Shloka 13
अयोमुखी-दर्शनम् तथा कबन्ध-प्रवेशः
Ayomukhi Encounter and the ظهور of Kabandha
भयदामल्पसत्त्वानां बीभत्सां रौद्रदर्शनाम्।लम्बोदरीं तीक्ष्णदंष्ट्रां करालीं परुषत्वचम्।।3.69.12।।भक्षयन्तीं मृगान्भीमान्विकटां मुक्तमूर्धजाम्।प्रैक्षेतां तौ ततस्तत्र भ्रातरौ रामलक्ष्मणौ।।3.69.13।।
bhayadām alpasattvānāṃ bībhatsāṃ raudradarśanām |
lambodarīṃ tīkṣṇadaṃṣṭrāṃ karālīṃ paruṣatvacam ||
bhakṣayantīṃ mṛgān bhīmān vikaṭāṃ muktamūrdhajām |
praikṣetāṃ tau tatas tatra bhrātarau rāmalakṣmaṇau ||
அப்போது அங்கே ராமன்-லக்ஷ்மணன் என்ற இரு சகோதரரும் அந்த ராக்ஷசியை கண்டனர்—அற்பத் தைரியமுள்ளோர்க்கு அச்சம் தரும், அருவருப்பும் கொடுமையும் நிறைந்த தோற்றமுடையவள்; தொங்கும் வயிற்றுடன், கரடுமுரடான தோலுடன், கூரிய கோரப் பற்களுடன், சிதறிய கூந்தலுடன், பயங்கரமான காட்டுமிருகங்களை விழுங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.
Then the two brothers saw a fearful demoness who could strike terror in the mind of the timid, an uncouth figure with huge curved skins, with a big stomach, dishevelled hair, sharp and long teeth, devouring wild animals.
FAQs
Dharma is discernment: the text contrasts civilized restraint with predatory violence, marking the rākṣasī’s adharma (harm to beings) as a moral and narrative warning.
While moving through the forest, the brothers encounter a terrifying demoness who is actively preying on animals.
Alertness and composure in the face of भय (fear): the brothers observe and assess a threat rather than panic.