Shloka 26
ताराविलापः
Tara’s Lament and Counsel after Vali’s Fall
तावतीत्य समासाद्य भर्तारं निहतं रणे।।समीक्ष्य व्यथिता भूमौ सम्भ्रान्ता निपपात ह।
tāv atītya samāsādya bhartāraṃ nihataṃ raṇe || samīkṣya vyathitā bhūmau sambhrāntā nipapāta ha |
அந்த இருவரையும் (ராமன்-லக்ஷ்மணன்) கடந்து, போரில் கொல்லப்பட்ட தன் கணவனிடம் அவள் சென்றாள்; அவரைக் கண்டவுடனே துயரால் கலங்கி, பதறி, தரையில் விழுந்தாள்.
Hearing the terrible, unhappy news of her husband's death, Tara anxiously rushed along with her son out of the mountain cave.
FAQs
The verse foregrounds compassion as an ethical lens: dharma-discourse is incomplete without recognizing the suffering produced by conflict.
Tārā reaches Vāli’s body and collapses in grief.
Deep marital fidelity and sincerity of emotion—Tārā’s grief is immediate and unperformed.