Sarga 35
माल्यवानुपदेशः — Malyavan’s Counsel, Portents in Laṅkā, and the Proposal of Alliance
युद्धकाण्ड
ஸர்கம் 35-இல் ராமரின் சேனை சங்க-துந்துபி முழக்கத்துடன் போருக்காக முன்னேறுகிறது. அந்த அச்சமூட்டும் ஒலியைக் கேட்டு லங்கையில் ராவணன் சபைக்குள் வந்து அமைச்சர்களிடம் ஆலோசனை கேட்கிறான்; வீரப் புகழ் கொண்ட நீங்கள் இவ்வாறு மௌனம் காப்பது ஏன் என்று கடுமையாகக் கண்டிக்கிறான். உடனே பல தீய நிமித்தங்கள் தோன்றுகின்றன—இயற்கைக்கு மாறான கலப்புகள், இல்லச் சடங்குகள் மற்றும் யாகாதி கர்மங்களில் குழப்பம், பயங்கர கனவுகள், பறவைகள்-விலங்குகளின் எதிர்மறை அலறல்கள், இரத்தமழை—இவை லங்கையின் வீழ்ச்சியைச் சுட்டுகின்றன. அந்நிலையில் முதிய ஆலோசகர் மால்யவான் (ராவணனின் தாய்வழித் தாத்தா) ஒழுங்கமைந்த நீதி உரை வழங்குகிறார். கல்வி-நீதியில் நிலைத்த அரசன் தான் ஆட்சியைத் தாங்குவான்; வலிமை குறையும்போது அறிவுடைய அரசர்கள் இகழ்ச்சியான பகை (விக்ரஹம்) அல்ல, சமாதான உடன்பாடு (சந்தி) தேடுவர். போரின் மூலக் காரணமான சீதையை மீட்டளிக்க வேண்டும் என்று அவர் வலியுறுத்தி, தெய்வ சக்திகள் ராமரின் பக்கம் உள்ளன எனக் கூறுகிறார்; கடலில் சேது கட்டிய அதிசயத்தைச் சான்றாகக் கொண்டு ராமரை மனித வடிவில் வந்த விஷ்ணுவென அடையாளம் காண்கிறார். இறுதியில் ராவணன் மனம் மாறாததை உணர்ந்த மால்யவான் மௌனமாகிறார்; ஏற்கப்படாத நல்வார்த்தை துயர முடிவை நோக்கிச் செல்கிறது என்ற கருப்பொருள் இங்கு தெளிவாகிறது.
Shlokas
Verse 1
तेनशङ्खविमिश्रेणभेरीशब्देनराघवः ।उपयातिमहाबाहूरामःपरपुरञ्जयः ।।।।
சங்கு ஒலியுடன் கலந்த பேரி முழக்கத்தின் நடுவே, மாபெரும் புயங்களையுடைய ராகவனாகிய, பகைவரின் கோட்டைகளை வென்ற ஸ்ரீராமன் முன்னேறினார்।
Verse 2
तंनिनादंनिशम्याथरावणोराक्षसेश्वरः ।मुहूर्तंध्यानमास्थायसचिवानभ्युदैक्षत ।।।।
அந்த முழக்கத்தை கேட்ட ராட்சசேஸ்வரன் ராவணன் ஒரு கணம் சிந்தனையில் நின்று, பின்னர் தன் அமைச்சர்களை நோக்கிப் பார்வை செலுத்தினான்.
Verse 3
अथतान्सचिवांस्तत्रसर्वानाभाष्यरावणः ।सभांसन्नादयन् सर्वामित्युवाचमहाबलः ।।।।जगत्सन्तापन्क्रूरोगर्हयन्राक्षसेश्वरः ।
அப்போது ராக்ஷசர்களின் ஈசன், கொடூரனும் உலகத்துக்கு வேதனை தருபவனுமான இராவணன், அங்கிருந்த அனைத்து அமைச்சர்களையும் நோக்கி, முழுச் சபையும் முழங்குமாறு செய்து, மாபெரும் வலிமையுடன் அவர்களை கண்டித்து உரைத்தான்।
Verse 4
तरणंसागरस्यापिविक्रमंबलसञ्जियम् ।।।।यदुक्तवन्तोरामस्यभवन्तस्तन्मयाश्रुतम् ।
கடலைக் கடத்தலும், ராமனின் காரியத்திற்காக வெளிப்பட்ட வலச் சேர்க்கையுடனான வீரமும் குறித்து நீங்கள் கூறியதை நான் கேட்டேன்.
