Adhyaya 251

காசியின் அரசன் பௌண்ட்ரகன் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் கடும் சைவத் தவம் செய்தான்—உபவாசம், மந்திரஜபம், இறுதியில் மிக உக்கிரமான புரச்சரணத்தில் தன் கண்-தாமரையையே ஹோமத்திற்கு அர்ப்பணித்தான். அதனால் மகிழ்ந்த சூலபாணி சிவன் அவனுக்கு விஷ்ணுவைப் போன்ற வடிவமும் சின்னங்களும் வரமாக அளித்தார். அந்த வரத்தால் மயங்கி பௌண்ட்ரகன் ‘நானே வாசுதேவன்’ என்று கூறி உலகை மயக்கினான்; நாரதரின் தூண்டுதலால் அக்‌ஷௌஹிணி சேனையுடன் த்வாரகையை நோக்கி படையெடுத்தான். போர்க்களத்தில் ஸ்ரீகிருஷ்ணன் அவன் சேனையை அழித்து, போலிச் சின்னங்களைப் பறித்து, சுதர்சனச் சக்கரத்தால் பௌண்ட்ரகனின் தலை வெட்டினார். பின்னர் அவன் மகன் தண்டபாணி, கிருஷ்ணனை கொல்ல சைவவிதியால் ‘க்ருத்யா’வை உருவாக்கினான்; ஆனால் சுதர்சனத்தின் அச்சத்தால் அது திரும்பி வாராணசியை நோக்கி ஓடியது. அங்கே சக்கரம் க்ருத்யாவை நாசம் செய்து, தண்டபாணியையும் வதைத்து, காசியை எரித்து, இறுதியில் மீண்டும் கிருஷ்ணனின் கரத்தில் வந்து சேர்ந்தது.