Sarga 52

Verse 1

धूम्राक्षंप्रेक्ष्यनिर्यान्तंराक्षसंभीमविक्रमम् ।विनेदुर्वानरास्सर्वेप्रहृष्टायुद्धकाङ् क्षिणः ।।6.52.1।।

பயங்கர வீரத்தையுடைய ராக்ஷசன் தூம்ராக்ஷன் வெளியே வருவதைக் கண்டதும், போர்க்காமத்தால் மகிழ்ந்த எல்லா வானரர்களும் பேரொலியுடன் கர்ஜித்தனர்।

Verse 2

तेषांसुतुमुलंयुद्धंसञ्जज्ञेकपिरक्षसाम् ।अन्योन्यंपादपैर्घोरंनिघ्नतांशूलमुद्गरैः ।।6.52.2।।

கபிகளுக்கும் ராட்சசர்களுக்கும் இடையில் மிகக் கொடிய, பேரொலியுடனான போர் எழுந்தது. அவர்கள் ஒருவரையொருவர் கடுமையாகத் தாக்கினர்—வானரர்கள் பயங்கர மரங்களால், ராட்சசர்கள் திரிசூலமும் கதைகளும் கொண்டு॥

Verse 3

राक्षसैर्वानराघोराविनिकृत्तस्समन्ततः ।वानरैराक्षसाश्चापिद्रुमैर्भूमिसमीकृताः ।।6.52.3।।

எல்லாத் திசைகளிலும் ராட்சசர்கள் கொடிய வானரர்களை வெட்டித் தள்ளினர்; வானரர்களும் மரங்களை ஏந்தி அடித்து ராட்சசர்களை நிலத்தில் வீழ்த்தினர்.

Verse 4

राक्षसास्त्वभिसङ्क्रुद्धावानरान्निशितैश्शरैः ।विव्यथुर्घोरसङ्काशैःकङ्कपत्रैरजिह्मगैः ।।6.52.4।।

ராக்ஷசர்கள் கடும் கோபத்துடன் வானரர்களை கூரிய அம்புகளால் குத்தினர்—அவை பயங்கரத் தோற்றமுடையவை, கழுகுப் பறகுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டவை, வளைவில்லாமல் நேரே இலக்கைத் தாக்கினவை।

Verse 5

तेगदाभिश्चभीमाभिःपट्टसै: कूटमुद्गरैः ।घोरैश्चपरिघैश्चित्रैस्त्रिशूलैश्चापिसंश्रितैः ।।6.52.5।।विदार्यमाणारक्षोभिर्वानरास्तेमहाबलाः ।अमर्षाज्जनितोद्धर्षाश्चक्रुःकर्माण्यभीतवत् ।।6.52.6।।

அந்த மகாபல வானரர்கள், ராக்ஷசர்களால் காயப்படுத்தப்பட்டபோதிலும், பயங்கரக் கதைகள், பட்டிசங்கள், குத்தி நசுக்கும் முத்கரங்கள், கொடிய பரிகங்கள், பலவகைத் திரிசூலங்கள் ஆகியவற்றை எடுத்துக் கொண்டனர்; அவமதிப்பால் எழுந்த உக்கிர உற்சாகத்துடன் அஞ்சாது போர்செயல்களை ஆற்றினர்।

Verse 6

तेगदाभिश्चभीमाभिःपट्टसै: कूटमुद्गरैः ।घोरैश्चपरिघैश्चित्रैस्त्रिशूलैश्चापिसंश्रितैः ।।6.52.5।।विदार्यमाणारक्षोभिर्वानरास्तेमहाबलाः ।अमर्षाज्जनितोद्धर्षाश्चक्रुःकर्माण्यभीतवत् ।।6.52.6।।

மலைச் சிகரத்தால் தாக்கப்பட்ட அவன் உடல் உறுப்புகள் எல்லாம் சிதறி விரிந்தன; உடைந்த மலை தரையில் சரிந்ததுபோல் அவன் திடீரென பூமியில் விழுந்தான்।

Verse 7

शरनिर्भिन्नगात्रास्तेशूलनिर्भिन्नदेहिनः ।जगृहुस्तेद्रुमांस्तत्रशिलाश्चहरियूथपाः ।।6.52.7।।

