Adhyaya 62

Verse 1

सूत उवाच । एवं यन्महिमा लोके लोकनिस्तारकारणम् । तस्य विष्णोः परेशस्य नानाविग्रहधारिणः

சூதர் கூறினார்—இவ்வாறு பரமேஸ்வரனான விஷ்ணுவின் மகிமை உலகில் விளங்குகிறது; அவர் உயிர்களின் விடுதலைக்குக் காரணமாகவும் பல வடிவங்களை ஏற்றவராகவும் உள்ளார்।

Verse 2

एकं पुराणं रूपं वै तत्र पाद्मं परं महत् । ब्राह्मं मूर्धा हरेरेव हृदयं पद्मसंज्ञितम्

அங்கே பத்மபுராணம் ஒன்றே பரமமும் மிக மகத்தானதும் ஆன புராண வடிவம். பிராஹ்மக் காண்டம் அதன் தலை; ஹரியின் இதயமே ‘பத்ம’ எனப் பெயர்பெற்றது।

Verse 3

वैष्णवं दक्षिणो बाहुः शैवं वामो महेशितुः । ऊरू भागवतं प्रोक्तं नाभिः स्यान्नारदीयकम्

மகேஸ்வரனுடைய வலது புயம் வைஷ்ணவம் எனக் கூறப்படுகிறது; இடது புயம் ஷைவம் என நினைக்கப்படுகிறது. அவரது தொடைகள் பாகவத (புராணம்) எனப் பிரகடனம்; நாபி நாரதீய (புராணம்) எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 4

मार्कंडेयं च दक्षांघ्रिर्वामो ह्याग्नेयमुच्यते । भविष्यं दक्षिणो जानुर्विष्णोरेव महात्मनः

மார்கண்டேய (புராணம்) அவரது வலது பாதம்; இடப்பக்கம் ஆக்நேய (தென்-கிழக்கு) திசை எனக் கூறப்படுகிறது. பவிஷ்ய (புராணம்) அந்த மகாத்மா விஷ்ணுவின் வலது முழங்கால்.

Verse 5

ब्रह्मवैवर्तसंज्ञं तु वामजानुरुदाहृतः । लैंगं ह गुल्फकं दक्षं वाराहं वामगुल्फकम्

பிரஹ்மவைவர்த்த எனப்படும் (புராணம்) அவரது இடது முழங்கால் எனக் கூறப்படுகிறது. லிங்க (புராணம்) நிச்சயமாக வலது கணுக்கால்; வாராஹ (புராணம்) இடது கணுக்கால்.

Verse 6

स्कांदं पुराणं लोमानि त्वगस्य वामनं स्मृतम् । कौर्मं पृष्ठं समाख्यातं मात्स्यं मेदः प्रकीर्तितम्

ஸ்காந்த புராணம் அவரது உடல் ரோமங்கள்; வாமன புராணம் அவரது தோல் என நினைக்கப்படுகிறது. கூர்ம புராணம் அவரது முதுகு என விளக்கப்படுகிறது; மாத்ஸ்ய புராணம் அவரது மேதஸ் (கொழுப்பு) எனப் பிரகடனம்.

Verse 7

मज्जा तु गारुडं प्रोक्तं ब्रह्मांडमस्थि गीयते । एवमेवाभवद्विष्णुः पुराणावयवो हरिः

காருட புராணம் அவரது மஜ்ஜை எனக் கூறப்படுகிறது; பிரஹ்மாண்ட புராணம் அவரது எலும்பு எனப் பாடப்படுகிறது. இவ்வாறே ஹரி விஷ்ணு புராணங்களின் அவயவங்களாகவே ஆனார்.

Verse 8

हृदयं तत्र वै पाद्मं यच्छ्रुत्वामृतमश्नुते । पाद्ममेतत्पुराणं तु स्वयं देवोभवद्धरिः

அங்கே நிச்சயமாக பத்மபுராணமே இதயத் தத்துவமாக உள்ளது; அதைச் செவிமடுத்தால் அமுதரசத்தின் பங்காளி ஆவான். இப் பத்மபுராணத்தைத் தாமே பகவான் ஹரியே தெய்வீகமாக வெளிப்படுத்தினார்.