Verse 5
भवतश्चाप्यहंवेमदियुद्धेसत्यपराक्रमान् ।।।।तूषिकानीक्षतोऽन्योन्यंविदित्वारामविक्रमम् ।
போரில் நீங்களும் உண்மையான வீரர்கள் என்பதை நான் அறிவேன். ஆனால் ராமனின் வீரத்தை அறிந்து, ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டு மௌனமாக நிற்கிறீர்கள்.
Verse 6
ततस्तुसुमहाप्राज्ञोमाल्यवान्नामराक्षसः ।।।।रावणस्यवचश्श्रुत्वामातुःपैतामहोऽब्रवीत् ।
அப்போது மிகுந்த ஞானமுடைய ‘மால்யவான்’ என்னும் இராட்சசன்—ராவணனின் தாய்வழித் தாத்தா—ராவணனின் சொற்களை கேட்டுத் பதிலாக உரைத்தான்.
Verse 7
विद्यास्वभिविनीतोयोराजाराजन्नयानुगः ।।।।सशास्तिचिरमैश्वर्यमरींश्चकुरुतेवशे ।
அரசே! கல்விகளில் நன்கு பயிற்சி பெற்று, நன்னெறியைப் பின்பற்றும் அரசன் நீண்ட காலம் அரசாட்சியைக் காத்து ஆளுவான்; பகைவரையும் தன் கட்டுப்பாட்டில் கொண்டு வருவான்।
Verse 8
सन्दधानोहिकालेनविगृह्णंश्चारिभिस्सह ।।।।स्वपक्षवर्थनंकुर्वन्महदैश्वर्यमश्नुते ।
ஏனெனில் உரிய காலத்தில் உடன்படிக்கை செய்து, வேண்டியபோது பகைவரை எதிர்த்து, தன் தரப்பை வளர்க்கும் அரசன் மாபெரும் அரசாட்சிச் செல்வத்தை அடைவான்।
Verse 9
हीयमानेनकर्तव्योराज्ञासन्धिस्समेवच ।।।।नशत्रुमवमन्येतज्यायान्कुर्वीतविग्रहम् ।
அரசனின் வலிமை குறையும்போது, சமவலமுள்ளவருடன் சமாதானம் செய்ய வேண்டும்; பகைவரை இகழக் கூடாது; எதிரி மிக வலிமையானவன் என்றால் பகைமையைத் தவிர்க்க வேண்டும்।
Verse 10
तन्मह्यंरोचतेसन्धिस्सहरामेणरावण ।।।।यदर्थमभियुक्ता: स्मसीतातस्मैप्रदीयताम् ।
ஓ ராவணா, ராமனுடன் சமாதானம் எமக்கு உகந்தது. எதற்காக நாம் தாக்கப்பட்டோமோ, அந்த சீதையை அவருக்கே மீட்டளிக்க வேண்டும்।
Verse 11
यस्यदेवर्षयस्सर्वेगन्धर्वाश्चजयैषिणः ।।।।विरोथंमागमस्तेनसन्धिस्तेतेनरोचताम् ।
யாருடைய வெற்றியை எல்லா தேவரிஷிகளும் கந்தர்வர்களும் விரும்புகிறார்களோ, அவருடன் பகை கொள்ளாதே; அவருடன் உடன்படிக்கை உனக்கு இனிதாகட்டும்।
Verse 12
असृजद्भगवान्पक्षौद्वावेनहिपितामहः ।।।।सुराणामसुराणांचधर्माधर्मौतदाश्रयौ ।
பகவான் பிதாமஹன் (பிரம்மா) நிச்சயமாக இரு எதிர்ப்பக்கங்களையே படைத்தான்—தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள்; அவர்களின் ஆதாரங்கள் தர்மமும் அதர்மமும்; அவர்கள் தத்தமாய் அதிலே நிலைபெற்றனர்.
Verse 13
धर्मोहिश्रूयतेपक्षीह्यमराणांमहात्मनाम् ।।।।अधर्मोरक्षसांपक्षोह्यसुराणांचराक्षस ।
‘தர்மம்’ எனக் கூறப்படுவது மகாத்மையான அமரர்களின் (தேவர்களின்) பக்கம்; ‘அதர்மம்’ என்பது ராக்ஷசர்களின் பக்கம், அசுரர்களின் பக்கமும், ஓ ராக்ஷசா.
