Sarga 116

Verse 1

इतिप्रतिसमादिष्टोहनूमान्मारुतात्मजः ।प्रविवेशपुरींलङ्कांपूज्यमानोनिशाचरैः ।।6.116.1।।

இவ்வாறு ஆணையளிக்கப்பட்ட மாருதாத்மஜன் ஹனுமான், இராக்ஷசர்களால் போற்றப்பட்டவனாய் லங்காபுரிக்குள் நுழைந்தான்.

Verse 2

प्रविश्य चपुरींलङ्कांपूज्यमानोनिशाचारै: ।ततस्तेनाभ्युनुज्ञातोहनुमान्वृक्षवाटिकाम् ।।6.116.2।।सम्प्रविश्ययथान्यायंसीतायाद्विितोहरिः ।ददर्शमृजयाहीनांसातङ्कांरोहिणीमिव ।।6.116.3।।वृक्षमूलेनिरानन्दांराक्षसीभिःपरीवृताम् ।निभृतःप्रणतःप्रह्वस्सोऽभिगम्याभिवाद्य च ।।6.116.4।।

லங்காபுரியில் நுழைந்து, நிசாசரர்களால் போற்றப்பட்டவனாகவும், விபீஷணனின் அனுமதி பெற்றவனாகவும் ஹனுமான் பின்னர் மரவாடிகைக்குச் சென்றான். முறையின்படி தோட்டத்துள் நுழைந்து, சீதைக்கு அறிமுகமான அந்த வானரன் அவளை கண்டான்—சுத்திகரிக்கப்படாதவள், சோர்ந்தவள், அச்சமுற்றவள், ரோஹிணியைப் போல. அவள் மரத்தின் அடியில் மகிழ்வின்றி அமர்ந்திருந்தாள்; ராட்சசிப் பெண்கள் சூழ்ந்திருந்தனர். அப்போது ஹனுமான் பணிவுடன் அருகே சென்று, வணங்கி, வாழ்த்தி, அமைதியுடன் அங்கே நிலைத்தான்।

Verse 3

प्रविश्य चपुरींलङ्कांपूज्यमानोनिशाचारै: ।ततस्तेनाभ्युनुज्ञातोहनुमान्वृक्षवाटिकाम् ।।6.116.2।।सम्प्रविश्ययथान्यायंसीतायाद्विितोहरिः ।ददर्शमृजयाहीनांसातङ्कांरोहिणीमिव ।।6.116.3।।वृक्षमूलेनिरानन्दांराक्षसीभिःपरीवृताम् ।निभृतःप्रणतःप्रह्वस्सोऽभिगम्याभिवाद्य च ।।6.116.4।।

லங்காபுரியில் நுழைந்து, நிசாசரர்களால் போற்றப்பட்டவனாகவும், விபீஷணனின் அனுமதி பெற்றவனாகவும் ஹனுமான் பின்னர் மரவாடிகைக்குச் சென்றான். முறையின்படி தோட்டத்துள் நுழைந்து, சீதைக்கு அறிமுகமான அந்த வானரன் அவளை கண்டான்—சுத்திகரிக்கப்படாதவள், சோர்ந்தவள், அச்சமுற்றவள், ரோஹிணியைப் போல. அவள் மரத்தின் அடியில் மகிழ்வின்றி அமர்ந்திருந்தாள்; ராட்சசிப் பெண்கள் சூழ்ந்திருந்தனர். அப்போது ஹனுமான் பணிவுடன் அருகே சென்று, வணங்கி, வாழ்த்தி, அமைதியுடன் அங்கே நிலைத்தான்।

Verse 4

प्रविश्य चपुरींलङ्कांपूज्यमानोनिशाचारै: ।ततस्तेनाभ्युनुज्ञातोहनुमान्वृक्षवाटिकाम् ।।6.116.2।।सम्प्रविश्ययथान्यायंसीतायाद्विितोहरिः ।ददर्शमृजयाहीनांसातङ्कांरोहिणीमिव ।।6.116.3।।वृक्षमूलेनिरानन्दांराक्षसीभिःपरीवृताम् ।निभृतःप्रणतःप्रह्वस्सोऽभिगम्याभिवाद्य च ।।6.116.4।।

