Adhyaya 19

வ்யாசர் ஜைமினியிடம்—நாராயணனைச் சரணடைந்தோர் துன்பம் அடையார்; விஷ்ணுவின் மகிமை வைஷ்ணவர்களிடையே மட்டுமே கூறப்பட வேண்டும் என உரைக்கிறார். பின்னர் எடுத்துக்காட்டு: உर्वீசு என்ற பாவவழக்கமுடையவன் உறவினரால் ஒதுக்கப்பட்டு கொள்ளையனாகிறான். ஆற்றங்கரையில் வைஷ்ணவ பிராமணர்கள் ஹரிக்கான நைவேத்ய அர்ப்பணத்தின் நெறியைப் பேசுவதைக் கேட்டு, முராரிக்கு அர்ப்பிக்கத் தீர்மானித்த பொருள் புனிதம் என நினைத்து, நைவேத்யத்திற்காக வைத்த வெல்லத்தைத் தானே உண்ணாமல் தானமாக அளிக்கிறான். ஜனார்த்தனன் அவன் பாவங்களை நீக்குகிறார்; நகர மக்கள் அவனை கொன்றாலும், அவன் ஹரிதாமத்திற்கு எடுத்துச் செல்லப்படுகிறான். இரண்டாம் நிகழ்வில் சர்வஜனி என்ற பிராமணன் கனவில் கேசவனைத் தரிசித்து மனமுருகி ஸ்தோத்திரம் செய்கிறான். விஷ்ணு அவனுக்குக் கர்ம ரகசியத்தை வெளிப்படுத்துகிறார்—முன்ஜென்மத்தில் பறவையாக இருந்து அறியாமல் நைவேத்யத்தை உண்டதாலே மோட்சத்தின் விதை ஏற்பட்டது. பின்னர் எது இறைவனை மகிழ்விக்கிறது, எது கோபப்படுத்துகிறது என ஒழுக்கநெறி கூறி—பக்தி, சேவை, தானம், தூய்மை, சத்தியம், வைஷ்ணவர்களை மதித்தல் பிரியமானவை; வைஷ்ணவ நிந்தை மிகப் பெரிய அபராதம் என எச்சரிக்கிறார். தினமும் வாசுதேவ பூஜை செய்யுமாறு உபதேசித்து முடிக்கிறார்.