Yuddha Kanda Sarga 108 - Valmiki Ramayana | Tamil | Vedapath

Valmiki

Yuddha KandaSarga 10836 Verses

Sarga 108

रावणरथवैभव–निमित्तदर्शन–राममातलिसंवादः (Ravana’s Chariot, Portents, and Rama–Matali Instructions)

युद्धकाण्ड

இந்த சர்க்கத்தில் முதலில் ராவணனின் ரதவிளக்கம் வருகிறது—கந்தர்வநகரம் போல் வியத்தகு வடிவம், கொடிகளும் பதாகைகளும் நிறைந்த அலங்காரம், பொன் சங்கிலிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட குதிரைகள் இணைக்கப்பட்டு, போர்க்களத்தில் அச்சத்தை எழுப்புமாறு அமைந்தது. போர் தீவிரமாவதைக் கண்டு, ராவணரதம் தாக்குதலாக நெருங்குவதைப் பார்த்த ஸ்ரீராமன், இந்திரனின் சாரதியான மாதலியிடம்—அவன் தலைகீழான, கட்டுப்பாடற்ற, வெறித்தனமான இயக்கம் தன்னழிவின் அறிகுறி என எச்சரிக்கிறார். பின்னர் அவர் தெளிவான கட்டளைகள் அளிக்கிறார்—எச்சரிக்கையுடன் இரு, எதிரியை நோக்கி நேராக ரதத்தை செலுத்து, மனம் குழம்பாதபடி வைத்துக் கொள், நிலையான பார்வையுடன் கயிறுகளை கட்டுப்படுத்து। மாதலி மகிழ்ந்து திறமையுடன் ரதத்தை இயக்கி, சக்கரங்கள் எழுப்பும் தூசியால் ராவணனை கலங்கச் செய்கிறார். ராவணன் அம்புகளால் ஸ்ரீராமனைத் தாக்க, ஸ்ரீராமன் இந்திரனுக்கு ஒப்பான வல்லமைமிக்க வில்லை எடுத்துக் கொண்டு எதிர்நிற்கிறார். இருவரும் சிங்கங்களைப் போல ஒருவரையொருவர் கொல்லும் உறுதியுடன் நேருக்கு நேர் நிற்க, தேவர்கள் அந்தப் போர்த் துவந்தத்தைப் பார்க்கக் கூடுகின்றனர்। பின்னர் ராவணனைச் சுற்றி கடும் அபசகுனங்கள் தோன்றுகின்றன—இரத்தமழை, சுழலும் காற்றுகள், கழுகுகளும் நரிகளும், தூசியில் மங்கிய திசைகள், விண்கற்கள் வீழ்தல், மேகமின்றி இடியொலி/வஜ்ரத் தாக்கம் போன்றவை; ஸ்ரீராமனுக்கோ வெற்றியைச் சுட்டும் சுபலட்சணங்கள் எழுகின்றன. இந்நிமித்தங்களை உணர்ந்து ஸ்ரீராமன் வெற்றிநம்பிக்கையுடன் மேலும் பராக்கிரமம் கொண்டு, பகைவனின் முடிவை நிறைவேற்ற முன்னேறுகிறார்।

Shlokas

Verse 1

स रथंसारथिःहृष्टंपरसैन्यप्रधर्षणम् ।गन्धर्वनगराकारंसमुच्छ्रितपाताकिनम् ।।।।युक्तंपरमसम्पन्नैर्वजिभिर्हेममालिभिः ।युद्धोपकरणैःपूर्णंपताकाध्वजमालिनीम् ।।।।ग्रसन्तमिवचाकाशंनादयन्तंवसुन्धराम् ।प्रणाशंपरनैन्यानांस्वनैन्यस्यप्रहर्षणम् ।।।।रावणस्यरथंक्षिप्रंचोदयामाससारथिः ।

மகிழ்ந்த தேரோட்டி ராவணனின் தேரை விரைவாகச் செலுத்தினான்—அது எதிர்சேனையை நசுக்கும் வல்லமை உடையது, கந்தர்வ நகரம் போன்ற வடிவமுடையது, உயர்ந்த கொடிகளால் மிளிர்வது. பொன் மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சிறந்த குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டு, போர்க்கருவிகளால் நிறைந்து, கொடி-த்வஜங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தத் தேரு, ஆகாயத்தை விழுங்குவது போலவும் பூமியை முழங்கச் செய்வது போலவும் தோன்றியது; எதிரணிப் படிவரிசைகளுக்கு அழிவையும், தன் அணிக்கு உற்சாகத்தையும் அளிப்பதாக இருந்தது.

