Sarga 125
पुष्पकारोहणम् (Boarding the Puṣpaka; Honoring the Allies and Departure for Ayodhyā)
युद्धकाण्ड
இந்த ஸர்கத்தில் வெற்றியிலிருந்து சமாதானத்திற்கும் அயோத்தி புறப்பாட்டிற்கும் செல்லும் மங்களமான மாற்றம் நிகழ்கிறது. விபீஷணன் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குபேரருடைய புஷ்பக விமானத்தை மரியாதையுடன் தூரத்தில் நின்று ஸ்ரீராமருக்கு அர்ப்பணித்து, ஆணை கேட்கிறான். லக்ஷ்மணன் கேட்க ஸ்ரீராமர் சிந்தித்து நीतிவாக்காகச் சொல்கிறார்—போரின் பாரத்தைச் சுமந்த வனச்சர வானராதி நண்பர்களை ரத்தின-தனங்களால் கௌரவிக்க வேண்டும்; நன்றியுணர்வே அரசின் நியாயத்தையும் நிலைப்பையும் காக்கிறது, நன்றியறியாத குணமற்ற அரசனைச் சேனை விரைவில் விட்டு விலகும். அதன்படி விபீஷணன் மதிப்புமிக்க பொருட்களைப் பகிர்கிறான். படைகள் கௌரவிக்கப்பட்டதைப் பார்த்த ஸ்ரீராமர் சிறந்த விமானத்தில் ஏறுகிறார். கூடியிருந்தோரின் முன் நாணமுடைய சீதையை ஸ்ரீராமர் அன்புடன் அணைத்து விமானத்தில் அமர்த்துகிறார். பின்னர் ஸ்ரீராமர் சுக்ரீவன் முதலிய வானரர்களை அவரவர் படைகளுடன் கிஷ்கிந்தைக்கு திரும்ப அனுமதித்து, விபீஷணனுக்கு லங்கையில் உறுதியான தர்மமிகு ஆட்சிக்காக ஆசீர்வதிக்கிறார். நண்பர்கள் அயோத்திக்கு வந்து ராமாபிஷேகத்தைப் பார்த்து கௌசல்யையை வணங்க விரும்ப, ஸ்ரீராமர் ஒப்புக்கொள்கிறார்; அனைவரும் விமானத்தில் ஏறுகின்றனர். ராமரின் அனுமதியால் புஷ்பகம் வானில் உயர, போருக்குப் பின் நீதியொளி கொண்ட அரசாட்சியின் சின்னமாக ஸ்ரீராமர் குபேரனைப் போல ஒளிர்கிறார்.
Shlokas
Verse 1
उपस्थितंतुतंकृत्वापुष्पकंपुष्पभूषितम् ।अविदूरेस्थितोराममित्युवाचविभीषणः ।।6.125.1।।
அப்போது விபீஷணன் மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட புஷ்பக விமானத்தைச் சீராகத் தயாராக்கி, அருகில் நின்று ஸ்ரீராமரை நோக்கி இவ்வாறு கூறினான்.
Verse 2
स तुबद्धाञ्जलि: प्रह्वोविनीतोराक्षसेश्वरः ।अब्रवीत्त्वरयोपेतःकिंकरोमीतिराघवम् ।।6.125.2।।
அப்போது ராக்ஷசர்களின் அரசன் பணிவுடன் தலைவணங்கி, கைகூப்பி, விரைந்து வந்து ராகவனிடம் கூறினான்—“நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?”
Verse 3
तमब्रवीन्महातेजालक्ष्मणस्योपशृण्वतः ।विमृश्यराघवोवाक्यमिदंस्नेहपुरस्कृतम् ।।6.125.3।।
அப்போது மிகுந்த தேஜஸுடைய ராகவன், லக்ஷ்மணன் கவனமாகக் கேட்க, சிந்தித்து அன்பு முன்னிட்டு இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
Verse 4
कृतप्रयत्नकर्माणःसर्वएववनेचराः ।रत्नैरर्थैश्चविविधैस्सम्पूज्यन्तांविभीषण ।।6.125.4।।
ஹே விபீஷணா, முயன்று காரியத்தை நிறைவேற்றிய அந்த எல்லா வனவாசிகளும் ரத்தினங்கள், செல்வம் மற்றும் பலவகை பரிசுகளால் முறையாகப் போற்றப்படுக.