லங்காபுரியில் நுழைந்து, நிசாசரர்களால் போற்றப்பட்டவனாகவும், விபீஷணனின் அனுமதி பெற்றவனாகவும் ஹனுமான் பின்னர் மரவாடிகைக்குச் சென்றான். முறையின்படி தோட்டத்துள் நுழைந்து, சீதைக்கு அறிமுகமான அந்த வானரன் அவளை கண்டான்—சுத்திகரிக்கப்படாதவள், சோர்ந்தவள், அச்சமுற்றவள், ரோஹிணியைப் போல. அவள் மரத்தின் அடியில் மகிழ்வின்றி அமர்ந்திருந்தாள்; ராட்சசிப் பெண்கள் சூழ்ந்திருந்தனர். அப்போது ஹனுமான் பணிவுடன் அருகே சென்று, வணங்கி, வாழ்த்தி, அமைதியுடன் அங்கே நிலைத்தான்।

Verse 5

दृष्टवासमागतंदेवीहनूमन्तंमहाबलम् ।तूष्णीमास्ततदादृष्टवास्मृत्वासृष्टाभवत्तदा ।।6.116.5।।

மகாபலமுடைய ஹனுமான் வந்தடைந்ததைப் பார்த்த தேவியார் (சீதையார்) முதலில் மௌனமாயிருந்தார்; பின்னர் அவரைக் கண்டு அடையாளம் அறிந்து பேரானந்தம் அடைந்தார்।

Verse 6

सौम्यंतस्यामुखंदृष्टवाहनुमान्प्लवगोत्तमः ।रामस्यवचनंसर्वमाख्यातुमुपचक्रमे ।।6.116.6।।

அவளுடைய மென்மையான முகத்தைப் பார்த்த வானரர்களில் சிறந்த ஹனுமான், ராமனின் செய்தி முழுவதையும் சொல்லத் தொடங்கினான்.

Verse 7

वैदेही कुशलीरामस्सहसुग्रीवलक्ष्मणः ।वभीषणसहायश्चहरीणांसहितोबलैः ।।6.116.7।।

‘வைதேஹி! ராமன் நலமாய் உள்ளான்—சுக்ரீவனும் லக்ஷ்மணனும் உடன்; விபீஷணன் துணையுடன், வானரப் படைகளோடு சேர்ந்திருக்கிறான்.’

Verse 8

कुशलंचाहसिद्धार्थोहतशत्रुरिमत्रजित् ।विभीषणसहायेनरामेणहरिभिस्सह ।।6.116.8।।निहतोरावणोदेविलक्ष्मणेन च वीर्यवान् ।

‘தேவி! அவர் உங்கள் நலத்தை விசாரிக்கிறார். விபீஷணன் துணையுடன், வானரர்களோடு கூடிய ராமன்—காரியம் நிறைவேற்றியவன், பகைவரை அழிப்பவன், எதிரிகளை வெல்வவன்—வெற்றி பெற்றான்; வலிமைமிக்க லக்ஷ்மணன் ராவணனை வதம் செய்தான்.’

Verse 9

प्रियमाख्यामितेदेविभूयश्चत्वांसभाजये ।।6.116.9।।तवप्रभावाद्धर्मजेमहान् रामेणसंयुगे ।लब्धोऽयंविजयस्सीतेस्वस्थाभवगतज्वरा ।।6.116.10।।

‘தேவி! உமக்கு இனிய செய்தியை அறிவிக்கிறேன்; மீண்டும் உம்மை வணங்கி போற்றுகிறேன். தர்மத்தை அறிந்த சீதே! உமது புண்ணியப் பிரபாவத்தாலேயே மகா ராமன் போரில் இந்தப் பெரும் வெற்றியைப் பெற்றான். நீ அமைதியாய் இரு; துயரக் காய்ச்சல் நீங்குக.’