Verse 14
धर्मोवैग्रसतेऽधर्मंततःकृतमभूद्युगम् ।।।।अधर्मोग्रसतेधर्मंततस्तिष्यःप्रवर्तते ।
தர்மம் அதர்மத்தை விழுங்கும்போது அந்த யுகம் ‘கிருத யுகம்’ எனப்படும்; அதர்மம் தர்மத்தை விழுங்கும்போது ‘திஷ்ய’ (கலி) யுகம் நடைமுறைக்கு வருகிறது.
Verse 15
तत्त्वयाचरयालोकान्धर्मोपिविनिहतोमहान् ।।।।अधर्मःप्रगृहीतश्चतेनास्मद्बलिनःपरे ।
நீ உலகங்களில் அலைந்தபோது மகத்தான தர்மத்தையும் ஒதுக்கி அதர்மத்தை ஏற்றுக்கொண்டாய்; ஆகவே தர்மப் பக்கத்தில் நிற்கும் பகைவர்கள் நம்மைவிட வலிமை பெற்றனர்.
Verse 16
सप्रमादावदिवृद्धस्तेऽधर्मोहिग्रसतेहिनः ।।।।विवर्थयतिपक्षंचसुराणांसुरभावनः ।
உன் அலட்சியத்தால் வளர்ந்த அந்த அதர்மமே நம்மை நிச்சயமாக விழுங்கும்; மேலும் அது தேவர்களின் பக்கத்தையும் வளர்த்து, அவர்களின் வலிமை பெருகக் காரணமாகிறது.
Verse 17
विषयेषुप्रसक्तेनयत्किञ्चित्कारणात्वया ।।।।ऋषीणामग्नकल्पानामुद्वेगोजनितोमहान् ।
புலனின்பங்களில் பற்றுகொண்ட நீ, ஏதோ காரணத்தால், அக்னியைப் போன்ற தவவலமுடைய முனிவர்களிடையே மிகுந்த கலக்கத்தையும் துயரத்தையும் எழுப்பினாய்.
Verse 18
तेषांप्रभावोदुर्धर्षःप्रदीप्तइवपावकः ।।।।तपसाभावितात्मानोधर्मस्यानुग्रहेरताः ।मुख्यर्यज्ञैर्यजन्त्येतेनित्यंतैस्सैर्द्विजातयः ।।।।जुह्वत्यनगींश्चविधिवद्वेदांश्चोच्चैरधीयते ।अभिभूयचरक्षांसिब्रह्मघोषानुदैरयन् ।।।।दिशोऽपिविद्रुतास्सर्वेस्तनयित्नुरिवोष्णगे ।
அவர்களின் ஆன்மவல்லமை எதிர்க்க இயலாதது—எரியும் தீயைப் போல. தவத்தால் தூய்மையடைந்த மனத்தோடு, தர்மத்தைப் பேணுவதில் ஈடுபட்ட அந்த இருபிறப்பினர் இடையறாது முதன்மையான யாகங்களை நடத்துகின்றனர்; விதிப்படி ஆஹுதிகளைச் செலுத்தி, உயர்ந்த குரலில் வேதங்களை ஓதுகின்றனர். ராட்சசர்களை அடக்கி அவர்கள் பிரம்மகோஷத்தை முழங்குகின்றனர்; அப்போது ராட்சசர்கள் கோடையின் வெப்பத்தில் மேகங்கள் சிதறுவது போல எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடிச் சிதறுகின்றனர்.
Verse 19
तेषांप्रभावोदुर्धर्षःप्रदीप्तइवपावकः ।।6.35.18।।तपसाभावितात्मानोधर्मस्यानुग्रहेरताः ।मुख्यर्यज्ञैर्यजन्त्येतेनित्यंतैस्सैर्द्विजातयः ।।6.35.19।।जुह्वत्यनगींश्चविधिवद्वेदांश्चोच्चैरधीयते ।अभिभूयचरक्षांसिब्रह्मघोषानुदैरयन् ।।6.35.20।।दिशोऽपिविद्रुतास्सर्वेस्तनयित्नुरिवोष्णगे ।
தவத்தால் தூய்மையடைந்த மனத்தோடு, தர்மத்தைப் பேணுவதில் ஈடுபட்ட இந்த இருபிறப்பினர் இடையறாது முதன்மையான யாகங்களால் நித்தமும் யஜனம் செய்கின்றனர்.
Verse 20
तेषांप्रभावोदुर्धर्षःप्रदीप्तइवपावकः ।।6.35.18।।तपसाभावितात्मानोधर्मस्यानुग्रहेरताः ।मुख्यर्यज्ञैर्यजन्त्येतेनित्यंतैस्सैर्द्विजातयः ।।6.35.19।।जुह्वत्यनगींश्चविधिवद्वेदांश्चोच्चैरधीयते ।अभिभूयचरक्षांसिब्रह्मघोषानुदैरयन् ।।6.35.20।।दिशोऽपिविद्रुतास्सर्वेस्तनयित्नुरिवोष्णगे ।
அவர்கள் விதிப்படி அக்னியில் ஆஹுதிகளைச் செலுத்தி, உயர்ந்த குரலில் வேதங்களை ஓதுகின்றனர்; மேலும் ராட்சசர்களை வென்று பிரம்மகோஷத்தை முழங்குகின்றனர். அப்போது ராட்சசர்கள் கோடையின் வெப்பத்தில் மேகங்கள் சிதறுவது போல எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடிச் சிதறுகின்றனர்.
Verse 21
ऋषीणामग्निकल्पानामग्निहोत्रासमुत्थितः ।।।।अदत्तेरक्षसांतेजोधूमोव्याप्यदिशोदश ।
அக்னியென ஒளிரும் முனிவர்களின் அக்னிஹோத்திரத்திலிருந்து எழும் புகை பத்துத் திசைகளிலும் பரவி ராக்ஷஸர்களின் தேஜஸை அபகரிக்கிறது.
Verse 22
तेषुतेषुचदेशेषुपुण्येष्वेवदृढव्रतैः ।।।।चर्यमाणंतपस्तीव्रंसन्तापयतिराक्षसान् ।
அந்தந்த நாடுகளில்—மிகவும் புண்ணியத் தலங்களில்—உறுதியான விரதமுடைய தவசிகள் ஆற்றும் கடுந்தவம் ராக்ஷஸர்களைச் சுட்டெரித்து வருத்துகிறது.
Verse 23
देवदानवयक्षेभ्योगृहीतश्चवरस्त्वया ।।।।मनुषावानराऋक्षागोलाङ्गूलामहाबलाः ।बलवन्तइहागम्यगर्जन्तीदृढविक्रमाः ।।।।
தேவர்கள், தானவர்கள், யக்ஷர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து நீ அபய வரம் பெற்றிருந்தாய்; ஆனால் இங்கே இப்போது மனிதர்கள், வானரர்கள், கரடிகள், கருமுகம் கொண்ட கோலாங்கூலர்கள்—மகாபலமும் வலிமையும் உடையோர்—உறுதியான வீரத்துடன் கர்ஜித்து வந்து நிற்கின்றனர்.
Verse 24
देवदानवयक्षेभ्योगृहीतश्चवरस्त्वया ।।6.35.23।।मनुषावानराऋक्षागोलाङ्गूलामहाबलाः ।बलवन्तइहागम्यगर्जन्तीदृढविक्रमाः ।।6.35.24।।
தேவர்கள், தானவர்கள், யக்ஷர்கள் ஆகியோரிடமிருந்து நீ அபய வரம் பெற்றிருந்தாய்; ஆனால் இங்கே இப்போது மனிதர்கள், வானரர்கள், கரடிகள், கருமுகம் கொண்ட கோலாங்கூலர்கள்—மகாபலமும் வலிமையும் உடையோர்—உறுதியான வீரத்துடன் கர்ஜித்து வந்து நிற்கின்றனர்.
Verse 25
उत्पातान्विविधान्दृष्टवाघोरन्बहुविधांस्तथा ।विनाशमनुपश्यामिसर्वेषांरक्षसामहम् ।।।।
பலவகையான பயங்கரமான அபசகுனங்களைப் பார்த்து, எல்லா ராக்ஷஸர்களின் அழிவையும் நான் முன்னமே காண்கிறேன்.