Verse 5
सहामीभिस्त्वयालङ्कानिर्जिताराक्षसेश्वर ।हृष्टैःप्राणभयंत्यक्त्वासङ्ग्रामेष्वनिवर्तिभिः ।।6.125.5।।
ஹே ராக்ஷசேஸ்வரா, இம்மகிழ்ந்த வீரர்களுடன்—உயிர் அச்சத்தைத் துறந்து போரில் ஒருபோதும் பின்வாங்காதவர்களுடன்—நீ லங்கையை வென்றாய்.
Verse 6
त इमेकृतकर्माणस्सर्वएववनौकसः ।धनरत्नप्रदानेनकर्मैषांसफलंकुरु ।।6.125.6।।
இவ்வனைத்து வனவாசிகளும் தம் கடமையை நிறைவேற்றினர்; செல்வமும் ரத்தினங்களும் அளித்து இவர்களின் செயலைப் பலனுடையதாகச் செய்।
Verse 7
एवंसम्मानिताश्चेतेमानार्हमानदात्वया ।भविष्यन्तिकृतज्ञेननिर्वृताहरियूथपाः ।।6.125.7।।
மரியாதை அளிப்பவனான நீ, மரியாதைக்குரிய இவ்வானர யூதபதிகளை இவ்வாறு கௌரவித்தால், அவர்கள் நன்றியுடன் நிறைவும் மனநிறைவும் அடைவார்கள்।
Verse 8
त्यागिनंसङ्ग्रहीतारंसानुक्रोशंजितेन्द्रियम् ।सर्वेततःअवगच्छन्तिसम्बोधयामिते ।।6.125.8।।
அப்போது அனைவரும் உன்னைத் தியாகி, பற்றற்றவன், கருணையுள்ளவன், இந்திரியங்களை அடக்கியவன் என்று அறிந்துகொள்வர்; ஆகையால் நான் உனக்கு இவ்வாறு அறிவுறுத்துகிறேன்।
Verse 9
हीनंरतिगुणैस्सर्वैरभिहन्तारमाहवे ।सेनात्यजतिसम्विग्नानृपतिंतंनरेश्वरा ।।6.125.9।।
அரசர்களில் தலைவனே! எல்லா நற்குணங்களும் இன்றிப் போரில் வெறும் அழிப்பவனாக மாறும் அரசனை, அச்சமுற்ற சேனை கைவிடும்।
Verse 10
एवमुक्तस्तुरामेणवानरांस्तान्विभीषणः ।रत्नार्थसंविभागेनसर्वानेवाभ्यपूजयत् ।।6.125.10।।
ஸ்ரீராமர் இவ்வாறு கூறியபின், விபீஷணன் ரத்தினங்களும் செல்வமும் பகிர்ந்து அந்த வானரத் தலைவர்களையெல்லாம் முறையாகப் போற்றி மரியாதை செய்தான்.
Verse 11
ततस्तान्पूजितान्दृष्टवारत्नार्थैर्हरियूथपान् ।आरुरोहतदारामस्तद्विमानमनुत्तमम् ।।6.125.11।।
பின்னர் ரத்தினங்களும் செல்வமும் கொண்டு போற்றப்பட்ட வானர யூதபதிகளைப் பார்த்து, ஸ்ரீராமர் அந்நேரம் அந்த ஒப்பற்ற விமானத்தில் ஏறினார்.
Verse 12
अङ्केनादायवैदेहींलज्जमानांयशस्विनीम् । लक्ष्मणेनसहभ्रात्राविक्रान्तेवधनुष्मता ।।6.125.12।।
அப்போது ஸ்ரீராமர், வெட்கத்தால் தாழ்ந்த முகத்துடன் இருந்த புகழ்மிக்க வைதேஹியைத் தம் மடியில்/அணைப்பில் எடுத்துக் கொண்டு, வீரமும் வில்லாற்றலும் உடைய தம்பி லக்ஷ்மணனுடன் விமானப் பயணத்திற்குத் தயாரானார்.
