Adhyaya 25

ஜைமினி துளசியின் பாபநாச சக்தியும் அதிதி-தர்மத்தின் மகிமையும் மீண்டும் விரிவாகக் கேட்கிறார். சூதர் வழியாக வியாசர் கூறுகிறார்—துளசி மகாலக்ஷ்மியின் ஸ்வரூபம், பரம மங்களகரி; மரண வேளையில் துளசியுடன் தொடர்பு (துளசி இலைகள் வழியாக வடிகட்டிய/கலந்த நீர், துளசி திலகம், வாய்-தலை-காதுகளில் இலை வைத்தல்) மகாபாபிகளையும் ஹரியின் தாமத்துக்கு அழைத்துச் செல்கிறது. பின்னர் அதிதி-தர்மம் விளக்கப்படுகிறது. பவித்ரன், ஆனபத்யன் ஆகியோர் லோமச முனிவரை முழு மரியாதையுடன் உபசரிக்க, லோமசர்—அதிதி என்பது பிரம்மா, சிவன், விஷ்ணு மூவரின் உருவமே என உறுதிப்படுத்துகிறார். ‘அதிதி’யின் இலக்கணம், சடங்கு-நெறிகள் கூறப்பட்டு—எதிர்பாராமல் வரும் எந்த விருந்தினரையும், வர்ண வேறுபாடு இன்றி, ஒதுக்கப்பட்டவர்களையும் சேர்த்து, இயன்ற அளவு போற்றுதல் பெரும் புண்ணியம்; அலட்சியம் செய்தால் சேர்த்த புண்ணியம் அழியும் என எச்சரிக்கப்படுகிறது. பஞ்சகாலத்தில் ஒரு ஏழை தம்பதி அதிதிக்கு உணவளித்து விஷ்ணுலோகத்தை அடைந்த உதாரணமும் வருகிறது. இறுதியில் துளசி இலைத் தொடுதலும் ஹரிநாமமும் காரணமாக கொல்லப்பட்ட எலிக்கும் விடுதலை கிடைக்கிறது—துளசியின் ரட்சக சக்தி மீண்டும் நிலைபெறுகிறது।