்ந்து வீழ்த்தப்பட்டபின் வானர சேனை ஓடிப்போகும்.

Verse 36

अद्यरामस्यतद्दृष्टवामयानीतंरणाच्छिरः ।सुखीभवमहाबाहो सीताभवतुदुःखिता ।।6.63.36।।

ஏ மஹாபாஹோ! இன்று நீ நான் போர்க்களத்திலிருந்து ராமனின் தலையை கொண்டு வருவதைப் பார்த்தால் மகிழ்வாயாக; சீதை துயரில் ஆழட்டும்.

Verse 37

अद्यरामस्यपश्यन्तुनिधनंसुमहत्प्रियम् ।लङ्कायांराक्षसाःसर्वेयेतेनिहतबान्धवाः ।।6.63.37।।

லங்கையில் தம் உறவினர் கொல்லப்பட்ட அந்த எல்லா இராட்சசரும் இன்று ராமனின் மரணத்தைப் பார்க்கட்டும்; அந்தக் காட்சி அவர்களுக்கு மிகப் பிரியமானதாக இருக்கட்டும்.

Verse 38

अद्यशोकपरीतानांस्वबन्धुवधकारणात् ।शत्रोर्युधिविनाशेनकरोम्यस्रप्रमार्जनम् ।।6.63.38।।

இன்று தம் உறவினர் கொல்லப்பட்டதால் துயரில் மூழ்கியவர்களின் கண்ணீரை, போரில் பகைவரை அழித்து, நான் துடைத்துவிடுவேன்.

Verse 39

अद्यपर्वतसङ्काशंससूर्यमिवतोयदम् ।विकीर्णंपश्यसमरेसुग्रीवंप्लवगोत्तम ।।6.63.39।।

இன்று போர்க்களத்தில் நோக்குக—மலைபோல் உயர்ந்த, சூரியஒளியால் ஒளிரும் மேகம் சிதறுவது போலச் சிதறிய வானரசிறந்தவன் சுக்ரீவனை.

Verse 40

कथं च राक्षसैरेभिर्मया च परिरक्षितः ।जिघांसुभिर्दाशरथिं वध्यसे त्वमिहानघ ।।6.63.40।।

அனகனே, இவ்விராட்சசர்களாலும் என்னாலும் காக்கப்பட்டிருக்கையில்—தாசரதி (ராமன்)னை அழிக்கத் துணிந்துள்ள நாம் இருக்க—நீ இங்கே எவ்வாறு கொல்லப்படுவாய்?

Verse 41

मांनिहत्यकिलत्वांहिनिहनिष्यतिराघवः ।नाहमात्मनिसन्तापंगच्छेयंराक्षसाधिप ।।6.63.41।।

ரா஘வன் முதலில் என்னைக் கொன்ற பின்பே உன்னை கொல்வான் என்று கூறுகின்றனர்; ஆகவே, இராட்சசாதிபா, என் உள்ளத்தில் துயரத்தை இடம் பெற விடமாட்டேன்.

Verse 42

कामंवतिदानीमपिमांव्यादिशत्वंपरन्तप ।न परःप्रेषणीयस्तेयुद्धायातुलविक्रम ।।6.63.42।।

பரந்தபனே, விரும்பினால் இப்போதும் எனக்கு ஆணையிடு; அதுலவிக்ரமனே, உன் போருக்காக வேறு ஒருவரை அனுப்ப வேண்டியதில்லை.

Verse 43

अहमुत्सादयिष्यामिशत्रूंस्तवमहाबल: ।यदिशक्रोयदियमोयदिपावकमारुतौ ।।6.63.43।।तानहंयोधयिष्यामिकुबेरवरुणावपि ।

நான் மகாபலன்; உன் பகைவர்களை முற்றிலும் அழித்துவிடுவேன்—அவர்கள் சக்ரன் (இந்திரன்) ஆனாலும், யமன் ஆனாலும், அக்னி ஆனாலும், வாயு ஆனாலும். குபேரனையும் வருணனையும் கூட நான் போரிடுவேன்.

