Sarga 127
भरद्वाजाश्रम-समागमः / Meeting Bharadvaja at the Hermitage (Homeward Blessings)
युद्धकाण्ड
நிர்வாசக் காலம் குறிப்பிட்ட திதியுடன் நிறைவுற்றபின் ராமனும் லக்ஷ்மணனும் பரத்வாஜ முனிவரின் ஆசிரமத்தை அடைந்து வணக்கத்துடன் प्रणாமம் செய்கின்றனர். ராமன் அயோத்தியின் நலம்—மக்களின் செழிப்பு, பரதனின் ஆட்சி நிலை, அரசமாதர்களின் க்ஷேமம்—என்று விசாரிக்கிறார்; இதனால் போர் நோக்கிலிருந்து நகர-தர்மத்தில் மீள்சேர்க்கை நோக்கி காவியத்தின் போக்கு மாறுகிறது. பரத்வாஜர் அன்புடன் கூறுகிறார்: பரதன் தவசிவன் போல் தோற்றமெடுத்து, ராமனின் பாதுகைகளை முன்னே வைத்து, ராமனையே எதிர்நோக்கி இருக்கிறான்; இது ஒப்படைக்கப்பட்ட அரசாதிகாரத்தையும் அசைக்கமுடியாத பக்தியையும் காட்டுகிறது. தவவலத்தாலும் சீடர்களின் செய்திகளாலும் ராமனின் முழுப் பயணம் தமக்குத் தெரியும் என முனிவர் சொல்கிறார்—முனிவர்-பிராமணர் பாதுகாப்பில் சீதை அபகரிப்பு, மாரீச-கபந்த சந்திப்புகள், பம்பை, சுக்ரீவ நட்பு, வாலி வதம், ஹனுமான் சீதை கண்டறிதலும் லங்காதகனமும், நலன் கட்டிய சேது, ராவணன் வீழ்ச்சி, தேவர்களின் அருள்வரங்கள். பரத்வாஜர் அர்க்யம் அளித்து வரம் கேட்கச் சொல்கிறார். ராமன்—அயோத்தி செல்லும் வழி பருவமல்லாத காலத்திலும் அமுதமணம் கொண்ட கனிகளும் மலர்களும் நிறைந்து விளங்க வேண்டும்—என்று வேண்டுகிறார். முனிவர் சம்மதித்தவுடன் பல யோஜனைகள் வரை நிலம் மாறுகிறது: வறண்ட மரங்கள் கனிகொடுக்கின்றன, இலைகளற்ற மரங்கள் மீண்டும் பசுமை பெறுகின்றன, தேன்சுவை வளம் எங்கும் பரவுகிறது; இது திரும்பிவரும் தர்மத்தின் சுபநிமித்தமான இயற்கைச் சின்னமாகத் தோன்றுகிறது.
Shlokas
Verse 1
पूर्णेचतुर्दशेवर्षेपञ्चम्यांलक्ष्मणाग्रजः ।भरद्वाजाश्रमंप्राप्यववन्देनियतोमुनिम् ।।6.127.1।।
பதினான்கு ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபின், பஞ்சமி திதியில், லக்ஷ்மணனின் அண்ணன் ஸ்ரீராமன் பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்தை அடைந்து, கட்டுப்பாடான பக்தியுடன் அந்த முனிவரை வணங்கினான்॥
Verse 2
सोऽपृच्छदभिवाद्यैनंभरद्वाजंतपोधनम् ।शृणोषिकच्चिद्भगवन्सुभिक्षानायमंपुरे ।।6.127.2।।कच्चित्सयुक्तोभरतोजीवन्त्यपि च मातरः ।
தபோதனரான பரத்வாஜ முனிவரை வணங்கி அவர் கேட்டார்—“பகவனே! நகரத்தில் பஞ்சமும் நோயும் இன்றி சுபிக்ஷம் உள்ளதா? பரதன் கடமையில் உறுதியாக உள்ளானா? தாய்மார்கள் நலமுடன் வாழ்கிறார்களா?”
