Adhyaya 166

இந்த அதிகாரத்தில் (உத்தரகாண்டம்) புலஸ்தியர், பீஷ்மரிடம் வைத்யநாதத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு பரம தீர்த்தத்தின் மகிமையை உரைக்கிறார். அது ‘தேவதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்று, சாப்ரமதீ நதிக்கரையிலுள்ள பாண்டுரார்யா தேவியின் திருத்தலத்துடன் இணைந்ததாகும்; சிவனும் தேவியை நோக்கி இதன் பெருமையைச் சுட்டுகிறார். யுதிஷ்டிரரின் ராஜசூய நினைவும், நகுலனின் தெற்கு திக்-விஜயமும் இணைந்து, இத்தலம் ‘பாண்டுரார்ய’ எனப் பிரசித்தி பெற்றதாகக் கூறப்படுகிறது. இங்கு தீர்த்தவழிபாடு—சாப்ரமதீயில் நீராடி, பாண்டுரார்யாவுக்கு வணங்கி, ஒரு வருடம் சேர்த்த வழிபாட்டு பலனை அர்ப்பணித்தல். இதனால் போகம்-மோட்சம் இரண்டும், அஷ்டசித்திகள், அறிவின் சிறப்பு வளர்ச்சி கிடைக்கும் எனப் பலன் கூறப்படுகிறது. மேலும், இங்கு உடலை விடுவோர் கைலாசம் அடைந்து சண்டேஸ்வரரின் கணங்களில் சேர்வர்; ஹனுமான் இங்கு செய்த தவமே அவருக்கு சமுத்திரம் தாண்டும் வலிமையை அளித்தது என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறது.