Sarga 62

Verse 1

स तुराक्षसशार्दूलोनिद्रामदसमाकुलः ।राजमार्गंश्रियाजुष्टंययौविपुलविक्रमः ।।6.62.1।।

அந்த ராட்சசச் சிங்கம், மாபெரும் பராக்கிரமம் உடையவன், நித்திரைமதமும் மயக்கமும் சூழ, செல்வச் சிறப்பால் விளங்கும் அரசவீதியில் சென்றான்.

Verse 2

राक्षसानांसहस्रैश्चवृतःपरमदुर्जयः ।गृहेभ्यःपुष्पवर्षेणकीर्यमाणस्तदाययौ ।।6.62.2।।

அப்போது வெல்ல இயலாத கும்பகர்ணன், ஆயிரக் கணக்கான ராட்சசர்கள் சூழ, வீடுகளிலிருந்து பொழியப்பட்ட மலர்மழையால் அலங்கரிக்கப் பெற்று முன்னே வந்தான்.

Verse 3

स हेमजालविततंभानुभास्वरदर्शनम् ।ददर्शविपुलंरम्यंराक्षसेन्द्रनिवेशनम् ।।6.62.3।।

அவன் பொன்னாலான வலைப்பணியால் விரிந்த, உதயசூரியனைப் போல ஒளிவீசும், பெரிதும் அழகிய இராட்சசேந்திரனின் அரண்மனையை கண்டான்.

Verse 4

स तत्तदासूर्यइवाभ्रजालंप्रविश्यरक्षोधिपतेर्निवेशम् ।ददर्शदूरेऽग्रजमासनस्थंस्वयम्भुवंशक्रवासनस्थम् ।।6.62.4।।

அப்போது சூரியன் மேகக்கூட்டத்தைப் பிளந்து புகுவது போல அவன் இராட்சசாதிபதியின் அரண்மனையில் நுழைந்தான். தொலைவில் தன் அண்ணன் அரியணையில் அமர்ந்திருப்பதை கண்டான்—இந்திரன் அரியணையில் அமர்ந்த சுயம்பூ பிரம்மாவை காண்பதுபோல்.

Verse 5

भ्रातुस्सभवनंगच्छन्रक्षोगणसमन्विम् ।कुम्भकर्णःपदन्यासैरकम्पयतमेदिनीम् ।।6.62.5।।

இராட்சசக் கூட்டத்துடன் அண்ணனின் மாளிகை நோக்கிச் சென்ற கும்பகர்ணன், தன் அடியெடுப்புகளின் பாரத்தால் பூமியையே நடுங்கச் செய்தான்.

Verse 6

सोऽभिगम्यगृहंभ्रातुःकक्ष्यामभिविगाह्य च ।ददर्शोद्विगन्नमासीनंविमानेपुष्पकेगुरुम् ।।6.62.6।।

அவன் அண்ணனுடைய இல்லத்தை அணைந்து, அந்தரங்கக் கூடத்துள் நுழைந்து, புஷ்பக விமானத்தில் அமர்ந்திருந்த தன் மூத்த அண்ணனை மனம் கலங்கி அசௌகரியத்துடன் இருந்தவனாகக் கண்டான்.

Verse 7

अथदृष्टवादशग्रीवःकुम्भकर्णमुपस्थितम् ।तूर्णमुत्थायसंहृष्टःसन्निकर्षमुपानयत् ।।6.62.7।।

அப்போது தசக்ரீவன் (ராவணன்) முன்னே நின்ற கும்பகர்ணனைப் பார்த்தவுடன் மகிழ்ந்து உடனே எழுந்து அவனை அருகே இழுத்துக் கொண்டான்.

Verse 8

अथासीनस्यपर्यङ्केकुम्भकर्णोमहाबलः ।भ्रातुर्ववन्देचरणौकिंकृत्यमितिचाब्रवीत् ।।6.62.8।।

பின்னர் மகாபலன் கும்பகர்ணன் தன் இருக்கையிலிருந்து எழுந்து அண்ணனின் திருவடிகளில் வணங்கி, “என்ன செய்ய வேண்டியது?” என்று கேட்டான்.