Verse 9

यस्यैकाध्यायमध्याप्य सर्वैः पापैः प्रमुच्यते । तत्रादिमं स्वर्गमिदं सर्वपाद्मफलप्रदम्

இதன் ஒரு அத்தியாயத்தையாவது ஓதச் செய்வதாலும் கேட்கச் செய்வதாலும் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுதலை கிடைக்கும். ஆகவே இது ஆதிய ‘சுவர்க்கம்’ போன்றது—பத்மபுராணம் கூறும் எல்லாப் பலன்களையும் அளிப்பது.

Verse 10

स्वर्गखंडं समाकर्ण्य महापातकिनोपि ये । मुच्यंते तेपि पापेभ्यस्त्वचो जीर्णाद्यथोरगाः

சுவர்க்ககண்டத்தைச் செவிமடுத்தால் மகாபாதகிகளும்—யாராயினும்—பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவர்; பாம்பு பழைய தோலைக் கழற்றி விடுபதுபோல்.

Verse 11

अपि चेत्सुदुराचारः सर्वधर्म्मबहिष्कृतः । आदिस्वर्गं समाकर्ण्य यत्फलं समवाप्नुयात्

ஒருவன் மிகத் தீய நடத்தையுடையவனாக, எல்லா தர்மங்களிலிருந்தும் விலக்கப்பட்டவனாக இருந்தாலும்—ஆதிசுவர்க்கத்தை மட்டும் கேட்டாலே சொல்லப்பட்ட பலனை அடைவான்.

Verse 12

आदिस्वर्गमिदं श्रुत्वा तत्फलं लभते नरः । माघेमासे प्रयागे तु स्नात्वा प्रतिदिनं नरः

இந்த ஆதிசுவர்க்கத்தின் செய்தியைச் செவிமடுத்தால் மனிதன் அதன் பலனை அடைவான்—மாசி/மா஘ மாதத்தில் பிரயாகத்தில் தினந்தோறும் நீராடினால் பெரும் புண்ணியப் பலன் கிடைப்பதுபோல்.

Verse 13

यथा पापात्प्रमुच्येत तथा हि श्रवणाद्भवेत् । दत्ता तेन स्वर्णतुला दत्ता चैव धराखिला

எவ்வாறு பாவத்திலிருந்து விடுதலை கிடைக்குமோ, அவ்வாறே இதைச் செவிமடுத்தலாலும் பலன் உண்டாகும். அவர் பொன்-துலாதானம் செய்ததுபோலவும், முழு பூமியையே தானம் செய்ததுபோலவும் ஆனது.

Verse 14

कृतं वितरणं तेन द्ररिद्रे यत्कृतमृणम् । हरेर्नामसहस्राणि पठितानि ह्यभीक्ष्णशः

அவர் பெருந்தாராளமாக வழங்கினார்; ஏழைகளிடம் ஏற்பட்ட கடனைச் செலுத்தினார். மேலும் அவர் மீண்டும் மீண்டும் ஹரியின் ஸஹஸ்ரநாமங்களைப் பாராயணம் செய்தார்.

Verse 15

सर्वेवे दास्तथाधीतास्तत्तत्कर्मकृतं तथा । अध्यापकाश्च बहवः स्थापिता वृत्तिदानतः

அவர் எல்லா வேதங்களையும் பயின்றார்; விதிக்கப்பட்ட கர்மங்களை முறையாகச் செய்தார். மேலும் வாழ்வாதாரத் தானம் மூலம் பல ஆசிரியர்களை நிறுவி ஆதரித்தார்.

Verse 16

अभयं भयलोकेभ्यो दत्तं तेन तथा द्विजाः । गुणवंतो ज्ञानवंतो धर्मवंतोनुमानिताः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே! அவர் பயத்தின் உலகங்களிலிருந்தும் அபயத்தை அளித்தார். மேலும் குணமிக்கோர், ஞானமிக்கோர், தர்மமிக்கோர் உரிய முறையில் மதிக்கப்பட்டனர்.

Verse 17

मेषकर्कटयोर्मध्ये तोयं दत्तं सुशीतलम् । ब्राह्मणार्थे गवार्थे च प्राणास्त्यक्ताश्च तेन हि

மேஷம் முதல் கடகம் வரை உள்ள காலத்தில் அவர் மிகக் குளிர்ந்த நீரைத் தானமாக அளித்தார். மேலும் பிராமணர்களுக்கும் பசுக்களுக்கும் நலனுக்காக அவர் உயிரையும் துறந்தார்.

