Sarga 128
अयोध्याप्रत्यागमन-सन्देशः (Hanuman Sent Ahead to Ayodhya)
युद्धकाण्ड
புஷ்பக விமானத்தில் இருந்து அயோத்தியை நோக்கி, ஸ்ரீராமர் மீள்வழியின் முக்கிய நிகழ்வுகளை நினைவுகூர்கிறார்—கடலருகே சென்றது, சாகரதேவனின் தோற்றம், சேதுபந்தனம், ராவணவதம், தேவர்களால் அளிக்கப்பட்ட வரங்கள். பின்னர் விரைவு தூதராக ஹனுமானை அயோத்திக்குப் பணிக்கிறார். ராமர் ஹனுமானுக்கு ஆணையிடுகிறார்—பரதனின் உள்ளநோக்கை வெளிப்புற அறிகுறிகளால் ஆராய்க: முகநிறம், பார்வை, பேச்சு ஆகியவற்றால் அவன் மனநிலை தெரிந்துகொள்ள வேண்டும்; ஏனெனில் மரபுரிமை அரசின் செழிப்பு நல்லவர்களையும் சில நேரம் மயக்கலாம். இவ்வாறு நுணுக்கமான வாரிசுமாற்றத்திற்கு முன் அரசியல் உறுதிப்படுத்தலின் நடைமுறை கூறப்படுகிறது. ஹனுமான் மனிதவடிவில் விரைந்து சென்று கங்கை–யமுனை சங்கமத்தைத் தாண்டி, ஸ்ருங்கபேரபுரம் அடைந்து குகனைச் சந்தித்து ராமரின் நலச்செய்தியும் பயணவிவரமும் தெரிவிக்கிறார். பின்னர் நந்திகிராமம் நோக்கிச் செல்லும் வழியில், பரதனின் தவநிலை அரசாட்சியைப் பார்க்கிறார்—ஒல்லியான உடல், துறவுக் கோலம், ராமபாதுகைகளை அரசச் சின்னமாக வைத்து குறியீட்டு ஆட்சி, அருகில் அமைச்சர்கள், புரோகிதர்கள், சேனாதிபதிகள். ஹனுமான் ராமவெற்றி, சீதை மீட்பு, விரைவில் நிகழும் சந்திப்பு ஆகிய செய்திகளை அறிவித்தவுடன், பரதன் ஆனந்தத்தில் மயங்கி விழுந்து, ஹனுமானை அணைத்து, நற்செய்திக்காக பெருந்தானங்கள் அளிக்கிறான்; மாற்றுக் காலத்திலும் ராமநிஷ்டையும் தர்மமய ஆட்சியும் உறுதியாக இருப்பதை மீண்டும் வெளிப்படுத்துகிறான்.
Shlokas
Verse 1
अयोध्यांतुसमालोक्यचिन्तयामासराघवः ।प्रियकामःप्रियंरामस्ततस्त्वरितविक्रमः ।।।।
அயோத்தியை நோக்கி, பிரியத்தை நாடும், விரைவில் தீர்மானித்து வீரமுடன் செயல்படும் ராகவ ராமன் சிந்திக்கத் தொடங்கினான்।
Verse 2
चिन्तयित्वाततोदृष्टिंवानरेषुन्यपातयत् ।उवाचधीमांस्तेजस्वीहनूमन्तंप्लवङ्गमम् ।।।।
அப்போது ஞானமும் ஒளியும் கொண்ட ஸ்ரீராமன் சிறிது சிந்தித்து வானரர்கள்மேல் பார்வை செலுத்தி, ப்லவங்கர்களில் முதன்மையான ஹனுமானை நோக்கி உரைத்தான்।
Verse 3
अयोध्यांत्वरितोगत्वाशीघ्रंप्लवगसत्तम ।जानीहिकछचित्कुशलीजनोनृपतिमन्दिरे ।।।।
“வானரச் சிறந்தவனே! விரைந்து அயோத்திக்குச் சென்று, அரசமாளிகையில் உள்ள மக்கள் அனைவரும் நலமா என்று சீக்கிரம் அறிந்து வா.”
