Sarga 118 Hero
Yuddha KandaSarga 11825 Verses

Sarga 118

सीताप्रत्याख्यानम् / Rama’s Post-Victory Address to Sītā (Public Opinion and Royal Duty)

युद्धकाण्ड

போருக்குப் பின் ராமன் அருகில் நின்ற சீதையைப் பார்த்து, தன் உள்ளத்தில் அடங்கியிருந்த கோபமும் அச்சமும் மக்கள் முன்னிலையில் வெளிப்படுத்துகிறான். ராவணனை வதைத்ததால் அவமானம் நீங்கியது, சபதங்கள் நிறைவேறின, துணைவர்களின் முயற்சிகள் வெற்றி பெற்றன—ஹனுமானின் கடல்தாண்டல் மற்றும் லங்காதகனம், சுக்ரீவனின் ஆலோசனையும் சேனையின் உழைப்பும், விபீஷணனின் சரணாகதியும்—என்று மனிதக் கடமை நிறைவு பெற்றதாகக் கூறுகிறான். பின்னர் அரசதர்மம், குலக்கீர்த்தி ஆகியவற்றை முன்வைத்து, இந்தப் போர்செயல் ‘சீதைக்காக’ அல்ல; தன் வம்சத்தின் நற்பெயர், ஒழுக்கம், மக்கள் பழிச்சொல் (ஜனவாதம்) ஆகியவற்றிலிருந்து காக்கவே என அறிவிக்கிறான். தனிப்பட்ட அன்பும் பொதுமக்கள் பேச்சின் பயமும் இடையில் தன் மனம் இரண்டாகப் பிளந்ததாகச் சொல்லி, பிறர் வீட்டில் இருந்தவளையும் காமநோக்கால் பார்க்கப்பட்டவளையும் மனைவியாக ஏற்குதல் தகாதது எனக் கடுமையாக வாதிடுகிறான். ஆகவே சீதை விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்லலாம் என்றும், லக்ஷ்மணன், பரதன், சத்ருக்னன், சுக்ரீவன், விபீஷணன் ஆகியோரைப் பாதுகாவலர்களாகவும் சுட்டுகிறான். இவ்வசனங்களால் சீதை கண்ணீர் பெருகி நடுங்குகிறாள்; யானை தாக்கிய கொடிபோல் சாய்கிறாள்—உடல் மீட்புக்குப் பின் பொதுமுன் மறுப்பால் ஏற்பட்ட மனவலி இங்கு வெளிப்படுகிறது।

Shlokas

Verse 1

तांतुपाश्वस्थितांप्रह्वांरामस्सम्प्रेक्ष्यमैथिलीम् ।हृदयान्तर्गतंक्रोधव्याहर्तुमुपचक्रमे ।।6.118.1।।

தன் அருகில் நாணத்துடன் தலைகுனிந்து நின்ற மைதிலியை ராமன் நோக்கி, உள்ளத்தில் மறைந்திருந்த கோபத்தை வெளிப்படுத்தத் தொடங்கினான்.

Verse 2

एषासिनिर्जिताभद्रेशत्रुंजित्वारणाजिरे ।पौरुषाद्यदनुष्ठेयंमयैतदुपपादितम् ।।6.118.2।।

ராவணனின் அணைப்பில் துன்புற்றவளாகவும், தீய பார்வையால் நோக்கப்பட்டவளாகவும் இருந்த உன்னை, ‘மகத்தான குலம்’ என்று சொல்லிக்கொண்டு நான் மீண்டும் எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்வேன்?

Verse 3

गतोऽस्म्यन्तममर्षस्यधर्षणासम्प्रमार्जिता ।अवमानश्चशत्रुश्चयुगपन्निहतौमया ।।6.118.3।।

என் உள்ளத்தில் குவிந்திருந்த கோபம் இப்போது முடிவுற்றது; அவமதிப்பால் ஏற்பட்ட மாசு முற்றிலும் நீங்கியது. ஒரே அடியில் அவமானமும் அதைச் செய்த பகையும் என் கையால் அழிந்தன.

