Adhyaya 37

Verse 1

नारद उवाच । अन्यानि च महाराज तीर्थानि पावनानि तु । वाराणस्यां स्थितानीह संशृणुष्व युधिष्ठिर

நாரதர் கூறினார்—ஓ மகாராஜா, வாராணசியில் இங்கே அமைந்துள்ள இன்னும் பல புனிதத் தீர்த்தங்கள் உள்ளன; ஓ யுதிஷ்டிரா, அவற்றைக் கேள்.

Verse 2

प्रयागादधिकं तीर्थं प्रयागं परमं शुभम् । विश्वरूपं तथा तीर्थं तालतीर्थमनुत्तमम्

பிரயாகத்தை விட உயர்ந்த தீர்த்தம் இல்லை; பிரயாகம் பரம மங்களம். அதுபோல விஸ்வரூபத் தீர்த்தமும், தாலத் தீர்த்தமும் ஒப்பற்றது.

Verse 3

आकाशाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैवार्षभं परम् । सुनीलं च महातीर्थं गौरीतीर्थमनुत्तमम्

ஆகாசாக்யம் எனும் மகாதீர்த்தமும், ஆர்ஷபம் எனும் பரம தீர்த்தமும் உண்டு. சுநீலம் மகாதீர்த்தம்; கௌரீதீர்த்தம் ஒப்பற்றது.

Verse 4

प्राजापत्यं तथा तीर्थं स्वर्गद्वारं तथैव च । जंबुकेश्वरमित्युक्तं धर्माख्यं तीर्थमुत्तमम्

பிராஜாபத்யம் எனும் அந்தத் தீர்த்தம் ‘ஸ்வர்கத்வாரம்’ என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அது ‘ஜம்புகேஸ்வரம்’ எனச் சொல்லப்படுகிறது; ‘தர்மம்’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்ற உத்தம தீர்த்தம்.

Verse 5

गयातीर्थं परं तीर्थं तीर्थं चैव महानदी । नारायणपरं तीर्थं वायुतीर्थमनुत्तमम्

கயாதீர்த்தம் பரம தீர்த்தம்; மகாநதியும் தீர்த்தமாகும். நாராயணனுக்குரிய தீர்த்தமும் உண்டு; வாயுத் தீர்த்தம் ஒப்பற்றது.

Verse 6

ज्ञानतीर्थं परं गुह्यं वाराहं तीर्थमुत्तमम् । यमतीर्थं यथापुण्यं तीर्थं संमूर्तिकं शुभम्

ஞானதீர்த்தம் பரம ரகசியமானது; வாராஹதீர்த்தம் சிறந்த தீர்த்தமாகும். யமதீர்த்தம் அதற்கேற்ப புண்ணியமளிக்கும்; ஸம்மூர்த்திகதீர்த்தம் மங்களகரமானது.

Verse 7

अग्नितीर्थं महाराज कलशेश्वरमुत्तमम् । नागतीर्थं सोमतीर्थं सूर्यतीर्थं तथैव च

மகாராஜா! அக்னிதீர்த்தம், சிறந்த கலசேஸ்வரம், நாகதீர்த்தம், சோமதீர்த்தம், அதுபோல சூரியதீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 8

पर्वताख्यं महागुह्यं मणिकर्ण्यमनुत्तमम् । घटोत्कचं तीर्थवरं श्रीतीर्थं च पितामहम्

([நான் கூறுவேன்]) பர்வதாக்யம் எனும் மிக ரகசிய தீர்த்தம், ஒப்பற்ற மணிகர்ணீ, தீர்த்தங்களில் சிறந்த கடோத்கசம், மேலும் ஸ்ரீதீர்த்தம் மற்றும் பிதாமஹ தீர்த்தம்.

Verse 9

गंगातीर्थं तु देवेशं ययातेस्तीर्थमुत्तमम् । कापिलं चैव सोमेशं ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम्

(அங்கே) கங்காதீர்த்தமும் தேவேசமும்; யயாதியின் சிறந்த தீர்த்தமும்; மேலும் காபில தீர்த்தமும் சோமேசமும்; ஒப்பற்ற பிரம்மதீர்த்தமும் உள்ளது.

Verse 10

तत्र लिंगं पुराणीयं स्थातुं ब्रह्मा यथागतः । तदानीं स्थापयामास विष्णुस्तल्लिंगमैश्वरम्

அங்கே பழமையான லிங்கத்தை நிறுவுவதற்காக விதிப்படி பிரம்மா வந்தார். அதே நேரத்தில் விஷ்ணு அந்த தெய்வீக, ஈஸ்வரத் தன்மை கொண்ட லிங்கத்தை நிறுவினார்.