Verse 4
शृङ्गबेरिपुरंप्राप्यगुहंगहनगोचरम् ।निषादाधिपतिंब्रूहिकुशलंवचनान्मम ।।।।
ஸ்ருங்கபேரிபுரம் அடைந்து, அடர்வனங்களில் நடமாடும் நிஷாதாதிபதி குகனைச் சந்தித்து, என் வாக்கினால் அவன் குசல-க்ஷேமத்தை விசாரித்து அறிவி।
Verse 5
श्रुत्वातुमांकुशलिनमरोगंविगतज्वरम् ।भविष्यतिगुहःप्रीतस्सममात्मसमस्सखा ।।।।
நான் நலமாகவும், நோயின்றியும், துயரக் காய்ச்சலின்றியும் இருக்கிறேன் என்று கேட்டவுடன், குகன் மிக மகிழ்வான்; அவன் என் நண்பன், எனக்கு என் உயிர்போல் அன்பானவன்।
Verse 6
अयोध्यायाश्चतेमार्गंप्रवृत्तिंभरतस्य च ।निवेदयिष्यतिप्रीतोनिषादाधिपतिर्गुहः ।।।।
மகிழ்ச்சியுடன் நிஷாதர்களின் தலைவன் குகன் உனக்கு அயோத்திக்குச் செல்லும் வழியையும், பரதனின் நிலை மற்றும் நடத்தை பற்றிய செய்தியையும் அறிவிப்பான்।
Verse 7
भरतस्तुत्वयावाच्यःकुशलंवचनान्मम ।सिद्धार्थंशंसमांतस्मैसभार्यंसहलक्ष्मणम् ।।।।
நீ என் வார்த்தைகளால் பரதனிடம் அவன் நலத்தை விசாரி; மேலும் அவனிடம் கூறு—நான் என் நோக்கத்தை நிறைவேற்றி, மனைவியுடன் மற்றும் இலக்குமணனுடன் திரும்பி வருகிறேன்।
Verse 8
हरणंचापिवैदेह्यारावणेनबलीयसा ।सुग्रीवेण च सम्वादंवालिनश्चवधंरणे ।।।।
அவரிடம் இதையும் கூறு—வல்லமைமிக்க இராவணன் வைதேஹியை அபகரித்தான்; எனக்கு சுக்ரீவனுடன் நட்பு-உடன்பாடு ஏற்பட்டது; மேலும் போர்க்களத்தில் வாலி வதம் நிகழ்ந்தது.
Verse 9
मैथिल्यन्वेषणंचैवयथाचाधिगतात्वया ।लङ्घयित्वामहातोयमापगापतिमव्ययम् ।।।।
மைதிலியைத் தேடிய செய்தியையும் கூறு—நீரின் அதிபதியான அளவற்ற, அழியாத பெருங்கடலைத் தாண்டி நீ அவளை எவ்வாறு கண்டடைந்தாய் என்பதையும் சொல்லு.
Verse 10
उपयानंसमुद्रस्यसागरस्य च दर्शनम् ।यथा च कारितस्सेतूरावणश्चयथाहतः ।।।।
அவரிடம் இதையும் கூறு—நான் சமுத்திரத்திடம் சென்றது, சாகரன் வெளிப்பட்டு தரிசனம் அளித்தது; பாலம் அமைக்கச் செய்தது; ராவணன் எவ்வாறு வதம் செய்யப்பட்டான் என்பதையும்।
Verse 11
वरदानंमहेन्द्रेणब्रह्मणावरुणेन च ।महादेवप्रसादाच्छपित्राममसमागमम् ।।।।
(அவரிடம்) மகேந்திரன், பிரம்மா, வருணன் அளித்த வரங்களையும், மகாதேவனின் அருளால் என் தந்தையுடன் எனக்குக் கிடைத்த சந்திப்பையும் கூறு।
Verse 12
उपयातं च मांसौम्य भरतायनिवेदय ।सहराक्षसराजेनहरीणामीश्वरेण च ।।।।
அன்புடையோனே, பரதனிடம் அறிவி—நான் வருகிறேன்; வானர சேனையின் அதிபதியுடன், ராட்சச அரசனுடனும் சேர்ந்து.
Verse 13
जित्वाशत्रुगणान्रामःप्राप्यचानुत्तमंयशः ।उपायानंसमृद्धार्थस्सहमित्रैर्महाबलैः ।।।।
ராமன் பகைவர் கூட்டங்களை வென்று, ஒப்பற்ற புகழை அடைந்து, தன் நோக்கை நிறைவேற்றி, மாபெரும் வலிமைமிக்க நண்பர்களுடன் திரும்பி வருகிறார்.
Verse 14
एतच्छ्रुत्वायमाकारंभजतेभरतस्ततः ।स च तेवेदितव्यःस्यात्सर्वंयच्छापिमांप्रति ।।।।
இதை கேட்டபின் பரதன் எத்தகைய மனநிலையை எடுத்துக்கொள்வானோ—குறிப்பாக என்னைப் பற்றியதாக—அதையெல்லாம் நீ கவனித்து அறிந்து, பின்னர் எனக்கு அறிவி.
Verse 15
ज्ञेयाःसर्वे च वृत्तान्ताःभरतस्येङ्गितानि च ।तत्त्वेनमुखवर्णेनदृष्ट्याव्याभाषितेन च ।।।।
பரதனுடைய எல்லா நிகழ்வுகளும், அவனின் உண்மையான நோக்கங்களும்—முகத்தின் நிறம், பார்வை, பேசும் விதம் ஆகியவற்றால் துல்லியமாக அறியப்பட வேண்டும்.
Verse 16
सर्वकालसमृद्धंहिहस्त्यश्वरथसङ्कुलम् ।पितृपैतामहंराज्यंकस्यनावर्तयेन्मनः ।।।।
எல்லாக் காலமும் செழிப்புடன் இருந்து, யானை-குதிரை-ரதங்களால் நிறைந்த பித்ரு-பைதாமக அரசாட்சி—யாருடைய மனத்தையும் இயல்பாக ஈர்க்காமல் இருக்குமா?
Verse 17
सङ्गत्याभरत्श्रीमान् राज्येनार्थीस्वयंभवेत् ।प्रशास्तुवसुधांसर्वामखिलांरघुनन्दनः ।।।।
சந்திப்பின் போது திருமான் பரதன் தானே அரசை விரும்பினால், அப்போது ரகுநந்தனன் ஸ்ரீராமன் இந்த முழு அகில வஸுதையையும் ஆளட்டும்।
Verse 18
तस्यबुद्धिं च विज्ञायव्यवसायं च वानर ।यावन्नदूरंयाताःस्मक्षिप्रमागन्तुमर्हसि ।।।।
வானரனே! அவனுடைய மனநிலையும் உறுதியையும் அறிந்து, நாம் அதிகத் தூரம் செல்லுமுன் நீ விரைந்து திரும்பி வருதல் வேண்டும்।
Verse 19
इतिप्रतिसमादिष्टोहनूमान्मारुतात्मजः ।मानुषःधारयनृपमयोध्यांत्वरितोययौ ।।।।
இவ்வாறு ஆணை பெற்ற மாருதாத்மஜன் ஹனுமான் மனித வடிவம் தாங்கி விரைந்து அயோத்திக்குச் சென்றான்।
Verse 20
अतोत्पपातवेगेनहनूमान्मारुतात्मजः ।गरुत्मानिववेगेनजिघृक्षन्पन्नगोत्तमम् ।।।।
அப்போது மாருதாத்மஜன் ஹனுமான் பேர்வேகத்துடன் பாய்ந்து எழுந்தான்—கருடன் சிறந்த நாகத்தைப் பிடிக்க விரைந்து பாய்வதுபோல்।
Verse 21
लङ्घयित्वापितृपथंविहगेन्द्रालयंशुभम् ।गङ्गायमुनयोर्भीमंसमतीत्यसमागमम् ।।।।शृङ्गबेरपुरंप्राप्यगुहमासाद्यवीर्यवान् ।स वाचाशुभयाहृष्टोहनुमानिदमब्रवीत् ।।।।
பித்ருபதம்—விஹகேந்திரனின் சுபத் தாமம்—எனும் வழியைத் தாண்டி, கங்கை–யமுனை எனும் பயங்கர சங்கமத்தையும் அவர் கடந்து சென்றார்.