Verse 3
एवमुक्तस्तुरामेणभरद्वाजोमहामुनिः ।।6.127.3।।प्रत्युवाचरघुश्रेष्ठंस्मितपूर्वंप्रहृष्टवत् ।
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாமுனி பரத்வாஜர் மகிழ்ச்சியுடன், புன்னகையோடு ரகுவம்சச் சிறந்தவருக்கு மறுமொழி கூறினார்.
Verse 4
पङ्कदिग्धस्तुभरतोजटिलस्त्वांप्रतीक्षते ।।6.127.4।।पादुकतेपुरस्कृत्यसर्वं च कुशलंगृहे ।
சேற்றால் மாசுபட்டு ஜடாமுடியுடன் இருக்கும் பரதன் உம்மை எதிர்நோக்கிக் காத்திருக்கிறான்; உமது பாதுகைகளை முன்னிறுத்தி வணங்குகிறான்; இல்லத்தில் அனைத்தும் நலமே.
Verse 5
त्वांपुराचीरवसनंप्रविशन्तंमहावनम् ।।6.127.5।।स्त्रीतृतीयंच्युतंराज्याद्धर्मकामं च केवलम् ।पदातिंत्यक्तसर्वस्वंपितुर्वचनकारिणम् ।।6.127.6।।सर्वभोगैःपरित्यक्तंस्वर्गच्युतमिवामरम् ।दृष्टातुकरुणापूर्वंममासीत्समितिञ्जयः ।।6.127.7।।कैकेयीवचनेयुक्तंवन्यमूलफलाशिनम् ।
முன்பு நான் உம்மைக் கண்டேன்—மரப்பட்டை ஆடை அணிந்து—மகாவனத்தில் நுழைவதை; மனைவியுடன் மூன்றாவனாய், அரசிலிருந்து நீக்கப்பட்டு, தர்மமே நாடி, கால்நடையாகச் சென்று, அனைத்தையும் துறந்து தந்தையின் வாக்கை நிறைவேற்றுபவராய்; எல்லாப் போகங்களையும் விட்டு, விண்ணிலிருந்து வீழ்ந்த அமரனைப் போல, கைகேயியின் சொல்லுக்குக் கட்டுப்பட்டு வனத்தின் வேர்-கனிகளை உண்டு வாழ்வதை—ஓ போரில் வெற்றி பெறுபவனே, அப்பொழுதே என் உள்ளத்தில் முதலில் கருணை எழுந்தது।
Verse 6
त्वांपुराचीरवसनंप्रविशन्तंमहावनम् ।।6.127.5।।स्त्रीतृतीयंच्युतंराज्याद्धर्मकामं च केवलम् ।पदातिंत्यक्तसर्वस्वंपितुर्वचनकारिणम् ।।6.127.6।।सर्वभोगैःपरित्यक्तंस्वर्गच्युतमिवामरम् ।दृष्टातुकरुणापूर्वंममासीत्समितिञ्जयः ।।6.127.7।।कैकेयीवचनेयुक्तंवन्यमूलफलाशिनम् ।
பதினான்கு ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபின், பஞ்சமி நாளில், லக்ஷ்மணனின் மூத்தவரான ஸ்ரீராமர் பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்தை அடைந்து, கட்டுப்பாட்டுடன் அந்த முனிவருக்கு வணங்கினார்।
Verse 7
त्वांपुराचीरवसनंप्रविशन्तंमहावनम् ।।6.127.5।।स्त्रीतृतीयंच्युतंराज्याद्धर्मकामं च केवलम् ।पदातिंत्यक्तसर्वस्वंपितुर्वचनकारिणम् ।।6.127.6।।सर्वभोगैःपरित्यक्तंस्वर्गच्युतमिवामरम् ।दृष्टातुकरुणापूर्वंममासीत्समितिञ्जयः ।।6.127.7।।कैकेयीवचनेयुक्तंवन्यमूलफलाशिनम् ।
ஓ போரில் வெற்றி பெறுபவனே, நீர் எல்லாப் போகங்களையும் துறந்து, விண்ணிலிருந்து வீழ்ந்த அமரனைப் போலத் தோன்றியதைப் பார்த்தவுடன் என் உள்ளத்தில் உடனே கருணை எழுந்தது।
