Sarga 115

Verse 1

तेरावणवधंदृष्टवादेवगन्धर्वदानवाः ।जग्मुस्स्वैस्वैर्विमानैस्तेकथयन्तश्शुभाःकथाः ।।।।

ராவணவதத்தை கண்ட தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், தானவர்கள் தத்தம் விமானங்களில் புறப்பட்டுச் சென்று, அந்த மங்கள நிகழ்வின் நற்புகழ்க் கதைகளை ஒருவருக்கொருவர் உரைத்தனர்।

Verse 2

रावणस्यवधंघोरंराघवस्यपराक्रमम् ।सुयुद्धंवानराणां च सुग्रीवस्य च मन्त्रितम् ।।।।अनुरागं च वीर्यं च सौमित्रेर्लक्ष्मणस्य च ।पतिव्रतात्वंसीतायाहनूमतिपराक्रमम् ।।।।कथयन्तोमहाभागाजग्मुर्हष्टायथागतम् ।

அம்மகாபாகர்கள் ராவணனின் கொடிய வதம், ராகவனின் பராக்கிரமம், வானரர்களின் சிறந்த போர், சுக்ரீவனின் நல்வழி ஆலோசனை ஆகியவற்றைச் சொல்லிக்கொண்டே சென்றனர். மேலும் சௌமித்ரி லக்ஷ்மணனின் அன்பும் வீரமும், சீதையின் பத்தினித் தவமும், ஹனுமானின் பராக்கிரமமும் புகழ்ந்து, மகிழ்ச்சியுடன் வந்த வழியே மீண்டும் சென்றனர்.

Verse 3

रावणस्यवधंघोरंराघवस्यपराक्रमम् ।सुयुद्धंवानराणां च सुग्रीवस्य च मन्त्रितम् ।।6.115.2।।अनुरागं च वीर्यं च सौमित्रेर्लक्ष्मणस्य च ।पतिव्रतात्वंसीतायाहनूमतिपराक्रमम् ।।6.115.3।।कथयन्तोमहाभागाजग्मुर्हष्टायथागतम् ।

சௌமித்ரியான லட்சுமணனின் அன்பும் வீரமும், சீதையின் பத்தினித் தர்மமும், ஹனுமானின் பராக்கிரமமும் கூறிக்கொண்டே அந்த மகாபாக்யவான்கள் மகிழ்ந்து, வந்தபடியே மீண்டும் சென்றனர்.

Verse 4

राघवस्तुरथंदिव्यमिन्द्रदत्तंशिखिप्रभम् ।।।।अनुज्ञायमहाभागोर्मातलिंप्रत्यपूजयत् ।

மகாபாகனான ராகவன் மாதலியை விடைபெற்று, இந்திரன் அருளிய அக்கினிப் பிரபையால் ஒளிரும் அந்த திவ்ய ரதத்தை முறையாக மீண்டும் ஒப்படைத்தான்.

Verse 5

राघवेणाभ्यनुज्ञातोमातलिश्शक्रसारथिः ।।।।दिव्यंतंरथमास्थायदिवमेवारूरोहसह ।

ராகவனின் அனுமதி பெற்ற சக்கிரனின் சாரதி மாதலி, அந்த திவ்ய ரதத்தில் ஏறி நேரே ஸ்வர்கலோகத்திற்கே உயர்ந்து சென்றான்.

Verse 6

तस्मिंस्तुदिवमारूढेसुसारथिसन्तमे ।।।।राघवःपरमप्रीतस्सुग्रीवंपरिषस्वजे ।

சிறந்த சாரதியான மாதலி ஸ்வர்கம் ஏறிச் சென்றபின், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுற்ற ராகவன் சுக்ரீவனை அன்புடன் அணைத்தான்.

Verse 7

परिष्वज्य च सुग्रीवंलक्ष्मणेनाभिवादितः ।।।।पूज्यमानोहरिगणैराजगामबलालयम् ।

சுக்ரீவனை அணைத்து, லக்ஷ்மணனின் வணக்கத்தை ஏற்று, வானரக் கூட்டத்தால் போற்றப்பட்ட ராகவன் படை முகாமிற்கு மீண்டும் வந்தான்.

Verse 8

अथोवाच स काकुत्स्थस्समीपपरिवर्तिनम् ।।।।सौमित्रिंसत्त्वसम्पन्नंलक्ष्मणंशुभलक्षणम् ।

அப்போது காகுத்ஸ்த குலத்தவன் ராகவன், அருகில் நின்ற திடமுள்ள, நல்விளக்கங்களால் விளங்கும் சௌமித்ரி லக்ஷ்மணனை நோக்கி உரைத்தான்.