Verse 10

प्रियमाख्यामितेदेविभूयश्चत्वांसभाजये ।।6.116.9।।तवप्रभावाद्धर्मजेमहान् रामेणसंयुगे ।लब्धोऽयंविजयस्सीतेस्वस्थाभवगतज्वरा ।।6.116.10।।

தேவி! உனக்கு இனிய செய்தியை அறிவிக்கிறேன்; மீண்டும் உன்னை வணங்கி போற்றுகிறேன். தர்மம் அறிந்த சீதே! உன் மகிமையால் மகா ராமன் போரில் இந்த வெற்றியைப் பெற்றான். நீ நிம்மதியாய் இரு; காய்ச்சல் போன்ற துயரம் நீங்குக.

Verse 11

रावणश्चहतश्शत्रुर्लङ्कचैववशीकृता ।मयाह्यलब्न्दिद्रेणधृतेनतवनिर्जये ।।6.116.11।।प्रतिज्ञैषाविनिस्तीर्णाबद्ध्वासेतुंमहोदधौ ।

பகைவன் ராவணன் கொல்லப்பட்டான்; லங்கையும் அடக்கப்பட்டது. உன் விடுதலைக்காக நான் உறக்கம் இன்றி உறுதியுடன் இருந்தேன்; பேர்கடலில் சேதுவை கட்டி இந்தப் பிரதிஞ்ஞை நிறைவேறியது.

Verse 12

सम्भ्रमश्च न कर्तव्योवर्तन्त्यारावणालये ।।6.116.12।।विभीषणविधेयंहिलङ्कैश्वर्यमिदंकृतम् ।

நீ ராவணனின் அரண்மனையில் இருப்பதால் கலங்க வேண்டாம். லங்கையின் இந்த அரசாட்சி இப்போது விபீஷணனின் அதிகாரத்தில் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது.

Verse 13

तदाश्वसिहिविस्रब्धंस्वगृहेपरिवर्तसे ।।6.116.13।।अयंचाभ्येतिसम्हृष्टस्त्वद्धर्शनसमुत्सुकः ।

ஆகையால் நீ அஞ்சாது ஆறுதல் கொண்டு அமைதியாயிரு; நீ உன் இல்லத்திலேயே இருப்பதுபோல். மேலும் விபீஷணனும் மகிழ்ச்சியுடன், உன் தரிசனத்திற்குத் துடிப்புடன், இங்கே வருகிறான்।

Verse 14

एवमुक्तासमुत्पत्यसीताशशिनिभानना ।।6.116.14।।प्रहर्षेणावरुद्धासाव्याहर्तुं न शशाक ह ।

இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் நிலவுபோன்ற முகத்தையுடைய சீதை எழுந்தாள்; பேரானந்தம் தொண்டையை அடைத்ததால் அவள் பேச இயலவில்லை।

Verse 15

ततोऽब्रवीद्धरिवरःसीतामप्रतिजल्पतीम् ।।6.116.15।।किंत्वंचिन्तयसेदेविकिं च मांनाभिभाषसे ।

அப்போது வானரர்களில் சிறந்த ஹனுமான், சீதை பதில் சொல்லாததைக் கண்டு கூறினான்— “தேவி, நீ என்ன நினைக்கிறாய்? என்னிடம் ஏன் பேசவில்லை?”

Verse 16

एवमुक्ताहनुमतासीताधर्मपथेस्थिता ।।6.116.16।।अब्रवीत्परमप्रीताबाष्पगद्गदयागिरा ।

ஹனுமான் இவ்வாறு கூற, தர்மப் பாதையில் நிலைத்த சீதை மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், கண்ணீரால் தழுதழுத்த குரலில் பேசினாள்।

Verse 17

प्रियमेतदुपश्रुत्यभर्तुर्विजयसंश्रयम् ।।6.116.17।।प्रहर्षवशमापन्नानिर्वाक्यास्मिक्षणान्तरम् ।

என் கணவரின் வெற்றியை உறுதிப்படுத்தும் இந்தச் செய்தி கேட்பதற்கு எனக்கு மிக இனியது. இதைக் கேட்டவுடன் பேரானந்தத்தில் நான் சிறிது நேரம் சொற்களின்றி நிற்கிறேன்।

Verse 18

न हिपश्यामिसदृशंचिन्तयन्तीप्लवङ्गमा ।।6.116.18।।मप्रतियाब्यानकस्येहदातुंप्रत्यभिनन्दनम् ।