Verse 22
लङ्घयित्वापितृपथंविहगेन्द्रालयंशुभम् ।गङ्गायमुनयोर्भीमंसमतीत्यसमागमम् ।।6.128.21।।शृङ्गबेरपुरंप्राप्यगुहमासाद्यवीर्यवान् ।स वाचाशुभयाहृष्टोहनुमानिदमब्रवीत् ।।6.128.22।।
ஸ்ருங்கபேரபுரத்தை அடைந்து, வீரமிகு ஹனுமான் குகனைச் சந்தித்தார்; சுபவாக்கால் மகிழ்ந்து இவ்வாறு உரைத்தார்.
Verse 23
सखातुतवकाकुत्स्थोरामस्सत्यपराक्रमः ।ससीतस्सहसौमित्रिस्सत्वांकुशलमब्रवीत् ।।।।
காகுத்ஸ்த குலத்தவன், சத்தியப் பராக்ரமன் ஆகிய உன் நண்பன் ஸ்ரீராமன்—சீதையுடனும் சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) உடனும்—உன் நலத்தை விசாரிக்கிறார்.
Verse 24
पञ्चमीमद्यरजनीमुषित्वावचनान्मुनेः ।भरद्वाजाभ्यनुज्ञातंद्रक्ष्यस्यद्यैवराघवम् ।।।।
இன்று ஐந்தாம் இரவு; முனிவரின் சொல்லின்படி இரவு தங்கி, பரத்வாஜரின் அனுமதி பெற்ற பின், நீ இன்று தானே ராகவனைத் தரிசிப்பாய்.
Verse 25
एवमुक्त्वामहातेजास्सम्प्रहृष्टतनूरुहः ।उत्पपातमहावेगाद्वेगवान्विचारयन् ।।।।
இவ்வாறு கூறி, மகாதேஜஸ்வியான ஹனுமான்—மகிழ்ச்சியால் மெய்சிலிர்த்து—தன் பாதையை எண்ணியவாறே, பேர்வேகத்துடன் மீண்டும் தாவி எழுந்தார்.
Verse 26
सोऽपश्यद्रामतीर्थं च नदींवालुकिनींतथा ।वरूथींगोमतींचैवभीमंशालवनंतथा ।।।।प्रजाश्चबहुसाहस्रीःस्फीतान्जनपदानपि ।
வழியில் அவன் ராமதீர்த்தத்தையும், வாலுகினி நதியையும், அதுபோல வரூதி, கோமதி ஆகியவற்றையும், அச்சமூட்டும் சாலவனத்தையும் கண்டான். மேலும் செழித்த நாடுகளையும், ஆயிரமாயிரம் மக்களால் நிறைந்த வளமான குடிகளையும் அவன் பார்த்தான்.
Verse 27
सःगत्वादूरमध्वानंत्वरितःकपिकुञ्जरः ।।।।आससादद्रुमान् फुल्लान्नन्दिग्रामसमीपगान् ।स्त्रीभिस्सपुत्रैर्वृद्धैश्चरममाणैःस्वलङ्कृतैः ।सुराधिपस्योपवनेयथाचैत्ररथेद्रुमान् ।।।।
நீண்ட பாதையை விரைந்து கடந்த அந்தக் கபிகுஞ்சரன் ஹனுமான், நந்திகிராமத்தருகே மலர்ச்சுமையால் குனிந்த மரங்களை அடைந்தான். அங்கே அழகுற அலங்கரித்த பெண்கள், தம் பிள்ளைகளுடன், முதியவர்களும் சேர்ந்து இன்பமாக உலாவினர்—இது இந்திரனின் உபவனத்திலும், குபேரனின் சைத்ரரத வனத்திலும் உள்ள மரங்களிடையே இருப்பதுபோல் இருந்தது.
Verse 28
सःगत्वादूरमध्वानंत्वरितःकपिकुञ्जरः ।।6.128.27।।आससादद्रुमान् फुल्लान्नन्दिग्रामसमीपगान् ।स्त्रीभिस्सपुत्रैर्वृद्धैश्चरममाणैःस्वलङ्कृतैः ।सुराधिपस्योपवनेयथाचैत्ररथेद्रुमान् ।।6.128.28।।
அவன் நந்திகிராமத்தருகே மலர்ந்த மரங்களை அடைந்தான். அங்கே நன்கு அலங்கரித்த பெண்கள், தம் பிள்ளைகளுடன், முதியவர்களும் சேர்ந்து அமைதியாக உலாவினர்—இந்திரனின் உபவனத்திலும், குபேரனின் சைத்ரரத வனத்தின் புகழ்பெற்ற மரங்களிடையே இருப்பதுபோல்.