அம்புகளால் குத்தப்பட்ட அங்கங்களும், திரிசூலங்களால் பிளந்த உடல்களும் இருந்தபோதிலும், அங்கே அந்த ஹரி-யூதபதிகள் மரங்களையும் பாறைகளையும் (ஆயுதமாக) எடுத்துக் கொண்டனர்।

Verse 8

तेभीमवेगाहरयोनर्दमानास्ततस्ततः ।ममन्थूराक्षसान्वीरान्नामानिचबभाषिरे ।।6.52.8।।

பயங்கர வேகமுடைய அந்த வானரர்கள் இடமிடமாகப் பாய்ந்து கர்ஜித்தனர்; ராக்ஷச வீரர்களை நசுக்கி, தத்தம் பெயர்களை உரக்கப் புகழ்ந்து கூறினர்।

Verse 9

तद्भभूवाद्भुतंघोरंयुद्धंवानररक्षसाम् ।शिलाभिर्विविधाभिश्चबहुभिश्चैवपादपैः ।।6.52.9।।

அப்போது வானரரும் ராக்ஷசரும் இடையே அதிசயமாயினும் மிகக் கொடியதுமான போர் எழுந்தது—பலவகை கற்களாலும் எண்ணற்ற மரங்களாலும்।

Verse 10

राक्षसामथिताःकेचिद्वानरैर्जितकाशिभिः ।ववमूरुधिरंकेचिन्मुखैरुधिरभोजनाः ।।6.52.10।।

அச்சத்தை வென்ற வானர வீரர்களின் தாக்குதலால் சில இராட்சசர்கள் நசுங்கிச் சிதைந்தனர்; மேலும் சில ரத்தம் உண்ணும் இராட்சசர்கள் தம் வாயால் இரத்தத்தை உமிழ்ந்தனர்॥

Verse 11

पार्श्वेषुदारिताःकेचित्केचिद्राशीकृताद्रुमैः ।शिलाभिश्चूर्णिताःकेचित्केचिद्धन्तैर्विदारिताः ।।6.52.11।।

சிலரின் பக்கங்கள் கிழிக்கப்பட்டன; சிலர் மரக்குவியலால் அழுத்தப்பட்டு நசுங்கினர்; சிலர் பாறைகளால் அரைக்கப்பட்டு தூளானார்கள்; சிலர் பற்களால் கிழித்தெறியப்பட்டனர்॥

Verse 12

ध्वजैर्विमथितैर्भग्नैःखङ्गैश्चविनिपातितैः ।रथैर्विध्वंसितैश्चापिपतितैःरजनीचरैः ।।6.52.12।।

கொடிகள் சிதைந்து முறிந்தன, வாளின் தாக்குதலால் அவர்கள் வீழ்ந்தனர், தேர்கள் நொறுங்கின; இரவுலாவிகள் தரையில் விழ, போர்க்களம் முழுதும் அழிவால் நிரம்பியது॥

Verse 13

गजेन्द्रैःपर्वताकारैःपर्वताग्रैर्वनौकसाम् ।मथितैर्वाजिभिःकीर्णंसारोहैर्वसुधातलम् ।।6.52.13।।

மலைபோன்ற யானைத் தலைவர்கள் வானரர்கள் எறிந்த மலைச்சிகரங்களால் நசுங்கினர்; மேலும் சவாரிகளுடன் நொறுங்கிய குதிரைகளால் பூமித்தளம் முழுதும் மூடப்பட்டது॥

Verse 14

वानरैर्भीमविक्रान्स्सैराप्लुत्याऽप्लुत्यवेगितैः ।राक्षसाःकरजैस्तीक्ष्णैर्मुखेषुविनिर्तिताः ।।6.52.14।।

அச்சுறுத்தும் வீரத்தையுடைய வானர வீரர்கள் வேகத்துடன் மீண்டும் மீண்டும் தாவி, கூரிய நகங்களால் இராட்சசர்களின் முகங்களில் கீறி காயப்படுத்தினர்॥