Verse 9

भीषणमिमंसौम्य लङ्कायामभिषेचय ।।।।अनुरक्तं च भक्तं च तथापूर्वोपकारिणम् ।

அருமை லக்ஷ்மணா! லங்கையில் இந்த விபீஷணனுக்கு அபிஷேகம் செய். இவன் அன்புடன் பற்றுடையவன், பக்தன், முன்பே உதவி செய்தவன்.

Verse 10

एषमेपरमःकामोयदिमंरावणानुजम् ।।।।लङ्कायांसौम्य पश्येमभिषिक्तंविभीषणम् ।

அன்பரே! என் பரம விருப்பம் இதுவே—லங்கையில் ராவணனின் இளையோன் விபீஷணன் அபிஷேகமடைந்ததை நாம் காண வேண்டும்।

Verse 11

एवमुक्तस्तुसौमित्रीराघवेणमहात्मना ।।।।तथेत्युक्त्वासुसम्हृष्टःसौवर्णंघटमाददे ।

மகாத்மா ராகவன் இவ்வாறு கூற, சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ‘அப்படியே’ என்று சொல்லி ஒரு பொற்கலசத்தை எடுத்தான்।

Verse 12

तम्घटंवानरेन्द्राणांहस्तेदत्त्वामनोजवान् ।।।।व्यादिदेशमहासत्त्व: समुद्रसलिलंतदा ।

அப்போது மகாசத்துவனான லக்ஷ்மணன் அந்தக் கலசத்தை மனோவேகமுடைய வானரத் தலைவனின் கையில் கொடுத்து, கடல்நீரை கொண்டு வருமாறு ஆணையிட்டான்।

Verse 13

अतिशीघ्रंततोगत्वावानरास्तेमनोजवाः ।।।।आगतास्तुजलंगृह्यसमुद्राद्वानरोत्तमाः ।

பின்னர் மனோவேகமுடைய அந்தச் சிறந்த வானரர்கள் மிக விரைவாகச் சென்று, கடலிலிருந்து நீரை எடுத்துக்கொண்டு மீண்டும் வந்தனர்।

Verse 14

ततःस्त्वेकंघटंगृह्यसम्स्थाप्यपरमासने ।।।।घटेनतेनसौमित्रिरभ्यषिञ्चद्विभीषणम् ।लङ्कायांरक्षसांमध्येराजानंरामशासनात् ।।।।विधिनामन्त्रदृष्टेनसुहृद्गणसमावृतः ।

பின்பு ஒரு கலசத்தை எடுத்துக் கொண்டு விபீஷணனை உயர்ந்த ஆசனத்தில் அமர்த்தி, அந்தக் கலசநீரால் சௌமித்ரி (லக்ஷ்மணன்) ராமனின் ஆணையின்படி, லங்கையில் ராக்ஷசர்களின் நடுவே, மந்திரங்களால் காணப்பட்ட சாஸ்திரவிதிப்படி, நல்வாழ்த்துநர் சூழ விபீஷணனுக்கு ராஜாபிஷேகம் செய்தான்.

Verse 15

ततःस्त्वेकंघटंगृह्यसम्स्थाप्यपरमासने ।।6.115.14।।घटेनतेनसौमित्रिरभ्यषिञ्चद्विभीषणम् ।लङ्कायांरक्षसांमध्येराजानंरामशासनात् ।।6.115.15।।विधिनामन्त्रदृष्टेनसुहृद्गणसमावृतः ।

அப்போது ராக்ஷசரும் வானரரும்—அனைவரும்—ஒப்பற்ற ஆனந்தத்தில் நிறைந்து, ராமனை மட்டுமே புகழ்ந்து பாடினர்.

Verse 16

अभ्यषिञ्चंस्तदासर्वेराक्षसावानरास्तथा ।।।।प्रहर्षमतुलंगत्वातुष्टुवूराममवे ह ।

அப்போது ராக்ஷசரும் வானரரும்—அனைவரும்—ஒப்பற்ற ஆனந்தத்தில் நிறைந்து, ராமனை மட்டுமே புகழ்ந்து பாடினர்.

Verse 17

तस्यामात्याजहृषिरेभक्तायेचास्यराक्षसाः ।।।।दृष्टवाभिषिक्तंलङ्कायांराक्षसेन्द्रंविभीषणम् ।

லங்கையில் விபீஷணன் ராக்ஷசேந்திரனாக அபிஷேகிக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, அவனுடைய அமைச்சர்களும் அவனுக்கு பக்தியுடைய ராக்ஷசர்களும் மகிழ்ந்து களித்தனர்.

