Adhyaya 12

இந்த अध्यாயத்தில் பால்‌குண மாதத்தில் வைஷ்ணவ வழிபாட்டு விதிகள் கூறப்படுகின்றன. தினமும் ஸ்ரீகிருஷ்ணனை பக்தியுடன் பூஜித்து, நெய் அபிஷேகம் செய்து, இனிப்புகள், சர்க்கரை, பழங்கள் முதலியவற்றை நைவேத்யமாக அர்ப்பணித்தால் விஷ்ணுலோகப் பெறுதல், நீண்ட கால ஸ்வர்க சுக அனுபவம், இறுதியில் மோட்சம் எனப் பலன் கூறப்படுகிறது. பின்னர் சைத்ரம், வைசாகம் மாதங்களில் தேன் அபிஷேகம், மலராராதனை, உணவு கட்டுப்பாடு, ஸ்நான விதி, தானம் மற்றும் நீர்தானம் ஆகியவை அக்ஷய புண்யத்தை அளிப்பவை என விளக்கப்படுகின்றன. அத்தியாயத்தின் மையக் கருத்து: அஸ்வத்த (அரசமரம்/பிப்பலம்) என்பது விஷ்ணுவின் சாக்ஷாத் இருப்பிட-ரூபம். அதை வழிபட்டு காக்குதல் பரம புண்யம்; அதை வெட்டுதல் அல்லது வெட்ட அனுமதித்தல் மிகக் கொடிய பாபம் என வலியுறுத்தப்படுகிறது. திரேதாயுகக் கதையில் பிராமண பக்தன் தனஞ்சயன் அஸ்வத்தத்தை அடித்தபோது அந்த மரத்திலிருந்தே பகவான் வெளிப்பட்டு அறியாமையை மன்னித்து வரங்களை அளிக்கிறார்; அஸ்வத்த வழிபாட்டை கிரியாயோக மார்க்கமாக நிறுவி, சுபமும் மோட்சமும் தருவதாக அறிவிக்கிறார்.