Adhyaya 155

இந்த அதிகாரம், கட்கதாரையின் தெற்கில் சாப்ரமதி நதிக்கரையில், சந்திரபாகா–கங்கை சங்கமத்திற்கு அருகே உள்ள துக்தேஸ்வர/துக்ததீர்த்தத்தை மிகப் பரிசுத்தமான தீர்த்தமாக நிறுவுகிறது. மகாதேவர் பார்வதியிடம்—இங்கு ஸ்நானம், தானம், ஜபம், பூஜை, தவம் ஆகியவற்றின் பலன் அక్షயமாகும்; இதன் மகிமையை கேட்பதாலேயே பாபம் நீங்கி ருத்ரலோகம் கிடைக்கும் என உரைக்கிறார். தைத்யர்களால் தோற்கடிக்கப்பட்ட தேவர்கள் உதவிக்காக ததீசி முனிவரை அணைகிறார்கள். ததீசி தேவர்களின் நலனுக்காக தன் உடலைத் துறந்து, எலும்புகளால் ஆயுதங்கள் செய்ய அனுமதிக்கிறார்; சுரபியின் நக்குதலால் மாம்சம் அகற்றப்படுகிறது. ததீசியின் மனைவி சுவர்ச்சா தேவர்களை சபிக்கிறாள்; அவர்களின் மகன் பிப்பலாதன் ருத்ர அவதாரமாகக் கூறப்படுகிறான். இறுதியில் முனிவரின் தபோபலத்தால் நதிக்கரையில் பாலிலிருந்து தானாகவே ஒரு லிங்கம் வெளிப்பட்டு ‘துக்தேஸ்வர’ எனப் புகழ்பெறுகிறது. இத்தீர்த்தத்தில் செய்யப்படும் புண்ணியச் செயல்கள் அனைத்தும் அழியாதவை என முடிவுறுகிறது.