ஓ வானரனே! நான் எவ்வளவு சிந்தித்தாலும், நீ கொண்டுவந்த மகிழ்வூட்டும் செய்திக்குப் பதிலாக நன்றிக் குறியாய் உனக்குக் கொடுக்கத் தகுந்த பொருத்தமான பரிசு இங்கே எனக்குக் காணப்படவில்லை।

Verse 19

नहिपश्यामिततसौम्यपृथिव्यामपिवानर ।।6.116.19।।सदृशंयत्प्रियाख्यानेतवदत्त्वाभवेत्सुखम् ।

அன்பு வானரனே! இந்தப் பூமியில்கூட உன் இனிய செய்திக்குத் தகுந்ததாக எதையும் நான் காணவில்லை; அதை உனக்குக் கொடுத்தால் தான் எனக்கு உண்மையான மனநிறைவு உண்டாகும்।

Verse 20

हिरण्यंवासुवर्णंवारत्नानिविविधानिच ।।6.116.20।।राज्यंवात्रिषुलोकेषुनैतदर्हतिभाषितम् ।

தங்கமோ சிறந்த பொன்னோ, பலவகை ரத்தினங்களோ, மூன்று உலகங்களின் அரசாட்சியோ கூட—நீ சொன்ன வாக்கிற்கு ஈடாகாது; இவை எதுவும் அதற்குத் தகுதியல்ல।

Verse 21

एवमुक्तस्तुवैदेह्याप्रत्युवाचप्लवङ्गमः ।।6.116.21।।प्रगृहीताञ्जलिर्हर्षासतीतायाःप्रमुखेस्थितः ।

வைதேஹி இவ்வாறு கூறியதும், அந்த வானரன் மகிழ்ச்சியுடன் கைகளை கூப்பி, சீதையின் முன்னிலையில் நின்று பதிலளித்தான்।

Verse 22

भर्तुःप्रियहितेयुक्तेभर्तुर्विजयकाङ्क्षिण: ।।6.116.22।।स्निग्धमेवंविधंवाक्यंत्वमेवार्हस्यनिन्दिते ।

களங்கமற்றவளே! கணவருக்குப் பிரியமும் நலமும் நாடி, அவரது வெற்றியை விரும்பும் நீயே—இத்தகைய அன்புமிகு வார்த்தைகளைச் சொல்லத் தகுதியானவள்।

Verse 23

तवैतद्वचनंसौम्येसारवत् स्निग्धमेव च ।।6.116.23।।रत्नौघाद्विविधाच्चापिदेवराज्याद्विशिष्यते ।

அருமைமிகு சௌம்யே! உன் இவ்வசனம் சாரமுடையதும் அன்புச் சுவையால் நிறைந்ததும்; அது பலவகை ரத்தினக் குவியல்களையும் தேவராஜ்யத்தையும் விடவும் மேலானது।

Verse 24

अर्थतश्चमयाप्राप्तादेवरज्यादयोगुणाः ।।6.116.24।।हतशत्रुंविजयिनंरामंपश्यामिसुस्थितम् ।

எதிரியை அழித்து வெற்றி பெற்றும் உறுதியாக மீண்டும் நிலைபெற்றும் உள்ள ராமனை இப்போது நான் காண்கிறேன்; ஆகவே எனக்கு உண்மையாகவே தேவராஜ்யம் முதலான எல்லா அருள்களையும் பெற்றதுபோல் தோன்றுகிறது।

Verse 25

तस्यतद्वचनंश्रुत्वामैथिलीजनकात्मजा ।।6.116.25।।ततःशुभतरंवाक्यमुवाचपवनात्मजम् ।

அவனுடைய சொற்களை கேட்ட ஜனககுமாரி மைதிலி, பின்னர் வாயுபுத்திரனிடம் இன்னும் அதிகமாக மங்களகரமான வார்த்தைகளை உரைத்தாள்।

Verse 26

अतिलक्षणसम्पन्नंमाधुर्यगुणभूषितम् ।।6.116.26।।बुद्ध्याह्यष्टाङ्गयायुक्तंत्वमेवार्हसिभाषितुम् ।