Verse 4

अद्यमेपौरुषंदृष्टमद्यमेसफल्श्रमः ।अद्यतीर्णप्रतिज्ञोऽत्वाप्रभवाम्यद्यचात्मनः ।।6.118.4।।

இன்று என் வீரப் பராக்கிரமம் வெளிப்பட்டது; இன்று என் உழைப்பு பலித்தது. இன்று என் வாக்குறுதி நிறைவேறியது; இன்று நான் என்னை நான் ஆளும் நிலை பெற்றேன்—உன்னைப் பற்றிய என் நோக்கத்திலும்.

Verse 5

यात्वंविरहितानीताचलचित्तेनरक्षसा ।दैवसम्पादितोदोषोमानुषेणमयाजितः ।।6.118.5।।

நீ தனியாக இருந்தபோது அந்த நிலையற்ற மனமுடைய ராட்சசன் உன்னைத் தூக்கிச் சென்றான்; விதியால் ஏற்பட்ட அந்தத் துன்பத்தை நான்—ஒரு மனிதனாக இருந்தும்—வென்று கடந்தேன்.

Verse 6

सम्प्राप्तमवमानंयस्तेजसा न प्रमार्जति ।कस्तस्यपुरुषार्थोमहताप्यल्पचेतसः ।।6.118.6।।

தன் தெய்வீகத் தேஜஸால் தன்னை வந்தடைந்த அவமானத்தைத் துடைக்காத சிற்றறிவுடைய மனிதனுக்கு, மிகுந்த வீரமும் எதற்குப் பயன்?

Verse 7

लङ्घनं च समुद्रस्यलङ्कायाश्चापिमर्धनम् ।सफलंतस्य च श्लाघ्यमद्यकर्महनूमतः ।।6.118.7।।

ஹனுமான் கடலைத் தாண்டியதும், லங்கையை மிதித்தழித்ததும்—இன்று அவன் செயல் பலித்தது; அது போற்றுதற்குரியது.

Verse 8

युद्धेविक्रमतश्चैवहितंमन्त्रयतस्तथा ।सुग्रीवस्यससैन्यस्यसफलोऽद्यपरिश्रमः ।।6.118.8।।

போரில் வீரத்தாலும், நலமளிக்கும் ஆலோசனையாலும்—சுக்ரீவனும் அவன் சேனையும் இன்று செய்த உழைப்பு வெற்றியாகப் பலித்தது.

Verse 9

विभीषणस्य च तथासफलोऽद्यपरिश्रमः ।विगुणंभ्रातरंत्यक्त्वायोमांस्वयमुपस्थितः ।।6.118.9।।

அதேபோல் விபீஷணனின் உழைப்பும் இன்று பலித்தது—நற்குணமற்ற அண்ணனை விட்டு, தானே வந்து என்னிடம் சரணடைந்தவன்.

Verse 10

इत्येवंवदत्श्रुत्वासीतारामस्यतद्वचः ।मृगीवोत्फुल्लनयनाबभूवाश्रुपरिप्लुता ।।6.118.10।।

ராமன் இவ்வாறு உரைத்த சொற்களை கேட்ட சீதை, மான்போல் விரிந்த கண்களுடன் கண்ணீரால் நிரம்பி வழிந்தாள்.

Verse 11

पश्यतस्तांतुरामस्यसमीपेहृदयप्रियाम् ।जनवादभयाद्राज्ञोबभूवहृदयंद्विधा ।।6.118.11।।

ராமன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தபோதும்—இதயத்துக்கு இனிய சீதை அருகில் நின்றிருந்தாலும்—பொது பழிச்சொல் அச்சத்தால் அரசனின் உள்ளம் இரண்டாயிற்று.

Verse 12

सीतामुत्पलपत्राक्षींनीलकुञ्चितमूर्थजाम् ।अवदद्वैवरारोहंमध्येवानररक्षसाम् ।।6.118.12।।

வானரரும் ராக்ஷசரும் நடுவே, தாமரை இதழ் போன்ற கண்களும் கரிய சுருள் கூந்தலும் கொண்ட அழகிய சீதையிடம் ராமன் உரைத்தான்.