Verse 29
क्रोशमात्रेत्वयोध्यायाचशीरकृष्णाजिनम्बरम् ।।।।ददर्शभरतंदीनंकृशमाश्रमवासिनम् ।जटिलंमलदिग्धाङ्गंभ्रातृव्यसनकर्शितम् ।। ।फलमूलाशिनंदान्तंतापसंधर्मचारिणम् ।समुन्नतजटाभारंवल्कलाजिनवाससम् ।।।।नियतंभावितात्मानंब्रह्मर्षिसमतेजसम् ।पादुकेतेपुरस्कृत्यप्रशासन्तंवसुन्धराम् ।। ।चातुर्वर्णस्यलोकस्यत्रातारंमहतोभयात् ।उपस्थितममात्यैश्चशुचिभिश्चपुरोहितैः ।।।।बलमुख्यैश्चयुक्तैश्चकाषायाम्बरदारिभिः ।
அயோத்தியிலிருந்து ஒரு குரோச அளவு தூரத்தில் அவன் பரதனை கண்டான்—மரப்பட்டை ஆடையும் கரிய மான் தோலும் அணிந்து, துயருற்று மெலிந்தவனாய், ஆசிரமவாசியாக இருந்தான். சடையுடன், உடலில் அழுக்கு படிந்தவனாய், அண்ணன் பிரிவின் வேதனையால் சோர்ந்தவனாய்; பழமும் வேரும் உண்டு, தமக்கை அடக்கமுடையவனாய், தவசியாகவும் தர்மநடையுடையவனாகவும் இருந்தான். உயர்ந்து குவிந்த சடையினைச் சுமந்து, வல்கலமும் அஜினமும் அணிந்து, நியமத்தில் நிலைத்து, தியானத்தால் பரிபக்வமான உள்ளத்துடன், பிரம்மரிஷி போன்ற தேஜஸுடன் விளங்கினான். ஸ்ரீராமனின் பாதுகைகளை முன்னிறுத்தி பூமியை ஆள்ந்து, நான்கு வர்ண மக்களையும் பெரும் அச்சத்திலிருந்து காக்கும் காவலனாய் நின்றான். அவனைச் சூழ்ந்து அமைச்சர்கள், தூய மனத்தையுடைய புரோகிதர்கள், மேலும் காவி ஆடை தரித்த தலைமை வீரரும் துணைவரும் இருந்தனர்.
Verse 30
क्रोशमात्रेत्वयोध्यायाचशीरकृष्णाजिनम्बरम् ।।6.128.29।।ददर्शभरतंदीनंकृशमाश्रमवासिनम् ।जटिलंमलदिग्धाङ्गंभ्रातृव्यसनकर्शितम् ।।6.128.30 ।फलमूलाशिनंदान्तंतापसंधर्मचारिणम् ।समुन्नतजटाभारंवल्कलाजिनवाससम् ।।6.128.31।।नियतंभावितात्मानंब्रह्मर्षिसमतेजसम् ।पादुकेतेपुरस्कृत्यप्रशासन्तंवसुन्धराम् ।।6.128.32 ।चातुर्वर्णस्यलोकस्यत्रातारंमहतोभयात् ।उपस्थितममात्यैश्चशुचिभिश्चपुरोहितैः ।।6.128.33।।बलमुख्यैश्चयुक्तैश्चकाषायाम्बरदारिभिः ।
தர்மத்தை அறிந்தவனாய், தர்மமே உருவெடுத்ததுபோல் தோன்றிய பரதனை நோக்கி, மாருதனின் புதல்வன் அனுமான் கைகூப்பி பணிவுடன் உரைத்தான்.
