Adhyaya 18

ஜைமினி உன்னத தீர்த்தத்தின் மகிமையைச் சுருக்கமாகக் கேட்கிறார். வியாசர் (பின்னர் புராணவாக்கியமாக) உப்புக் கடலின் கரையில் உள்ள புருஷோத்தம-க்ஷேத்திரத்தை வானுலகத்திற்கும் அரிதானது, எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் முதன்மையானது என்று போற்றுகிறார். அங்கு நுழைதலாலேயே உயிர்கள் ‘விஷ்ணுவைப் போன்றவர்கள்’ ஆகின்றனர்; ஆகவே குற்றம் காணுதல், பழித்தல் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும் என அறிவுறுத்தப்படுகிறது. அங்குள்ள பிரசாத அன்னம் லக்ஷ்மி தயாரித்ததும் ஹரி அருந்தியதும் எனக் கூறி, அது பாபநாசகமும் முக்தியை எளிதாக்குவதுமாகப் புகழப்படுகிறது. இந்திரத்யும்ன, மார்கண்டேய, ரோஹிணி, ஸ்வேதகங்கை, சமுத்திரம் ஆகிய புண்ணிய நீர்நிலைகள் குறிப்பிடப்பட்டு, அங்கு ஸ்நானம், பித்ரு-தர்ப்பணம், தானம், ஜபம், யஜ்ஞம், விஷ்ணு-பூஜை ஆகியவை அக்ஷய பலன் தரும் என விதிக்கப்படுகிறது. ஜகந்நாதர், பலபத்ரர், சுபத்ரை தரிசனம்—குறிப்பாக குண்டிகா யாத்திரை மற்றும் பண்டிகைக் காலங்களில்—முக்தியும் உலக நன்மைகளும் அளிக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. இறுதியில் சம்சாரத்தைத் தாண்டுவதற்கு புருஷோத்தம-க்ஷேத்திரமே பரம தீர்த்தம் என நிறுவப்படுகிறது.