Verse 13

यत्कर्तव्यंमनुष्येणधर्षणांप्रतिमार्जता ।तत्कृतंरावणंहत्वामयेदंमानकाङ्क्षिणा ।।6.118.13।।

மனிதன் அவமಾನದ களங்கத்தைத் துடைக்கச் செய்யவேண்டியது எதுவோ, அதை நான் மானத்தை மீட்டெடுக்க விரும்பி ராவணனை வதைத்து நிறைவேற்றினேன்.

Verse 14

निर्जिताजीवलोकस्यतपसाभावितात्मना ।अगस्त्येनदुराधर्षामुनिनादक्षिणेवधिक् ।।6.118.14।।

மர்த்திய உலகிற்கு தென் திசை வெல்ல அரிது; ஆனால் தவத்தால் பரிபக்வமான ஆத்மாவுடைய அகஸ்திய முனிவர் அதை வென்றார்—அவ்வாறே நானும் வெற்றி பெற்றேன்.

Verse 15

विदितश्चास्तुभत्रंतेयोऽयंरणपरिश्रमः ।सुतीर्णःसुहृदांवीर्यान्नत्वदर्थंमयाकृतः ।।6.118.15।।रक्षतातुमयावृत्तपमवादं च सर्वतः ।प्रख्यातस्यात्मवंशस्यव्यङ्ग्यं च परिमार्जता ।।6.118.16।।

உனக்கு நலம் உண்டாக; அறிந்துகொள்—இந்தப் போரின் உழைப்பு என் நல்வழி நண்பர்களின் வீரத்தால் வெற்றியடைந்தது; ஆனால் இதை நான் உன் பொருட்டே செய்ததல்ல.

Verse 16

विदितश्चास्तुभत्रंतेयोऽयंरणपरिश्रमः ।सुतीर्णःसुहृदांवीर्यान्नत्वदर्थंमयाकृतः ।।6.118.15।।रक्षतातुमयावृत्तपमवादं च सर्वतः ।प्रख्यातस्यात्मवंशस्यव्यङ्ग्यं च परिमार्जता ।।6.118.16।।

நான் நன்னடத்தை காக்கவும், எல்லாத் திசைகளிலிருந்தும் பழிச்சொல்லைத் தடுக்கவும், என் புகழ்பெற்ற குலத்தின் மீது விழக்கூடிய களங்கத்தை அகற்றவும் இச்செயலைச் செய்தேன்.

Verse 17

प्राप्तचारित्रसन्देहाममप्रतिमुखेस्थिता ।दीपोनेत्रातुरस्येवप्रतिकूलासिमेदृढम् ।।6.118.17।।

என் முன்னே நிற்கும் நீ, உன் கற்பில் சந்தேகம் ஏற்பட்டதால், கண்நோயாளிக்கு விளக்கு போல எனக்கு வேதனையளிப்பவளாகவும் உண்மையில் தாங்கமுடியாதவளாகவும் தோன்றுகிறாய்.

Verse 18

तद्गच्छत्वानुजानेऽद्ययथेष्टंजनकात्मजे ।एतादशदिशोभद्रेकार्यमस्ति न मेत्वया ।।6.118.18।।

ஆகையால் ஹே ஜனகநந்தினி, இன்று நான் உனக்கு அனுமதி அளிக்கிறேன்—உன் விருப்பமான திசைக்கு நீ செல். ஹே பத்திரே, இனி உன்னால் எனக்கு எந்தக் காரியமும் இல்லை.

Verse 19

कःपुमांस्तुकुलेजातस्स्त्रयंपरगृहाषिताम् ।तेजस्वीपुनरादद्यात्सुहृल्लेख्येनचेतसा ।।6.118.19।।

உயர்குலத்தில் பிறந்த எந்தத் தேஜஸ்வி ஆணும், பிறர் வீட்டில் தங்கியிருந்த பெண்ணை அறிந்தே மீண்டும் ஏற்றுக் கொள்வானா—நண்பர்களே குற்றம் சாட்டும் நிலையில்?

