Adhyaya 175

பார்வதி பகவத்கீதையின் மஹிமையை வேண்டிக் கேட்கிறாள். அப்போது மகாதேவர் பழைய விஷ்ணு–லக்ஷ்மி உரையாடலை எடுத்துரைக்கிறார். லக்ஷ்மி ‘விஷ்ணு ஏன் க்ஷீரசாகரத்தில் சயனிக்கிறார்?’ என்று வினவ, விஷ்ணு ‘நான் உள்ள்முக சமாதியில் என் மஹேஸ்வர-ரூபத்தைத் தியானித்து, இருமை மற்றும் கருத்துக் கோடுகளைக் கடந்த ஆத்மத் தத்துவத்தைப் போதிக்கிறேன்’ என்று விளக்குகிறார். பின்னர் கீதையை வ்யாசர் வேத-சாஸ்திரக் கடலை மத்தி எடுத்த சாரமாகவும், பதினெட்டு அத்தியாயங்களைக் கொண்ட தெய்வீக ‘உடலாகவும்’ கூறுகிறது; அதன் வாக்கியங்கள் ஸம்ஸாரப் பாசத்தை அறுக்கின்றன. பலன் உரையில், சிறிதளவு படிப்பே பெரும் புண்ணியத்தைத் தரும் எனவும், சுஷர்மாவின் வீழ்ச்சி, பல பிறவிகள், இறுதியில் கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தைச் செவி மடுத்தல்/பாராயணம் செய்வதால் தூய்மை பெற்று, இல்லறத்தார்க்கும் எளிதில் முக்தி கிடைக்கும் எனும் எடுத்துக்காட்டும் கூறப்படுகிறது.