Verse 18

अन्यानि च सुकर्माणि कृतानि तेन धीमता । येनादिखंडं सदसि श्रुतं संश्रावितं तथा

அந்த ஞானமிக்கவர் இன்னும் பல நற்கருமங்களையும் செய்தார்; அவர் சபையில் ஆதிகண்டத்தைச் செவிமடுத்தார், அதையே பிறரும் கேட்குமாறு உரக்கப் பாராயணம் செய்யச் செய்தார்।

Verse 19

स्वर्गखंडं समाधीत्य नानाभोगान्समश्नुते । अंतःपुरगनारीणां सुखसुप्तः प्रबुध्यते

ஸ்வர்ககண்டத்தைப் பயின்றவன் பலவகை இன்பங்களை அனுபவிப்பான்; அந்தப்புரப் பெண்களிடையே இனிய நித்திரையிலிருந்து விழித்தவன் போல மகிழ்வுடன் விழிப்பான்।

Verse 20

किंकिणीरवसन्नादैस्तथा मधुरभाषणैः । इंद्रस्यार्धासनं भुंक्ते इंद्रलोके वसेच्चिरम्

கிங்கிணிகளின் ஒலிக்கின்ற நாதங்களும் இனிய மொழிகளும் சூழ, அவன் இந்திரனின் அரியணையின் பாதியை அனுபவித்து இந்திரலோகத்தில் நீண்ட காலம் வாழ்வான்।

Verse 21

ततः सूर्यस्य भवनं चंद्रलोकं ततो व्रजेत् । सप्तर्षिभवने भोगान्भुक्त्वा याति ततो ध्रुवम्

பின்பு அவன் சூரியனின் மாளிகைக்குச் சென்று, அதன் பின் சந்திரலோகத்திற்குச் செல்கிறான்; சப்தரிஷிகளின் இல்லத்தில் தெய்வீக இன்பங்களை அனுபவித்து, இறுதியில் துருவலோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 22

ततश्च ब्रह्मणो लोकं प्राप्य तेजोमयं वपुः । तत्रैव ज्ञानमासाद्य निर्वाणं परमृच्छति

பின்பு பிரம்மலோகத்தை அடைந்து ஒளிமயமான உடலைப் பெறுகிறான்; அங்கேயே உண்மையான ஞானத்தை அடைந்து, இறுதியில் பரம நிர்வாணம்—மோட்சம்—அடைகிறான்।

Verse 23

सद्भिः सह वसेद्धीमान्सत्तीर्थे स्नानमाचरेत् । कुर्यादेव सदालापं सच्छास्त्रं शृणुयान्नरः

ஞானி நல்லோருடன் வாழ்ந்து, புனிதத் தீர்த்தத்தில் நீராடி, எப்போதும் நல்வார்த்தை உரையாடி, சத்-சாஸ்திரத்தைச் செவிமடுக்க வேண்டும்।

Verse 24

तत्र पाद्मं महाशास्त्रं सर्वाम्नायफलप्रदम् । स्वर्गखंडं च तन्मध्ये महापुण्यफलप्रदम्

அங்கே பத்மபுராணம் மஹாசாஸ்திரமாக இருந்து, எல்லா ஆம்நாயங்களின் பலனையும் அளிக்கிறது; அதில் உள்ள ஸ்வர்ககண்டம் சிறப்பாக மஹாபுண்யப் பலன் தருகிறது।

Verse 25

भजध्वं गोविंदं नमत हरिमेकं सुरवरं गमिष्यध्वं लोकानतिविमलभोगानतितराम् । शृणुध्वं हे लोका वदत हरिनामैकमतुलं यदीच्छावीचीनां सुखतरणमिष्टानि लभत

கோவிந்தனைப் பக்தியுடன் வழிபடுங்கள்; தேவர்களில் சிறந்த ஒரே ஹரிக்கு வணங்குங்கள். மிகத் தூய்மையும் மிகுந்த செல்வமிக்க இன்பங்களும் நிறைந்த உலகங்களை நீங்கள் அடைவீர்கள். மக்களே, கேளுங்கள்—ஹரியின் ஒப்பற்ற ஒரே நாமத்தை உச்சரியுங்கள்; ஆசை அலைகளை எளிதில் கடக்க விரும்பினால், வேண்டிய பலனைப் பெறுவீர்கள்।

Verse 62

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे द्विषष्टितमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபாத்ம மஹாபுராணத்தின் ஸ்வர்ககண்டத்தில் அறுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது।