Adhyaya 255

அரசன் திலீபன் வசிஷ்டரிடம் கேட்டான்—மிக உயர்ந்த ருத்ரன் ஏன் நிந்திக்கப்படும் லிங்க–யோனி வடிவத்தை ஏற்றார்? வசிஷ்டர் பழைய நிகழ்வை உரைத்தார்: மந்தர மலைவில் முனிவர்கள் ‘மோட்சம் அளிக்கும் சிறந்த தெய்வம் யார்? யாருடைய பாதோதகம், உச்சிஷ்டம்/பிரசாதம் மிகத் தூய்மையளிக்கும்?’ என்று விவாதித்து, பிரம்மா–ருத்ர–விஷ்ணு ஆகியோரைக் சோதிக்க ப்ருகுவை அனுப்பினர். கைலாசத்தில் நந்தி தடுத்ததால் ப்ருகு ருத்ரனை நிந்தித வடிவம் பெறச் சபித்தான். பிரம்மலோகத்தில் பிரம்மா உரிய மரியாதை செய்யாததால் அவனும் பூஜைக்குத் தகாதவன் எனக் கூறப்பட்டது. வைகுண்டத்தில் ப்ருகு விஷ்ணுவின் மார்பில் கால்வைத்தபோது, ஜனார்தனன் கோபமின்றி பணிவுடன் பிராமண பாதரஜஸின் மகிமையைப் போற்றி தன் தூய சத்த்வத்தை வெளிப்படுத்தினார். ப்ருகு திரும்பி செய்தி கூற, முனிவர்கள் விஷ்ணுவின் பரமத்துவத்தை ஏற்று மந்திரம் மற்றும் நியம-ஆசாரங்களைப் பெற்றனர். இறுதியில் ஏகாந்த விஷ்ணு வழிபாடு, பிரசாத-நிர்மால்யத் தூய்மை விதிகள், ஸ்ராத்தக் கடமைகள், பாராயண-ஸ்ரவணத்தின் மகாபலன் ஆகியவை வலியுறுத்தப்படுகின்றன.