सम्पातिवाक्यम्
Sampāti’s Counsel and the Revelation of Laṅkā
तरुणी रूपसम्पन्ना सर्वाभरणभूषिता।ह्रियमाणा मया दृष्टा रावणेन दुरात्मना।।4.58.15।।क्रोशन्ती राम रामेति लक्ष्मणेति च भामिनी।भूषणान्यपविध्यन्ती गात्राणि च विधुन्वती।।4.58.16।।
taruṇī rūpasampannā sarvābharaṇabhūṣitā |
hriyamāṇā mayā dṛṣṭā rāvaṇena durātmanā || 4.58.15 ||
அழகும் இளமையும் நிறைந்த, எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்ட ஒரு இளம்பெண்ணை, துராத்மா ராவணன் கவர்ந்து செல்லக் கண்டேன்.
'I saw a young lady of beautiful appearance, adorned with all kinds of ornaments borne away by the evilminded Ravana. That dainty lady was calling out, 'O Rama, O Lakshmana' and was crying aloud. She was throwing away her ornaments and was wriggling to get out of Ravana's grip.
Condemnation of adharma: abducting and violating the freedom of a virtuous woman is portrayed as wickedness; truthful witness becomes a step toward restoring justice.
Sampāti begins his eyewitness account of a woman (Sītā) being abducted by Rāvaṇa.
Truthful reporting (satya) in service of dharma: providing accurate information to aid rescue and righteous action.