Adhyaya 131

இந்த அதிகாரத்தில் மகாதேவர் தேவீ பார்வதியிடம் சாலக்ராம-சிலையின் மகிமையை உரைக்கிறார். சாலக்ராமம் விஷ்ணுவின் சன்னிதி நிறைந்த பரம புனிதத் தலம்; அதன் தரிசனமட்டுமே கூட கடும் பாவங்களை அழிக்கும் என நிறுவப்படுகிறது. வர்ணப்படி வழிபட வேண்டிய சாலக்ராமங்களின் எண்ணிக்கை கூறப்படுகிறது—பிராமணருக்கு ஐந்து, க்ஷத்திரியருக்கு நான்கு, வைசியருக்கு மூன்று, மற்றவர்களுக்கு ஒன்று. சூத்ரரும் முறையாக வழிபட்டால், மேலும் தரிசனமட்டுமே செய்தாலும், மோட்சம் பெறுவர் எனத் தெளிவுபடுத்தப்படுகிறது. பின்னர் விக்ரஹாராதனையைத் தாண்டி வைஷ்ணவ பக்தர்களின் வழிபாட்டின் பெருமை கூறப்படுகிறது. வைஷ்ணவர்களின் தரிசனம் உபபாதகமும் மகாபாதகமும் அழித்து, உடல்-வாக்கு-மனம் செய்த செயல்களைப் புனிதப்படுத்தி, பல தலைமுறைகளை உயர்த்தும் என விளக்குகிறது. இறுதியில் சங்க-சக்கர-கதா-பத்மம் தாங்கிய நான்கு கரங்களுடைய ஹரியின் ரூபத்தைத் தியானித்து, அத்தகைய பக்தர்களுக்கு சேவை, அன்னதானம், பூஜை செய்தால் வைகுண்டப் பிராப்தி என முடிவுறுகிறது.