
The Greatness of Giving Food and Water (and Honoring Brāhmaṇas)
வியாசர் ஜைமினியிடம் கூறுகிறார்—இந்த அதிகாரத்தில் ஹரிசர்மா, தானம் பெறத் தகுதியானவர் யார் என்று பிரம்மாவிடம் கேட்கிறார். பிரம்மா, பிராமணர்களை ‘கண்ணுக்குப் புலப்படும் தேவர்கள்’ என உயர்த்தி, श्रद्धை-பக்தியுடன் மரியாதை செய்து தானம் செய்ய வேண்டும் என நிறுவுகிறார். பிராமண-சத்காரத்தின் ஆன்மிகமும் சமூகமும் ஆன முக்கியத்துவம் கூறப்பட்டு, எந்த நேரங்களில் வணக்கம் செய்வது பொருத்தமல்ல என்பதற்கான மரியாதை விதிகளும் விளக்கப்படுகின்றன. பின்னர் அன்ன-ஜல தானத்தின் ஒப்பற்ற மகிமை கூறப்படுகிறது. உட்கதையில், பிராமணரின் பாதோதகத் தொடர்பால் மிகப் பெரிய பாவங்களும் சுத்தமாகும்; வீழ்ந்த முன்னாள் அரசன் சங்கன் நரகப் பயனுக்குப் பின் அந்தப் புண்ணியத்தால் முக்தி அடைகிறான். இரண்டாம் போதனையில், மறுலோகப் பசி கஞ்சத்தனமும் பித்ரு அர்ப்பணம்/தர்ப்பணத்தை அலட்சியம் செய்வதாலும் உண்டாகும் எனக் கூறி, மகன்கள் பித்ருக்களின் ஆதரவிற்காக அன்னமும் நீரும் தானம் செய்ய வேண்டும் என்று கனவுப் போதனையாலும் உறுதிப்படுத்தப்படுகிறது. முடிவில்—அன்ன-ஜல தானத்துக்கு இணையான தானம் இல்லை; காலக் கட்டுப்பாடோ கடுமையான பாத்ர-பரிசோதனையோ இன்றி அதன் பலன் கிடைக்கும் எனத் தெரிவிக்கப்படுகிறது.
No shlokas available for this adhyaya yet.