Verse 2

स रथंसारथिःहृष्टंपरसैन्यप्रधर्षणम् ।गन्धर्वनगराकारंसमुच्छ्रितपाताकिनम् ।।6.108.1।।युक्तंपरमसम्पन्नैर्वजिभिर्हेममालिभिः ।युद्धोपकरणैःपूर्णंपताकाध्वजमालिनीम् ।।6.108.2।।ग्रसन्तमिवचाकाशंनादयन्तंवसुन्धराम् ।प्रणाशंपरनैन्यानांस्वनैन्यस्यप्रहर्षणम् ।।6.108.3।।रावणस्यरथंक्षिप्रंचोदयामाससारथिः ।

அந்த ரதம் பொன்மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்ட மிகச் சிறந்த குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டு, போர்க்கருவிகளால் நிரம்பி, கொடிகளும் துவஜங்களும் சூழ அலங்கரித்திருந்தது।

Verse 3

வானத்தை விழுங்குவது போலவும், பூமியை முழங்கச் செய்வது போலவும்—பகைச் சேனையை அழிக்கும், தன் சேனையை மகிழ்விக்கும்—அத்தகைய ராவணனின் ரதத்தை சாரதி விரைவாகச் செலுத்தினான்।

Verse 4

समापतन्तंसहसास्वनवन्तंमहाध्वजम् ।।।।रथंराक्षसराजस्यनरराजोददर्श ह ।कृष्णवाजिसमायुक्तंयुक्तंरौद्रेणवर्चसा ।।।।दीप्यमानमिवाकाशेविमानंसूर्यवर्चसं ।तडित्पताकागहनंदर्शितेन्द्रायुधप्रभम् ।।।।

அப்போது மனிதரின் அரசனான ராமன், ராட்சசராஜனின் ரதம் திடீரென வேகமாய் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டான்—மணியொலியால் முழங்கிக் கொண்டு, மாபெரும் கொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டது.

Verse 5

समापतन्तंसहसास्वनवन्तंमहाध्वजम् ।।6.108.4।।रथंराक्षसराजस्यनरराजोददर्श ह ।कृष्णवाजिसमायुक्तंयुक्तंरौद्रेणवर्चसा ।।6.108.5।।दीप्यमानमिवाकाशेविमानंसूर्यवर्चसं ।तडित्पताकागहनंदर्शितेन्द्रायुधप्रभम् ।।6.108.6।।

அது கருநிறக் குதிரைகளால் இணைக்கப்பட்டு, ரௌத்ரமான ஒளிவீச்சால் சூழப்பட்டு பிரகாசித்தது.

Verse 6

வானில் அது எரிகின்றதுபோல் விளங்கியது; சூரியன் போன்ற ஒளியால் பிரகாசித்து, மின்னல் போன்ற கொடிகளால் அடர்த்தியாய், இந்திரவில்லின் ஒளிபோல் காந்தியை வெளிப்படுத்தியது.

Verse 7

शराधाराविमुञ्चन्तंधारासारमिवाम्बुदम् ।तंदृष्टवामेघसङ्काशमापतन्तंरथंरिपोः ।।।।गिरेर्वज्राभिमृष्टस्यदीर्यतस्सदृशस्वनम् ।विस्पारयन्वैवेगेनबालचन्द्रानतंधनुः ।।।।उवाचसारथिंरामंसहस्राक्षस्यमातलिम् ।

அப்போது ராமன் பகைவரின் தேரை கண்டான்—மேகம்போல் திரண்ட பெருமையுடன், வேகமாய் பாய்ந்து வந்து, அம்புகளின் धारைகளைப் பொழிந்தது; அது மழைமேகம் நீர்தாரைகளைச் சோர்வதுபோல் இருந்தது.

Verse 8

शराधाराविमुञ्चन्तंधारासारमिवाम्बुदम् ।तंदृष्टवामेघसङ्काशमापतन्तंरथंरिपोः ।।6.108.7।।गिरेर्वज्राभिमृष्टस्यदीर्यतस्सदृशस्वनम् ।विस्पारयन्वैवेगेनबालचन्द्रानतंधनुः ।।6.108.8।।उवाचसारथिंरामंसहस्राक्षस्यमातलिम् ।

இடி தாக்கி மலை பிளந்தால் எழும் ஒலிபோல் முழங்கச் செய்து, ராமன் வேகமாக வில்லைக் கயிற்றினை இழுத்து இளநிலா போல வளைத்தான்; பின்னர் ஆயிரக்கண் இந்திரனின் தேரோட்டி மாதலியிடம் கூறினான்.