Verse 44

गिरिमात्रशरीरस्यशितशूलधरस्यमे ।।6.63.44।।नर्दतस्तीक्षणदंष्ट्रस्यबिभीयाच्चपुरन्दरः ।

நான் மலைப்போன்ற உடலுடையவன், கூரிய சூலத்தைத் தாங்கியவன், கர்ஜிப்பவன், கூர்மையான பற்களுடையவன்; என் நாதத்தைக் கேட்டால் புரந்தரன் (இந்திரன்) கூட அஞ்சிப் பின்வாங்குவான்.

Verse 45

अथवात्यक्तशस्त्रस्यमृद्नतस्तरसारिपून् ।।6.63.45।।न मेप्रतिमुखेस्थातुंकश्चित् शक्तोजिजीविषुः ।

அல்லது ஆயுதங்களை விட்டு, வெறும் பலத்தால் வேகமாகப் பகைவர்களை நசுக்கிவிடுவேன்; உயிர்வாழ விரும்புபவன் கூட என் முன் நின்று எதிர்க்க இயலான்.

Verse 46

नैवशक्त्या न गदयानासिनानिशितैश्शरैः ।।6.63.46।।हस्ताभ्यामेवसम्रब्दोहनिष्याम्यपिवज्रिणम् ।

வேலாலும் அல்ல, கதையாலும் அல்ல, வாளாலும் அல்ல, கூரிய அம்புகளாலும் அல்ல—கோபம் கொண்ட நான் என் இரு கைகளாலேயே வஜ்ரதாரி (இந்திரன்) ஐயும் வீழ்த்துவேன்.

Verse 47

यदिमेमुष्टिवेगं स राघवोऽद्यसहिष्यते ।।6.63.47।।ततःपाश्यन्तिबाणौघारुधिरंराघवस्यतु ।

ராகவன் இன்று என் குத்துகளின் வேகத்தைத் தாங்கினால், அப்போது நீ அம்புகளின் பெருவெள்ளத்தையும் காண்பாய்—ராகவனின் இரத்தத்தையும் கூட.

Verse 48

चिन्तयाबाध्यसेराजन्किमर्थंमयितिष्ठति ।।6.63.48।।सोऽहंशत्रुविनाशाय तव निर्यातुमुद्यतः ।

அரசே, நான் இங்கே இருக்கையில் நீங்கள் ஏன் கவலையால் வாடுகிறீர்? உமது பகைவரை அழிக்க நான் புறப்படத் தயாராக இருக்கிறேன்।

Verse 49

मुञ्चरामाद्भयंराज न्हनिष्यामीहसम्युगे ।।6.63.49।।राघवंलक्ष्मणंचैवसुग्रीवं च महाबलम् ।हनूमन्तं च रक्षोघ्नंलङ्कायेनप्रदीपिता ।।6.63.50।।

அரசே, ராமனைப் பற்றிய அச்சத்தை விட்டுவிடுங்கள். இந்தப் போரில் நான் ராகவனையும் இலக்குமணனையும், மகாபலன் சுக்ரீவனையும்—லங்கையை எரியவைத்த ராக்ஷஸநாசகன் அனுமனையும்—அனைவரையும் வதம் செய்வேன்।

Verse 50

मुञ्चरामाद्भयंराज न्हनिष्यामीहसम्युगे ।।6.63.49।।राघवंलक्ष्मणंचैवसुग्रीवं च महाबलम् ।हनूमन्तं च रक्षोघ्नंलङ्कायेनप्रदीपिता ।।6.63.50।।

அரசே, ராமனைப் பற்றிய அச்சத்தை விட்டுவிடுங்கள். இந்தப் போரில் நான் ராகவனையும் இலக்குமணனையும், மகாபலன் சுக்ரீவனையும்—லங்கையை எரியவைத்த ராக்ஷஸநாசகன் அனுமனையும்—அனைவரையும் வதம் செய்வேன்।

Verse 51

हरींश्चापिहनियिष्यामिसंयुगेसमवास्थिवान् ।असाधारणमिच्छामिनदातुंमहद्यशः ।।6.63.51।।