Verse 9

उत्पत्यचैनंमुदितोरावणःपरिषस्वजे ।स भ्रात्रासम्परिष्वक्तोयथावच्छाभिनन्दितः ।।6.62.9।।कुम्भकर्णश्शुभंदिव्यंप्रतिपेदेवरासनम् ।

மகிழ்ச்சியுடன் ராவணன் எழுந்து அவனை அணைத்தான். அண்ணனால் அணைக்கப்பட்டு முறையாக வரவேற்கப்பட்ட கும்பகர்ணன் அப்போது மங்களமும் தெய்வீகமும் உடைய உயர்ந்த ஆசனத்தை ஏற்றுக் கொண்டான்.

Verse 10

स तदासनमाश्रित्यकुम्भकर्णोमहाबलः ।।6.62.10।।संरक्तनयनःक्रोधाद्रावणंवाक्यमब्रवीत् ।

அந்த ஆசனத்தை ஏற்று அமர்ந்த மாபலன் கும்பகர்ணன், கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன், ராவணனிடம் சொற்கள் உரைத்தான்.

Verse 11

किमर्थमहमादृत्यत्वयाराजन्विबोधितः ।।6.62.11।।शंसकस्माद्भयंतेऽत्रकोऽद्यप्रेतोभविष्यति ।

ஓ அரசே! இத்தனை அவசரத்துடன் என்னை ஏன் எழுப்பினீர்? சொல்லும்—இங்கே உமக்கு எந்த அச்சம் ஏற்பட்டது, இன்று யார் உயிர் துறக்கப் போகிறார்?

Verse 12

भ्रातरंरावणःक्रुद्धंकुम्भकर्णमवस्थितम् ।।6.62.12।।ईषत्तुपरिवृत्ताभ्यांनेत्राभ्यांवाक्यमब्रवीत् ।

கோபத்துடன் நின்றிருந்த தன் சகோதரன் கும்பகர்ணனைப் பார்த்த ராவணன், சிறிது கலக்கத்தால் சுழன்ற கண்களுடன், அவனிடம் உரையாடினான்.

Verse 13

अद्यतेसुमहान्कालश्शयानस्यमहाबल ।।6.62.13।।सुखितस्त्वं न जानीषेममरामकृतंभयम् ।

ஓ மஹாபலவானே! நீ நீண்ட காலம் நிம்மதியாக உறங்கினாய்; ஆகையால் ஸ்ரீராமன் எனக்குள் எழுப்பிய அச்சத்தை நீ அறியவில்லை।

Verse 14

एषदाशरथीरामःसुग्रीवसहितोबली ।।6.62.14।।समुद्रंसबलस्तीर्त्वामूलंनःपरिकृन्तति ।

இந்த தாசரதி ஸ்ரீராமன், சுக்ரீவனுடன் கூடிய வல்லவன், தன் சேனையுடன் கடலைக் கடந்து எங்கள் வலிமையின் வேரையே வெட்டுகின்றான்।

Verse 15

हन्तपश्यस्वलङ्कायावनान्युपवनानि च ।।6.62.15।।सेतुनासुखमागम्यवानरैकार्णवीकृतम् ।

அய்யோ! லங்கையின் காடுகளையும் பூங்காக்களையும் பார்—சேதுவழி எளிதில் வந்து வானரர்கள் அவற்றை முற்றிலும் அழித்துவிட்டனர்।

Verse 16

येराक्षसामुख्यतमाहतास्तेवानरैर्युधि ।।6.62.16।।वानराणांक्षयंयुद्धे न पश्यामिकदाचन ।नचापिवानरायुद्धेजितपूर्वाःकदाचन ।।6.62.17।।

போரில் எங்கள் முதன்மை ராக்ஷசர்கள் வானரர்களால் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால் போரில் வானரர்களின் அழிவு எனக்கு எப்போதும் தெரியவில்லை; மேலும் வானரர்கள் இப்போரில் ஒருபோதும் தோற்றதுமில்லை।

Verse 17

येराक्षसामुख्यतमाहतास्तेवानरैर्युधि ।।6.62.16।।वानराणांक्षयंयुद्धे न पश्यामिकदाचन ।नचापिवानरायुद्धेजितपूर्वाःकदाचन ।।6.62.17।।

