Sarga 6

Verse 1

लङ्कायांतुकृतंकर्मघोरंदृष्टवाभयावहम् ।राक्षसेन्द्रोहनुमताशक्रेणेवमहात्मना ।।6.6.1।।अब्रवीद्राक्षसान् सर्वान्ह्रियाकिञ्चिदवाङ्मुखः ।

லங்கையில் மகாத்மா ஹனுமான் இந்திரனைப் போலச் செய்த கொடிய, அச்சமூட்டும் செயலைக் கண்டு, ராக்ஷசேந்திரன் சிறிது வெட்கத்துடன் தலை குனிந்து எல்லா ராக்ஷசர்களிடமும் கூறினான்॥

Verse 2

धर्षिताचप्रविष्टाचलङ्कादुष्प्रसहापुरी ।।6.6.2।।तेनवानरमात्रेणदृष्टासीताचजानकी ।

நுழைய அரிதான லங்காபுரி அந்த ஒரே வானரனால் தகர்க்கப்பட்டு உள்ளே புகுந்து கொள்ளப்பட்டது; ஜனகநந்தினி சீதையும் காணப்பட்டாள்.

Verse 3

प्रासादोधर्षितश्चैत्यःप्रवराराक्षसाहताः ।।6.6.3।।आविलाचपुरीलङ्कासर्वाहनुमताकृता ।

மாளிகைகளும் சைத்யங்களும் சிதைக்கப்பட்டன; சிறந்த ராட்சசர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; ஹனுமான் முழு லங்காபுரியையும் கலக்கமடையச் செய்தான்.

Verse 4

किंकरिष्यामिभद्रंवोकिंवायुक्तमनन्तरम् ।।6.6.4।।उच्यतांनस्समर्थंयत्कृतंचसुकृतंभवेत् ।

நல்லவர்களே! நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? இப்போது அடுத்ததாக ஏது உகந்த வழி? எங்களுக்கு சொல்லுங்கள்—உண்மையில் வல்லதாய், செய்யப்படின் நற்கருமமாகவும் நன்மை தருவதாகவும் இருப்பது எது?

Verse 5

मन्त्रमूलंचविजयंप्रवदन्तिमनस्विनः ।।6.6.5।।तस्मद्वैरोचयेमन्त्रंरामंप्रतिमहाबलाः ।

வெற்றியின் மூலமே ஆலோசனை என்று அறிவுடையோர் கூறுவர். ஆகையால், ஓ மகாபலவான்களே, ராமனை எதிர்கொள்வதற்கான மந்திர ஆலோசனையை நான் நாடுகிறேன்.

Verse 6

त्रिविधाःपुरुषालोकेउत्तमाधममध्यमाः ।।6.6.6।।तेषांतुसमवेतानांगुणदोषौवदाम्यहम् ।

இந்த உலகில் மனிதர் மூன்று வகை—உத்தமர், மத்தியமர், அதமர். அவ்வாறு கூடியுள்ள அவர்களின் குணமும் குறையும் நான் உரைக்கிறேன்.

Verse 7

मन्त्रिभिर्हितसंयुक्तैस्समर्थैर्मन्त्रनिर्णये ।।6.6.7।।मित्रैर्वापिसमानार्थैर्बान्धवैरपिवाधिकैः ।सहितोमन्त्रियित्वायःकर्मारम्भान्प्रवर्तयेत् ।।6.6.8।।दैवेचकुरुतेयत्नंतमाहुःपुरुषोत्तमम् ।

நல்லெண்ணம் கொண்ட, ஆலோசனைத் தீர்மானத்தில் திறமைமிக்க அமைச்சர்களுடனும், ஒரே நோக்கமுடைய நண்பர்களுடனும், மேன்மைமிக்க உறவினர்களுடனும் சேர்ந்து, எந்தச் செயலைத் தொடங்கும் முன் நன்கு ஆலோசித்து, பின்னர் தெய்வத்தையும் மதித்து முயல்வவனையே ‘புருஷோத்தமன்’ என்று கூறுவர்.

Verse 8

मन्त्रिभिर्हितसंयुक्तैस्समर्थैर्मन्त्रनिर्णये ।।6.6.7।।मित्रैर्वापिसमानार्थैर्बान्धवैरपिवाधिकैः ।सहितोमन्त्रियित्वायःकर्मारम्भान्प्रवर्तयेत् ।।6.6.8।।दैवेचकुरुतेयत्नंतमाहुःपुरुषोत्तमम् ।

நல்லெண்ணம் கொண்ட, ஆலோசனைத் தீர்மானத்தில் திறமைமிக்க அமைச்சர்களுடனும், ஒரே நோக்கமுடைய நண்பர்களுடனும், மேன்மைமிக்க உறவினர்களுடனும் சேர்ந்து, எந்தச் செயலைத் தொடங்கும் முன் நன்கு ஆலோசித்து, பின்னர் தெய்வத்தையும் மதித்து முயல்வவனையே ‘புருஷோத்தமன்’ என்று கூறுவர்.

