Adhyaya 102

வீரபத்ரன் வீழ்ந்தபின் சிவன் வृषபத்தில் ஏறி மீண்டும் போர்க்களத்தில் நுழைந்தார். கணங்களின் துணிச்சலை எழுப்பி தைத்தியர்களை விரட்டினார். சிவனின் கடும் அம்புவீச்சால் அசுரப் படைகள் சிதறின; கḍகரோமா முதலிய முக்கிய அசுரர்கள் கொல்லப்பட்டோ செயலிழக்கச் செய்யப்பட்டோ, மற்றவர்கள் திசைதிசையாக ஓடினர். அப்போது ஜாலந்தரன் நேரடியாக ருத்ரனைச் சவால் செய்தான். ஆயுதம் இழந்தபோதும் அவன் விலகவில்லை; இறுதியில் கந்தர்வ மாயையை—இசை, நடனம், வாத்தியங்களுடன்—எழுப்பி சிவனைச் சிறிது நேரம் மயக்கினான். அந்தச் சிதறலைப் பயன்படுத்தி ஜாலந்தரன் கௌரியிடம் பாய்ந்து, பயங்கரமான சிவசமமான உருவம் எடுத்தான்; ஆனால் பார்வதியைப் பார்த்தவுடன் அவன் வலிமை சுருங்கி ஜடம்போல் நின்றான். கௌரி மறைந்து மானசரோவரம் சென்று விஷ்ணுவைச் சரணடைந்தாள். ஸ்ரீபகவான் விஷ்ணு கூறினார்—ஜாலந்தரன் தன் மனைவியின் பத்திவிரத்யப் பலத்தால் பாதுகாக்கப்படுகிறான்; அதனால் தேவர்களின் எதிர்வினை கட்டுப்படுகிறது. மாயை நீங்கியதும் சிவன் அந்தத் தந்திரத்தை உணர்ந்து மீண்டும் போருக்கு வந்தார்; ஜாலந்தரன் மீண்டும் அம்புமழை பொழிந்தான்.