Adhyaya 126

இந்த अध्यாயம் (PP.6.126) மாக-மாஹாத்ம்யத்தின் உட்பகுதியாக வருகிறது. புராண பரம்பரையின் அடுக்குகள் இங்கு வெளிப்படுகின்றன—வசிஷ்டர் அரசன் திலீபனிடம் உரைக்க, தத்தாத்ரேயர் சஹஸ்ரார்ஜுனன் (கார்த்தவீர்ய அர்ஜுனன்)க்கு அளித்த உபதேசம் விவரிக்கப்படுகிறது; மேலும் உத்தரகாண்ட வ்ரத உரையாடலில் புலஸ்த்ய–பீஷ்ம போதனைச் சட்டகமும் பிரதிபலிக்கிறது. சூரியன் மகரத்தில் இருக்கும் காலத்தில் விடியற்காலத்தில் செய்யும் மாக-ஸ்நானம் பரமப் பிராயச்சித்தம் எனப் போற்றப்படுகிறது—தானம், வ்ரதம், தவம் ஆகியவற்றை விட உயர்ந்தது; மகாபாதகங்களையும் அழிப்பது. உடலின் நிலையாமை, அசாரத்தன்மை கூறப்பட்டு, உடனடி அனுஷ்டானத்திற்கான அவசரம் ஊட்டப்படுகிறது. உதாரணக் கதையில் குப்ஜிகா என்ற விதவை ரேவா–கபிலா சங்கமத்தில் மீண்டும் மீண்டும் மாக-ஸ்நானம் செய்து தெய்வீகப் பலனை அடைகிறாள். இறுதியில் அவள் திலோத்தமா ரூபமாக வெளிப்பட்டு சுந்த–உபசுந்த அசுரர்கள் ஒருவரையொருவர் அழித்துக்கொள்ளக் காரணமாகிறாள்; இதனால் மாக அனுஷ்டானத்தின் உலகரட்சக சக்தி விளங்குகிறது.