Verse 8
साम्प्रतंतुसमृद्धार्थंसमित्रगणबान्धवम् ।।6.127.8।।समीक्ष्यविजितारिं च समाभूप्रतीतिरुत्तमा ।
ஆனால் இப்போது உம்மை நோக்கம் நிறைவேறியவராய், பகைவரை வென்றவராய், நண்பர்கள், கூட்டத்தார், உறவினருடன் மீண்டும் இணைந்தவராய் கண்டதால் என் மகிழ்ச்சி உச்சமடைந்தது।
Verse 9
सर्वं च सुखदुःखंतेविदितंममराघव ।यत्त्वयाविपुलंप्राप्तंजनस्थान्नवधादिकम् ।।6.127.9।।
ஓ ராகவா, உமது எல்லா இன்பத் துன்பங்களும் எனக்குத் தெரியும்—ஜனஸ்தானத்தில் தங்கியதிலிருந்து தொடங்கி, பின்னர் நீர் பெரிதும் அனுபவித்து அடைந்த அனைத்தும்।
Verse 10
ब्राह्मणार्थेनियुक्तस्यरक्षतःसर्वतापसान् ।रावणेनहृताभार्याबभूवेयमनिता ।।6.127.10।।
நீங்கள் பிராமணர்களின் நலனுக்காக நியமிக்கப்பட்டு எல்லா தவசிகளையும் காத்துக் கொண்டிருந்தபோது, ராவணன் உங்கள் இந்த குற்றமற்ற மனைவியை அபகரித்தான்॥
Verse 11
मारीचदर्शनंचैवसीतोन्मधनमेव च ।कबन्धदर्शनंचैवसम्पाभिगमनंतथा ।।6.127.11।।सुग्रीवेण च तेसख्यंयथावालीहतस्त्वया ।मार्गणंचैववैदेह्याःकर्मवातात्मजस्य च ।।6.127.12।।विदितायां च सीतायांनलसेतुर्यथाकृतः ।यथाचादीपितालङ्काप्रहृष्टैर्हरियूथपैः ।।6.127.13।।सपुत्रबान्दवामात्यःसबलःसहावाहनः ।यथा च निहतःसंख्येरावणोबलदर्पितः ।।6.127.14।।यथा च निहतेतस्मिन् रावणेदेवकण्टके ।समागमश्चत्रिदशैर्यथादत्तश्चतेवरः ।।6.127.15।।सर्वंममैतद्विदितंतपसाधर्मवत्सल ।सम्पतन्ति च मेशिष्याःप्रवृत्ताख्याःपुरीमितः ।।6.127.16।।
தர்மத்தை நேசிப்பவனே! என் தவவலிமையால் இவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரிந்தவை—மாரீசனைச் சந்தித்தது, சீதாபிரிவால் உண்டான மனவேதனை, கபந்தனைத் தரிசித்தது, பம்பைத் தடத்திற்கு சென்றது, சுக்ரீவனுடன் உன் நட்பு மற்றும் உன்னால் வாலி வதம், வைதேஹியைத் தேடுதல் மற்றும் வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் செய்த வீரச் செயல்; சீதை கண்டறியப்பட்ட பின் நலன் அமைத்த சேது, மகிழ்ந்த வானர யூதபதிகள் லங்கையை எரித்தது; மகன்கள், உறவினர், அமைச்சர்கள், படைகள், வாகனங்களுடன் கூடிய பலதர்ப்பன் ராவணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட விதம்; மேலும் தேவர்களுக்கு முள்ளான அந்த ராவணன் நிஹதனான பின் தேவர்கள் கூடி உனக்கு வரம் அளித்தது. ‘பிரவ்ருத்த’ எனப் பெயர்பெற்ற என் சீடர்களும் இந்த நகரத்திலிருந்து செய்தியுடன் இங்கே வந்து சேர்ந்துள்ளனர்.