Verse 13
अब्रवीत्सविमानस्थःपूजयन्सर्वावानरान् ।सुग्रीवं च महावीर्यंकाकुत्स्थसविभीषणम् ।।6.125.13।।
விமானத்தில் அமர்ந்திருந்த காகுத்ஸ்தர் ஸ்ரீராமர், எல்லா வானரர்களையும் போற்றி மரியாதை செய்து கொண்டே, மகாவீரியன் சுக்ரீவனையும் விபீஷணனையும் நோக்கி இவ்வாறு கூறினார்.
Verse 14
मित्रकार्यंकृतमिदंभवद्भिद्वानरर्षभाः ।अनुज्ञातामयासर्वेयथेष्टंप्रतिगच्छत ।।6.125.14।।
வானரச் சிறந்தவர்களே! நண்பனுக்காக வேண்டிய இந்தப் பணியை நீங்கள் நிறைவேற்றினீர். உங்களெல்லாருக்கும் என் அனுமதி—உங்கள் விருப்பம்போல் திரும்பிச் செல்லுங்கள்॥
Verse 15
यत्तुकार्यंवयस्येनस्निग्धेन च हितेन च ।कृतंसुग्रीवतत्सर्वंभवताधर्मभीरुणा ।।6.125.15।।किष्किन्धांप्रतियाह्यावुस्वसैन्येनाभिसम्वृतः ।
சுக்ரீவா! அன்பும் நலனும் கொண்ட மூத்த நண்பன் செய்ய வேண்டிய அனைத்தையும், தர்மம் வழுவுமோ என்ற அச்சத்தால் நீ செய்துவிட்டாய். இனி உன் படையால் சூழப்பட்டவனாய் விரைந்து கிஷ்கிந்தாவை நோக்கிச் செல்॥
Verse 16
स्वराज्येवसलङ्कायांमयादत्तेविभीषण ।।6.125.16।।न त्वांधर्षयितुंशक्तास्सेन्द्राअपिदिवौकसः ।
விபீஷணா! லங்கையில் உனக்கே உரிய சுயராஜ்யத்தை நான் அளித்தேன். இந்திரன் உட்பட தேவர்களாலும் உன்னைத் தாக்க இயலாது॥
Verse 17
योध्यांप्रतियास्यामिराजधानींपितुर्मम ।।6.125.17।।अभ्यनुज्ञातुमिच्छामिसर्वानामन्त्रयामिवः ।
இப்போது என் தந்தையின் தலைநகரமான அயோத்தியை நோக்கிப் புறப்படுகிறேன். உங்கள் அனைவரின் அனுமதியையும் நாடுகிறேன்; உங்களையெல்லாம் விடைபெறுகிறேன்॥
Verse 18
वमुक्तास्तुरामेणहरीन्द्राहरयस्तथा ।।6.125.18।।ऊचुःप्राञ्जलयस्सर्वेराक्षसश्चविभीषणः ।
ராமன் இவ்வாறு கூறியபோது, வானரேந்திரன் சுக்ரீவனும் மற்ற வானரர்களும், ராக்ஷசர்களில் விபீஷணனும்—அனைவரும் கைகூப்பி இவ்வாறு உரைத்தனர்॥
Verse 19
अयोध्यांगन्तुमिच्छामःसर्वन्नयतुनोभवान् ।।6.125.19।।मुद्युक्ताविचरिष्यामोवनान्युपननानि च ।
நாங்களும் அயோத்திக்குச் செல்ல விரும்புகிறோம்; தாங்கள் எங்களை எல்லோரையும் அழைத்துச் செல்லுங்கள். மகிழ்ச்சியுடன் தங்களுடன் சேர்ந்து வனங்களிலும் உபவனங்களிலும் உலாவுவோம்.