Verse 11

तत्र स्नात्वा समागम्य ब्रह्मा प्रोवाच तं हरिम् । मयानीतमिदं लिंगं कस्मात्स्थापितवानसि

அங்கே நீராடி அருகில் வந்து பிரம்மா ஹரியிடம் கூறினார்— “இந்த லிங்கத்தை நான் கொண்டு வந்தேன்; நீ ஏன் இதை பிரதிஷ்டை செய்தாய்?”

Verse 12

तमाह विष्णुस्त्वत्तोऽपि रुद्रे भक्तिर्दृढा मम । तस्मात्प्रतिष्ठितं लिगं नाम्ना तव भविष्यति

விஷ்ணு கூறினார்— “ஓ ருத்ரா! உன்னைவிடவும் உன்னிடத்தில் எனது பக்தி மேலும் உறுதியானது; ஆகவே பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்ட இந்த லிங்கம் உன் நாமத்தால் புகழ்பெறும்.”

Verse 13

भूतेश्वरं तथा तीर्थं तीर्थं धर्मसमुद्भवम् । गंधर्वतीर्थं सुशुभं वाह्नेयं तीर्थमुत्तमम्

அதேபோல் பூதேஸ்வர தீர்த்தம், தர்மசமுத்பவ தீர்த்தம், மிகச் சிறப்பான கந்தர்வ தீர்த்தம், மேலும் உத்தமமான வாஹ்நேய தீர்த்தம் (உள்ளன).

Verse 14

दौर्वासिकं व्योमतीर्थं चंद्रतीर्थं युधिष्ठिर । चिंतांगदेश्वरं तीर्थं पुण्यं विद्याधरेश्वरम्

யுதிஷ்டிரா! தௌர்வாசிகம், வ்யோம தீர்த்தம், சந்திர தீர்த்தம்; மேலும் புண்ணியமான சிந்தாங்கதேச்வர தீர்த்தமும் வித்யாதரேஸ்வரமும் (உள்ளன).

Verse 15

केदारतीर्थमुग्राख्यं कालंजरमनुत्तमम् । सारस्वतं प्रभासं च रुद्रकर्णह्रदं शुभम्

உக்ர எனப் பெயர்பெற்ற கேதார தீர்த்தம், ஒப்பற்ற காலஞ்சரம்; சாரஸ்வதம், பிரபாசம்; மேலும் சுபமான ருத்ரகர்ண ஹ்ரதமும் (உள்ளன).

Verse 16

कोकिलाख्यं महातीर्थं तीर्थं चैव महालयम् । हिरण्यगर्भं गोप्रेक्षं तीर्थं चैवमनुत्तमम्

கோகிலாக்யம் எனப்படும் மகாதீர்த்தமும், மகாலயம் எனும் புனிதத் தலமும் உண்டு. ஹிரண்யகர்பம், கோப்ரேக்ஷம்—இவையும் ஒப்பற்ற தீர்த்தங்களாகப் போற்றப்படுகின்றன.

Verse 17

उपशांतं शिवं चैव व्याघ्रेश्वरमनुत्तमम् । त्रिलोचनं महातीर्थं लोकार्कं चोत्तराह्वयम्

உபசாந்தம், சிவம், ஒப்பற்ற வ்யாக்ரேஸ்வரம், திரிலோசனம், மகாதீர்த்தம், லோகார்கம் மற்றும் ‘உத்தர’ எனப்படும் தீர்த்தம்—இவையெல்லாம் அங்கே உள்ளன.

Verse 18

कपालमोचनं तीर्थं ब्रह्महत्याविनाशनम् । शुक्रेश्वरं महापुण्यमानंदपुरमुत्तमम्

கபாலமோசனம் என்பது பிரம்மஹத்த்யா பாவத்தை அழிக்கும் தீர்த்தம். சுக்ரேஸ்வரம் மற்றும் சிறந்த ஆனந்தபுரம்—மிகுந்த புண்ணியத்தை அளிப்பவை.

Verse 19

एवमादीनि तीर्थानि वाराणस्यां स्थितानि वै । न शक्यं विस्तराद्वक्तुं कल्पकोटिशतैरपि

இவ்வாறான பல தீர்த்தங்கள் வாராணசியில் அமைந்துள்ளன. கோடிக்கணக்கான கல்பங்களிலும் அவற்றை விரிவாகச் சொல்ல இயலாது.

Verse 37

इति श्रीपाद्मे महापुराणे स्वर्गखंडे वाराणसीमाहात्म्ये सप्तत्रिंशोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீபத்ம மகாபுராணத்தின் ஸ்வர்ககண்டத்தில் ‘வாராணசீ மாஹாத்மியம்’ எனும் முப்பத்தேழாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது.