Sarga 13

Verse 1

रावणंक्रुद्धमाज्ञायमहापार्श्वोमहाबलः ।मुहूर्तमनुसञ्चिन्त्यप्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ।।।।

இராவணன் கோபமுற்றதை அறிந்த மகாபலன் மகாபார்ஷ்வன் சிறிது நேரம் சிந்தித்து, கைகூப்பி பணிவுடன் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.

Verse 2

यःखल्वपिवनंप्राप्यमृगव्यालनिषेवितम् ।नपिबेन्मधुसम्प्राप्यसनरोबालिशोभवेत् ।।।।

கொடிய விலங்குகள் நிறைந்த காட்டிற்குச் சென்று, அங்கு தேன் கிடைத்தும் அதைப் பருகாத மனிதன் அறிவற்றவன் ஆவான்.

Verse 3

ईश्वरस्येश्वरःकोऽस्तितवशत्रुनिबर्हण: ।रमस्वसहवैदेह्याशत्रूनाक्रम्यमूर्धसु ।।।।

ஓ பகைவரை நசிப்பவனே! உன்னைப் போன்ற ஆண்டவனுக்கு மேலாக ஆண்டவன் யார்? பகைவர்களின் தலைமேல் கால்வைத்து அவர்களை மிதித்து, வைதேகியுடன் இன்புறு.

Verse 4

बलात्कुक्कुटवृत्तेनप्रवर्तस्वमहाबल: ।आक्रम्याक्रम्यसीतांवैतांभुङ् क्ष्वचरमस्वच ।।।।

ஓ மகாபலவானே! வலத்தால்—சேவல் போல மீண்டும் மீண்டும்—தாக்கி முன்னேறு; அந்த சீதையைப் பிடித்து அனுபவி, விருப்பம்போல் மகிழ்ந்து விளையாடு।

Verse 5

लब्धकामस्यतेपश्चादागमिष्यतियद्भयम् ।प्राप्तमप्राप्तकालंवासर्वंप्रतिसहिष्यति ।।।।

உன் ஆசை நிறைவேறிய பின் எத்தகைய அச்சம் வந்தாலும்—இப்போதே வந்தாலும், வருங்காலத்தில் வந்தாலும்—அனைத்தையும் நீ தாங்கிக் கொள்வாய்।

Verse 6

कुम्भकर्णस्सहास्माभिरिन्द्रजिच्चमहाबलः ।प्रतिषेधयितुंशक्तौसवज्रमपिवज्रिणम् ।।।।

கும்பகர்ணனும் நாமும், மகாபலன் இந்திரஜித்தும்—வஜ்ரம் தாங்கிய வஜ்ரிணன் (இந்திரன்) வஜ்ரத்துடன் வந்தாலும் அவனையும் எதிர்த்து தடுக்க வல்லவர்கள்.

Verse 7

उपप्रदानंसान्त्वंवाभेदंवाकुशलैःकृतम् ।समतिक्रम्यदण्डेनसिद्धिमर्थेषुरोचये ।।।।

ஞானிகள் கையாளும் வழிகள்—தானம், சாமம், அல்லது பேதம்—இவற்றை ஒதுக்கி, உன் நோக்கங்கள் நிறைவேற தண்டம் (பலப் பயன்பாடு) மூலமே வெற்றி என நான் கூறுகிறேன்.

Verse 8

इहप्राप्तान्वयंसर्वान् शत्रूंस्तवमहाबल: ।वशेशस्त्रप्रतापेनकरिष्यामोनसंशयः ।।।।

மகாபலனே! உன் பகைவர்கள் இங்கு வந்தடைந்தவுடன், எங்கள் ஆயுதப் பெருமையால் அவர்களையெல்லாம் அடக்கி ஆளுவோம்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 9

एवमुक्तस्तदाराजामहापार्श्वेनरावणः ।तस्यसम्पूजयन्वाक्यमिदंवचनमब्रवीत् ।।।।

மகாபார்ஷ்வன் இவ்வாறு கூறியபோது, அரசன் ராவணன் அவன் சொற்களை மதித்து மகிழ்ந்து இவ்வாறு பதிலுரைத்தான்.

Verse 10

महापार्श्वनिबोधत्वंरहस्यंकिञ्चिदात्मन: ।चिरवृत्तंतदाख्यास्येयदवाप्तंपुरामया ।।।।

மகாபார்ஷ்வா, கேள்—எனது ஒரு ரகசியத்தைச் சொல்கிறேன்; மிகப் பழைய காலத்தில் எனக்கு நேர்ந்த ஒரு நிகழ்வை உனக்குக் கூறுவேன்.