Verse 15

विषण्णवदनाभूयोविप्रकीर्णशिरोरुहाः ।मूढाश्शोणितगन्धेननिपेतुर्धरणीतले ।।6.52.15।।

வேறு சிலரின் முகம் சோர்வால் வாடி, தலைமுடி சிதறியது. இரத்தத்தின் துர்நாற்றால் மயங்கித் தரையிலே விழுந்தனர்॥

Verse 16

अन्येतुपरमसङ्कृक्रुद्धाराक्षसाभीमनिश्वना: ।तलैरेवाभिधावन्तिवज्रस्पर्शसमैर्हरीन् ।।6.52.16।।

ஆனால் பயங்கர முழக்கமிடும் மற்ற ராட்சசர்கள் அளவற்ற கோபத்துடன் வானர வீரர்களை நோக்கிப் பாய்ந்து, வஜ்ரத் தொடுதல்போல் கடினமான உள்ளங்கைகளால் தாக்கினர்॥

Verse 17

वानरैरापतन्तस्तेवेगितावेगवत्तरैः ।मुष्टिभिश्चरणैर्दन्स्सैःपादपैश्चावपोथिता ।।6.52.17।।

மிக வேகமிக்க வானரர்கள் அவர்கள்மேல் பாய்ந்து, குத்துகளாலும் கால்களாலும் பற்களாலும் மரங்களாலும் தாக்கி ராட்சசர்களைத் தரையில் வீழ்த்தினர்॥

Verse 18

सैन्यंतुविद्रुतंदृष्टवाधूम्राक्षोराक्षसर्षभः ।रोषेणकदनंचक्रेवानराणांयुयुत्सताम् ।।6.52.18।।

படையினர் சிதறி ஓடுவதைக் கண்ட ராட்சசர்களில் காளைபோன்ற தூம்ராக்ஷன் கோபத்தால் கொதித்து, போருக்கு முனைந்த வானரர்களிடையே பேரழிவை ஏற்படுத்தினான்॥

Verse 19

प्तासैःप्रमथिताःकेचिद्वानराश्शोणितस्रवाः ।मुद्गरैराहताःकेचित्पातिताधरणीतले ।।6.52.19।।

சில வானரர்கள் ஈட்டிகளால் சிதைந்துத் தங்கள் இரத்தம் வழிந்தனர்; சிலர் கதைகளின் அடியால் தாக்கப்பட்டு நிலத்திலே வீழ்ந்தனர்।

Verse 20

परिघैर्मथिताःकेचिद्भिण्डिवालैर्विदारिताः ।पट्टसैराहता: केचिद्विह्वलन्तोगतासवः ।।6.52.20।।

சிலர் இரும்புக் கம்பிகளால் நசுக்கப்பட்டனர்; சிலர் பிண்டிவால ஆயுதங்களால் கிழிக்கப்பட்டனர்; சிலர் கோடாரி (பட்டச) அடியால் தடுமாறி உயிர் நீத்தனர்।

Verse 21

केचिद्विनिहताश्शूलैरुधिरार्द्रावनौकसः ।केचिद्विद्रावितानष्टाःसङ्क्रुद्धैराक्षसैर्युधि ।।6.52.21।।

போர்க்களத்தில் சில வானரர்கள் திரிசூலால் கொல்லப்பட்டு இரத்தத்தில் நனைந்து கிடந்தனர்; சிலர் சினமுற்ற இராட்சசர்களால் விரட்டப்பட்டு அழிந்தனர்।

Verse 22

विभिन्नहृदयाःकेचिदेकपार्श्वेनदारिताः ।विदारितास्त्रिशूलैश्चकेचिदान्स्रैर्विनिःसृताः ।।6.52.22।।

சிலரின் இதயம் பிளந்தது; சிலர் ஒரு பக்கமாகக் கிழிக்கப்பட்டனர்; சிலர் திரிசூலால் பிளக்கப்பட்டு அவர்களின் குடல்கள் வெளியே சிந்தின।

Verse 23

तत्सुभीमंमहायुद्धंहरिराक्षससङ्कुलम् ।प्रबभौशब्दबहुलंशिलापादपसङ्कुलम् ।।6.52.23।।

வானரரும் இராட்சசரும் நிரம்பிய அந்த மிகப் பயங்கரமான மகாபோர் வெடித்தெழுந்தது—கேளிக்காத பேரொலியால் முழங்கியது, பாறைகளும் மரங்களும் அடர்ந்தது।