Verse 31
क्रोशमात्रेत्वयोध्यायाचशीरकृष्णाजिनम्बरम् ।।6.128.29।।ददर्शभरतंदीनंकृशमाश्रमवासिनम् ।जटिलंमलदिग्धाङ्गंभ्रातृव्यसनकर्शितम् ।।6.128.30 ।फलमूलाशिनंदान्तंतापसंधर्मचारिणम् ।समुन्नतजटाभारंवल्कलाजिनवाससम् ।।6.128.31।।नियतंभावितात्मानंब्रह्मर्षिसमतेजसम् ।पादुकेतेपुरस्कृत्यप्रशासन्तंवसुन्धराम् ।।6.128.32 ।चातुर्वर्णस्यलोकस्यत्रातारंमहतोभयात् ।उपस्थितममात्यैश्चशुचिभिश्चपुरोहितैः ।।6.128.33।।बलमुख्यैश्चयुक्तैश्चकाषायाम्बरदारिभिः ।
தண்டகாரண்யத்தில் வாழ்ந்து, வல்கல ஆடையும் ஜடாமுடியும் தரித்த அந்தக் காகுத்ஸ்தனை நீ வருந்துகிறாய்; அவனே உனக்கு தன் நலத்தை அறிவிக்குமாறு என்னைச் சொன்னான்.
Verse 32
क्रोशमात्रेत्वयोध्यायाचशीरकृष्णाजिनम्बरम् ।।6.128.29।।ददर्शभरतंदीनंकृशमाश्रमवासिनम् ।जटिलंमलदिग्धाङ्गंभ्रातृव्यसनकर्शितम् ।।6.128.30 ।फलमूलाशिनंदान्तंतापसंधर्मचारिणम् ।समुन्नतजटाभारंवल्कलाजिनवाससम् ।।6.128.31।।नियतंभावितात्मानंब्रह्मर्षिसमतेजसम् ।पादुकेतेपुरस्कृत्यप्रशासन्तंवसुन्धराम् ।।6.128.32 ।चातुर्वर्णस्यलोकस्यत्रातारंमहतोभयात् ।उपस्थितममात्यैश्चशुचिभिश्चपुरोहितैः ।।6.128.33।।बलमुख्यैश्चयुक्तैश्चकाषायाम्बरदारिभिः ।
“வானரச் சிறந்தவனே! விரைந்து அயோத்திக்குச் சென்று, அரசமாளிகையில் உள்ள மக்கள் அனைவரும் நலமா என்று சீக்கிரம் அறிந்து வா.”
Verse 33
क्रोशमात्रेत्वयोध्यायाचशीरकृष्णाजिनम्बरम् ।।6.128.29।।ददर्शभरतंदीनंकृशमाश्रमवासिनम् ।जटिलंमलदिग्धाङ्गंभ्रातृव्यसनकर्शितम् ।।6.128.30 ।फलमूलाशिनंदान्तंतापसंधर्मचारिणम् ।समुन्नतजटाभारंवल्कलाजिनवाससम् ।।6.128.31।।नियतंभावितात्मानंब्रह्मर्षिसमतेजसम् ।पादुकेतेपुरस्कृत्यप्रशासन्तंवसुन्धराम् ।।6.128.32 ।चातुर्वर्णस्यलोकस्यत्रातारंमहतोभयात् ।उपस्थितममात्यैश्चशुचिभिश्चपुरोहितैः ।।6.128.33।।बलमुख्यैश्चयुक्तैश्चकाषायाम्बरदारिभिः ।
அவன் பரதனை கண்டான்—நான்கு வர்ண மக்களையும் பேரச்சத்திலிருந்து காக்கும் காவலன்; தூய மனத்தையுடைய அமைச்சர்களும் புரோகிதர்களும் சூழ, மேலும் முதன்மை சேனாதிபதிகளும் ஒழுக்கமுடைய காவிய ஆடைதரித்தவர்களும் உடன் நின்றான்.
Verse 34
नहितेराजपुत्रंतंचीरकृष्णाजिनाम्बरम् ।।।।परिभोक्तुंव्यवस्यन्तिपौरावैधर्मवत्सलाः ।
தர்மத்தில் அன்புடைய அந்த அயோத்திய மக்கள், தங்கள் அரசகுமாரன் மரப்பட்டை ஆடையும் கரிய மான் தோலும் அணிந்திருப்பதைப் பார்த்து, தாங்கள் இன்பவிளையாட்டுகளில் ஈடுபடத் தீர்மானிக்கவே இல்லை.
