Adhyaya 24

ஏகாதசியின் புண்ணியத்தை கேட்ட பின், ஜைமினி துளசியின் மகிமையை விளக்குமாறு வியாசரை வேண்டுகிறார். வியாசர் கூறுவது: துளசி தெய்வீகத் தாமம்; அங்கே விஷ்ணுவும், எல்லா தேவர்களும், தீர்த்தங்களும் வாசம் செய்கின்றன. ஆகவே துளசியின் சன்னிதியில் செய்யப்படும் தர்மச் செயல்கள் மிகுந்த பலன் தரும். இந்த அத்தியாயம் துளசி-சேவையின் முறைகளைச் சொல்கிறது—நீர் ஊற்றுதல், நிழல் அளித்தல், மாலை நேரத்தில் தீபம் அர்ப்பணித்தல், அடிப்பகுதியைத் துடைத்து சுத்தம் செய்தல், நடுதல் மற்றும் பாதுகாத்தல். இவற்றின் பலன்களாக பாபநாசம், செல்வவளம், புண்ணியவிருத்தி, இறுதியில் மோக்ஷம் எனக் கூறப்படுகிறது; மேலும் இலை பறிக்கும் மந்திரங்கள், விதிகளும் தரப்பட்டு, விஷ்ணுவுக்கு “வலி” ஏற்படாதபடி அஹிம்சையும் மரியாதையும் வலியுறுத்தப்படுகிறது. பின்னர் தாத்ரீ/ஆமலகி (நெல்லிக்காய்) துளசியுடன் ஒப்பாகப் போற்றப்படுகிறது. இரண்டும் யாக-பூஜை முதலியவற்றின் பலசித்திக்கு அத்தியாவசியம்; இவை உள்ள இடத்தில் தானம், பூஜை, ஜபம் ஆகியவை அక్షய பலன் தரும், இல்லாத இடம் அசுத்தமும் ஆன்மீகமாக வறண்டதுமென அறிவிக்கப்படுகிறது.