Adhyaya 6

அரசவையில் வாழும் ஒரு காவல்-வீரனை, உயிர்களை விழுங்கும் வாள்தாரி பீமநாதன் ஏற்படுத்திய அச்சத்தை ஒழிக்க அரசன் அனுப்புகிறான். கங்கை–கடல் சங்கமத்தருகே அவனை எதிர்த்து வீரன் போரிட்டு கொன்று விடுகிறான். அப்போது விஷ்ணுவின் பரிவாரத்துடன் ஒளிமிகு ஒரு புருஷன் தோன்றி, கதையை கர்மபல நீதியும் தர்மநெறியும் பற்றிய போதனையாக மாற்றுகிறான். தர்மபுத்தி எனும் நீதிமான் அரசன் தன் அனுபவத்தைச் சொல்கிறான்—பாசண்டர்களின் மயக்கத்தில் இருபிறப்போர் ஒழுக்கத்தை மீறி, குறிப்பாக வாழ்வாதார நியமமும் நிலதான நெறியும் குலைந்ததால், சிறியதாகத் தோன்றிய குற்றமே பேரழிவாகி அரசழிவு மற்றும் யமதண்டனையால் நரக அனுபவம் ஏற்பட்டது. சித்ரகுப்தனின் கணக்கு, பாஸ்கரி-தேவனின் சாட்சி ஆகியவற்றுடன் பாவ–புண்ணியத் தீர்ப்பு விளக்கப்படுகிறது. பின்னர் கங்காசாகர தீர்த்தவிதி கூறப்படுகிறது—விடியற்கால நீராடல், நாராயண வழிபாடு, பாடல்–நடனத்துடன் பக்தி, துளசி சேவை. அங்கே காணாமல் போதல், அழுகை, தற்கொலை எண்ணம் போன்ற மனிதத் துயரங்கள் வர்ணிக்கப்பட்டு, மயக்கம் மற்றும் ‘எனது’ என்ற பற்றுதலை விடுமாறு அறிவுறுத்தப்படுகிறது; இறுதியில் இல்லறக் காட்சியில் கந்தினி மாதவனை கண்டிக்கிறாள்.