Verse 20

रावणाङ्कपरिक्लिष्टांदृष्टांदुष्टेनचक्षुषा ।कथंत्वापुनरादद्यांकुलंव्यपदिशन् महत् ।।6.118.20।।

ராவணனின் அணைப்பில் துன்புற்றவளாகவும், தீய பார்வையால் நோக்கப்பட்டவளாகவும் இருந்த உன்னை, ‘மகத்தான குலம்’ என்று சொல்லிக்கொண்டு நான் மீண்டும் எவ்வாறு ஏற்றுக் கொள்வேன்?

Verse 21

तदर्थंनिर्जितामेत्वंयशःप्रत्याहृतंमया ।नास्तिमेत्यय्यभिष्वङ्गोयथेष्टंगम्यतामितः ।।6.118.21।।

அந்த நோக்கத்திற்காகவே நான் உன்னை மீட்டு வென்று கொண்டுவந்தேன்; என் புகழையும் மீட்டேன். இனி உன்னிடம் எனக்கு பற்றுதல் இல்லை; இங்கிருந்து உன் விருப்பமான இடத்திற்குச் செல்.

Verse 22

तदद्यव्याहृतंभद्रेमयैतत् कृतबुधदिना ।लक्ष्मणेनाथभरतेकुरुबुधदिंयथासुखम् ।।6.118.22।।

ஹே பத்திரே, இன்று நான் சிந்தித்து இந்த வார்த்தையைச் சொன்னேன். லக்ஷ்மணனை நோக்கியோ அல்லது பரதனை நோக்கியோ—உனக்கு நலம், நிம்மதி கிடைக்கும் எனத் தோன்றும் வழியில் உன் மனத்தை அமைத்துக் கொள்.

Verse 23

शत्रुघ्नेवाथसुग्रीवेराक्षसेवाविभीषणे ।निवेशयमनस्सीतेयथावासुखमात्मनः ।।6.118.23।।

அம்மா சீதையே, சத்ருக்னனோடு அல்லது சுக்ரீவனோடு, அல்லது ராட்சசர்களிடையே விபீஷணனின் அருகில்—உன் உள்ளம் இன்புறும் இடத்தில் மனத்தை நிலைநிறுத்து.

Verse 24

न हित्वांरावणोदृष्टवादिव्यरूपांमनोरमाम् ।मर्षयेतचिरंसीतेस्वगृहेपर्यवस्थिताम् ।।6.118.24।।

சீதே! தெய்வீக ஒளியுடன் மனம் கவரும் உன்னைப் பார்த்த ராவணன், உன்னைத் தன் இல்லத்தில் நீண்ட காலம் வைத்திருப்பதை நிச்சயமாகத் தாங்கியிருக்க மாட்டான்.

Verse 25

தன் பிரியனின் வாயிலிருந்து கேட்கத் துயரமான சொற்களை கேட்ட மைதிலி நீண்ட நேரம் அழுதாள். அவள் கடுமையாக நடுங்கி, பெருகக் கண்ணீர் சிந்தினாள்—மாபெரும் யானையின் துதிக்கை-கை அடி பட்ட கொடிபோல்.

Frequently Asked Questions

The chapter presents a dharma-conflict where Rāma, despite having rescued Sītā, prioritizes royal legitimacy and fear of public opinion (janavāda) over private marital acceptance, publicly authorizing her to go elsewhere (6.118.11, 18–23).

The sarga foregrounds the burden of kingship: victory in war does not end ethical accountability, and social trust/yaśas becomes a governing principle; it also warns that speech can function as moral judgment and as psychological harm when duty is argued through reputation alone.

Geographical references include Laṅkā and the ocean-crossing associated with Hanumān’s mission; culturally, the sarga highlights norms around kula (lineage), apavāda (scandal), and the authority of janavāda (public discourse) in evaluating royal conduct and marital legitimacy.