Adhyaya 240

மகாதேவர் உமையிடம் கூறுகிறார்—அதிதியின் கருவில் இருந்து விஷ்ணு வாமனராக அவதரித்தார். தேவர்கள் அவரைத் துதித்தனர்; அவர் பிரம்மச்சாரி வடிவில் பலியின் யாகத்திற்குச் சென்றார். பலி முழு அதிதி-சத்காரத்துடன் மூன்று அடிகள் அளவு நிலத்தைத் தானமாக அளிக்க ஒப்புக்கொண்டான்; ‘இவர் விஷ்ணுவே’ என்று சுக்ராசார்யர் எச்சரித்தும்। பின்னர் வாமனர் திரிவிக்ரமராக விரிந்து, இரண்டு அடிகளால் பூமியும் விண்ணும் அளந்தார். பிரம்மா பகவானின் பாதங்களைப் பிரக்ஷாளனம் செய்தபோது அక్షய புனித நீர் தோன்றி, மந்தாகினி–போகவதி–கங்கை எனப் பல உலகங்களில் பாய்ந்து, தரிசனம், தொடுதல், அருந்துதல் அல்லது பெயர் உச்சரிப்பினாலேயே பாவநாசினியாகிறது। இறுதியில் விஷ்ணு தானவர்களுக்கு ரசாதலத்தை அளித்து, பலிக்கு நிலையான ஆட்சிச் செல்வத்தை அருளி, இந்திரனின் அதிகாரத்தை மீட்டளித்து மறைந்தார்—இவ்வாறு சிவன் வாமன மகிமையை நிறைவு செய்கிறார்।