Verse 20
दृष्टवात्वामभिषेकार्ध्रंकौसल्यामभिवाद्य च ।।6.125.20।।अचिरादगमिष्यामःस्वगृहान्नृपसत्तम ।
அரசர்களில் சிறந்தவரே! தங்களின் அபிஷேகம் நிகழ்ந்ததைத் தரிசித்து, கௌசல்யா தேவியை வணங்கி, நாங்கள் விரைவில் எங்கள் இல்லங்களுக்கு மீள்வோம்.
Verse 21
एवमुक्तस्सधर्मात्मावानरैस्सविभीषणैः ।।6.125.21।।अब्रवीद्वानरान्रामस्ससुग्रीवविभीषणान् ।
வானரர்களும் விபீஷணனும் இவ்வாறு கூறியபோது, தர்மாத்மா ராமன் வானரர்களுக்கும், சுக்ரீவனுக்கும் விபீஷணனுக்கும் பதிலுரைத்தான்.
Verse 22
प्रिययतरंलब्दंयदहंससुहृज्जनः ।।6.125.22।।सर्वैर्भवद्भिःसहितःप्रीतिंलप्स्येपुरींगतः ।
இது எனக்கு இன்னும் இனிய பெறுபேறு—அன்பு நண்பர்களுடன், உங்களெல்லாருடனும் சேர்ந்து நகரத்திற்குச் சென்று அங்கே மகிழ்ச்சியை அடைவேன்.
Verse 23
क्षिप्रम् सुग्रीवविमानंवानरैस्सह ।।6.125.23।।त्वमप्यारोहसामात्योराक्षसेन्द्रविभीषण ।
சுக்ரீவன் வானரர்களுடன் விரைந்து விமானத்தில் ஏறுக. ஹே ராக்ஷசேந்திர விபீஷணா, நீயும் உன் அமைச்சர்களுடன் ஏறு.
Verse 24
ततः स पुष्पकंदिव्यंसुग्रीवस्सहवानरैः ।।6.125.24।।आरुरोहमुदायुक्तःसामात्यश्चविभीषणः ।
அதன்பின் சுக்ரீவன் வானரர்களுடன் மகிழ்ச்சியுடன் தெய்வீக புஷ்பகத்தில் ஏறினான்; விபீஷணனும் தன் அமைச்சர்களுடன் ஏறினான்.
Verse 25
तेष्वारूढेषुसर्वेषुकौबेरंपरमासनम् ।।6.125.25।।राघवणाभ्यनुज्ञातमुत्पपातविहायसम् ।
அனைவரும் குபேரனின் பரம ஆசனம்—புஷ்பகத்தில்—ஏறியபின், ராகவனின் அனுமதி பெற்றதும் அது வானில் பாய்ந்து உயர்ந்தது।
Verse 26
गतेनविमानेनहंसयुक्तेनभास्वता ।।6.125.26।।प्रहृष्टश्चप्रतीतश्चबभौरामःकुबेरवत् ।
ஹம்சங்கள் இணைக்கப்பட்ட ஒளிமிக்க விமானம் வானில் சென்றபோது, ராமர் மகிழ்ச்சியும் நிறைவும் கொண்டு குபேரனைப் போலத் திகழ்ந்தார்.
Verse 27
வானரர்கள், கரடிகள், மேலும் வலிமைமிக்க ராட்சசர்களும் அனைவரும் அந்த அதிசய விமானத்தில் நெருக்கமின்றி, போதிய இடம் பெற்று, சௌகரியமாக அமர்ந்தனர்.
Frequently Asked Questions
The pivotal action is Rāma’s insistence that allies who endured the war be materially honored; the implied dilemma is whether a new regime can claim legitimacy without gratitude—Rāma frames reward as a moral and political necessity.
Virtue-based leadership is sustained by kṛtajñatā (recognizing service) and dāna (generous recompense); a ruler lacking guṇas loses the loyalty of the army, whereas compassionate restraint and gratitude stabilize sovereignty.
Laṅkā and Kiṣkindhā mark the war’s theater and the ally-kingdom’s return, while Ayodhyā and Kauśalyā signal the homecoming and forthcoming consecration; the Puṣpaka (Kubera’s vimāna) functions as a cultural emblem of divine-sanctioned transit and royal radiance.