Ramayana — Yuddha Kanda, Sarga 51, Shloka 3
धूम्राक्षप्रेषणम्
The Dispatch of Dhūmrākṣa
यथाऽसौसम्प्रहृष्टानांवानराणांसमुत्थितः ।बहूनांसुमहान्नादोमेघनामिवगर्जिताम् ।।6.51.3।।व्यक्तंसुमहतीप्रीतिरेतेषांनात्रसंशयः ।तथाहिविपुलैर्नादैश्चुक्षुभेवरुणालयः ।।6.51.4।।
yathā 'sau samprahṛṣṭānāṃ vānarāṇāṃ samutthitaḥ |
bahūnāṃ sumahān nādo meghānām iva garjitām ||6.51.3||
vyaktaṃ sumahatī prītir eteṣāṃ nātra saṃśayaḥ |
tathā hi vipulair nādaiś cukṣubhe varuṇālayaḥ ||6.51.4||
மிகுந்த மகிழ்ச்சியால் நிறைந்த பல வானரர்களிடமிருந்து எழுந்த பேரொலி—மேகங்களின் இடிமுழக்கம்போல்—அவர்களின் ஆனந்தம் அளவற்றது என்பதைக் தெளிவாக்கியது; இதில் ஐயமில்லை. ஏனெனில் அந்தப் பெரும் முழக்கங்களால் வருணனின் ஆலயமான கடலும் கலங்கியது.
Dhumraksha of frightful tone mounted on a chariot adorned with gold yoked to donkeys with lion and bear like faces.
FAQs
Joy arises from shared righteous purpose and trust in a just cause; dharma here is communal courage aligned with protecting what is right, expressed as uplifting collective energy rather than cruelty.
The vānaras, exhilarated and united, raise a thunderous roar so great it seems to shake even the ocean.
Collective morale and steadfastness—confidence born from unity in a dharmic campaign.