Shloka 1
सम्पातिदर्शनम् (Encounter with Sampāti)
Angada’s Lament and the Vulture-King’s Response
उपविष्टास्तु ते सर्वे यस्मिन्प्रायं गिरिस्थले।हरयो गृध्रराजश्च तं देशमुपचक्रमे।।।।सम्पातिर्नाम नाम्ना तु चिरञ्जीवी विहङ्गमः।भ्राता जटायुषः श्रीमान्विख्यातबलपौरुषः।।।।
upaviṣṭās tu te sarve yasmin prāyaṃ giristhale |
harayo gṛdhrarājaś ca taṃ deśam upacakrame ||
sampātir nāma nāmnā tu cirañjīvī vihaṅgamaḥ |
bhrātā jaṭāyuṣaḥ śrīmān vikhyātabalapauruṣaḥ ||
அப்போது அந்த வானரர்கள் அனைவரும் மலைத் தட்டில் பிராயோபவேசம் (உண்ணாவிரதம் கொண்டு உயிர் துறப்பது) எனத் தீர்மானித்து அமர்ந்திருந்தனர். அந்நேரம் கழுகுகளின் அரசன் அங்கு வந்தான்—‘சம்பாதி’ எனப் பெயருடைய நீண்ட ஆயுளுடைய பறவை; ஜடாயுவின் புகழ்மிக்க மூத்த சகோதரன்; வலமும் வீரமும் கொண்டவன்.
While the monkeys were preparing to fast unto death on the plateau of the mountain, Sampati, the prosperous king of vultures, the long-lived elder brother of Jatayu widely known for his strength, appeared there.
FAQs
The scene frames dharma through perseverance and timely aid: even at the brink of despair, help can arise, and alliances in a righteous cause are sustained by providential encounters.
The southern search party, having failed to find Sītā, prepares to die by fasting; at that moment Sampāti, Jaṭāyu’s brother, arrives—setting up the revelation about Sītā’s whereabouts.
Endurance in service to a righteous mission, and the possibility of compassionate intervention.