Adhyaya 20

இந்த அதிகாரத்தில் கலியுகத்தில் தானமே பரம தர்மம் என்றும், தவத்தைவிட தானம் உயர்ந்தது என்றும் கூறப்படுகிறது. தவம் சில வேளைகளில் குற்றம் அல்லது வன்முறைக்குக் காரணமாகலாம்; ஆனால் தானம் இயல்பாகவே அஹிம்சையானதும் புண்ணியகரமானதும். குறிப்பாக அன்னதானமும் ஜலதானமும் உயிரளிக்கும் சிறந்த தானங்கள் எனப் போற்றப்படுகிறது. ஹஸ்தினாபுரத்தில் ரதிவிதக்தா என்ற விலைமகள், க்ஷேமங்கரீ என்ற பிராமண விதவை, செல்வமிக்க பிராமணன் ஹரிசர்மா—இவர்கள் மூவரும் மரணித்த பின் யமதூதர்கள் அவர்களை தர்மபுரிக்கு அழைத்துச் செல்கிறார்கள். அங்கு சித்ரகுப்தன் கர்மக் கணக்கை ஆராய்கிறான்; பெரும் பாவங்கள் இருந்தாலும் விலைமகளின் அன்னதானமும், பிராமணியின் சிறுவயதில் செய்த ஜலதானமும் மிகுந்த பாவப் பாரத்தை நீக்கி, யமன் அவர்களை விஷ்ணுலோகத்துக்கு அனுப்புகிறான். ஹரிசர்மாவுக்கு தெய்வீக மரியாதை கிடைத்தாலும் கஞ்சத்தனத்தால் உணவு மறுக்கப்படுகிறது; அப்போது பிரம்மா—அனுபவிக்கப்படாததும் தானமாக வழங்கப்படாததும் ஆகிய செல்வம் வீணாகி அழியும் என அறிவுறுத்துகிறார். பின்னர் நிலதானம், கோதானம், பொன்னதானம், நூல்தானம், ஞானதானம் முதலிய தானங்களின் பலன்கள் கூறப்பட்டு, லக்ஷ்மீபதியை மகிழ்விக்க பக்தியுடன் தானம் செய்ய வேண்டும் என முடிவுறுகிறது।