Adhyaya 41

பௌஷ மாத சுக்லபக்ஷ ஏகாதசி குறித்து யுதிஷ்டிரன் ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம் கேட்கிறான். ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இதுவே ‘புத்ரதா ஏகாதசி’—அதீத பாபநாசினி விரதம்; இதன் அதிதேவன் நாராயணன்/கேசவன் என்று உரைக்கிறார். பக்தி-சிரத்தையுடன் அனுஷ்டித்தால் புத்திரபேறு மற்றும் ஸ்வர்கப் பலன் கிடைக்கும் எனவும் கூறுகிறார். பின்னர் கதையமைப்பில் புலஸ்த்யர் பீஷ்மருக்கு ஒரு பரிசுத்திகரமான வரலாற்றைச் சொல்கிறார். சந்தானமின்மையால் துயருற்றும், பித்ருக் கடமைகள் நிறைவேறாதோ என்ற அச்சத்தாலும் ராஜா சுகேதுமான் (கேதுமான்) அரச இன்பங்களைத் துறந்து வனத்தில் அலைகிறான். வனவிளக்கங்களுக்கிடையில் அவன் ஆசிரமங்கள் சூழ்ந்த புண்ணிய சரோவரத்தை அடைந்து, தங்களை ‘விச்வேதேவர்கள்’ என அறிமுகப்படுத்தும் முனிவர்களைச் சந்திக்கிறான். அவர்கள் இன்று புத்ரதா ஏகாதசி என்று அறிவித்து, விதிமுறையுடன் விரதம் செய்ய உபதேசிக்கிறார்கள். ராஜா உபவாசம், பூஜை, பாரணை ஆகியவற்றை முறையாக நிறைவேற்றி திரும்புகிறான்; ராணி கருவுற்று காலப்போக்கில் ஒளிமிக்க மகனைப் பெறுகிறாள். இந்த அத்தியாயத்தின் பலன்—இவ்விரதத்தை கேட்பதும்/படிப்பதும் அக்னிஷ்டோம யாகத்துக்கு இணையான புண்ணியம் தரும்; உண்மையான மனத்துடன் அனுஷ்டித்தால் பாபநாசமும் புத்திரலாபமும் உறுதி.