போரில் எங்கள் முதன்மை ராக்ஷசர்கள் வானரர்களால் கொல்லப்பட்டனர். ஆனால் போரில் வானரர்களின் அழிவு எனக்கு எப்போதும் தெரியவில்லை; மேலும் வானரர்கள் இப்போரில் ஒருபோதும் தோற்றதுமில்லை।

Verse 18

तदेतद्भयमुत्पन्नंत्रायस्वेमांमहबल ।नाशयत्वमिमानद्यतदर्थंबोधितोभवान् ।।6.62.18।।

இவ்வாறு இந்த அச்சம் எழுந்துள்ளது. ஓ மஹாபலவானே! என்னை காப்பாற்று. இன்று இவர்களை அழித்துவிடு—அதற்காகவே நீ எழுப்பப்பட்டாய்।

Verse 19

सर्वक्षपितकोशं च स त्वमभ्यवपद्यमाम् ।त्रायस्वेमांपुरींलङ्कांबालवृद्धावशेषिताम् ।।6.62.19।।

என் எல்லாச் செல்வமும் படைபலமும் முற்றிலும் சிதைந்தன; ஆகவே நீ எனக்கு துணையாக நின்று எதிர்தாக்கு செய். குழந்தைகளும் முதியவர்களும் மட்டுமே மீந்த இந்த இலங்கை நகரை காப்பாற்று.

Verse 20

भ्रातुरर्थेमहाबाहो कुरुकर्मसुदुष्करम् ।मयैवंनोक्तपूर्वोहिकश्चिद्भ्रातः परन्तप ।।6.62.20।।

ஓ மகாபாஹு சகோதரா! சகோதரன் நலனுக்காக இந்த மிகக் கடினமான காரியத்தைச் செய். ஓ பரந்தபா! முன்பு ஒருபோதும், ஓ சகோதரா, இவ்வாறு நான் உன்னிடம் வேண்டியதில்லை.

Verse 21

त्वय्यस्तिममस्नेहःपरासम्भावना च मे ।दैवासुरेषुयुद्धेषुबहुशोराक्षसर्षभ ।।6.62.21।।त्वयादेवाःप्रतिव्यूह्यनिर्जिताश्चासुरायुधि ।

ஓ ராக்ஷஸர்களில் சிறந்தவனே! உன்னிடம் எனக்கு அன்பும், உன்னைப் பற்றிய உயர்ந்த மதிப்பும் உள்ளது. தேவர்–அசுரப் போர்களில் பலமுறை நீ போர்வியூகம் அமைத்து தேவர்களை எதிர்த்து வென்றாய்; அசுரர்களின் போரிலும் தேவர்களையும், அசுரர்களையும் கூட நீ வென்று அடக்கினாய்.

Verse 22

तदेतत्सर्वमातिष्ठवीर्यंभीमपराक्रम ।।6.62.22।।न हितेसर्वभूतेषुदृश्यतेसदृशोबली ।

ஆகையால், ஹே பயங்கரப் பராக்கிரமனே! உன் முழு வீரியத்தையும் திரட்டி, யாவற்றையும் தாங்கி எழுந்து செயற்படு. எல்லா உயிர்களிலும் உனக்கு ஒப்பான வலிமையுடையவன் எவரும் காணப்படுவதில்லை.

Verse 23

कुरुष्वमेप्रियहितमेतदुत्तमंयथाप्रियंप्रियरणबान्धवप्रिय ।स्वतेजसाविधमसपत्नवाहिनींशरद्घनंपवनइवोद्यतोमहान् ।।6.62.23।।

ஹே பிரியனே, போரில் பிரியமுடையவனே, உறவினர்க்கும் பிரியமானவனே! எனக்குப் பிரியமான நன்மைக்காக, உனக்குப் பிடித்தபடி இந்த உயர்ந்த செயலைச் செய். உன் சொந்தத் தேஜஸால் பகைவர் படையைச் சிதறடித்து விடு—எழுந்து வீசும் மாபெரும் காற்று சரத்கால மேகங்களை விரட்டுவது போல.