Verse 35
तम्धर्ममिवधर्मज्ञंदेहवन्तमिवापरम् ।।।।उवाचप्राञ्जलिर्वाक्यंहनूमान्मारुतात्मजः ।
தர்மத்தை அறிந்தவனாய், தர்மமே உருவெடுத்ததுபோல் தோன்றிய பரதனை நோக்கி, மாருதனின் புதல்வன் அனுமான் கைகூப்பி பணிவுடன் உரைத்தான்.
Verse 36
वसन्तंदण्डकारण्येयंत्वंचीरजटाधरम् ।।।।अनुशोचसिकाकुत्स्थं स त्वांकौशलमब्रवीत् ।
தண்டகாரண்யத்தில் வாழ்ந்து, வல்கல ஆடையும் ஜடாமுடியும் தரித்த அந்தக் காகுத்ஸ்தனை நீ வருந்துகிறாய்; அவனே உனக்கு தன் நலத்தை அறிவிக்குமாறு என்னைச் சொன்னான்.
Verse 37
प्रियमाख्यामितेदेवशोकंत्यजसुदारुणम् ।।।।अस्मिन्मुहूर्तेभ्रात्रात्वंरामेणसहसङ्गतः ।
தேவர்போன்றவரே! உமக்கு இனிய செய்தியை அறிவிக்கிறேன்—இந்த மிகக் கொடிய துயரை விட்டுவிடுங்கள்; இந்நேரமே நீங்கள் சகோதரன் ராமனுடன் கூடுவீர்.
Verse 38
निहत्यरावणंरामःप्रतिलभ्य च मैथिलीम् ।।।।उपयातिसमृद्धार्थःसहमित्रैर्महाबलैः ।
ராமன் ராவணனை வதைத்து, மைதிலி சீதையை மீண்டும் பெற்றான்; நோக்கம் நிறைவேறி, வல்லமைமிக்க நண்பர்களுடன் இப்போது வருகிறான்.
Verse 39
लक्ष्मणश्चमहातेजावैदेही च यशस्विनी ।।।।सीतासमग्रारामेणमहेन्द्रेणशचीयथा ।
மிகுந்த தேஜஸுடைய லக்ஷ்மணனும், புகழ்மிக்க வைதேகி—முழுமையாய், காயமின்றி உள்ள சீதையும்—ராமனுடன் உள்ளனர்; மகேந்திரனுடன் சசி இருப்பதுபோல்.
Verse 40
एवमुक्तोहनुमताभरतःकैकयीसुतः ।।।।पपातसहसाहृष्टोहर्षान्मोहमुपागमत् ।
ஹனுமான் இவ்வாறு கூறியதும், கைகேயியின் மகன் பரதன் திடீரென பேரானந்தத்தில் விழுந்து, அளவற்ற மகிழ்ச்சியால் மயக்கமடைந்தான்।
Verse 41
ततोमुहूर्तादुत्थायप्रत्याश्वस्य च राघवः ।।।।हनूमन्तमुवाचेदंभरतःप्रियवादिनम् ।
பின்னர் சிறிது நேரத்தில் எழுந்து மனத்தைத் தணித்து, ராகவனான பரதன் இனிய மொழியுடைய ஹனுமானிடம் இவ்வாறு கூறினான்।
Verse 42
अशोकजैःप्रीतिमयैःकपिमालिङ्ग्यसम्भ्रमात् ।।।।सिषेचभरतःश्रीमान्विपुलैरश्रुबिन्धुभिः ।
ஆனந்தத்தில் பிறந்த அன்பால் நிறைந்து, உணர்ச்சி பெருகப் பரதன் கபியை (ஹனுமானை) அணைத்து, பெருகிய கண்ணீர்த் துளிகளால் அவனை நனைத்தான்।
Verse 43
देवोवामानुषोवात्वमनुक्रोशादिहागतः ।।।।प्रियाख्यानस्यतेसौम्यददामिब्रुवतःप्रियम् ।गवांशतसहस्रं च ग्रामाणां च शतंपरम् ।।।।सकुण्डलाश्शुभाचाराभार्याःकन्यास्तुषोडश ।हेमवर्णास्सुनासोरूश्शशिसौम्याननाःस्त्रियः ।।।।सर्वाभरणसम्पन्नास्सम्पन्नाःकुलजातिभिः ।
நீ தேவனா, மனிதனா—கருணையால் இங்கு வந்தாயா? ஓ சௌம்யனே! நீ கூறிய இனிய செய்திக்குப் பரிசாக நான் உனக்கு விரும்பத்தக்க தானம் அளிக்கிறேன்—ஒரு இலட்சம் பசுக்கள், நூறு சிறந்த கிராமங்கள், மேலும் நல்லொழுக்கமுடைய, காதணிகள் அணிந்த பதினாறு கன்னியர் மனைவியராக. அவர்கள் பொன்னிறத்தவர், அழகிய அங்கங்களுடையவர், நிலவுபோல் மென்மையான முகத்தவர், எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவர், உயர்குலத்தில் பிறந்தவர்.