உன் பேச்சு மிகச் சிறந்த இலக்கணங்களால் நிறைந்ததும் இனிமை எனும் குணத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டதும்; அஷ்டாங்கச் சிறப்புகள் கொண்ட புத்தியுடன் கூடியதால், பேசத் தகுதியானவன் நீயே।

Verse 27

श्लाघनीयोऽनिलस्यत्वंसुतःपरमधार्मिकः ।।6.116.27।।बलंशौर्यंश्रुतंसत्त्वंविक्रमोदाक्ष्यमुत्तमम् ।तेजःक्षमाधृतिस्स्थैर्यंविनीतत्वं न संशयः ।।6.116.28।।एतेचान्ये च बहवोगुणास्त्वय्येवशोभनाः ।

நீ வாயுதேவரின் புகழத்தக்க புதல்வன்; பரம தர்மநிஷ்டன். வலிமை, வீரியம், வேத-ஞானம், துணிவு, பராக்கிரமம், சிறந்த திறமை; தேஜஸ், பொறுமை, திடத்தன்மை, நிலைத்தன்மை, பணிவு—ஐயமின்றி இவையும் இன்னும் பல நற்குணங்களும் உன்னிலேயே ஒளிர்கின்றன.

Verse 28

श्लाघनीयोऽनिलस्यत्वंसुतःपरमधार्मिकः ।।6.116.27।।बलंशौर्यंश्रुतंसत्त्वंविक्रमोदाक्ष्यमुत्तमम् ।तेजःक्षमाधृतिस्स्थैर्यंविनीतत्वं न संशयः ।।6.116.28।।एतेचान्ये च बहवोगुणास्त्वय्येवशोभनाः ।

அப்போது ஹனுமான்—அமைதியுடனும் பணிவுடனும்—மகிழ்ச்சியால் கைகூப்பி சீதையின் முன்னிலையில் நின்று, அவளிடம் மீண்டும் உரைத்தான்.

Verse 29

अथोवाचपुनस्सीतामसम्भ्रान्तोविनीतवत् ।।6.116.29।।प्रगृहीताञ्चलिर्हर्षात्सीतायाःप्रमुखेस्थितः ।

அப்போது ஹனுமான்—அமைதியுடனும் பணிவுடனும்—மகிழ்ச்சியால் கைகூப்பி சீதையின் முன்னிலையில் நின்று, அவளிடம் மீண்டும் உரைத்தான்.

Verse 30

इमास्तुखलुराक्षस्योयदित्वमनुमन्यसे ।।6.116.30।।हन्तुमिच्छामितास्सर्वायाभिस्त्वंतर्जितापुरा ।

நீ அனுமதித்தால், முன்பு உன்னை மிரட்டி துன்புறுத்திய இந்த ராக்ஷசிப் பெண்கள் அனைவரையும் நான் வதம் செய்ய விரும்புகிறேன்.

Verse 31

क्लिश्यन्तीम् पतिदेवांत्वामशोकवनिकांगताम् ।।6.116.31।।घोररूपसमाचाराःक्रूराःक्रूरतरेक्षणाः ।इहश्रुतामयादेवि राक्षस्योविकृताननाः ।।6.116.32।।असकृत्परुषैर्वाक्यैर्वद्नत्योरावणाज्ञया ।

தேவி, கணவனையே தெய்வமாகக் கொண்ட நீ அசோக வனிகையில் சென்று துன்புறும்போது—இங்கே நான் கேட்டேன்: விகார முகங்களுடைய, கொடிய நடத்தை கொண்ட, பயங்கர உருவமுடைய, மிகக் கொடூர பார்வையுடைய அந்த ராக்ஷசிப் பெண்கள் ராவணன் ஆணையினால் மீண்டும் மீண்டும் கடுஞ்சொற்கள் கூறினார்கள் என்று.

Verse 32

क्लिश्यन्तीम् पतिदेवांत्वामशोकवनिकांगताम् ।।6.116.31।।घोररूपसमाचाराःक्रूराःक्रूरतरेक्षणाः ।इहश्रुतामयादेवि राक्षस्योविकृताननाः ।।6.116.32।।असकृत्परुषैर्वाक्यैर्वद्नत्योरावणाज्ञया ।

தேவி! கணவனைத் தெய்வமாகக் கொண்ட நீ அசோக வனிகைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டபின் எவ்வாறு துன்புறுத்தப்பட்டாய் என்பதை நான் இங்கே கேட்டேன். பயங்கர உருவமும் நடையும் உடைய, மிகக் கொடூரமான, அச்சமூட்டும் கண்களையுடைய, விகார முகங்களையுடைய அந்த ராட்சசிகள் ராவணன் ஆணையால் மீண்டும் மீண்டும் கடுஞ்சொற்களால் உன்னை அச்சுறுத்தினார்கள்.

