Adhyaya 17

ஜைமினியின் வினாவிற்கு வியாசர் கூறுவது: கேசவன் உறையும் புருஷோத்தம-க்ஷேத்திரத்தில் ஹரி-பக்தி மிக உயர்ந்த தூய்மையளிப்பதாகும். கதையில் பத்ரதனு என்னும் பிராமணன் இன்பவாசனையில் விழுந்து வேதக் கடமைகளைப் புறக்கணித்து, ஸ்ராத்த தினத்திலும் ஒரு வेश्यையிடம் செல்ல முயல்கிறான். அப்போது அவனுக்கு வெட்கமும் அச்சமும் எழுந்து, மனம் உருகி மார்கண்டேய முனிவரை வணங்கி தன் குற்றங்களை ஒப்புக்கொண்டு நல்வடிவம் முதலிய வரங்களை வேண்டுகிறான். தாம்தன் என்னும் குருமுனி அவனுக்கு கிரியா-யோக நெறியை அறிவுறுத்துகிறார்—தீய பழக்கத் துறப்பு, நல்லொழுக்கம், ஆலய சேவை, பஞ்சமஹா யஜ்ஞங்கள், மந்திர ஜபம், விஷ்ணுவின் 108 நாமங்களை வினியோகம்-தியானத்துடன் பாராயணம். ஐந்து நாட்கள் பக்தியுடன் ஆராதித்த பின் ஸ்ரீஹரி தரிசனம் அளித்து அவன் ஸ்துதியையும் ப்ராயச்சித்த உணர்வையும் ஏற்று, பிறவிப் பிறவியாக நிலையான பக்தி வரம் அளித்து நட்புறவு செய்கிறார். பின்னர் தாம்தனுக்கும் தரிசனம் கிடைக்கிறது; மனிதப் பிறப்பும் பாரதவர்ஷமும் அரிது, இங்கு வழிபாடு முக்தியைத் தரும் என अध्यாயம் புகழ்ந்து நிறைவுறுகிறது.