Verse 9

मातलेपश्यसम्रद्धमापतन्तंरथंरिपोः ।।।।यथापसव्यंपततावेगेनमहतापुनः ।समरेहन्तुमात्मानंतथानेनकृतामतिः ।।।।

மாதலீ, பார்—பகைவரின் தேர் வெறித்த வேகத்தில் பாய்ந்து வருகிறது; மீண்டும் பெருவேகத்தில் எதிர்திசையாகத் திரும்புகிறது. இந்தப் போரில் தன்னைத் தானே அழித்துக்கொள்ளவே அவன் தீர்மானித்தான் என எனக்குத் தோன்றுகிறது.

Verse 10

मातलेपश्यसम्रद्धमापतन्तंरथंरिपोः ।।6.108.9।।यथापसव्यंपततावेगेनमहतापुनः ।समरेहन्तुमात्मानंतथानेनकृतामतिः ।।6.108.10।।

மாதலி, பார்—பகைவனின் செழுமையான தேரு பேர்வேகத்துடன் பாய்ந்து வருகிறது; அபசவ்யமாகத் திரும்பி மீண்டும் அதே பெருவேகத்தில் தாக்குகிறது. போரில் தன் அழிவிற்கே அவன் உறுதி கொண்டவன் போல எனக்குத் தோன்றுகிறது॥

Verse 11

तदप्रमादमातिष्ठन्प्रत्युद्गच्छरथंरिपोः ।विध्वंसयितुमिच्छामिवायुर्मेघमिवोत्थितम् ।।।।

ஆகையால், அசட்டையின்றி உறுதியாக நின்று பகைவனின் தேரை நோக்கி நேராகச் செல். எழுந்த மேகத்தை காற்று சிதறடிப்பதுபோல், அவனை நான் அழிக்க விரும்புகிறேன்॥

Verse 12

अविक्लबमसम्भ्रान्तमव्यग्रहृदयेक्षणम् ।रमशिसञ्चारनियंप्रचोदयरथंद्रुतम् ।।।।

தளர்வின்றி, குழப்பமின்றி, உள்ளமும் பார்வையும் நிலையாக வைத்து, கடிவாளத்தின் இயக்கத்தை உறுதியாகக் கட்டுப்படுத்தி தேரை விரைவாகச் செலுத்து॥

Verse 13

कामं न त्वंसमाधेयःपुरन्दररथोचितः ।युयुत्सुरहमेकाग्रःस्मारयेत्वां न शिक्ष्ये ।।।।

உனக்கு அறிவுரை தேவையில்லை; புரந்தரன் (இந்திரன்) தேரை ஓட்டத் தகுதியானவன் நீ. நான் போரில் ஒருமுகமாக இருப்பதால், அவ்வப்போது நினைவூட்டுகிறேன்; கற்பிக்கத் துணியேன்॥

Verse 14

परितुष्टः स रामस्यतेनवाक्येनमातलिः ।प्रचोदयामासरथंसुरसारथिरुत्तमः ।।।।

ராமனின் அந்த வார்த்தைகளால் மகிழ்ந்த தேவர்களின் சிறந்த சாரதி மாதலி தேரை முன்னே செலுத்தினார்॥

Verse 15

अपसव्यंततःकुर्वन् रावणस्यमहारथम् ।चक्रसम्भूतरसारावणंव्यवदूनयन् ।।।।

அப்போது மாதலி ராவணனுடைய மகாரதத்தை அபசவ்யமாகத் திருப்பி, சக்கரங்களில் எழுந்த தூசியால் ராவணனை கலங்கச் செய்தான்।

Verse 16

ततःक्रुद्धोदशग्रीवस्ताम्रविस्फारितेक्षणः ।रथप्रतिमुखंरामंसायकैरवधूनयत् ।।।।

பின்பு கோபமுற்ற தசக்ரீவன், செம்பொன் நிறம் கொண்ட விரிந்த கண்களுடன், ரதத்தின் முன்புறத்தில் நின்ற ராமனை அம்புவீச்சால் அதிரச் செய்தான்।

Verse 17

धर्षणामर्षितोरामोधैर्यंरोषेणलम्भयन् ।जग्राहसुमहावेगमैन्द्रंयुधिशरासनम् ।।।।

தாக்குதலால் சினமுற்ற ஸ்ரீராமன், தர்மமான கோபத்தால் தன் தைரியத்தை மேலும் உறுதிப்படுத்தி, போர்க்களத்தில் மிகுந்த வேகமும் வலிமையும் கொண்ட ஐந்திர வில்லை எடுத்தான்.

