Shloka 24
भ्रातुस्समीपे शोकार्ता ससर्ज निनदं मुहुः।।।।सस्वरं मुमुचे बाष्पं विषण्णवदना तदा।
bhrātuḥ samīpe śokārtā sasarja ninadaṃ muhuḥ |
sasvaraṃ mumuce bāṣpaṃ viṣaṇṇavadanā tadā ||
அண்ணனின் அருகில் துயரால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவளாய் அவள் மீண்டும் மீண்டும் கருணைமிகு அலறலை எழுப்பினாள். அப்போது முகம் வாடி, சத்தமுடன் சோபித்துக் கண்ணீரைச் சிந்தினாள்॥
O Lakshmana ! stand by Sita for a while. I shall kill these demons who have come here.
FAQs
Grief without moral reflection can become a pretext for further wrongdoing; dharma requires that suffering be met with discernment rather than vengeance.
Śūrpaṇakhā laments loudly before Khara, using tears and cries to provoke a response.
The scene highlights emotional manipulation and lack of composure—implicitly praising steadiness and truth-oriented judgment.