Verse 44
देवोवामानुषोवात्वमनुक्रोशादिहागतः ।।6.128.43।।प्रियाख्यानस्यतेसौम्यददामिब्रुवतःप्रियम् ।गवांशतसहस्रं च ग्रामाणां च शतंपरम् ।।6.128.44।।सकुण्डलाश्शुभाचाराभार्याःकन्यास्तुषोडश ।हेमवर्णास्सुनासोरूश्शशिसौम्याननाःस्त्रियः ।।6.128.45।।सर्वाभरणसम्पन्नास्सम्पन्नाःकुलजातिभिः ।
அன்பும் இனிமையும் நிறைந்த இந்தச் செய்தியை நீ கூறியதற்காக, ஓ சௌம்யா! உனக்கு ஒரு இலட்சம் பசுக்களையும், மேலும் நூறு சிறந்த கிராமங்களையும் நான் அளிக்கிறேன்।
Verse 45
देवोवामानुषोवात्वमनुक्रोशादिहागतः ।।6.128.43।।प्रियाख्यानस्यतेसौम्यददामिब्रुवतःप्रियम् ।गवांशतसहस्रं च ग्रामाणां च शतंपरम् ।।6.128.44।।सकुण्डलाश्शुभाचाराभार्याःकन्यास्तुषोडश ।हेमवर्णास्सुनासोरूश्शशिसौम्याननाःस्त्रियः ।।6.128.45।।सर्वाभरणसम्पन्नास्सम्पन्नाःकुलजातिभिः ।
(நான் அளிப்பேன்) பதினாறு கன்னியரை மனைவிகளாக—காதணிகள் அணிந்தவர்கள், நன்னடத்தையுடையவர்கள்; பொன்னிறம் கொண்டவர்கள், அழகிய மூக்கும் தொடைகளும் உடையவர்கள், நிலவுபோல் மென்மையான முகத்தையுடைய பெண்கள்—எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, உயர்குலப் பிறப்பும் செல்வச் செழிப்பும் நிறைந்தவர்கள்।
Verse 46
निशम्यरामागमनंनृपात्मजःकपिप्रवीरस्यतदाद्भुतोपमम् ।प्रहर्षितोरामदिदृक्ष्याऽभवत्पुनश्चहर्षादिदमब्रवीद्वचः ।।।।
கபிகளில் தலைசிறந்தவனிடமிருந்து ராமன் வருகையின் அதிசயச் செய்தியை கேட்ட அரசகுமாரன் பரதன் பேரானந்தம் அடைந்தான்; மீண்டும் ராமனைத் தரிசிக்க ஆவலுற்று, மகிழ்ச்சிப் பெருக்கில் இவ்வார்த்தைகளை உரைத்தான்.
Frequently Asked Questions
Rāma instructs Hanumān to verify Bharata’s intent before the royal reunion, acknowledging that even a rightful heir may be tested by the kingdom’s prosperity; the envoy must read intention through observable conduct rather than assumption.
Legitimate rule is sustained by self-restraint and transparent intention: Bharata’s ascetic regency under the pādukā symbolizes governance as stewardship, while Rāma’s caution models responsible political discernment aligned with dharma.
Ayodhyā’s approach route is mapped through Śṛṅgaberapura (Guha’s domain), the Gaṅgā–Yamunā confluence, Nandigrāma (Bharata’s seat), and named rivers/forests (Gomatī, Vālukiṇī, Varūthinī, Śālavana), with the pādukā as the key cultural emblem of delegated sovereignty.