Verse 11

पितामहस्यभवनंगच्छन्तींपुञ्जिकस्थलाम् ।चञ्चूर्यमाणामद्राक्षमाकाशेऽग्निशिखामिव ।।।।

பிதாமகரான பிரம்மாவின் இருப்பிடத்திற்குச் சென்று கொண்டிருந்தவளும், ஆகாயத்தில் தீச்சுடர் போலப் பிரகாசிப்பவளுமான புஞ்சிகஸ்தலையை நான் கண்டேன்.

Verse 12

साप्रसह्यमयाभुक्ताकृताविवसनाततः ।स्वयम्भूभवनंप्राप्तालोलितानलिनीयथा ।।।।

நான் அவளைப் பலவந்தமாக அனுபவித்து, ஆடையற்றவளாகச் செய்தேன். அதன்பின் அவள் கசங்கிய தாமரைக்கொடி போல பிரம்மாவின் இருப்பிடத்தை அடைந்தாள்.

Verse 13

तच्चतस्यतदामन्येज्ञातमासीन्महात्मनः ।अथसङ्कुपितोदेवोमामिदंवाक्यमब्रवीत् ।।।।

அந்த நேரத்தில் மகாத்மாவான பிரம்மாவுக்கு அந்தச் செயல் தெரிந்துவிட்டது என்று நான் நினைக்கிறேன். பிறகு கோபமடைந்த அந்தத் தேவர் என்னிடம் இந்த வார்த்தையைக் கூறினார்.

Verse 14

अद्यप्रभृतियामन्याबलान्नारींगमिष्यसि ।तदातेशतधामूर्धाफलिष्यतिनसंशयः ।।।।

இன்று முதல் நீ வேறொரு பெண்ணை வற்புறுத்தி அடைவாயானால், அப்போதே உன் தலை நூறு துண்டுகளாக வெடித்துச் சிதறும்; இதில் சந்தேகமில்லை.

Verse 15

इत्यहंतस्यशापस्यभीतःप्रसभमेवताम् ।नारोहयेबलात्सीतांवैदेहींशयनेशुभे ।।।।

அந்த சாபத்திற்குப் பயந்து நான் வைதேகி சீதையை என் மங்களமான படுக்கையில் வலுக்கட்டாயமாக, வன்முறையால், ஏற்றவில்லை.

Verse 16

सागरस्येनमेवेगोमारुतस्येवमेगतिः ।नैतद्दाशरथिर्वेदह्यासादयतितेनमाम् ।।।।

என் வேகம் கடலின் எழுச்சிபோல்; என் நடை காற்றுபோல். இதை தாசரதி அறியான்; அதனால் என்னைத் தாக்க வருகிறான்.

Verse 17

कोहिसिंहमिवासीनंसुप्तंगिरिगुहाशये ।क्रुद्धंमृत्युमिवाऽसीनंसम्भोधयितुमिच्छति ।।।।

மலைக் குகையில் உறங்கும் சிங்கம்போல், கோபத்துடன் அமர்ந்திருக்கும் மரணம்போல் இருப்பவனை—எழுப்ப யார் விரும்புவர்?

Verse 18

नमत्तोनिशितान्बाणान्द्विजिह्वान्पन्नगानिव ।रामःपश्यतिसङ्ग्रामेतेनमामभिगच्छति ।।।।

போரில் ராமன் இன்னும் என் கூரிய அம்புகளை—இரு நாவுள்ள பாம்புகளைப் போல—கண்டதில்லை; அதனால் என்னை நோக்கி முன்னேறுகிறான்.

Verse 19

क्षिप्रंवज्रसमैर्बाणैश्शतथाकार्मुकच्युतैः ।राममादीपयिष्यामिउल्काभिरिवकुञ्जरम् ।।।।

நான் விரைவில் வில்லிலிருந்து பாயும் வஜ்ரம் போன்ற கடினமான நூற்றுக் கணக்கான அம்புகளால் ராமனை, தீப்பந்தங்கள் யானையைச் சுட்டெரிப்பதுபோல், எரியச் செய்வேன்.

Verse 20

तच्चास्यबलमादास्येबलेनमहतावृतः ।उदितस्सविताकालेनक्षत्राणामिवप्रभाम् ।।।।

மிகுந்த சேனைப் பலத்தால் சூழப்பட்ட நான் அவன் பலத்தை முறித்து கைப்பற்றுவேன்—விடியற்காலத்தில் உதித்த சூரியன் நட்சத்திரங்களின் ஒளியை அடக்குவது போல।

Verse 21

नवासनेनापिसहस्रचक्षुषायुधाऽस्मिशक्योवरुणेनवापुनः ।मयात्वियंबाहुबलेननिर्जितापुरापुरीवैश्रवणेनपालिता ।।।।

ஆயிரக் கண்களுடைய வாசவன் (இந்திரன்) கூட, வருணனும் கூட, போரில் என்னைத் தடுக்க இயலார். என் புயவலத்தாலேயே முன்பு வைஶ்ரவணன் (குபேரன்) காத்த இந்த நகரை நான் வென்றேன்।