Verse 18

राघवःपरमांप्रीतिंजगामसहलक्ष्मणः ।।।।स तद्राज्यंमहत्प्राप्यरामदत्तंविभीषणः ।

லக்ஷ்மணனுடன் ராகவன் பேரானந்தத்தை அடைந்தான்; மேலும் ராமன் அளித்த அந்த மகத்தான அரசை பெற்ற விபீஷணன் தன் உரிய நிலையைக் கண்டடைந்தான்.

Verse 19

प्रकृतयस्सान्त्वयित्वा च ततोराममुपागमत् ।।।।दध्यक्षतान्मोदकांश्चलाजास्सुमनसस्तथा ।आजह्रुरथसन्तुष्टाःपौरास्तस्मैनिशाचराः ।।।।

பிரஜைகளை ஆறுதல் கூறி அவர் பின்னர் ராமனை அணுகினார். அப்போது மகிழ்ந்த நகரவாசிகள்—அந்த நிசாசர மக்கள்—அவருக்காக தயிர், அக்ஷதை (மஞ்சள் கலந்த அரிசி), மோதகம், லாஜம் (வறுத்த தானியம்) மற்றும் சுமனம் (மலர்கள்) கொண்டு வந்தனர்.

Verse 20

प्रकृतयस्सान्त्वयित्वा च ततोराममुपागमत् ।।6.115.19।।दध्यक्षतान्मोदकांश्चलाजास्सुमनसस्तथा ।आजह्रुरथसन्तुष्टाःपौरास्तस्मैनिशाचराः ।।6.115.20।।

அப்போது மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்த நகரவாசிகள் தயிர், அக்ஷதை, மோதகம், லாஜம் (வறுத்த நெல்) மற்றும் மலர்களை கொண்டு வந்து அவருக்கு அர்ப்பணித்தனர்.

Verse 21

सःतान् गृहीत्वादुर्धर्षोराघवायन्यवेदयत् ।।।।माङ्गल्यंमङ्गलंसर्वंलक्ष्मणाय च वीर्यवान् ।

அவற்றை ஏற்றுக்கொண்ட துர்தர்ஷனும் வீரனுமான விபீஷணன், அந்த மங்களகரமான அனைத்தையும் ராகவ ஸ்ரீராமனுக்கும், லக்ஷ்மணனுக்கும் சமர்ப்பித்தான்.

Verse 22

कृतकार्यंसमृद्धार्थंदृष्टवारामोविभीषणम् ।।।।प्रतिजग्राहतत्सर्वंतस्यैवप्रियकाम्यया ।

விபீஷணன் தன் நோக்கம் நிறைவேறி நன்கு நிலைபெற்றிருப்பதைப் பார்த்த ஸ்ரீராமன், அவனை மகிழ்விக்கவே அந்த அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டான்.

Verse 23

ततःशैलोपमंवीरंप्राञ्जलिंप्रणतंस्थितम् ।।।।उवाचेदंवचोरामोहनूमन्तंप्लवङ्गमम् ।

அப்போது மலைபோல் உயர்ந்த வீரன், கைகூப்பி பணிவுடன் நின்ற ஹனுமான் எனும் வானர வீரனை நோக்கி ஸ்ரீராமன் இவ்வசனத்தை உரைத்தான்.

Verse 24

अनुज्ञाप्यमहाराजमिमंसौम्य विभीषणम् ।।।।प्रविश्यनगरींलङ्कांकौशलंब्रूहिमैथिलीम् ।

அன்புடையவனே! இந்த மகாராஜன் விபீஷணனின் அனுமதி பெற்று, லங்கா நகரில் நுழைந்து மைதிலியின் நலநிலை விசாரி.

Verse 25

वैदेह्यैमांकुशलिनंसुग्रीवं च सलक्ष्मणम् ।।।।आचक्ष्ववदतांश्रेष्ठरावणं च हतंरणे ।

வைதேஹியிடம் கூறு—லட்சுமணனுடன் நான் நலமாக இருக்கிறேன்; சுக்ரீவனும் நலமாக இருக்கிறான்; மேலும், சொல்வல்லவனே, ராவணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்டான் என்றும் தெரிவி.

Verse 26

प्रियमेतदुदाहृत्यवैदेह्यास्त्वंहरीश्वर ।।।।प्रतिगृह्य च सन्देशमुपावर्तितुमर्हसि ।

வானரேசனே! வைதேஹிக்கு இந்த இனிய செய்தியை அறிவித்து, அவளுடைய செய்தியைப் பெற்றுக்கொண்டு நீ மீண்டும் திரும்பி வருதல் வேண்டும்.