Verse 24

धनुर्ज्यातन्त्रिमधुरंहिक्कातालसमन्वितम् ।मन्धस्न्तितसङ्गीतंतद्युद्धगान्धर्वमाबभौ ।।6.52.24।।

வில் நாணின் இனிய ஒலி வீணைத் தந்தியின் சுரம்போல் இருந்தது. குதிரைகளின் கீச்சொலி தாளக் கருவிகளின் தாளம்போல் இணைந்தது; யானைகளின் மந்த முழக்கம் ஆழ்ந்த இசையென ஒலித்தது. அப்படியே அந்தப் போர் கந்தர்வ இசை நிகழ்ச்சிபோல் இனிய நாதத்துடன் விளங்கியது.

Verse 25

धूम्राक्षस्तुधनुष्पाणिर्वानरान्रणमूर्धनि ।हसन्विद्रावयामासदिशस्तुशरवृष्टिभिः ।।6.52.25।।

தூம்ராக்ஷன் வில்லைக் கையில் ஏந்தி போரின் முன்னணியில் நின்றான். அவன் சிரித்தபடியே அம்புமழை பொழிந்து வானரர்களை எல்லாத் திசைகளிலும் சிதறடித்தான்.

Verse 26

धूम्राक्षेणार्दितंसैन्यंव्यथितंप्रेक्ष्यमारुतिः ।अभ्यवर्ततसङ्क्रुद्धःप्रगृह्यविपुलांशिलाम् ।।6.52.26।।

தூம்ராக்ஷனால் துன்புறுத்தப்பட்டு கலங்கிய படையைப் பார்த்த மாருதி (ஹனுமான்) கோபத்தால் கொதித்தான். அவன் ஒரு பெரும் பாறையைப் பிடித்தெடுத்து அவனை எதிர்கொள்ளத் திரும்பினான்.

Verse 27

क्रोधाद् द्विद्द्विगुणताम्राक्षःपितृस्तुल्यपराक्रमः ।शिलांतांपातयामासधूम्राक्षस्यरथंप्रति ।।6.52.27।।

கோபத்தில் செம்புநிறக் கண்களையுடைய வீரன்—தந்தைக்கு ஒப்பான பராக்கிரமம் கொண்டவன்—அந்தப் பாறையைத் தூம்ராக்ஷனின் தேரை நோக்கி எறிந்தான்.

Verse 28

आपततनींशिलांदृष्टवागदामुद्यम्यसम्भ्रमात् ।रथादाप्लुत्यवेगेनवसुधायांव्यतिष्ठत ।।6.52.28।।

மேலே விழத் துரத்தி வந்த பாறையைப் பார்த்தவுடன் அவன் பதறினான். அவசரமாக கதையை உயர்த்திக் கொண்டு, தேரிலிருந்து வேகமாகத் தாவி இறங்கி, நிலத்தில் உறுதியாக நின்றான்.

Verse 29

साप्रमथ्यरथंतस्यनिपपातशिलाभुवि ।सचक्रकूबरसाश्वंसध्वजंसशरासनम् ।।6.52.29।।

அந்த பாறை அவன் தேரை நொறுக்கி நிலத்தில் வீழ்த்தியது. சக்கரங்கள், அச்சு, குதிரைகள், கொடி மற்றும் வில்-அணிகலன்களுடன் அந்தத் தேரும் தரையில் சாய்ந்தது.

Verse 30

सभङ् क्त्वातुरथंतस्यहनुमान् मारुतात्मजः ।रक्षसांकदनंचक्रेसस्कन्धविटपैर्द्रुमैः ।।6.52.30।।

அவன் தேரை உடைத்த பின், மாருதாத்மஜன் ஹனுமான் தண்டுகளும் கிளைகளும் உடைய மரங்களால் ராட்சசர்களிடையே பெரும் அழிவை ஏற்படுத்தினான்.