Verse 33

विकृताविकृताकाराःक्रूराःक्रूरकचेक्षणाः ।।6.116.33।।इच्छामिविविधैराघतैर्हन्तुमेतास्सुदारुणाः ।राक्षस्योदारुणकथावरमेतत्प्रयच्छमे ।।6.116.34।।

அவர்கள் விகாரமும் விகராளமும் கொண்ட உருவத்தினர்; மிகக் கொடூரர்கள், அச்சமூட்டும் கூந்தலும் உக்கிரமான பார்வையும் உடையவர்கள்.

Verse 34

विकृताविकृताकाराःक्रूराःक्रूरकचेक्षणाः ।।6.116.33।।इच्छामिविविधैराघतैर्हन्तुमेतास्सुदारुणाः ।राक्षस्योदारुणकथावरमेतत्प्रयच्छमे ।।6.116.34।।

இந்த மிகக் கொடிய ராட்சசிகளைப் பலவகை அடிகளால் வீழ்த்த விரும்புகிறேன்; அவர்களின் கொடுமை சொல்லில் அடங்காது. எனக்கு இந்த வரத்தை அருள்வாயாக—அனுமதி தாராய்.

Verse 35

मुष्टिभिःपर्षिणघातैश्चविशालैश्चैवबाहुभिः ।जङ्घाजानुप्रहारैश्चदन्तानांचैवपीडनैः ।।6.116.35।।भक्षणैःकर्णनासानांकेशानांलुञ्चनैस्तथा ।भृशंशुष्कमुखैश्चैवदारणैर्लङ्घनैर्हतैः ।।6.116.36।।विभिन्नशङ्कुग्रीवांशपार्श्वकैश्चकलेवरैः ।निपात्यहन्तुमिच्छामितवविप्रियकारिणीः ।।6.116.37।।

முட்டிகளால், குதிகால் அடிகளால், பெரும் புஜங்களின் தாக்கத்தால், தொடை மற்றும் முழங்கால் அடிகளால், மேலும் பற்களின் நெருக்குப் பீடனத்தால்—

Verse 36

मुष्टिभिःपर्षिणघातैश्चविशालैश्चैवबाहुभिः ।जङ्घाजानुप्रहारैश्चदन्तानांचैवपीडनैः ।।6.116.35।।भक्षणैःकर्णनासानांकेशानांलुञ्चनैस्तथा ।भृशंशुष्कमुखैश्चैवदारणैर्लङ्घनैर्हतैः ।।6.116.36।।विभिन्नशङ्कुग्रीवांशपार्श्वकैश्चकलेवरैः ।निपात्यहन्तुमिच्छामितवविप्रियकारिणीः ।।6.116.37।।

காதுகளையும் மூக்குகளையும் கடித்துத் தின்றும், தலைமயிரைப் பிய்த்தும், முகங்கள் உலர்ந்து போகும்படி அடித்தும், பிளந்தும், கீழே தள்ளியும் அவர்களைக் கொல்ல விரும்புகிறேன்.

Verse 37

मुष्टिभिःपर्षिणघातैश्चविशालैश्चैवबाहुभिः ।जङ्घाजानुप्रहारैश्चदन्तानांचैवपीडनैः ।।6.116.35।।भक्षणैःकर्णनासानांकेशानांलुञ्चनैस्तथा ।भृशंशुष्कमुखैश्चैवदारणैर्लङ्घनैर्हतैः ।।6.116.36।।विभिन्नशङ्कुग्रीवांशपार्श्वकैश्चकलेवरैः ।निपात्यहन्तुमिच्छामितवविप्रियकारिणीः ।।6.116.37।।

எலும்புகள், கழுத்து, தோள்கள் மற்றும் விலாப்புறங்கள் உடைந்த உடல்களுடன், உனக்குத் தீங்கு செய்த அவர்களைக் கீழே தள்ளி, கொல்ல விரும்புகிறேன்.

