Adhyaya 46

இந்த अध्यாயத்தில் சைத்ர கிருஷ்ணபக்ஷ ஏகாதசி ‘பாபமோசினி’ எனப் புகழப்படுகிறது; அது பாவங்களை அழித்து, பிசாசு நிலைமையிலிருந்தும் விடுவிக்க வல்லது. ஸ்ரீகிருஷ்ணர் யுதிஷ்டிரருக்கு பதிலாக, லோமசர் மாந்தாதா அரசனுக்குச் சொன்ன கதையை எடுத்துரைக்கிறார். சைத்ரரதத்தின் அருகே பிரம்மச்சரியத்தில் இருந்த முனி மேதாவின், காமதேவனின் தூண்டுதலால் அப்சரஸ் மஞ்சுகோஷையின் மோகத்தில் விழுகிறார்; பல ஆண்டுகள் கழிய, அவரது தவம் சிதைகிறது. புண்ணிய இழப்பை உணர்ந்ததும் அவர் அவளைப் பிசாசியாக ஆகச் சபிக்கிறார்; பின்னர் கருணையால் பாபமோசினி ஏகாதசி விரதமே விடுதலைக்கான வழி என நிர்ணயிக்கிறார். பிராயச்சித்தத்திற்காக மேதாவின் தந்தை ச்யவனரை அணைகிறார்; ச்யவனரும் அதே ஏகாதசி விரதத்தை உபதேசிக்கிறார். விரதப் பலனால் மேதாவின் தூய்மை பெறுகிறார்; மஞ்சுகோஷா தெய்வீக ரூபம் கொண்டு ஸ்வர்க்கத்திற்குத் திரும்புகிறாள். இவ்வரலாற்றை கேட்பதும் வாசிப்பதும் மிகப் பெரிய புண்ணியம் தரும் எனவும் கூறப்படுகிறது.