Verse 9

कोऽर्थंविमृशेदेकोधर्मेप्रकुरुतेमनः ।।6.6.9।।कःकार्याणिकुरुतेतमाहुर्मध्यमंनरम् ।

நோக்கத்தைத் தனியே சிந்தித்து, தர்மத்தைத் தன் மனத்திலேயே தீர்மானித்து, செயல்களையும் தனக்குத்தானே செய்து முடிப்பவனை ‘மத்தியமன்’ என்று கூறுவர்।

Verse 10

गुणदोषौवनिशिचत्य त्यक्त्यादैवव्यपाश्रयम् ।।6.6.10।।करिष्यामीतियःकार्यमुपेक्षेत्सनराधमः ।

நன்மை–தீமை ஆராயாமல், தெய்வ நம்பிக்கையையும் விட்டு ‘நானே செய்வேன்’ என்ற அகந்தையால் செயலில் இறங்குபவன் மனிதர்களில் இழிந்தவன்॥

Verse 11

यथेमेपुरुषानित्यमुत्तमाधममध्यमाः ।।6.6.11।।वंमन्त्राऽहिविज्ञेयाउत्तमाधममध्यमः ।

மனிதர்கள் எப்போதும் உத்தமன், மத்திமன், அதமன் என மூன்று வகையாய் இருப்பதுபோல், ஆலோசனையும் உத்தமம், மத்திமம், அதமம் என மூவகையென அறிய வேண்டும்॥

Verse 12

ऐकमत्यमुपागम्यशास्त्रदृष्टेनचक्षुषा ।।6.6.12।।मन्त्रिणोयत्रनिरतास्तमाहुर्मन्त्रमुत्तमम् ।

சாஸ்திரக் கண்களால் ஆராய்ந்து அமைச்சர்கள் ஒருமனதாகக் கூடி, அதிலே உறுதியாக நிலைத்திருக்கும் ஆலோசனையே ‘உத்தம மந்திரம்’ எனப் போற்றப்படுகிறது॥

Verse 13

बह्व्योऽपिमतीर्गत्वामन्त्रिणामर्थनिर्णये ।।6.6.13।।पुनर्यत्रैकतांप्राप्तस्समन्त्रोमध्यमस्स्मृतः ।

பொருள் தீர்மானத்தில் அமைச்சர்கள் பல்வேறு கருத்துகளுக்குச் சென்றாலும், பின்னர் ஒருமனதாக இணைந்தால், அந்த ஆலோசனை ‘மத்தியமம்’ என நினைக்கப்படுகிறது.

Verse 14

अन्योन्यमतिमास्थाययत्रसम्प्रतिभाष्यते ।।6.6.14।।नचैकमत्येश्रेयोऽस्तिमन्त्रस्सोऽधमउच्यत ।

எங்கு ஒவ்வொருவரும் தம் கருத்தையே பிடித்துக்கொண்டு, பரஸ்பரம் தம்மைத் திருப்திப்படுத்தும் மறுமொழிகளையே பேசுகிறார்களோ, ஒருமனத்தால் நன்மை எதுவும் பிறக்காதோ—அந்த ஆலோசனை ‘அதமம்’ எனப்படுகிறது.

Verse 15

तस्मात्सुमन्त्रितंसाधुभवन्तोमतिसत्तमा: ।।6.6.15।।कार्यंसम्प्रतिपद्यन्तामेतत्कृत्यंमतंमम ।

ஆகையால், ஓ சிறந்த அறிவுடையோரே, நன்கு முறையாக ஆலோசித்து, செய்யவேண்டிய செயலைத் தீர்மானியுங்கள்—இதுவே என் உறுதியான கருத்து.

Verse 16

वानराणांहिधीराणांसहस्रैःपरिवारितः ।।6.6.16।।रामोऽभ्येतिपुरीलङ्कामस्माकमुपरोधकः ।

திடமுள்ள வானரர்களின் ஆயிரக்கணக்கான படையால் சூழப்பட்ட ராமன், நம்மை முற்றுகையிட லங்காபுரியை நோக்கி முன்னேறி வருகின்றான்.

Verse 18

समुद्रमुच्छोषयतिवीर्येणान्यत्करोतिवा ।।6.6.18।।अस्मिन्नेवंगतेकार्येविरुद्धेवानरैस्सह ।हितंपुरेचसैन्येचसर्वसम्मन्त्रयतांमम ।।6.6.19।।

அவன் தன் வீரியத்தால் கடலையே உலரச் செய்யக்கூடும்—அல்லது வேறொரு அதிசயச் செயலை நிறைவேற்றக்கூடும். இந்நிலை இவ்வாறு மாறி, வானரர்கள் நமக்கு விரோதிகளானபோது, நகரத்திற்கும் படைக்குமாக அனைத்திலும் நன்மை தருவது எது என்பதை எனக்கு முழுமையாக ஆலோசித்து கூறுங்கள்।