Verse 38

एवंप्रहारैर्बहुभिःसंप्प्रहार्ययशस्विनि ।घातयेतीव्ररूपाभिर्याभिस्त्वंतर्जितापुरा ।।6.116.38।।

புகழ்பெற்றவளே! முன்பு உன்னை மிரட்டிய அந்தப் பயங்கரமான உருவம் கொண்டவர்களை, இவ்வாறாகப் பல அடிகள் அடித்து நான் கொல்வேன்.

Verse 39

इत्युक्तासाहनुमताकृपणादीनवत्सला ।हनूमन्तमुवाचेदंचिन्तयित्वाविमृश्य च ।।6.116.39।।

அனுமன் இவ்வாறு கூறியதும், ஏழைகளிடம் அன்பு கொண்ட சீதை, சிறிது நேரம் சிந்தித்து, ஆலோசித்து, அனுமனிடம் பின்வருமாறு கூறினார்.

Verse 40

राजसंश्रयवश्यानांकुर्वतीनांपराज्ञया ।विधेयानां च दासीनांकःकुप्यद्वानरोत्तम ।।6.116.40।।

வானரசிறந்தவனே! அரசன் ஆட்சிக்குள் அடங்கியிருந்து, பிறர் ஆணையின்படி மட்டுமே நடக்க வேண்டிய கட்டுப்பாட்டிலுள்ள பணிப்பெண்மீது யார் கோபம் கொள்வார்?

Verse 41

भाग्यवैषम्यदोषेणपुरस्ताद्धुष्कृतेन च ।मयैतत्प्राप्यसर्वंस्वकृतंह्युपभुज्यते ।।6.116.41।।

விதியின் கடுமையான ஏற்றத் தாழ்வினாலும், முன்பு நான் செய்த தீவினையாலும் இது எனக்கு நேர்ந்தது. ஒருவன் தன் செய்த கர்மத்தின் பலனை நிச்சயமாக அனுபவித்தே தீர வேண்டும்.

Verse 42

मैवंवदमहाबाहो दैवेह्येषापरागतिः ।प्राप्तव्यंतुदशायोगान्मयैतदितिनिश्चितम् ।।6.116.42।।दासीनांरावणस्याहंमर्षयामीहदुर्बला ।

அவ்வாறு சொல்லாதீர், மகாபாகுவே! இது தெய்வவிதியால் ஏற்பட்ட உயர்ந்த முடிவு. சூழ்நிலையின் வலியால் இதை நான் அனுபவித்தே ஆக வேண்டும் என்று உறுதியாக எண்ணுகிறேன். இங்கு உதவியற்றவளாக நான் ராவணனின் பணிப்பெண்களை மன்னிக்கிறேன்.

Verse 43

आज्ञप्ताराक्षसेनेहराक्षस्यस्तर्जयन्तिमाम् ।।6.116.43।।हतेतस्मिन्नकुर्वन्तितर्जनंमारुतात्मज ।

இங்கு ராக்ஷசாதிபதியின் ஆணையால் ராக்ஷசிகள் என்னை மிரட்டினார்கள். இப்போது அவன் கொல்லப்பட்டதால், மாருதாத்மஜனே, அவர்கள் இனி என்னை மிரட்டமாட்டார்கள்.

Verse 44

अयंव्याघ्रसमीपेतुपुराणोधर्मसंहितः ।।6.116.44।।ऋक्षेणगीतःश्लोकोऽस्तितंनिबोधप्लवङ्गम ।

பிலவங்கமே! புலியின் அருகில் ஒரு கரடி பாடிய, தர்மத்தோடு ஒத்த பழமையான ஒரு சுலோகம் உள்ளது; அதை கேள்.

Verse 45

न पर: पापमादत्तेपरेषांपापकर्मणाम् ।।6.116.45।।समयोरक्षितव्यस्तुसप्तश्चारित्रभूषणाः ।

சஜ்ஜனன் பிறர் பாவச் செயல்களைப் பார்த்து தானும் பாவத்தை ஏற்கமாட்டான். உரிய காலத்தில் சதாசாரமும் சத்பாதையும் காக்கப்பட வேண்டும்; நல்லொழுக்கமே உண்மையான அணிகலன்.

