Adhyaya 120

இந்த அதிகாரத்தில் சாலக்ராம-சிலையின் மகிமை விரிவாகப் போற்றப்படுகிறது. அது தானே வெளிப்பட்ட விஷ்ணுவின் நேரடி ஆதாரமாகவும், அதில் மூன்று உலகங்களும் நிலைபெற்றுள்ளன என்றும் கூறப்படுகிறது. சிலையை தரிசித்தல், வணங்குதல், அபிஷேகம்/ஸ்நானம் செய்தல், பூஜை செய்தல், அதன் தீர்த்தநீரை அருந்துதல் ஆகியவற்றால் பாபநாசம் உண்டாகும்; எளிய நமஸ்காரமட்டும் செய்தாலும் முக்தி கிடைக்கும் எனப் புகழப்படுகிறது. பூஜைக்காக நீர், நறுமணம், தீபம், தூபம், நைவேத்யம், பாடல், ஸ்தோத்திரம் போன்ற எளிய உபசாரங்கள் விதிக்கப்படுகின்றன. குறிப்பாக கார்த்திக மாதத்தில் கேசவனின் முன் ஸ்வஸ்திக/மண்டலம் அமைத்து ஆராதிப்பது மிகுந்த புண்யம் தரும் எனச் சொல்லப்படுகிறது. லிங்கபூஜையின் புண்யத்தை ஏற்றுக்கொண்டாலும், சாலக்ராமபூஜையே மேலானது; தூய்மை மற்றும் அர்ப்பணத்தின் ஏற்றுக்கொள்ளுதலில் தீர்மானமானது என வலியுறுத்தப்படுகிறது. அடுத்து சக்கரரேகைகள், குழிகள், நிறங்கள், வடிவங்கள் போன்ற குறிகளால் சாலக்ராமத்தின் வகைகள் அடையாளப்படுத்தப்பட்டு வாசுதேவ, பிரத்யும்ன, அனிருத்த, நாராயண, வராஹ, மத்ஸ்ய முதலிய தெய்வரூபப் பெயர்கள் கூறப்படுகின்றன; பூஜ்யம்/அபூஜ்யம் என்ற விதிகளும் தெளிவுபடுத்தப்படுகின்றன. முடிவில் சாலக்ராம ஆராதனையின் பலன் தேவர்களாலும் கணிக்க முடியாத அளவு அளவிலாதது என நிறைவு செய்கிறது.