Adhyaya 10

யுதிஷ்டிரன் கேள்விக்கு நாரதர் ஜாலந்தரன் நிகழ்வை உரைக்கிறார். சிவனின் தவவாழ்க்கை ‘வறுமை’ எனக் காட்டி ஜாலந்தரனைத் தூண்டி, கைலாசத்தின் உண்மையான செல்வம் பார்வதி/கௌரியின் ஒப்பற்ற ஒளியே எனச் சொல்கிறார். கோபமுற்ற சிந்துஜ ஜாலந்தரன் ராகு/ஸ்வர்பானு (சைம்ஹிகேய)யை தூதனாக கைலாசத்துக்கு அனுப்புகிறான். வாயிலில் நந்தி ராகுவை விசாரித்து சிவசபைக்குள் அழைத்துச் செல்கிறார். அங்கே சிவன் அச்சமூட்டும், பேரொளி நிறைந்த, பலமுக வடிவில் வீற்றிருக்கிறார்; ஆனால் தேவியார் அருகில் தோன்றவில்லை. ராகு ஜாலந்தரனின் அகந்தைமிகு செய்தியைச் சொல்கிறான்—கௌரியை வேண்டுதல்/கோருதல் மற்றும் சிவன் அடங்க வேண்டும் என்ற மறைமுக ஆணை—அதே நேரம் முரண்பாடான சொற்களால் சிவனின் பரமத்துவத்தையும் போற்றுகிறான். சிவன் மௌனம் காக்கிறார்; நந்தி அவரது உள்ளக்குறிப்பை உணர்ந்து தூதனை அனுப்பிவிடுகிறார். இடையில் கீர்த்திமுகத்தின் தோற்றமும், தன்னைத் தானே விழுங்கும் பசியும் கூறப்பட்டு, தெய்வக் கட்டுப்பாட்டால் ஒழுங்குபடும் பக்தி விளக்கப்படுகிறது. இறுதியில் ராகு திரும்பி, கௌரியைப் போன்ற மயக்கும் வடிவம் எடுத்ததாக அறிவிக்கிறான்.