Verse 31

विभिन्नशिरसोभूत्वाराक्षसाश्शोणितोक्षिता: ।द्रुमैःप्रमथिताश्चान्येनिपेतुर्धरणीतले ।।6.52.31।।

தலைகள் பிளந்து இரத்தத்தில் நனைந்த அந்த ராட்சசர்கள், மரங்களால் நசுங்கி பூமித்தளத்தில் விழுந்தனர்.

Verse 32

विद्राव्यराक्षसंसैन्यंहनुमान्मारुतात्मजः ।गिरिशशिखरमादायधूम्राक्षमभिदुद्रुवे ।।6.52.32।।

ராட்சசப் படையைச் சிதறடித்து, மாருதாத்மஜன் ஹனுமான் ஒரு மலைச் சிகரத்தைப் பறித்து எடுத்து தூம்ராக்ஷனை நோக்கி நேராகப் பாய்ந்தான்.

Verse 33

तमापतन्तंधूम्राक्षोगदामुद्यम्यवीर्यवान् ।विनर्दमानःसहसाहनूमन्तमभिद्रवत् ।।6.52.33।।

அவன் பாய்ந்து வருவதைப் பார்த்த வீரமிகு தூம்ராக்ஷன், கதையை உயர்த்தி, கொடிய முழக்கத்துடன் திடீரென ஹனுமானை நோக்கி பாய்ந்தான்।

Verse 34

तस्यक्रुद्धस्यरोषेणगदांतांबहुकण्टकाम् ।पातयामासधूम्राक्षोमस्तकेऽथहनूमतः ।।6.52.34।।

அப்போது கோபத்தால் கொதித்த தூம்ராக்ஷன், பல முள்ளுகள் பதிக்கப்பட்ட அந்தக் கதையை ஹனுமானின் தலைமேல் வீழ்த்தினான்।

Verse 35

ताडितःसतयातत्रगदयाभीमरूपया ।सकपिर्मारुतबलस्तंप्रहारमचिन्तयन् ।।6.52.35।।धूम्राक्षस्यशिरोमध्येगिरिशृङ्गमपातयत् ।

அங்கே பயங்கர வடிவமுடைய அந்த கதையால் அடிபட்டபோதும், காற்றின் வலிமை போன்ற வீரமுடைய அந்த கபி அந்தத் தாக்கத்தைப் பொருட்படுத்தாமல், தூம்ராக்ஷனின் தலை நடுவில் ஒரு மலைச் சிகரத்தை வீசிப் பதித்தான்।

Verse 36

सविस्फारितसर्वाङ्गोगिरिशृङ्गेणताडितः ।पपातसहसाभूमौविकीर्णइवपर्वतः ।।6.52.36।।

மலைச் சிகரத்தால் தாக்கப்பட்ட அவன் உடல் உறுப்புகள் எல்லாம் சிதறி விரிந்தன; உடைந்த மலை தரையில் சரிந்ததுபோல் அவன் திடீரென பூமியில் விழுந்தான்।

Verse 37

धूम्राक्षंनिहतंदृष्टवाहतशेषानिशाचराः ।।6.52.37।।त्रस्ताःप्रविविशुर्लङ्कांवध्यमानाःप्लवङ्गमैः ।

தூம்ராக்ஷன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட மீதமிருந்த நிசாசரர்கள் அஞ்சி நடுங்கினர்; வானரர்களால் தாக்கப்பட்டபடியே அவர்கள் லங்கைக்குள் ஓடிப் புகுந்தனர்।

Verse 38

सतुपवनसुतोनिहत्यशत्रून्क्षतजवहरिस्सरितश्चसन्निकीर्य ।रिपुवधजनितश्रमोमहात्मामुदमगमत्कपिभिःसुपूज्यमानः ।।6.52.38।।

அப்போது பவனபுத்திரன் ஹனுமான் பகைவர்களை வதைத்து, போர்க்களத்தில் இரத்தநதியைப் பரப்பியதுபோல் செய்தான். பகைவரை அழித்ததனால் ஏற்பட்ட களைப்பினாலும், அந்த மகாத்மா கபிகளால் சிறப்பாகப் பூஜிக்கப்பட்டு பேரானந்தம் அடைந்தான்।