Verse 18

शरांश्चसुमहावेगान्सूर्यरश्मिसमप्रभान् ।तदुपोढुंमहद्युद्धमन्योन्यवधकाङ्क्षिणोः ।।।।परस्पराभिमुखयोर्दृप्तयोरिवसिंहयोः ।

சூரியக் கதிர்களைப் போல ஒளிவீசும், மிகுந்த வேகமுள்ள அம்புகள் ஆயத்தமாயின. அந்த மாபெரும் போர் நெருங்கியது—ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பி, பெருமிதம் கொண்ட சிங்கங்கள் போல இருவரும் நேருக்கு நேர் நின்றனர்.

Verse 19

ततोदेवास्सगन्धर्वास्सिद्धाश्चपरमर्षयः ।।।।समीयुर्द्वैरथंद्रष्टुंरावणक्षयकाङ्क्षिणः ।

அப்போது தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், பரமரிஷிகள்—ராவணன் அழிவை விரும்பி—அந்த ரதப் போரைக் காண ஒன்றுகூடினர்.

Verse 20

वर्षरुधिरंदेवोरावणस्यरधोपरि ।।।।वातामण्डलिनस्त्रीव्राह्यपसव्यंप्रचक्रमुः ।

வானிலிருந்த தெய்வம் ராவணனின் ரதத்தின் மீது இரத்தமழை பொழிந்தது; மேலும் கடும் காற்றுச் சுழல்கள் அபசகுனமாக இடமிருந்து வலமாகச் சுழன்றன.

Verse 21

महत् गृध्रकुलंचास्यभ्रममाणंनभस्तले ।।।।येनयेनरथोयातितेनतेनप्रधावति

அவனின் மேல் வானில் கழுகுகளின் பெருந்தொகை வட்டமிட்டது; ரதம் எங்கே எங்கே சென்றதோ, அங்கே அங்கே அவை விரைந்து பின்தொடர்ந்தன.

Verse 22

सन्ध्ययाचावृतालङ्काजपापुष्पनिकाशया ।।।।दृश्यतेसम्प्रदीप्तेवदिवसेऽपिवसुन्धरा ।

ஜபாபூ மலர்போன்ற செம்மை கொண்ட மாலைக்கதிர்-மூடலில் மூடப்பட்ட இலங்கை தோன்றியது; பகலிலும் பூமி தீப்பற்றியதுபோல் பிரகாசித்தது.

Verse 23

सनिर्घातामहोल्काश्चसम्प्रपेतुर्महास्वनाः ।।।।विषादयंस्तेरक्षांसिरावणस्यतदाहिताः ।

இடிமுழக்கத்துடன் பெரும் உல்கைகள் பேரொலியுடன் விழுந்தன; அவற்றை ராவணனின் அழிவுக்கான அறிகுறிகளென எண்ணி ராட்சசர்கள் மனம் தளர்ந்தனர்.

Verse 24

सनिर्घातामहोल्काश्चसम्प्रपेतुर्महास्वनाः ।।6.108.23।।विषादयंस्तेरक्षांसिरावणस्यतदाहिताः ।

Verse 25

रावणश्चयतस्तत्रप्रचचालवसुन्धरा ।।।।रक्षसां च प्रहरतांगृहीताइवबाहवः ।

Verse 26

ताम्राःपीतास्सिताश्वेताःपतितास्सूर्यरश्मयः ।।।।दृश्यन्तेरावणस्याग्रेपर्वतस्येवधातवः ।

ராவணன் முன் சூரியக்கதிர்கள் செம்பு, மஞ்சள், வெளிறிய, வெண்மை நிறங்களில் விழுந்தன; அவை மலைமேல் கனிம நரம்புகள் போலத் தோன்றின.

Verse 27

गृध्रैरनुगताश्चास्यवमन्त्योज्वलनंमुखैः ।।।।प्रणेदुर्मुखमीक्षन्त्यःसम्रद्धमशिवंशिवाः ।

கழுகுகள் பின்தொடர, பெண் நரிகள் அவன் முகத்தை நோக்கி உற்றுப் பார்த்தபடி அலறின; தங்கள் வாயிலிருந்து எரியும் தீயை உமிழ்ந்தன—மிகக் கடும் அபசகுனம்.

Verse 28

प्रतिकूलंववेवायूरणेपांसून् समुकतिरन् ।।।।तस्यराक्षसराजस्यकुर्वन्दृष्टिविलोपनम् ।

போர்க்களத்தில் எதிர்க்காற்று தூசியைத் தூக்கி வீசியது; அது அந்த ராட்சசராஜனின் பார்வையை மறைத்தது.