Verse 46

पापानांवाशुभानांवावधार्हाणांप्लवङ्गम ।।6.116.46।।कार्यंकरुण्यमार्येण न कश्चिन्नापराध्यति ।

வானரனே! அவர்கள் பாவிகளாயினும் புண்ணியவான்களாயினும், கொல்லத் தகுதியானவர்களாயினும்—ஆரியன் கருணையோடு நடக்க வேண்டும்; யாரிடமும் அபராதம் செய்யக் கூடாது.

Verse 47

लोकहिंसाविहाराणांरक्षसांकामरूपिणाम् ।।6.116.47।।कुर्वतामपिपापानिनैवकार्यमशोभनम् ।

உலகைத் துன்புறுத்துவதில் மகிழும், விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்கும் ராட்சசர்கள் பாவம் செய்தாலும், பதிலுக்கு அவமானகரமான செயலைச் செய்யவே கூடாது.

Verse 48

एवमुक्तस्तुहनुमान् सीतयावाक्यकोविदः ।।6.116.48।।प्रत्युवाचततस्सीतांरामपत्नीयशश्विनीम् ।

சீதையால் இவ்வாறு கூறப்பட்டபின், சொல்லாற்றலில் நிபுணனான ஹனுமான், புகழ்மிக்க ராமபத்னி சீதைக்கு அப்போது பதிலுரைத்தான்.

Verse 49

युक्तारामस्यभवतीधर्मपत्नीयशश्विनी ।।6.116.49।।प्रतिसन्दिशमांदेवि गमिष्येयत्रराघवः ।

தேவி! நீ ராமனின் உரிய, புகழ்மிக்க தர்மபத்னி. எனக்கு செய்தி அளித்து அனுப்பு; ராகவன் இருக்கும் இடத்திற்கே நான் செல்வேன்.

Verse 50

एवमुक्ताहनुमतावैदेहिजनकात्मजा ।।6.116.50।।साब्रवीद्ध्रष्टुमिच्छामिभर्तारंवानरोत्तम ।

ஹனுமான் இவ்வாறு கூறியபோது வைதேஹி ஜனகநந்தினி கூறினாள்—“வானரசிறந்தவனே, என் கணவரை நான் தரிசிக்க விரும்புகிறேன்।”

Verse 51

तस्यास्तद्वचनंश्रुत्वाहनुमान्पवनात्मजः ।।6.116.51।।हर्षयन्मैथिलींवाक्यमुवाचेदंमहामतिः ।

அவளுடைய சொற்களை கேட்ட பவனபுத்திரன் ஹனுமான், பேரறிவுடையவன், மைதிலியை மகிழ்விக்க மீண்டும் இவ்வாறு உரைத்தான்।

Verse 52

पूर्णचन्द्राननंरामंद्रक्ष्यस्यार्येसलक्ष्मणम् ।।6.116.52।।स्थिरमित्रंहतामित्रंशचीवत्रिदशेश्वरम् ।

ஆர்யே, இப்போது நீ முழுநிலா முகத்தையுடைய ஸ்ரீராமனை லக்ஷ்மணனுடன் காண்பாய்—நண்பர்களுக்கு உறுதியானவர், பகைவர்களை வீழ்த்தியவர்; சசி தேவராஜன் இந்திரனை காண்பதுபோல்।

Verse 53

तामेवमुक्त्वाराजन्तींसीतांसाक्षादिवश्रियम् ।।6.116.53।।आजगाममहावेगोहनूमान्यत्रराघवः ।

இவ்வாறு கூறி, நேரில் திருமகள்போல் அரசொளியுடன் பிரகாசித்த சீதையாரை விட்டு, மிகவேகமுடைய ஹனுமான் ராகவன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 54

அப்போது வானரர்களில் சிறந்த ஹனுமான், இந்திரனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடைய ராகவனிடம், சீதையின் பதிலை அதே வரிசையிலும் அதே சொற்களிலும் அப்படியே எடுத்துரைத்தான்.