Verse 12
मारीचदर्शनंचैवसीतोन्मधनमेव च ।कबन्धदर्शनंचैवसम्पाभिगमनंतथा ।।6.127.11।।सुग्रीवेण च तेसख्यंयथावालीहतस्त्वया ।मार्गणंचैववैदेह्याःकर्मवातात्मजस्य च ।।6.127.12।।विदितायां च सीतायांनलसेतुर्यथाकृतः ।यथाचादीपितालङ्काप्रहृष्टैर्हरियूथपैः ।।6.127.13।।सपुत्रबान्दवामात्यःसबलःसहावाहनः ।यथा च निहतःसंख्येरावणोबलदर्पितः ।।6.127.14।।यथा च निहतेतस्मिन् रावणेदेवकण्टके ।समागमश्चत्रिदशैर्यथादत्तश्चतेवरः ।।6.127.15।।सर्वंममैतद्विदितंतपसाधर्मवत्सल ।सम्पतन्ति च मेशिष्याःप्रवृत्ताख्याःपुरीमितः ।।6.127.16।।
தர்மத்தை நேசிப்பவனே! என் தவவலிமையால் இவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரிந்தவை—மாரீசனைச் சந்தித்தது, சீதாபிரிவால் உண்டான மனவேதனை, கபந்தனைத் தரிசித்தது, பம்பைத் தடத்திற்கு சென்றது, சுக்ரீவனுடன் உன் நட்பு மற்றும் உன்னால் வாலி வதம், வைதேஹியைத் தேடுதல் மற்றும் வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் செய்த வீரச் செயல்; சீதை கண்டறியப்பட்ட பின் நலன் அமைத்த சேது, மகிழ்ந்த வானர யூதபதிகள் லங்கையை எரித்தது; மகன்கள், உறவினர், அமைச்சர்கள், படைகள், வாகனங்களுடன் கூடிய பலதர்ப்பன் ராவணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட விதம்; மேலும் தேவர்களுக்கு முள்ளான அந்த ராவணன் நிஹதனான பின் தேவர்கள் கூடி உனக்கு வரம் அளித்தது. ‘பிரவ்ருத்த’ எனப் பெயர்பெற்ற என் சீடர்களும் இந்த நகரத்திலிருந்து செய்தியுடன் இங்கே வந்து சேர்ந்துள்ளனர்.
Verse 13
मारीचदर्शनंचैवसीतोन्मधनमेव च ।कबन्धदर्शनंचैवसम्पाभिगमनंतथा ।।6.127.11।।सुग्रीवेण च तेसख्यंयथावालीहतस्त्वया ।मार्गणंचैववैदेह्याःकर्मवातात्मजस्य च ।।6.127.12।।विदितायां च सीतायांनलसेतुर्यथाकृतः ।यथाचादीपितालङ्काप्रहृष्टैर्हरियूथपैः ।।6.127.13।।सपुत्रबान्दवामात्यःसबलःसहावाहनः ।यथा च निहतःसंख्येरावणोबलदर्पितः ।।6.127.14।।यथा च निहतेतस्मिन् रावणेदेवकण्टके ।समागमश्चत्रिदशैर्यथादत्तश्चतेवरः ।।6.127.15।।सर्वंममैतद्विदितंतपसाधर्मवत्सल ।सम्पतन्ति च मेशिष्याःप्रवृत्ताख्याःपुरीमितः ।।6.127.16।।
தர்மத்தை நேசிப்பவனே! என் தவவலிமையால் இவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரிந்தவை—மாரீசனைச் சந்தித்தது, சீதாபிரிவால் உண்டான மனவேதனை, கபந்தனைத் தரிசித்தது, பம்பைத் தடத்திற்கு சென்றது, சுக்ரீவனுடன் உன் நட்பு மற்றும் உன்னால் வாலி வதம், வைதேஹியைத் தேடுதல் மற்றும் வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் செய்த வீரச் செயல்; சீதை கண்டறியப்பட்ட பின் நலன் அமைத்த சேது, மகிழ்ந்த வானர யூதபதிகள் லங்கையை எரித்தது; மகன்கள், உறவினர், அமைச்சர்கள், படைகள், வாகனங்களுடன் கூடிய பலதர்ப்பன் ராவணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட விதம்; மேலும் தேவர்களுக்கு முள்ளான அந்த ராவணன் நிஹதனான பின் தேவர்கள் கூடி உனக்கு வரம் அளித்தது. ‘பிரவ்ருத்த’ எனப் பெயர்பெற்ற என் சீடர்களும் இந்த நகரத்திலிருந்து செய்தியுடன் இங்கே வந்து சேர்ந்துள்ளனர்.
