Adhyaya 77

மகாதேவன் பார்வதியிடம் சந்தானமும் செல்வமும் பெருகச் செய்யும் ‘உத்தம’ விரதத்தைச் சொல்கிறான். அதன் நடுக்கதையில் வேதபாராயண பிராமணன் தேவசர்மா மிகச் சீராகச் சிராத்தம் செய்து விருந்தினரை மரியாதை செய்கிறான்; ஆனால் அவன் வீட்டிலுள்ள ஒரு காளை (வ்ருஷ) மற்றும் ஒரு நாய் (சுனீ) பேசித் தங்கள் துன்பத்தை வெளிப்படுத்துகின்றன—அசௌசம், அசுத்தம், அலட்சியம் ஆகியவற்றால் ஏற்பட்ட முன்கர்மச் சிதைவுகள் காரணமாகத் தாம் வேதனைப்படுகிறோம் என்கின்றன. தேவசர்மா அவர்கள் தன் பெற்றோர்களே; முன்தோஷங்களால் பசுயோனியில் பிறந்துள்ளனர் என்று உணர்ந்து, வசிஷ்டர் முதலிய முனிவர்களிடம் ஆலோசனை கேட்கிறான். ஒரு முனிவர் முன்பிறவிக் காரணத்தை விளக்கி, பாத்ரபத சுக்ல பஞ்சமியில் ‘ரிஷி-பஞ்சமி’ விரதத்தைப் பரிகாரமாக விதிக்கிறார்—சப்தரிஷி பூஜை, மண்டலம்–கலசம் அமைத்தல், ரிஷ்யன்ன நைவேத்யம், தக்ஷிணை, ஜபம்–பாராயணம். இந்த விரதம் அசௌசத் தொடர்பான பாவங்களை அழித்து, பித்ருக்களுக்கு விடுதலை அளித்து, விரதம் அனுஷ்டிப்பவர்களை இறுதியில் விஷ்ணுலோகத்திற்கு அழைத்துச் செல்கிறது.