Shloka 26
खरस्य क्रोधः — शूर्पणखावृत्तान्तकथनम्
Khara’s Wrath and Śūrpaṇakhā’s Report
ततस्तु ते तं समुदग्रतेजसं तथापिऽतीक्ष्णप्रदरा निशाचराः।न शेकुरेनं सहसा प्रमर्दितुं वनद्विपा दीप्तमिवाग्निमुत्थितम्।।।।
tatas tu te taṃ samudagratejasaṃ tathāpi tīkṣṇapradarā niśācarāḥ | na śekur enaṃ sahasā pramardituṃ vanadvipā dīptam ivāgnim utthitam ||
அப்போது அந்த நிசாசர இராட்சசர்கள்—கூர்மையான, குத்திக் கிழிக்கும் ஆயுதங்களுடன் இருந்தும்—அந்த மிகுந்த தேஜஸ்வியை ஒரே கணத்தில் நசுக்க இயலவில்லை; புதிதாய் எழுந்து எரியும் காட்டுத்தீயை வனயானைகள் எதிர்கொள்ள முடியாதது போல।
Which valiant person among gods, gandharvas, sages and other great people, has disfigured you like this ?
FAQs
Dharma is portrayed as protective power: when righteousness stands firm, unjust force cannot easily overwhelm it, just as animals cannot rush a raging fire.
The fourteen rākṣasas attempt a sudden assault, but they fail to overpower Rāma despite their weapons.
Rāma’s steadfast courage and righteous strength—an inner tejas that makes him unassailable to adharma-driven aggression.