Verse 14
मारीचदर्शनंचैवसीतोन्मधनमेव च ।कबन्धदर्शनंचैवसम्पाभिगमनंतथा ।।6.127.11।।सुग्रीवेण च तेसख्यंयथावालीहतस्त्वया ।मार्गणंचैववैदेह्याःकर्मवातात्मजस्य च ।।6.127.12।।विदितायां च सीतायांनलसेतुर्यथाकृतः ।यथाचादीपितालङ्काप्रहृष्टैर्हरियूथपैः ।।6.127.13।।सपुत्रबान्दवामात्यःसबलःसहावाहनः ।यथा च निहतःसंख्येरावणोबलदर्पितः ।।6.127.14।।यथा च निहतेतस्मिन् रावणेदेवकण्टके ।समागमश्चत्रिदशैर्यथादत्तश्चतेवरः ।।6.127.15।।सर्वंममैतद्विदितंतपसाधर्मवत्सल ।सम्पतन्ति च मेशिष्याःप्रवृत्ताख्याःपुरीमितः ।।6.127.16।।
தர்மத்தை நேசிப்பவனே! என் தவவலிமையால் இவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரிந்தவை—மாரீசனைச் சந்தித்தது, சீதாபிரிவால் உண்டான மனவேதனை, கபந்தனைத் தரிசித்தது, பம்பைத் தடத்திற்கு சென்றது, சுக்ரீவனுடன் உன் நட்பு மற்றும் உன்னால் வாலி வதம், வைதேஹியைத் தேடுதல் மற்றும் வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் செய்த வீரச் செயல்; சீதை கண்டறியப்பட்ட பின் நலன் அமைத்த சேது, மகிழ்ந்த வானர யூதபதிகள் லங்கையை எரித்தது; மகன்கள், உறவினர், அமைச்சர்கள், படைகள், வாகனங்களுடன் கூடிய பலதர்ப்பன் ராவணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட விதம்; மேலும் தேவர்களுக்கு முள்ளான அந்த ராவணன் நிஹதனான பின் தேவர்கள் கூடி உனக்கு வரம் அளித்தது. ‘பிரவ்ருத்த’ எனப் பெயர்பெற்ற என் சீடர்களும் இந்த நகரத்திலிருந்து செய்தியுடன் இங்கே வந்து சேர்ந்துள்ளனர்.