Verse 26
खराभिस्न्तिताघोरामेघाःप्रतिभयङ्कराः ।शोणितेनाभिवर्षन्तिलङ्कामुष्णेनसर्वतः ।।।।
கடுமையான இடியோசையால் பிளந்து முழங்கும், அச்சமூட்டும் கொடிய மேகங்கள் எல்லாத் திசைகளிலும் இலங்கையின் மீது சூடான இரத்தத்தை மழையாகப் பொழிகின்றன।
Verse 27
रुदतांवाहनानांचप्रपवन्त्यौस्रबिन्दवः ।ध्वजाध्वस्ताविवर्णाश्चनप्रभान्तियथापुरम् ।।।।
அழுகின்றன போல் தோன்றும் வாகனங்களிலிருந்து கண்ணீர்த் துளிகள் சொரிகின்றன; கொடிகளும், தூசியால் மங்கிய குதிரை-யானைகளும் நிறம் மாறி, முன்புபோல் இனி ஒளிரவில்லை।
Verse 28
व्याळागोमायवोगृध्रावाश्यन्तिचसुभैरवम् ।प्रविश्यलङ्कामनिशंसमवायांश्चकुर्वते ।।।।
தீய மிருகங்கள்—பாம்புகள், நரிகள், கழுகுகள்—இலங்கையின் உள்ளே ஆழமாக நுழைந்து, இடைவிடாது கூட்டமாகச் சேர்ந்து மிகப் பயங்கர ஒலியுடன் அலறுகின்றன।
Verse 29
काळिकाःपाण्डुरैर्दन्तै: प्रहसन्त्यग्रतःस्थिताः ।स्त्रियस्स्वप्नेषुमुष्ण्नत्योगृहाणिप्रतिभाष्यच ।।।।
கரிய நிறத்துடன், வெளிறிய பற்களுடைய பெண்கள் கனவில் நம் முன் நின்று உரக்கச் சிரிக்கின்றனர்; அபசகுனச் சொற்கள் கூறி, வீடுகளையே கொள்ளையடிப்பது போலத் தோன்றுகின்றனர்—இது தீய அறிகுறி।
Verse 30
गृहाणांबलिकर्माणिश्वानःपर्युपभुञ्जते ।खरागोषुप्रजायन्तेमूषकानकुलैस्सह ।।।।
வீடுகளில் பூஜை-பலிக்கென வைத்த அன்னத்தை நாய்கள் உண்டு விடுகின்றன; பசுக்களின் நடுவே கழுதைகள் பிறக்கின்றன; கீரியுடன் எலிகள் பிறக்கின்றன—இவை இயற்கைத் தலைகீழ்மையும் வரவிருக்கும் பேராபத்திற்கான அபசகுனங்களும் ஆகும்।
Verse 31
मार्जाराद्वीपिभिस्सार्थंसूकराश्शुनकैस्सह ।किन्नराराक्षसैश्चापिसमीयुर्मानुषैस्सह ।।।।
பூனைகள் சிறுத்தைகளுடன் சேர்ந்து நடக்கின்றன; பன்றிகள் நாய்களுடன் கலக்கின்றன; கின்னரரும் ராக்ஷசர்களுடனும் மனிதர்களுடனும் கலந்து விடுகின்றனர்—இது இனநெறி குழப்பமும் தர்ம ஒழுங்கின் வீழ்ச்சிக்கும் அறிகுறி।
Verse 32
पाण्डुरारक्तपादाश्चविहङ्गाःकालचोदिताः ।राक्षसानांविनाशायकपोताविचरन्तिच ।।।।
வெண்மை உடலுடன் செம்பாதங்கள் கொண்ட புறாக்கள், காலத்தின் தூண்டுதலால் சுற்றித் திரிகின்றன; அவை ராக்ஷசர்களின் அழிவை முன்னறிவிக்கின்றன।
Verse 33
वीचीकूचीतिवाश्य्नत्यश्शारिकावेश्मसुस्थिताः ।पतन्तिग्रथिताश्चापिनिर्जिताःकलहैषिणः ।।।।
வீடுகளில் தங்கிய மைனாக்கள் ‘வீசீ-கூசீ’ என அசாதாரணமாகக் கத்துகின்றன; சண்டையை நாடும் பறவைகளும் போரில் சிக்கி தோற்று விழுகின்றன—இதுவும் தீய நிமித்தம்।
Verse 34
पक्षिणश्चमृगास्सर्वेप्रत्यादित्यंरुदन्तिच ।कराळोविकटोमुण्डःपुरुषःकष्णपिङ्गळः ।।।।कालोगृहाणिसर्वेषांकालेकालेऽन्ववेक्षते ।एतान्यन्यानिदुष्टानिनिमित्तान्युत्पतन्तिच ।।।।
எல்லாப் பறவைகளும் மிருகங்களும் சூரியனை நோக்கி பகைமையெனக் குரலெழுப்பி அழுகின்றன. மேலும் காலன் தானே பயங்கரமும் விகாரமும் கொண்ட, மொட்டைத்தலையுடன் கருநிற-மஞ்சள் கலந்த உருவமுடைய புருஷராகத் தோன்றி, காலந்தோறும் எல்லா இல்லங்களையும் நோக்கிக் கண்காணிக்கின்றான். இவையும் இதுபோன்ற பிற தீய நிமித்தங்களும் தொடர்ந்து எழுகின்றன।
Verse 35
पक्षिणश्चमृगास्सर्वेप्रत्यादित्यंरुदन्तिच ।कराळोविकटोमुण्डःपुरुषःकष्णपिङ्गळः ।।6.35.34।।कालोगृहाणिसर्वेषांकालेकालेऽन्ववेक्षते ।एतान्यन्यानिदुष्टानिनिमित्तान्युत्पतन्तिच ।।6.35.35।।
எல்லாப் பறவைகளும் மிருகங்களும் சூரியனை நோக்கி பகைமையுடன் அலறுகின்றன. கராளன், விகடன், மொட்டைத்தலை, கருநிற-பிங்கல நிறத்துடன் ‘காலன்’ போல் அவன் காலம்தோறும் எல்லா வீடுகளையும் உற்றுநோக்குகிறான். இவையும் இதுபோன்ற பிற தீய அபசகுனங்களும் தொடர்ந்து தோன்றுகின்றன.