போர்க்களத்தில் உறுதியாக நின்று நான் வானரப் படைகளையும் வதம் செய்வேன். உமக்கு அபூர்வமான மகத்தான புகழை இழக்கச் செய்ய நான் விரும்பவில்லை।

Verse 52

तदिचेन्द्राद्भयं राजन्यदि चापिस्वयम्भुवः ।ततोऽहंनाशयिष्यामिनैशंतमइवांशुमान् ।।6.63.52।।अपिदेवाश्शयिष्यन्तेक्रुद्धेमयिमहीतले ।

அரசே, இந்திரனிடமோ—அல்லது சுயம்புவான பிரம்மாவிடமோ—உமக்கு அச்சம் இருந்தாலும், அந்த அச்சத்தை நான் சூரியன் இரவின் இருளை அகற்றுவது போல அழித்துவிடுவேன். நான் கோபித்தால் தேவர்களும் பூமியில் வீழ்ந்து கிடப்பர்।

Verse 53

यमं च शमयिष्यामिभक्षयिष्यामिपावकम् ।।6.63.53।।आदित्यंपातयिष्यामिसनक्षत्रंमहीतले ।

நான் யமனையும் அடக்குவேன்; அக்னியையும் விழுங்குவேன்; சூரியனை—நட்சத்திரங்களுடன் சேர்த்து—பூமியில் வீழ்த்துவேன்।

Verse 54

शतक्रतुंवधिष्यामिपास्यामिवरुणालयम् ।।6.63.54।।पर्वतांश्चूर्णयिष्यामिदारयिष्यामिमेदिनीम् ।

நான் சதக்ரது இந்திரனை வதம் செய்வேன்; வருணனின் ஆலயமான கடலைக் குடித்துவிடுவேன்; மலைகளைத் தூளாக்கி, பூமியையும் பிளந்துவிடுவேன்।

Verse 55

दीर्घकालंप्रसुप्तस्यकुम्भकर्णस्यविक्रमम् ।।6.63.55।।अद्यपश्यन्तुभूतानिभक्ष्यमाणानिसर्वशः ।नन्विदंत्रिदिवंसर्वमाहारस्य न पूर्यते ।।6.63.56।।

நீண்ட காலம் உறங்கிய கும்பகர்ணனின் வீரத்தை இன்று எல்லா உயிர்களும் காணட்டும்; ஏனெனில் இன்று எங்கும் உயிர்கள் விழுங்கப்படுவார்கள்।

Verse 56

दीर्घकालंप्रसुप्तस्यकुम्भकर्णस्यविक्रमम् ।।6.63.55।।अद्यपश्यन्तुभूतानिभक्ष्यमाणानिसर्वशः ।नन्विदंत्रिदिवंसर्वमाहारस्य न पूर्यते ।।6.63.56।।

உண்மையாகவே, முழு திரிலோகமும் என் உணவாகிய பசியை நிறைவு செய்யப் போதாது।

Verse 57

वधेनतेदाशरथेःसुखार्हंसुखंसमाहर्तुमहंव्रजामि ।निहत्यरामंसहलक्ष्मणेनखादामिन्हरियूथमुख्यान् ।।6.63.57।।

தசரதியின் புதல்வன் ராமனை வதம் செய்து, நீ உனக்குரியது எனக் கருதும் இன்பத்தை உனக்காகச் சேர்த்துத் தர நான் செல்கிறேன். லக்ஷ்மணனுடன் ராமனை வீழ்த்தி, வானரப் படையின் தலைசிறந்த தலைவர்களை நான் விழுங்குவேன்।

Verse 58

அரசே, அமைதியடை. இன்று வாருணீ மதுவை அருந்து; காய்ச்சல் போன்ற துயரத்தை விட்டு, உன் காரியங்களில் ஈடுபடு. இன்று என் அனுப்புதலால் ராமன் யமலோகத்திற்குச் செல்வான்; நீண்ட காலம் சீதை உன் வசத்தில் இருப்பாள்.