Verse 15
मारीचदर्शनंचैवसीतोन्मधनमेव च ।कबन्धदर्शनंचैवसम्पाभिगमनंतथा ।।6.127.11।।सुग्रीवेण च तेसख्यंयथावालीहतस्त्वया ।मार्गणंचैववैदेह्याःकर्मवातात्मजस्य च ।।6.127.12।।विदितायां च सीतायांनलसेतुर्यथाकृतः ।यथाचादीपितालङ्काप्रहृष्टैर्हरियूथपैः ।।6.127.13।।सपुत्रबान्दवामात्यःसबलःसहावाहनः ।यथा च निहतःसंख्येरावणोबलदर्पितः ।।6.127.14।।यथा च निहतेतस्मिन् रावणेदेवकण्टके ।समागमश्चत्रिदशैर्यथादत्तश्चतेवरः ।।6.127.15।।सर्वंममैतद्विदितंतपसाधर्मवत्सल ।सम्पतन्ति च मेशिष्याःप्रवृत्ताख्याःपुरीमितः ।।6.127.16।।
தர்மத்தை நேசிப்பவனே! என் தவவலிமையால் இவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரிந்தவை—மாரீசனைச் சந்தித்தது, சீதாபிரிவால் உண்டான மனவேதனை, கபந்தனைத் தரிசித்தது, பம்பைத் தடத்திற்கு சென்றது, சுக்ரீவனுடன் உன் நட்பு மற்றும் உன்னால் வாலி வதம், வைதேஹியைத் தேடுதல் மற்றும் வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் செய்த வீரச் செயல்; சீதை கண்டறியப்பட்ட பின் நலன் அமைத்த சேது, மகிழ்ந்த வானர யூதபதிகள் லங்கையை எரித்தது; மகன்கள், உறவினர், அமைச்சர்கள், படைகள், வாகனங்களுடன் கூடிய பலதர்ப்பன் ராவணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட விதம்; மேலும் தேவர்களுக்கு முள்ளான அந்த ராவணன் நிஹதனான பின் தேவர்கள் கூடி உனக்கு வரம் அளித்தது. ‘பிரவ்ருத்த’ எனப் பெயர்பெற்ற என் சீடர்களும் இந்த நகரத்திலிருந்து செய்தியுடன் இங்கே வந்து சேர்ந்துள்ளனர்.
Verse 16
मारीचदर्शनंचैवसीतोन्मधनमेव च ।कबन्धदर्शनंचैवसम्पाभिगमनंतथा ।।6.127.11।।सुग्रीवेण च तेसख्यंयथावालीहतस्त्वया ।मार्गणंचैववैदेह्याःकर्मवातात्मजस्य च ।।6.127.12।।विदितायां च सीतायांनलसेतुर्यथाकृतः ।यथाचादीपितालङ्काप्रहृष्टैर्हरियूथपैः ।।6.127.13।।सपुत्रबान्दवामात्यःसबलःसहावाहनः ।यथा च निहतःसंख्येरावणोबलदर्पितः ।।6.127.14।।यथा च निहतेतस्मिन् रावणेदेवकण्टके ।समागमश्चत्रिदशैर्यथादत्तश्चतेवरः ।।6.127.15।।सर्वंममैतद्विदितंतपसाधर्मवत्सल ।सम्पतन्ति च मेशिष्याःप्रवृत्ताख्याःपुरीमितः ।।6.127.16।।
தர்மத்தை நேசிப்பவனே! என் தவவலிமையால் இவை அனைத்தும் எனக்குத் தெரிந்தவை—மாரீசனைச் சந்தித்தது, சீதாபிரிவால் உண்டான மனவேதனை, கபந்தனைத் தரிசித்தது, பம்பைத் தடத்திற்கு சென்றது, சுக்ரீவனுடன் உன் நட்பு மற்றும் உன்னால் வாலி வதம், வைதேஹியைத் தேடுதல் மற்றும் வாயுபுத்திரன் ஹனுமான் செய்த வீரச் செயல்; சீதை கண்டறியப்பட்ட பின் நலன் அமைத்த சேது, மகிழ்ந்த வானர யூதபதிகள் லங்கையை எரித்தது; மகன்கள், உறவினர், அமைச்சர்கள், படைகள், வாகனங்களுடன் கூடிய பலதர்ப்பன் ராவணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்ட விதம்; மேலும் தேவர்களுக்கு முள்ளான அந்த ராவணன் நிஹதனான பின் தேவர்கள் கூடி உனக்கு வரம் அளித்தது. ‘பிரவ்ருத்த’ எனப் பெயர்பெற்ற என் சீடர்களும் இந்த நகரத்திலிருந்து செய்தியுடன் இங்கே வந்து சேர்ந்துள்ளனர்.
Verse 17
अहमप्यद्यतेदद्मिवरंशस्त्रभृतांवर ।अर्घ्यंप्रतिगृहाणेदमयोध्यांश्वोगमिष्यसि ।।6.127.17।।
ஆயுதம் தாங்குவோரில் சிறந்தவனே! நானும் இன்று உமக்கு ஒரு வரம் அளிக்கிறேன். இந்த அர்க்யத்தை ஏற்றுக்கொள்; நாளை நீ அயோத்திக்குச் செல்வாய்.