Verse 36
विष्णुंमन्यामहेरामंमानुषंरूपमास्थितम् ।नहिमानुषमात्रोऽसौराघवोदृढविक्रमः ।।।।येनबद्धःसमुद्रेचसेतुःसपरमाद्भुतः ।कुरुष्वनरराजेनसधनिंरामेणरावण ।।।।ज्ञात्वावधार्यकर्माणिक्रियतामायतिक्षमम् ।
மனித உருவம் ஏற்ற விஷ்ணுவே ராமன் என்று நாம் கருதுகிறோம். உறுதியான வீரத்துடன் விளங்கும் அந்த ராகவன் வெறும் மனிதன் அல்ல. அவனாலேயே கடலில் பரம அதிசயமான பாலம் கட்டப்பட்டது. ஆகவே, ஓ ராவணா, அந்த மனிதராஜன் ராமனுடன் சமாதானம் செய்து கொள். செயலை அறிந்து, நன்கு தீர்மானித்து, எதிர்காலத்திற்கும் நிலைக்கும் வகையில் செய்ய வேண்டியதையே செய்.
Verse 37
विष्णुंमन्यामहेरामंमानुषंरूपमास्थितम् ।नहिमानुषमात्रोऽसौराघवोदृढविक्रमः ।।6.35.36।।येनबद्धःसमुद्रेचसेतुःसपरमाद्भुतः ।कुरुष्वनरराजेनसधनिंरामेणरावण ।।6.35.37।।ज्ञात्वावधार्यकर्माणिक्रियतामायतिक्षमम् ।
யார் கடலில் அந்தப் பரம அதிசயமான சேதுவை அமைத்தாரோ—அந்த மனிதராஜன் ராமனுடன், ஓ ராவணா, சமாதானம் செய். செயலை அறிந்து நன்கு தீர்மானித்து, எதிர்கால நலனுக்கேற்றதைச் செய்க।
Verse 38
इदंवचस्तत्रनिशम्यमाल्यवान्परीक्ष्यरक्षोधिपतेर्मनःपुनः ।अनुत्तमेषूत्तमपौरुषोबलीबभूवतूष्णींसमवेक्ष्यरावणम् ।।।।
இவ்வாறு கூறிய பின், வலிமைமிக்க மால்யவான்—மிகச் சிறந்தோரிலும் சிறந்த வீரத்தைக் கொண்டவன்—மீண்டும் ராக்ஷசாதிபதியின் மனத்தை ஆராய்ந்து, ராவணனை நோக்கி மௌனமாயிருந்தான்।
Frequently Asked Questions
The central dharma-action is whether Rāvaṇa should abandon pride and hostility, restore Sītā to Rāma, and adopt sandhi (alliance/peace) as a legitimate royal response when strategic strength and moral standing are deteriorating.
Mālyavān teaches that sovereignty is sustained by learning, justice, and timely policy; when adharma is nourished, it empowers the opposing dhārmic side, and rejecting wise counsel—despite clear signs—accelerates ruin.
Laṅkā functions as the omen-saturated political center; the Samudra-setu (ocean-bridge) stands as a cultural-technological marvel validating Rāma’s extraordinary status; and agnihotra/yajña and Vedic recitation appear as ritual landmarks that symbolically weaken rākṣasa power.