Adhyaya 30

இந்த அதிகாரத்தில் ‘சம்வத்ஸர தீபவிரதம்’—ஒரு ஆண்டு முழுவதும் அணையாத தீபத்தைப் பேணும் விரதத்தின் மகிமையும் முறையும் கூறப்படுகிறது. இது பல விரதங்களின் கூட்டு புண்ணியத்துக்கு இணையான பலனைத் தரும், பெரும் பாவங்களையும் அழிக்கும், முக்தியை நோக்கச் செலுத்தும் விரதம் எனப் போற்றப்படுகிறது. ஹேமந்த காலத்தின் சுப ஏகாதசியன்று அதிகாலையில் நீராடி (சங்கமத்தில் அல்லது வீட்டில் மந்திரத்துடன்), லக்ஷ்மீ–நாராயணருக்கு பஞ்சாமிர்த அபிஷேகம், நறுமண நீரால் அபிஷேகம் செய்து பூஜை செய்ய வேண்டும். தூபம், தீபம், நைவேத்யம், அர்க்யம் முதலியவற்றை அர்ப்பணித்து ஒரு ஆண்டு ‘அகண்ட தீபம்’ வைத்திருப்பேன் என சங்கல்பம் செய்ய வேண்டும். நியம-ஒழுக்கம், உபவாசம், இரவு ஜாகரணத்தில் கீர்த்தனை/பாராயணம், பிராமண போஜனம், ஆண்டு முழுவதும் தொடர்ச்சி ஆகியவை வலியுறுத்தப்படுகின்றன; இறுதியில் தீப உபகரணங்கள், தக்ஷிணை, பசு/படுக்கை/உடை முதலிய தானங்கள் விதிக்கப்படுகின்றன. கதையில் கபிலனின் தீபபூஜையால் அறியாமலே ஒரு பூனையும் ஒரு எலியும் புண்ணியம் பெறுகின்றன; அவர்கள் விஷ்ணுலோகத்தை அடைந்து பின்னர் அரசகுலத்தில் பிறந்து செழிப்பு பெறுகின்றனர். தீபசேவையின் தற்செயல் தொடர்பும் விடுதலை நோக்கிய பலனைத் தரும் என இதனால் விளங்குகிறது.