Verse 18
तस्यतच्छिरसावाक्यंप्रतिगृह्यनृपात्मजः ।बाढमित्येवसम्हृष्टःश्रीमान्वरमयाचत ।।6.127.18।।
அரசகுமாரன் அவர் சொன்னதைத் தலை வணங்கி ஏற்றுக்கொண்டு, மகிழ்ச்சியுடன் ‘பாடம்’ (அப்படியே ஆகுக) என்று கூறி, அந்தப் பெருமைமிக்கவன் வரம் வேண்டினான்.
Verse 19
अकालफलिनोवृक्षास्सर्वेचापिमधुस्रवाः ।फलान्यमृतगन्धीनिबहूनिविविधानि च ।।6.127.19।।भवन्तुमार्गेभगवन्नयोध्यांप्रतिगच्छतः ।
பகவான் முனிவரே! அயோத்திக்குத் திரும்பிச் செல்லும் வழியில் எல்லா மரங்களும் காலமல்லாத போதிலும் கனியளிக்கட்டும்; இனிய சாறு சொட்டட்டும்; அமுத மணம் கொண்ட பலவகை மிகுந்த கனிகள் உண்டாகட்டும்.
Verse 20
तथेति च प्रतिज्ञातेवचनात्समनन्तरम् ।।6.127.20।।अभवन्पादपास्तत्रस्वर्गपादपसन्निभाः ।
அவர் “ததாஸ்து” என்று உறுதி கூறிய உடனே அங்கேயிருந்த மரங்கள் அனைத்தும் சொர்க்க மரங்களைப் போலத் தெய்வீகமாக மாறின.
Verse 21
पुष्फलाःफलिनश्चासवनिपुष्पाःपुष्पशालिनः ।।6.127.21।।शुष्कास्समग्रपत्रास्तेनगाश्चैवमधुस्रवाः ।सर्वतोयोजनास्त्रिस्रोगच्छतामभवंस्तदा ।।6.127.22।।
அவர்கள் முன்னே செல்லச் செல்ல, எல்லாத் திசைகளிலும் மூன்று யோஜனை வரை மங்கலமான மாற்றம் நிகழ்ந்தது—கனி இல்லாத மரங்கள் கனியால் நிறைந்தன; மலர் இல்லாதவை மலர்ச்செழிப்புடன் பொலிந்தன; உலர்ந்த மரங்களும் இலைகளால் நிரம்பி தேன் சொட்டத் தொடங்கின.
Verse 22
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், மகாமுனி பரத்வாஜர் மகிழ்ச்சியுடன், புன்னகையோடு ரகுவம்சச் சிறந்தவருக்கு மறுமொழி கூறினார்.
Verse 23
पूर्णेचतुर्दशेवर्षेपञ्चम्यांलक्ष्मणाग्रजः ।भरद्वाजाश्रमंप्राप्यववन्देनियतोमुनिम् ।।6.127.1।।
பதினான்கு ஆண்டுகள் நிறைவுற்றபின், பஞ்சமி நாளில், லக்ஷ்மணனின் மூத்தவரான ஸ்ரீராமர் பரத்வாஜரின் ஆசிரமத்தை அடைந்து, கட்டுப்பாட்டுடன் அந்த முனிவருக்கு வணங்கினார்।
Frequently Asked Questions
The Sarga foregrounds post-war ethical transition: Rāma’s return is framed not as personal triumph but as accountable reintegration into polity—seeking welfare reports, honoring ascetic authority, and receiving blessings before re-entering kingship.
Rightful duty (dharma) is shown as continuous across phases—forest, war, and return—validated by tapas and by social trust (Bharata’s pādukā-vigil). Prosperity on the path symbolizes that moral order radiates outward into the environment.
Bharadvāja’s āśrama functions as a liminal waypoint between battlefield and capital; Ayodhyā is the civic destination; the narrative recalls Pampā, Laṅkā, and Nala’s bridge as itinerary nodes, while the pādukā and arghya mark cultural protocols of sovereignty and hospitality.