Verse 29

निपेतुरिन्द्राशनयस्सैन्येचाप्यसमन्ततः ।।।।दुर्विषह्यस्वनाघोरंविनाजलधरोदयम् ।

மேகங்கள் எழாதபோதிலும் இந்திரனின் வஜ்ரங்கள் படையின்மேல் எல்லாத் திசைகளிலும் விழுந்தன—அசக்யமான பேரொலியுடன் அச்சமூட்டும் வகையில்।

Verse 30

दिशश्चप्रदिशस्सर्वाबभूवुस्तिमिरावृताः ।।।।पांसुवर्षेणमहतादुर्दर्शं च नभोऽभवत् ।

எல்லாத் திசைகளும் இடைத்திசைகளும் இருளால் மூடப்பட்டன; பெரும் தூசிவீழ்ச்சியால் வானமும் காண அரிதாயிற்று।

Verse 31

कुर्वन्त: कलहंघोरंशारिकास्तद्रथंप्रति ।।।।निपेतुश्शतशस्तत्रदारुणादारुणारुताः ।

கொடூரமான கூச்சலுடன் பேர்கலவரம் செய்து, கடுமையான அலறல்களுடன் சாரிகைப் பறவைகள் அங்கே அந்தத் தேர்மேல் நூற்றுக்கணக்காக விழுந்தன।

Verse 32

जघनेभ्यःस्फुलिङ्गांश्चनेत्रेभ्योऽश्रूणिसन्ततम् ।।।।मुमुचुस्तस्यतुरगास्तुल्यमग्नि च वारि च ।

அவனுடைய குதிரைகள் பின்புறத்திலிருந்து சினுக்குகளைச் சிதறவிட்டு, கண்களிலிருந்து இடையறாத கண்ணீரைச் சொரிந்தன—அக்னியும் நீரும் சமமாக வெளிப்படுவது போல।

Verse 33

एवंप्रकाराबहवस्समुत्पाताभयापहाः ।।।।रावणस्यविनाशायदारुणाःसम्प्रजज्ञिरे ।

இவ்வாறு பல பயங்கரமும் கொடுமையும் ஆன அபசகுனங்கள் தோன்றின; அவை ராவணனின் அழிவை அறிவித்தன.

Verse 34

रामस्यापिनिमित्तानिसौम्यानि च शिवानि च ।।।।बभूवुर्जयशंसीनिप्रादुर्भूतानिसर्वशः ।

ராமனுக்கும் எல்லாத் திசைகளிலும் மென்மையும் மங்களமும் ஆன நிமித்தங்கள் தோன்றின; அவை வெற்றியை அறிவிக்கும் சுபலட்சணங்களாயின.

Verse 35

निमित्तानि च सौम्यानिराघवःस्वजयायवै ।।।।दृष्टवापरमसम्हृष्टोहतंमेने च रावणम् ।

தன் வெற்றியை அறிவிக்கும் நல்விளக்கங்களைப் பார்த்த ராகவன் பேரானந்தம் அடைந்து, ராவணன் ஏற்கனவே கொல்லப்பட்டவன் போல எண்ணினான்.

Verse 36

ततोनिरीक्ष्यात्मगतानिराघवोरणेनिमित्तानिनिमित्तकोविदः ।जगामहर्षं च परां च निर्वृतिंचकारयुद्धेह्यधिक च विक्रमम् ।।।।

பின்னர் போர்நிமித்தங்களை அறிந்த ராகவன், தன்னுள் எழுந்த ரணசூசகங்களைக் கவனித்து பேரானந்தமும் ஆழ்ந்த உறுதியும் அடைந்தான்; போரில் இன்னும் அதிகமான வீரத்தை வெளிப்படுத்தினான்.

Frequently Asked Questions

What specific ethical dilemma or action is presented in this Sarga?

The pivotal action is Rāma’s insistence on apramāda (alertness) and controlled execution while engaging a lethal opponent: he frames chariot-driving not as impulsive aggression but as disciplined, rule-governed conduct necessary to end adharma with minimal error.

What is the philosophical takeaway (Upadesha) of this chapter's dialogue?

The upadeśa is that clarity of mind and mastery of instruments (reins, chariot, weapons) are extensions of inner steadiness; victory is portrayed as emerging from composure, correct judgment, and alignment with auspicious moral order rather than mere force.

Which geographical or cultural landmarks are highlighted here?

Laṅkā is highlighted through an atmospheric transformation—daylight appearing dusk-red like japa flowers—functioning as a cultural-literary marker of liminality, where the city’s fate is read through omens and the war’s cosmic spectatorship.