Adhyaya 2

இந்த அத்தியாயத்தில் பதரிகாச்ரமத்தின் மகிமை மிகப் பெரிதெனவும், மலைகளில் அதுவே மிகப் புண்ணியமானதெனவும் கூறப்படுகிறது. இமயச் சிகரத்தில் நர-நாராயணப் பெருமான் நிரந்தரமாகத் தங்கியிருப்பதும், அவர் வெண்மை மற்றும் கருமை என இருவகைத் தோற்றத்தில் வெளிப்படுவதும் விவரிக்கப்படுகிறது. தீர்த்தயாத்திரையின் முயற்சியே ஆன்மிகப் பயனை அளிப்பதாகவும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. உத்தராயண காலத்தில் அங்கு பூஜை-ஆராதனை சிறப்பாக மலர்கிறது; ஆனால் பனிப்பொழிவு காரணமாக சில மாதங்கள் வழிபாட்டிற்கு இடையூறு உண்டாகிறது, சூரியன் தட்சிணாயனத்தில் செல்லத் தொடங்கும்போது வழி மீண்டும் எளிதாகிறது என ऋதுசுழற்சி கூறப்படுகிறது. அலகநந்தையை கங்கையின் வடிவமாகக் கருதி, அதன் ஸ்நானமும் தரிசனமும் மகாபாபங்களையும் நீக்கும் என தீர்த்தமாஹாத்மியம் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. இறுதியில் வரப்பரிமாற்ற உரையாடல்: ஸ்ரீநாராயணர் ருத்ரரை கைலாசத்தின் அதிபதியும் உலகரட்சகருமாகப் புகழ்கிறார். ருத்ரர் நிலையான பக்தியும், வழிபடுவோருக்கு முக்தி அளிக்கும் உபகாரகரெனப் புகழ் நிலைத்திருக்கவும் வரம் வேண்டுகிறார்—இவ்வாறு சைவத் துறவறமும் வைஷ்ணவ அருளும் ஒன்றிணைந்து காட்டப்படுகிறது.